22-05-05

Smachten naar het zalige lopersgevoel ...

Vandaag is het alsof er een “déclic” heeft plaatsgevonden in mijn onderbuik. De pijn is zo goed als volledig verdwenen. Wellicht het gevolg van het vele rusten. Elke wonde moet trouwens ooit ééns genezen. Bij het opstaan – uit de zetel of uit bed – voel ik niets meer. Alleen is er nog het vervelende gevoel van een grote blauwe plek in de liesstreek.
Ik vind mezelf eigenlijk genezen verklaard. Het begon stilaan tijd te worden. Ik wil echter niet voorbarig euforisch doen, maar heb toch een goed gevoel …
Ik denk er sterk aan om volgende week opnieuw te gaan werken – ik heb nochtans een doktersbriefje met werkverlet t.e.m. 31 mei – want de verveling en het gedwongen niets doen begint serieus op mijn systeem te werken.
Morgen moet ik terug op dokterscontrole : bij witte rook uit de schouw en groen licht waag ik me wellicht aan een voorzichtig loop-toerke. Nu echter nog niet voorbarig victorie kraaien, er is nog een groot verschil tussen een goed gevoel en een marathon lopen. Maar ik smacht nu al , net als een kleuter die op schoolreis mag, naar dit zalige lopersgevoel.
Als je morgen iemand uit het dokterskabinet ziet hollen …

09:38 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik ... hoop alvast dat je dat dokterscabinet uitspurt :-)

Gepost door: erik | 22-05-05

Witte rook.... Veel succes bij de dokter, maar pas op bij het uitspurten.... ik wens je geen nieuwe blessure!

Gepost door: Erik | 22-05-05

hoop Blijven hopen, Frank ! Ik ben echt content dat ik terug enthousiasme voel in je bericht.
Ik kijk vol ongeduld uit naar je verslagje van morgen en hoop samen met jou. Veel succes !!!

Gepost door: Alain | 22-05-05

Goe nieuws Blij te horen dat het beter gaat! Nog een beetje geduld en dan voorzichtig weer beginnen...

Gepost door: Wim | 23-05-05

De commentaren zijn gesloten.