29-09-05

“ Het ging verbazend goed vooruit … "

“ Het ging verbazend goed vooruit … dat was de liefde voor muziek (in mijn geval lopen) “ zong Raymond van het Groenewoud ooit eens in een poëtische bui.
Dat was zowat het gevoel dat ik deze morgen had na vijf kwartier rustig en zalig lopen. Zonder dat ik er oog voor had en dat het een doel op zich was, was mijn tijd op mijn routine-parcours stukken sneller dan in de laatste weken voor mijn blessure. Drie weken volstrekte rust en genieten zijn dan toch geen ramp voor de conditie. Bovendien konden alle geteisterde spieren efkens vakantie nemen …
Roderik opperde al efkens het leuke idee om alsnog deel te nemen aan de halve van Eindhoven. Puur fysiek zou dit wellicht wel nog lukken, maar ik ken de aard van het beestje. Er zit ergens in mijn hersenpan een schakelaartje, en éénmaal de bordjes van Eindhoven op de E34-A67 in zicht komen, zou dit gevaarlijk kunnen switchen van de halve naar de volle marathon.
Bovendien krioelt het daar van collega-bloggers en ik heb maar een half woord nodig om me alsnog impulsief in te schrijven voor de volle 42. Dus is het veiliger dat ik pas !
Daarenboven zit ik nog met een praktisch probleem. Mijn mentor en goeroe Betty Spencer zit dan halfweg haar weekje nacht en ligt wellicht zalig te maffen, terwijl ik in volle inspanning zou zitten.
Bovendien kan ik mijn vier heemskinderen moeilijk de volle vier, wellicht vijf uren alleen aan de kant laten staan. Ik kan ze toch moeilijk op mijn rug meenemen of de babyjogger van Boston efkens lenen.
Neen, ’t zal voor een andere keer zijn …

10:19 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-09-05

Frank Spencer strikes back …

Gisteren heb ik na een rustpauze van een drietal weken opnieuw een klein toerke afgehaspeld. Uit voorzorg had ik dat rondje ingekort tot 4 km, zodat ik nooit ver van huis was om bij een eventueel hervallen in een oude blessure te voet terug te kunnen keren.
Voor de eerste keer ook mijn nieuwe Asics Gel Kayano uitgetest, en het dient gezegd, ze liepen heel erg lekker, deze gloednieuwe koersmachientjes. Wat een verschil met mijn vorige versleten schoenen !
Ik heb totaal geen pijn meer gevoeld aan de kuit, zodat ik deze vervelende blessure meteen in de vergeetput heb gelopen.
Zo, de voorbereiding naar de volgende marathon – Rotterdam 2006 onder voorbehoud – is gestart.
Ik had me voorgenomen om na Eindhoven een paar weken de boog te ontspannen. Door omstandigheden is mijn rustperiode met een maand vervroegd en zit het dolce far niente er bijgevolg op. Deze rustperiode kreeg een prachtige apotheose met het voorbije lange weekend te Wittlich (Duitsland, ergens tussen Eifel en Moezel).
We waren met het ganse gezin gelogeerd in een prachtig hotel voor drie dagen onthaasten. We hebben er meer dan ooit van genoten : lekker gastronomisch gegeten en genoten van het uitzonderlijke zonnetje.
Bovendien hadden we het zwembad, de sauna, fitness en zonnebank voor ons alleen. Met uitzondering van een paar wandelende senioren was er in deze kalme periode haast geen volk in het hotel. De kinderen waren de koning te rijk met hun privé-zwembad en hun extra vakantiedag, aangezien ze op maandag geen school hadden. Dit weekend was het orgelpunt van een drietal weken luieren en genieten.
Straks krijgt het genieten een andere dimensie : ik ga dan immers nog een halfuurtje zalig lopen in de regen …

