23-05-05

Back in "Runners"-town

Deze morgen ben ik dan met een bang hartje naar de dokter geweest : die heeft mijn lies minutieus geïnspecteerd, overal op gedrukt en vastgesteld dat de breuk weg is en de wonde goed aan het genezen is. Oef, een pak van mijn hart. Op mijn vraag of ik nu mocht lopen heb ik wel geen groen, maar eerder oranje licht gekregen : liefst zag hij mijn nog twee weken wachten … Op 12 dagen van mijn droom heb ik daar nu wel iets minder boodschap aan.
Daarom heb ik daarnet stiekem, maar voorzichtig een halfuurtje gelopen met de handrem op en dit verliep prima en bovendien pijnloos. Nu zit ik met een dilemma : wat doe ik nu het best ?
Zo veel mogelijk rusten tot 4 juni of opnieuw beginnen trainen zoals tevoren ? Ik weet ook niet meer wat ik nu best doe als ervaren loper: van de ene kant, had het een doorsnee binnenlandse marathon geweest – met alle respect – maar dan had ik al lang de handdoek geworden, maar dit is wel Stockholm – de vlucht en hotel zijn al lang geboekt, ik kan daar toch moeilijk lijdzaam toekijken hoe 17.000 lopers van diverse pluimage hun droom waarmaken temidden honderdduizenden loopgekke Zweden langs de zijlijn.
Dus maak ik mij sterk dat ik wel aan de start verschijn met uiteraard sterk bijgestelde ambities : geen PR nastreven, geen lopersstress, maar gewoon 100 % genieten, en zien waar we uitkomen … zonder enig risico uiteraard – bij het minste signaal geef ik er wel de brui aan.
Ik heb één voordeel : ik zal alleszins de best uitgeruste marathonloper van de 17.000 lopers zijn !

12:21 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Mijn visie Persoonlijk zou ik heel weinig trainen, geen risico's nemen dus ... en als je traint ... heel voorzichtig ... volgens mij heb je de kilometers toch in je benen .... en je staat er zeker na zoveel weken van opofferting .. behoudens verergering van je kwetsuur zie ik je Stockholm rustig uitlopen!

Gepost door: Koen | 23-05-05

opgelet filip, niets forceren jong - luister naar uw lichaam maar vooral naar de dokter - het leven gaat verder na stockholm het is beter 1 slag te missen dan de oorlog te verliezen - nu kunnen we geen mirakels meer doen : hou je rustig want als je nu hervalt kun je er definitief een kruis over maken : keep cool tot de start en dan genieten (denk ik) luc

Gepost door: luc | 23-05-05

training Ik zou toch nog een twee keer per week een rustig loopje doen zonder te forceren natuurlijk. Bij pijn natuurlijk stoppen, maar zo behoud je toch nog wat conditie.
Succes alvast.

Gepost door: Ronny | 23-05-05

goede raad ??? Goede raad kan niemand je geven op dit moment : jij bent de enige die je lichaam voelt. Ik kan me voorstellen dat als je geen pijn voelt, het moeilijk is om rustig nog 12 dagen te rusten.
Volg je gevoel, maar blijf alert voor elk signaal dat je lichaam geeft. Ik blijf je in ieder geval volgen en zal zeker voor je duimen !!

Gepost door: Alain | 23-05-05

Rust... Ik heb niet veel ervaring zoals je weet, maar mijn gevoel zou zeggen dat elke dag rust je beter aan de start maakt. Daarnaast zou ik zeker van Stockholm genieten. Het feit dat je dan niet meer fixeert op de wedstrijd maar om je heen kijkt en geniet van de dingen om je heen kan veel wonderen verrichten. (Een moeilijk woord ervoor: dissociaties.)
In elk geval zal ik ook voor je duimen!!!

Gepost door: Erik | 23-05-05

lichaam zoals Alain al eerder zei , luister naar je lichaam en doe wat je denkt wat je moet doen :-)
Maar vooral geniet ervan !!

Gepost door: erik | 23-05-05

euhm Wat kan ik daar nog aan toevoegen??? Nie veel ;-) Een paar rustige loopjes (beetje loslopen) en voor de rest véél rusten. Niet forceren. En met al onze mentale steun samen, zal je der wel geraken!

Gepost door: Wim | 24-05-05

Wel... Vooral niks forceren zou ik zeggen. Misschien een paar rustige loopjes proberen zoals vandaag en afwachten wat het wordt. Wie weet wordt dit wel de aangenaamste marathon die je al gelopen hebt: geen stress, geen hoge verwachtigen, gewoon puur genieten (als je lies niet meer opspeelt natuurlijk). Lijkt me anders nog zo geen slecht vooruitzicht, niet? ;-)

Wat het ook wordt, je kan in elk geval op onze duimen rekenen zenne! :-)

Gepost door: Pinnie | 24-05-05

Rustig aan... Een marathon is altijd een aanslag op je lichaam, zelfs als je goed getraind bent. Daarom zou ik in afwachting van de marathon gewoon enkele keren rustig uitlopen en dan de marathon starten met het idee om slechts 10 km te lopen. Je hebt niets te bewijzen ! Op die manier kan je genieten van de massa, de start en de wedstrijd. Neem een droog truitje, een pullover en een KWt-tje mee in een rugzakje, start heel rustig en stap na max. een uur uit de wedstrijd. Op die manier zal je weinig ginder ondervinden van uw avontuur.

Gepost door: Rony | 24-05-05

geen voorbereiding wie steekt mij een riem onder het hart : ik ben ook gekwetst, kuitblessure en liep de laatste maand geen kilometer en zal niets meer lopen tot aan de start volgende week zaterdag in stockholm samen met onze viend filip lagae : zonder training, noch duurloop de marathon - jawel : iedereen mag pronostikeren : mijn beste tijd ooit was 3.24 h in parijs in 2000 - mijn slechtste tijd in monaco 3.59 h in 2002
afspraak 8 juni op de wekelijkse training te harelbeke - ...?Is sit een soap of de processie van Echternach - relativeren is de boodschap, want je hebt nooit alles onder controle - we zien wel - take care

Gepost door: luc piccavet | 24-05-05

succes en geniet Take it easy! Train maar wees voorzichtig, bouw heel langzaam op, tot het gewone ritme dat je gewoon bent en geniet van een superervaring : DE MARATHON!!

Gepost door: de lefever | 25-05-05

De commentaren zijn gesloten.