18:37 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-09-05

Asics Gel Kayano

Dit zijn ze dan, de nieuwe kroonjuwelen aan mijn voeten : Asics Gel Kayano.
Gisteren ben ik dan uiteindelijk toch op stap geweest om de lang verwachte loopschoenen aan te schaffen. Dat het een tijdje geduurd heeft is natuurlijk de schuld van mijn geblesseerde kuit. Je kan moeilijk een analyse doen van je voeten, als je geblesseerd bent en uit voorzorg je voeten een fractie verkeerd zet.
Het ging richting Gent, nl. naar de loopwinkel Runninggent in de Kortrijksepoortstraat voor een footscan en een analyse van de loopstijl aan de hand van een video-opname op een loopband.
Op die manier krijg je de ideale schoen voor jouw looppatroon.
Voor de aardigheid had ik mijn oude Reebok schoenen mee, die na inspectie rijp waren voor de prullenmand : rats versleten, nul komma nul demping, en wellicht de boosdoener bij mijn recente blessures.
Op de video-beelden merk je duidelijk hoeveel schokken je blote voeten wel te verwerken krijgen. Zo moest ik daarna verschillende soorten schoenen testen op de loopband, om uiteindelijk bij Asics Gel Kayano te komen, die voor mijn voeten de schokken het best opvingen. Verder vond de expert dat ik iets te zwaar stond voor een marathon – mea culpa, dat wist ik ook wel zonder wetenschappelijke analyse, maar daar wordt aan gewerkt ! It’ s a promise …
Een halfuurtje later – en 150 Euro armer – kwam ik tevreden buiten.
Ik had aan Betty Spencer de ondoordachte belofte gemaakt om voor hetzelfde bedrag, dat ik voor mijn schoenen veil had, te shoppen in de Veldstraat.
Een paar uren later – en veel armer – kwam de familie Spencer terug thuis.

06:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

22-09-05

Radio Deprimo

Ik beken, ik heb onder mijn voeten gekregen van mijn halve trouwboek Betty Spencer aangaande mijn laatste berichtjes in deze blog.
Deze zijn volgens haar veel te negatief, ’t is precies alsof er iemand dood is – een soort zelf-hulpgroep voor geblesseerde lopers …
En dit terwijl er zoveel positief nieuws te vertellen is :

- Ons Marie is gepromoveerd naar de keurgroep van haar turnclub
- Betty Spencer heeft haar judo-trainingen opnieuw her-aangevat.
- We hebben ons een nieuwe wagen aangeschaft : een Renault Espace
- Betty en ik hebben het plan opgevat om in 2009 (haar 40e verjaardag) samen de marathon van New York te lopen. Ze is eens te meer een trainingsschema aan het opstellen …
- Zaterdag vertrekken me met zijn allen op lang weekend naar de Eifel-Moezel (Duitsland), maandag hebben the kids immers geen school.

Ze heeft uiteraard (en altijd) gelijk. Als positieve mens en geboren optimist waren de vorige berichtjes niet echt te lijmen met mijn karakter. Hoewel je nu ook weer niet kan staan jubelen, als je met een hardnekkige spierblessure sukkelt in het zicht van de eindmeet van de marathon van Eindhoven, en dit terwijl je dagelijks leest dat de andere bloggers al fluitend de 32-km duurlopen opstapelen.
Maar soit, het einde van de tunnel is in zicht. Deze namiddag ga ik naar het Running Center om een footscan te ondergaan en me nieuwe running shoes aan te schaffen.
Ik ben eens benieuwd !

11:09 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-09-05

Wanhoopspoging !

Zaterdag heb ik nog een poging gewaagd om een klein mini-toerke te lopen. Ik kon het echt niet laten.
Overal te lande, waar ik kwam zag ik lopers. Hallucinaties van de ergste soort.
En als ik ergens een loper zie voorbij passeren heb ik direct zin om mijn loopschoenen aan te doen en mee te lopen. Bovendien had ik al een paar dagen geen pijn meer gehad in de bewuste kuit.
So far, so good : mijn toerke blok verliep goed, ik kon opnieuw dit zalige lopersgevoel ervaren. De eerste kilometer heb ik heel ontspannen gelopen en geen pijn meer gevoeld tot aan de fatale brug over de Ring, waar ik opnieuw stekende pijn voelde in mijn kuit. Ik ben dan maar direct gestopt en ben met pijn in het hart te voet teruggekeerd om de schade te beperken.
Moraal van het verhaal : nooit te vroeg herbeginnen, zeker niet met spierblessures !
Ik ga nu zeker tot ten minste 1 oktober wachten om nog eens de loopshoes aan te binden. Ik ga Betty vragen om ze ergens veilig op een geheime plaats te stockeren en de sleutel in de kluis weg te bergen, zodat ik er zeker niet aan kan.
Jammer genoeg bestaat er nog steeds geen ontwenningskliniek voor verslaafde, geblesseerde lopers …

12:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

14-09-05

Game over … over and out !

Gisterenavond heb ik nog eens geprobeerd om te lopen, tegen beter weten in …
Ik had slimmer moeten wezen, maar als je de aard van het beestje een beetje kent.
Nog voor de hoek van de straat – en wie mij weet wonen, weet dat dit niet ver is … - had ik al een knallend gevoel in mijn kuit, pijn en opnieuw al mankend terug naar huis.
Nu is het definitief zeker : mijn seizoen is voorbij !
Nadat ik eerder al gepast had voor de marathon van Eindhoven, had ik stiekem nog mijn laatste troeven ingezet op de halve, maar zelfs dit is me niet meer gegund.
Dit laatste wapenfeit op deze blog kan je eigenlijk wel “de kroniek van een aangekondigde blessure” noemen en eens te meer besef je hoe slopend een marathonvoorbereiding wel is …, zelfs voor een bescheiden loper als Frank Spencer.
Laat dit ook een wijze les zijn voor de toekomst : luister naar de signalen van uw lichaam.
Al weken was ik aan het sukkelen met kleine kwaaltjes : pijn in de enkel, knie en kuit, een loden gevoel in de benen, etc …. Alles wees erop dat ik als een koorddanser aan het flirten was met een blessure.
Je mag tevens ook de sociale druk van dit bescheiden blogje niet onderschatten. Je leest dagelijks hoe goed de anderen bezig zijn en je wil je evenmin laten kennen. Tot mijn grote verbazing bleek dit blogje niet alleen door collega-bloggers gelezen te worden, maar werd ik regelmatig op aangesproken, zelfs door verschillende mensen van wie je het niet verwacht, en dan kan je je uiteraard niet laten manifesteren als een “watje”.
Wat nu en hoe moet het nu verder ?
Eerst en vooral ga ik mijn kuit laten rusten, de batterijen zowel fysiek als mentaal opnieuw laten opladen en daarna als een jong veulen wellicht geleidelijk aan opbouwen naar een volgende voorjaarsmarathon 2006. Bestemming voorlopig nog onbekend : ik ga eens aftasten wat de andere bloggers van plan zijn …

The End.

11:06 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

11-09-05

Alea iacta est

Alea iacta est … dit zijn niet alleen de gevleugelde woorden van Julius Caesar bij de oversteek van de Rubico, maar tevens het relaas van mijn laatste testloopje.
Ik gooi met pijn in het hart de handdoek voor de marathon van Eindhoven. Catch !
Ik balanceer nu al weken op de figuurlijke grens tussen spierpijn en blessure en ga het voortaan wat kalmer aandoen in plaats van nog meer kilometers te malen in eenzame, lange duurlopen met het risico een zware kwetsuur op te lopen.
Het is erg jammer, vooreerst voor mezelf, maar ook voor de collega-bloggers, die wel in Eindhoven zullen vlammen, maar ik wil na 9 oktober ook nog lopen.
Ik heb wel beslist om voortaan maar maximum één marathon per jaar meer te lopen, want twee is veel te zwaar voor iemand met mijn carrosserie en beperkte motorinhoud.
Een marathon is telkens een kleine aanslag op de onderste ledematen en die zijn de laatste weken al serieus op de proef gesteld. Elke lange duurloop werd gevolgd door een paar dagen manken en rust.
Een kleine blik op mijn weektotalen (aan de rechterzijde) is veelzeggend : de laatste zes weken haal ik nog geen gemiddelde van 29 km per week en dit is ruim onvoldoende, zelfs voor Frank Spencer.
Ik ben Bekele niet, hé !
Eigenlijk is het best wel grappig : vóór Stockholm werd ik geveld door een liesoperatie, terwijl mijn loop-compagnon Trimmer Luc met een kuitblessure worstelde.
Nu waren we beiden aan het trainen om revanche te nemen in Eindhoven, maar zijn de rollen omgekeerd en sukkel ik nu al een tijdje met een kuitblessure en werd Luc vrijdag geopereerd aan zijn lies.
Een onwaarschijnlijke speling van het lot.
Toen hebben we het wel nog kunnen opbrengen om de “mission impossible” van Stockholm te voltooien.
Nu hebben we echter collectief beslist om het gezond verstand te laten regeren …

21:40 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

09-09-05

Footscan

Gisteren ben ik opgestaan met een pijnlijke kuit met uitstralingspijn in de bil. In de vooravond heb ik rap eens in de tuin een piepklein mini-loop-testje gedaan, maar ben direct gestopt na een pijnscheut. Wreed vervelend !
Een mens zou van alles beginnen zoeken, dus zet ik al mijn hoop en al mijn resterende jokers in op nieuw schoeisel.
Ter info : het voorbije jaar liep ik afwisselend op Reebok (1396 km) en Crane (637 km). Beide schoenen zijn wel al serieus aan het verslijten - vooral op de zijkant van onderen kan je goed merken dat ik soms op aflopende trottoirs moet lopen.
Dit weekend ga ik dus op schoenenjacht. Vroeger kocht ik altijd mijn loopschoenen op goed gevoel en goed geluk in Decathlon in Roncq (hier net over de "screve" = franse grens). Ik heb er de voorbije jaren al New Balance (2x), Adidas, Asics, Reebok, ... gekocht en ben er steeds content van geweest.
Maar de tijd staat niet stil en de schoenen worden steeds beter ...
Daarom overweeg ik eens een hele check-up van mijn voeten te laten maken met een footscan en de best passende schoenen voor mijn voeten te kopen. Heeft er iemand ervaring met dergelijke footscans in running centers, of is dit weer het zoveelste marketing-snufje om een niets vermoedende koper een paar dure schoenen aan te smeren ? Graag enkele tips en adressen . Thanks !
Als ze er schoenen verkopen met een ingebouwd turbo-motorke ga ik wreed content zijn.
Ik stel dus al mijn hoop op het nieuwe schoeisel - in het andere geval vrees ik dat het een bezoekje aan Broeder Isidoor ( = patroonheilige van de hopeloze gevallen) hier enkele meters verder wordt ...

06:09 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-09-05

Oud worden ...

Deze morgen opnieuw de hort op om een rustig loopje te maken van een 12-tal km. Alles verliep naar wens tot de laatste twee kilometers, toen mijn kuitspieren begonnen te protesteren. De laatste kilometer werd het zelfs zo hevig dat ik te voet naar huis gewandeld ben, kwestie van geen risico te nemen.
Verdorie toch, wat is dat toch met mijn onderstel ??
Is het tram 4, de gedachte om nu bij de veteranen ingedeeld te worden ?? Of zou het toch de slijtage van het schoeisel zijn - is al duidelijk merkbaar met het blote oog. Ik hoop uiteraard dat het maar dit is, want een mens gaat op den duur alles denken. Daarom ga ik straks efkens de boer op om een paar loopschoenen op de kop te tikken en misschien een footscan te ondergaan.
Want als ik na elk loopje 4 rustdagen moet inlassen om alle kwaaltjes te laten helen, dan geraak ik hopeloos achterop en ik heb al zoveel achterstand op mijn "makkelijkste" marathonschema.
Eindhoven ligt precies weer een stukje verderaf van West-Vlaanderen ...

13:06 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

05-09-05

Het leven zoals het is … marathonlopers in conclaaf !

Na een superdrukke zondag met veel lopen, familiebezoekjes en een doopreceptie dan toch het beloofde verslag van de allereerste loop-bloggers-meeting te Gistel meegeven. Na een 45 minuutjes rijden richting Kust werden we bij aankomst al onmiddellijk hartelijk begroet door de initiatiefnemers Koen en Inge. Een paar minuutjes later waren Yoerie, Elsje, Arjan en Siebe eveneens van de partij.
Daarna was het tijd voor een partijtje bowlingen. Ondergetekende lag nogal wat in de knoop met zijn aanloop annex silly huppeltje op de gladde bowlingbanen, zodat ik er weinig van bakte – ’t is maar kwestie van een excuus te hebben – gelukkig waren er nog Betty en mijn jongste dochter Maud om de eer van de Spencers hoog te houden. Intussen waren Ruthje en Koenie ons ook komen vervoegen voor een volgend spelletje ballen in de goot gooien.
Daarna ging het richting tennisclub te Gistel, waar we kennis maakten met Stefan oftewel Boston. Tijd voor een pittig aperitiefje en een heerlijke spaghetti. De kinderen hadden al verbroederd – in mijn geval was dat verzusterd - en waren de tennisvelden al “onveilig” aan het maken, af en toe opgeschrikt door een levensgrote – en vooral levensechte – Samson, die daar vrolijk rondhuppelde.
Daarna was het nog lekker nagenieten op het zonnige terrasje met een natje en een droogje. Conclusie : het was een reuze gezellige namiddag met allemaal boeiende mensen, zoals ik ze het liefst van al heb.
Dat wil zeggen : met een fijn gevoel voor humor, een sterk relativeringsvermogen, gedreven maar niet te fanatiek en met een leuke babbel.
Ik had constant het gevoel dat ik tussen een bende vrienden zat, die elkaar al jaren kenden. En dan nog wetende dat ik ruim een half jaar terug nog blog-loos door het leven ging. Zeker voor herhaling vatbaar
Gistel, U was een fijn publiek !
Ik had natuurlijk de ondoordachte belofte gemaakt te Gistel om op zondagmorgen 21 km te lopen, zodat ik extra vroeg uit de veren moest om mijn drie toeren rond de Gavers af te haspelen. Er moet toch iets in die spaghetti-saus gezeten hebben, want ik vloog over de Gavers. Het ging verbazend goed en de pijnlijke enkel was na enkele dagen volstrekte rust volledig genezen. Het ging zelfs zo vlot dat ik bijna Yoeri was voorbijgeraasd na 20 km - Yoeri, die er zelf een knappe intervalsessie van 10 km annex uitlooprondje van 6 km had opzitten
De motivatiesessie van Gistel heeft dus duidelijk zijn vruchten afgeworpen !

13:00 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

01-09-05

Bloggersmeeting te Gistel - bis

Sorry, wrong picture !
Of je dacht toch niet dat we "echt" Frank en Betty heten ...

07:22 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Bloggersmeeting te Gistel

Komende zaterdag staat er iets heel leuks op het programma en deze keer is het geen duurloop. Op initiatief van blogger Koen Vansteenkiste is er een loop-bloggersmeeting te Gistel met een tennis-tussendoortje, aperitief en een spaghetti-avond en gezellig samenzijn tot ….. ?
Ik kijk er al een tijdje naar uit, maar terzelfdertijd begin ik me al een beetje nerveus te maken. Ik ben zelfs veel zenuwachtiger dan voor de start van de marathon van Eindhoven.
Hoewel er inmiddels al een uitstekende band gegroeid is met de meeste (marathon)-lopers heb ik behalve Koen en Lena nog niemand irl (in real life) ontmoet. Bij Koen was dat toen amper 1 minuut voor de start van de halve marathon van Torhout en Lena ben ik zelfs al lopend tegengekomen na een paar km in de “Twintig kilometer van Brussel”.
Sommigen hebben een foto op hun blog, van anderen heb je in totaal geen idee van hoe ze eruit zien en in dit geval kan je soms serieus verschieten.
De familie Spencer met zijn zessen zal er in volle glorie te bewonderen zijn. -:)
We hopen van u hetzelfde …
So long !

07:12 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |