28-10-05

21 km in de Gavers in 1u49’

Ik voel me al de hele dag super, want het is prima muziek op de radio – de ontknoping van de top 1000 bij Q-Music. Ik moet mezelf serieus inhouden of ik zit hier luidkeels mee te brullen of luchtgitaar te spelen. Maar als je aan een loket zit met hoogbejaarde senioren als doelpubliek ligt dat soms wel wat moeilijk.
Soit, gisteren had ik een vrije dag en na het obligate jaarlijkse kerkhof-bezoekje in Warneton, heb ik in de Gavers op training een halve marathon gelopen in 1u49’26”.
De benen zaten goed en ik voel me klaar voor een volgende uitdaging : de halve marathon van Ploegsteert op vrijdag 11 november, georganiseerd door de ouders van Frank Vandenbroucke, niet de minister , maar wel de renner – volgens kwatongen al een paar jaren ex-renner.
Dit is een mooie wedstrijd in een prachtige streek met duizenden lopers. Ik heb er al altijd goed gelopen …
De Cross-cup veldlopen gaat binnenkort van start en gisteren was Veerle Dejaeghere alvast goed op dreef in de Gavers. Ik heb een paar keer eerbiedig opzij gesprongen in de graskant om de diva van de Vlaamse cross en haar gevolg (met o.a. Tom Omey) door te laten. Ik werd er ook telkens vriendelijk voor bedankt.
Maar ik heb echter wijselijk gepast om haar tempo efkens te volgen want zo super was de dag van Frank Spencer nu ook weer niet …

13:23 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

26-10-05

De Pappenheimers

Gisteren zijn Betty en Frank Spencer efkens naar de gebouwen van Woestijnvis in Zaventem langs geweest voor de derde selectieronde van het populaire kwisprogramma De Pappenheimers op tv Eén.
De eerste ronde was een paar maand geleden toen we een originele inschrijvingsbrief mochten schrijven. Daar werd het kaf al van het koren geschift.
De tweede ronde met nieuwe kwismaster Eric Van Looy was in Kraainem op een blauwe maandag in september, waar we beiden afzonderlijk op uiteenlopende kennisvragen getest werden en waar het belangrijk was om complementair te scoren. Het was wellicht interessant om te scoren op de vragen, waar je partner het antwoord schuldig was en vice versa.
Ook die klip werd suksesvol genomen, zodat we gisteren naar de mondelinge proef mochten afzakken. De eerste die we tegenkwamen was ex-presentator Tom Lenaerts. Deze laatste proef bestond erin om voor de camera een spelletje te spelen tegen een ander duo en om je partner voor te stellen in een losse babbel.
Het spelletje was bijkomstig, omdat er vooral gelet werd op hoe je verbaal overkomt en of je bij manier van spreken op het scherm plakt. Men test dus vooral je IQ en EQ (emotionele intelligentie).
Bij de kwis moet je niet afdrukken als je zelf het goede antwoord weet, maar wel als je partner het juiste antwoord weet. Zo moet je elkaar goed kunnen inschatten. Dat lukte ons wonderwel en dat we met 15-9 onze tegenstanders klopten was dan ook aardig meegenomen. Er waren o.a. vragen over de hoofdstad van Nieuw-Zeeland, Sita Wauters, het lief van Kim Clijsters, de bestanddelen van een roux, Joss Stone, Picasso, etc … We hadden afgesproken dat ik de vragen over politiek, sport, media en aardrijkskunde voor mijn rekening nam en ik klopte bijna een gat in de tafel bij vragen over wetenschap, techniek, cultuur en tv, waar Betty veel van afwist.
Een geslaagde taktiek bleek achteraf. Gesterkt door de overwinning waren we uiteraard relaxed voor de losse babbel en voorstelling achteraf. We moesten elkaar voorstellen voor de camera : o.a. wie we zijn, hobby's en welke de beste en slechtste eigenschappen van elkaar zijn. Uiteraard ging het gesprek over onze marathon-aspiraties en over onze vier dochters. Het ging heel gemoedelijk en er werd redelijk veel gelachen.
We zijn beiden buitengekomen met een goed gevoel, hoewel er nu nog 200 kandidaten in de running zijn voor 39 plaatsjes (13 afleveringen met 3 duo’s), zodat de kansen nu ook weer niet zo super-groot zijn.
De screening van de kandidaten vindt Woestijnvis het belangrijkste ingrediënt van een geslaagd programma, zodat men nogal grondig te werk gaat. Bovendien spelen er nog talrijke externe factoren een rol. Een duo moeder-zoon uit West-Vlaanderen zal bij manier van spreken een grotere kans hebben dan twee mannelijke collega’s-vrienden uit Antwerpen, waar blijkbaar een overaanbod van is.
Het voorspel was tot dusver al geslaagd. Halfweg december gaan we meer nieuws krijgen en we duimen uiteraard voor een blijde boodschap. We hebben alleszins al een gezellige ervaring achter de rug, die ze ons al niet meer kunnen afnemen.

13:48 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-10-05

Sportief weekend : turnen, lopen en voetbal

Het weekend stond deze keer volledig in het teken van de sport. Zaterdagmorgen was er duo-gym bij de turnclub in Moorsele. Elke turner mocht een ouder, tante, etc … selecteren om samen een parcours van tien uiteenlopende oefeningen af te leggen.
Het varieerde van touwklimmen, sumo-worstelen op de evenwichtsbalk, hindernissenparcours, trampoline, armspieren opdrukken op de brug met ongelijke leggers, sprinten door lijntjes te tikken, kruiwagen, etc …
Eigenlijk was het een leuke voormiddag "Spel zonder Grenzen" met een honderdtal turn-duo’s. Ikzelf vormde een koppel met Marie (8), Betty met Liza (8) en onze jongste Maud (5) met onze oudste dochter Louise (10), in totaal drie duo’s Spencer.
Vol goede moed vertrokken we richting sporthal. Maar ik moet bekennen dat ik, ondanks mijn relatief sterke conditie, even lenig ben als een Zweedse bank en mijn arm-en buikspieren het volume van koude pap hebben.
Mijn imago van sportieve papa ging totaal de mist in: terwijl Liza tot aan de plafond aan de touwen bengelde, geraakte ikzelf amper een halve meter hoog en terwijl Marie vrolijk molentjes en rad draaide, werden mijn sportieve prestaties door mijn kroost met hoongelach beloond.
Gelukkig voor mij was het motto deze keer : “deelnemen is belangrijker dan winnen”.
Zondagvoormiddag heb ik dan mijn 16 km gelopen in de Gavers in ongeveer anderhalf uur. Het was de ideale manier om een mooie dag te starten. Door de regen van de voorbije dagen lagen de Gavers er zeer slijkerig bij en kregen mijn nieuwe Asics Gel Kayano hun modderdoop. Gelukkig bestaan er nog douches …
Om het weekendje sportief te eindigen zijn we dan samen naar een ouderwetse pot voetbal geweest: KV Kortrijk – Dessel in tweede klasse.
De vierde tegen de fiere leider (deze keer met lange ij), want het werd 90 minuten éénrichtingsvoetbal. KVK walste over het terrein als weleer met echt champagnevoetbal : 4 – 0 en een mooie pot voetbal, gekruid met drie penalty’s. Maar wie zei ooit : "pinantie is pinantie ..." ? (antwoord : voormalig Kortrijk-trainer Wim Reyers).
Hopelijk trekken ze nu eens de lijn door en belandt Kortrijk waar het thuishoort : in eerste klasse.

13:03 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-10-05

New York City Marathon 2006

Deze week heb ik weer wat rustig bijgetraind : maandag 7 km en gisteren 10 km. Nu de marathonvoorbereiding nog wat veraf lijkt, probeer ik op het kortere werk toch wat sneller te lopen.
Niet dat ik ooit als een gazelle door het bos ga vlammen, maar mijn laatste lange duurlopen waren toch supertraag en aan een tempo om net niet in slaap te vallen.
Deze namiddag staat er een ontspannende sauna op het programma en vanavond loop ik wellicht weer 7 km.
Anders nieuws van het Spencer-front : jullie weten wellicht al dat Canvas (TV2) een oproep gedaan heeft naar marathon-debutanten, die uit het niets volgend jaar de marathon van New York City hopen te lopen : de ultieme natte droom van elke zichzelf respecterende afstandsloper.
Het is een soort wetenschappelijk experiment op tv om te testen tot wat een mens allemaal in staat is.
Presentator Koen Fillet, die in zijn leven nog geen meter gelopen heeft en meer dan 90 kilo weegt met een body mass index van 31, zal er samen met 6 anderen proberen om mits een jaar voorbereiding met strikt wetenschappelijke begeleiding van ’t Sportkot te Leuven de missie te voltooien.
Aangezien ikzelf met mijn drie marathons op mijn palmares niet meteen beantwoord aan het profiel van een niet-sporter, heeft mijn ega Betty Spencer zich ingeschreven.
Gisteren kreeg ze dan een mail dat haar kandidatuur weerhouden werd en wordt ze wellicht uitgenodigd voor een verdere selectie. We gaan nog niet dagdromen, want er zijn wellicht nog honderden kandidaten over voor zes luttele plaatsjes.
Maar wie niet waagt, blijft maagd !

09:57 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

17-10-05

16 km in de Gavers

Gisteren ben ik sinds lang weer gaan trainen met de Gavertrimmers. Het deed me veel deugd om opnieuw te lopen temidden dit prachtig stukje natuur.
De trainingsfilosie en parcours is lichtjes gewijzigd : er is nu een rondje van exact 5 km en het eerste rondje wordt in groep afgehaspeld in een gezapig tempo onder het motto “samen uit, samen thuis” met de vrouwen voorop. Zo kunnen nieuwkomers en lopers, die uit blessure komen, rustig de draad weer oppikken. Vanaf de tweede ronde worden dan groepjes gevormd naargelang het gewenste tempo.
Zo heb ik gisteren drie toerkes gelopen ( plus een in- en uitlooprondje) : het eerste aan 10 km per uur, het tweede in exact 11 km per uur en het derde nog iets sneller (ong. 12 km per uur). Het liep redelijk vlot, bovendien is het vernieuwde rondje (temidden de bossen) nog mooier dan het vorige. Hout vasthouden, maar van mijn blessure heb ik niks meer gemerkt.
Deze prachtige zonnige zondag kon dan ook niet meer stuk. Tevredenheid alom.

12:55 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-10-05

Dagje uitwaaien aan de kust

Gisteren mocht ik dan uiteindelijk na 7 dagen opnieuw eten. Daarvoor moesten eerst boodschappen gemaakt worden in den Delhaize. Eindelijk opnieuw eten … maar aan de uitgang stonden mensen van de Voedselbank, zodat Betty mijn langverwachte maaltijd gedeeltelijk aan de hongerigen en armen wegschonk.
Het leven kan soms hard zijn !
Met het resterende saldo heb ik dan mijn eerste maaltijd bereid met lekkere verse groenten : spencersoep, volgens eigen recept. Dat was smullen, de kinderen zijn er dol op ! Ik moet er dringend eens een patent op nemen.
Daarna zijn we dan beiden efkens gaan uitwaaien aan onze Belgische kust. Het was prachtig weer, zelden meegemaakt halfweg oktober. Er lagen er zelfs nog in zwembroek aan het strand. Echt waar !
’s Avonds heb ik dan nog een toerke gelopen van ruim 7 km. Het lopen ging weer erg vlotjes, ik heb niets meer gemerkt van een blessure. We zijn blijkbaar weer op goede weg. Houden zo !

18:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-10-05

Citroensapkuur : slot – 71,2 kgr

Oef, het zit erop. We did it … ! , we hebben het gehaald !
Dank ook aan iedereen voor de aanmoedigingen. Voor mij was dit blogje een stok achter de deur om door te bijten, want je kan het uiteraard niet maken om een berichtje te posten in de aard van “sorry, ik heb gefaald want ik heb gisteren een bicky burger gegeten … “
Vanaf vandaag mag ik weer lichtjes beginnen te eten.
Mijn gewicht is serieus gezakt. Vorige week maandag - een paar dagen voor de eigenlijke kuur - woog ik nog 77 kg en bijgevolg is er een kleine 6 kilo Spencer in rook opgegaan.
Ik maak mij geen illusies : tegen volgende week zullen er zeker weer minstens twee aanplakken. Kan ook bijna niet anders : mijn maag en darmen zijn op dit moment leeg en zullen zich weer geleidelijk opvullen. Doordat ik een week geen zout toegevoegd kreeg is er tevens een tijdelijk vochtverlies.
Als ik de overige kilo’s niet wil terugkrijgen ga ik mijn houding t.o.v. voeding toch lichtjes moeten wijzigen.
Volgens de vakliteratuur zouden er nu interessante reacties moeten gebeuren met mijn lichaam nu het inwendig grondig gekuist is.
De smaakpapillen worden uiterst gevoelig en je voelt het genot om de pure smaak van voedsel te proeven. Sommigen krijgen meer energie, anderen geraken in hogere sferen (volgens Betty is dat niet meer nodig !).
Ik ben eens benieuwd wat er met het lichaam van Frank Spencer gaat gebeuren ...En nu … als de gesmeerde bliksem naar het voedingssalon … (grapje uiteraard) !

08:44 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-10-05

Citroensapkuur : dag 7 – 71,6 kgr

We zitten in de laatste rechte lijn, nog efkens op de tanden bijten.
Deze morgen heb ik de laatste citroen uitgeperst. Ik had er nog eentje over en had flink veel goesting om hem zover mogelijk over de haag te shotten.
’t Is toch nog serieus lastig geweest de laatste dagen : het sapmengsel, dat ik aanvankelijk lekker vond, begint nu toch serieus tegen te steken en komt na 7 dagen al mijn strot uit.
Deze middag was het dan de laatste beproeving op het werk : biefstuk-friet. Er zit dan dubbel zoveel volk in de refter. Ik heb opnieuw een wandelingetje in Kortrijk moeten maken om jennende collega’s te ontwijken.
Weet je waar ik als eerste naar verlang ?
Wel, naar mijn eerste heerlijk geurende kopje koffie, hmm … ik kan amper wachten.
Denk nu niet dat ik er morgen ga invliegen met een zes-gangen-menu of de dichtbijzijnde frituur ga plunderen.
Ten eerste zou mijn maag flink protesteren en ten tweede wil ik toch enkele kilo’s definitief kwijtspelen. Dus wordt het wellicht soep, puree, fruit en andere lichtverteerbare kost de eerste dagen.

12:54 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-10-05

Citroensapkuur : dag 6 – 72,0 kgr

Het einde van de tunnel komt in zicht.
Gisteren was het een makkelijke dag om te vasten. De heer Murphy met zijn gekende wet was opnieuw eens eregast op het werk. Alles wat maar kon mislopen, liep verkeerd. Bovendien waren er veel zieken op strategische plaatsen.
Als je zoals ik dan de enige persoon bent op het werk die op de hoogte is van de verschillende computerprogramma’s, wordt er op zo een ogenblik gretig gebruik gemaakt van je polyvalentie.
Daardoor moest mijn middagpauze er aan geloven. Druk, druk, druk, …..nauwelijks tijd om uitgebreid te eten – in normale omstandigheden is dit dan balen, maar in mijn weekje vasten was dit een godsgeschenk – alléén dan uiteraard.
Toen ik ’s avonds thuis kwam had iedereen al gegeten (ook al een meevaller), zodat ik dag 5 zonder verleiding overleefd heb. It was a piece of cake bij wijze van spreken (oei, gevaarlijke woordspeling, fs)
Alleen ’s avonds toen ik me neervlijde voor mijn favoriet tv-programma Expeditie Robinson had ik het efkens moeilijk. Je zou denken, een programma met allemaal uitgehongerde kandidaten temidden een paradijselijk eiland, dat is opnieuw een meevaller, maar toen men als beloning een copieuze maaltijd kreeg met alles erop en eraan, moest ik toch efkens wegkijken.
Morgen is het de laatste dag van mijn Ramadan en ik begin me steeds energieker te voelen : de meeste afvalstoffen moeten nu wel mijn lichaam verlaten hebben en plaats geruimd hebben voor een karrevracht energie. Vanavond ga ik bijgevolg weer mijn rondje lopen met Betty.
Eigenlijk is dit best wel grappig : vroeger liepen we nooit samen omdat ons tempo te ver uiteen ligt. Maar nu ik uit blessure kom, kan ik haas spelen voor mijn halve trouwboek en de laatste meters de sprint aantrekken. Intussen is haar PR op haar trainingsrondje als sneeuw voor de zon gesmolten.
Liefde is … samen lopen !!!

12:58 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-10-05

Citroensapkuur : dag 5 – 72,6 kgr

Oef, het weekend zit erop. Ik heb nu in vijf dagen zelfs nog geen kruimeltje gegeten. Gisteren heb ik het erg zwaar gehad : je kan je als buitenstaander niet voorstellen hoeveel lekkers er in de wereld bestaat en hoeveel etende mensen je tegenkomt op straat. Eigenlijk draait heel onze cultuur rond eten en drinken.
Bijna was ik bezweken, maar het hoongelach, onbegrip en vooroordelen van sommige dierbaren hebben me een extra boost energie gegeven om door te zetten.
Meer nog, gisterenavond heb ik samen met Betty een kwartiertje gelopen : dat deed ongelooflijk veel deugd, ik zat precies boordevol energie en was op slag alle honger vergeten. Mijn kuitblessure heb ik niet meer gevoeld, hopelijk is die nu definitief naar de verdoemenis gelopen. Op naar de volgende marathon !
Deze morgen had ik sinds lang weer een ceinture nodig, want al mijn broeken beginnen lichtjes af te zakken . Alles begint immers wat strakker te zitten en dat is toch een aangenaam voordeel als je een duurloop mag afhaspelen.

13:11 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-10-05

Citroensapkuur : dag 4 – 73,1 kgr

Ik ben al bijna halfweg met mijn vastenkuur. So far, so good, m.a.w. het valt nogal mee.
Gisteren had ik wel last van hoofdpijn door de giffen die vrijkomen en voelde ik me wat slapjes, maar dit is normaal. Het nadeel is dat je dan geen Dafalgan’tje kan nemen, want je mag echt niets anders dan het mengsel, thee en water nuttigen.
Want anders hypothekeer je het effect van je vastenkuur.
Ander nadeel is dat je tong helemaal wit beslagen wordt en je adem geen te frisse geur krijgt, maar met een busje Rexona en een extra douche en tanden- (en jawel tong-)poetsbeurt kan je dit wel camoufleren.
Je mag dus best geen citroensapkuur volgen als je ziek bent of medicatie moet nemen.
Eigenlijk onstaan veel klachten of ziekten doordat het lichaam vervuild is. Daardoor kan het lichaam niet meer adequaat functioneren. Het gevolg hiervan is dat het immuunsysteem omlaag gaat en men zich futloos voelt. Alle energie is immers nodig voor het verwijderen van afval en slakken uit het lichaam. Na de reiniging zit je weer boordevol energie en gebeuren er allerlei interessante en verrassende reacties in je lichaam.
Dus we houden vol ondanks het feit dat ik straks weer lekker ga koken voor de kinderen en frietjes en kroketjes moet bakken.
Eigenlijk zit ik nu de hele tijd met mijn gedachten 200 km verder in Eindhoven, waar een hele boel bloggers op dit eigenste moment hun marathondromen aan het waar maken zijn. Ik had daar ook moeten tussenlopen en dit geeft me nu een beetje een triest gevoel. Sukses makkers !

11:45 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-10-05

Citroensapkuur : dag 3 – 73,8 kgr

We zijn al zover – voorlopig valt het allemaal wel mee met het hongergevoel. Alleen op de momenten waarop de anderen eten heb ik het wel efkens lastig, maar dan probeer ik aan andere dingen te denken en zo lukt het wel.
Zaterdag is sowieso een dag, waarop ik amper tijd heb om te eten : taxichauffeur spelen voor de kinderen naar turnen, judo en allerhande verjaardagsfeestjes, boodschappen doen, wassen en plassen : de zaterdag is meestal zo druk dat hij al voorbij is vooraleer hij bij wijze van spreken begonnen is.
Het vervelendste aan mijn reinigingskuur is dat ik mij telkens moet verantwoorden en iedere keer hetzelfde liedje moet zingen. Zoals gisteren op het werk : ik had me voorgenomen om mijn vastenkuur te verzwijgen en zo normaal mogelijk te doen. Niet dat ik me ervoor schaam, maar toch …
Maar je kan niet als koffie-verslaafde koffie blijven weigeren en lunchpauzes en soeppauzes overslaan. Als ik met een thee afkwam keek iedereen me als “een alien” aan, totdat ik de ware reden bekende aan mijn twee naaste collega’ s.
Natuurlijk wist een uurtje later al het gehele gebouw dat ik op dieet was, terwijl ik helemaal niet op dieet ben en daarop moest ik telkens de zin (of onzin volgens sommigen) van mijn kuur verdedigen. Dit is nog het lastigst van al : de meesten bewonderen het wel, moet ik toegeven. Toch waren er enkelen die meewarig hun wenkbrauwen fronsten.
Voor die laatste groep mag ik nu uiteraard niet opgeven nu de lastigste dagen er aan komen.

12:16 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-10-05

Citroensapkuur : dag 2 – 74,5 kgr

Zo, de kop is eraf, mijn eerste dag zit erop en dag twee is ook al aardig opgeschoten : de eerlijkheid gebiedt me om te zeggen dat dag 1 wel de gemakkelijkste is van de zeven. Je zit nog met reserves van de vorige dagen en één dagje vasten lukt best wel iedereen.
Normaal zijn dag 3 en 4 de zwaarste : de ontgifting van alle slakken en restanten is dan op zijn hoogtepunt en je voelt je dan licht grieperig : hoofdpijn, spierpijn, etc … De ene heeft er al meer last van dan de andere. Bij mij valt dit juist in het weekend en dan ga ik me een beetje koest houden.
De laatste dagen zijn dan weer iets makkelijker : je lichaam heeft zich al ingesteld op het vasten en het einde komt in zicht – ’t is net als bij de marathon : met de meet in zicht krijg je vleugels tijdens de laatste kilometers.
Over de middag deed ik mijn wandelingske door het centrum van Kortrijk om mijn collega’ s niet te zien smullen in de refter. Eigenlijk was dit ook geen lumineus idee, want overal zie en ruik je eten : je passeert de frituur met die typische geur, in de etalages lachen de chocoladekoeken en taartjes je toe.
Maar neen, ik heb op mijn tanden gebeten en me uiteraard niet laten gaan … Morgen is het weekend en moet ik koken voor de kinderen : weeral een beproeving : eens zien of ook dat me zal lukken … ?

17:04 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-10-05

Citroensapkuur : dag 1 – 75,9 kgr

Vanochtend ben ik er dan uiteindelijk mee begonnen : eerst citroenen persen, het mengsel maken en mijn eerste kop laxerende thee. Je kan ook voor een klysma (lavement) of een glas met bitterzout opteren, maar bij mij was de keuze rap gemaakt ten voordele van het kopje thee.
Ik heb wel het voordeel dat ik het citroensapmengsel lekker vind. De functie van het mengsel is natuurlijk je lichaam van alle nodige voedingsstoffen te voorzien, maar het is toch mooi meegenomen dat het in ieder geval te drinken is. Als je ervan walgt, of het gewoon niet lust, begin je er best niet aan. Na een weekje zal het drankje ook wel mijn oren uitkomen, maar zover zijn we nog niet …
Eigenlijk is het best wel funny : normaal zou ik nu koolhydraten moeten stapelen en grote hoeveelheden pasta moeten vreten als carbo-loading voor de marathon van Eindhoven. Maar een blessure heeft er anders over beslist en nu mag ik ineens niets meer eten … Wat een contrast !
Het grote nadeel van deze kuur is dat je veelvuldig het kleinste kamertje mag opzoeken. Soms is dit niet zo aangenaam, maar dit is een teken dat de reiniging en ontgifting volop aan de gang is.

18:03 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-10-05

Het laatste avondmaal ...

Morgen begin ik dan zoals afgesproken aan mijn weekje vasten door middel van de bekende citroensapkuur (voor meer info, surf naar www.citroensapkuur.nl ).
Dus mag ik vandaag nog normaal eten, hoewel je dan best niet al te zwaar eet. Ik heb de laatste twee dagen al wat gezonder gegeten en mijn gewicht is al van 76,9 kg(maandag) naar 76,2 kgr (woensdag) gezakt. Wellicht wordt dit ook mijn startgewicht voor de kuur, want ik heb vanavond nog een kookles - dan mag ik als laatste psychologische marteling de lekkerste gerechten klaar maken.
Morgen is het D-day en start ik met laxeerthee en citroenen persen : de verhouding is twee lepels citroensap, twee lepels ahornsiroop en een snuifje cayennepeper per glas sapmengsel. De cayennepeper is noodzakelijk vanwege de slijmoplossende werking. Je mag zoveel drinken van het mengsel als je wil (2 tot 3 liter).
De ahornsiroop zorgt ervoor dat uw lichaam de nodige voedingstoffen krijgt en het hongergevoel onderdrukt wordt. Honger zal je wel niet krijgen, goesting is iets anders ...
Sommigen nemen een weekje verlof voor hun kuur, ik ga gewoon door werken, aangezien de verleiding op het werk veel kleiner is dan thuis en ik een kantoorjob heb.
Vorig jaar is dit weekje vasten zonder probleem gelukt, eens zien of het dit jaar ook lukt.
Dagelijks geef ik mijn bevindingen mee in dit blogje. Dat helpt me alvast om aan de verleidingen te weerstaan.

15:05 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

03-10-05

Citroensapkuur

Donderdag begin ik aan mijn jaarlijkse inwendige najaarsschoonmaakbeurt. Neen, begrijp me niet verkeerd, je gaat me niet zien rondhossen met een schortje en een dweil zoals wijlen Freddy Mercury in de magistrale clip van “I want to break free “.
Neen, naar jaarlijkse gewoonte ga ik mijn lichaam – in eerste instantie de darmen - eens verlossen en ontslakken van allerlei overtollige gifstoffen en restanten.
Want je lichaam wordt stilaan maar zeker vervuild door koffie, vlees, alcohol, vetten, suikers, medicatie, etc…, en dit blijft zich langzaam ophopen. Om mijn lichaam te reinigen volg ik een citroensapkuur van 7 dagen, maximum 10 dagen : dan eet ik gedurende één week geen vast voedsel (nul komma nul, zelfs geen klein beschuitje), maar drink de ganse dag door een mengsel van ahornsiroop, citroensap en cayennepeper, thee en mineraalwater. Zo krijgt het lichaam alle nodige voedingsstoffen en sporenelementen binnen.
Dat lijkt misschien voor een buitenstaander een onmogelijke opgave, maar eigenlijk valt dat wel nog mee, zo een weekje vasten. Je moet gewoon een knop switchen in je hoofd en wat karakter hebben. Trouwens, wat stelt een weekje nu voor in een mensenleven ?
Je moet er natuurlijk wel voor zorgen dat dit weekje goed gepland is in je sociale leven – je moet het natuurlijk niet plannen in een week met een marathon en diverse recepties en trouwfeesten allerhande, maar nu Betty woensdag start met een weekje nachtwerk zal ons sociaal leven die week uiteraard op een laag pitje staan en is het de ideale timing voor dergelijke kuur.
Na zo een kuur zijn je darmen geledigd en ontslakt en zit je weer boordevol energie. Non-believers zullen het kwakzalverij vinden of me kierewiet verklaren. I don’ t care, ik voel me er alleszins prima bij en kan er zelfs plezier in scheppen om de lekkerste gerechten klaar te maken, zonder er ook maar eventjes met mijn pink van te proeven. Trouwens, het is niet voor niks dat de meeste religies een vastenperiode kennen. Deze vinden immers hun oorsprong in het reinigen van het lichaam.
Aangenaam nevenverschijnsel is ook het feit dat je een aantal kilo’s kwijtspeelt, hoewel ik er meteen bijzeg dat je toch wel de helft er onmiddellijk terug bij krijgt, wanneer je opnieuw eet. Het is dus zeker geen dieet, het belangrijkste blijft uiteraard het ontgiften van het lichaam. Normaal start ik er donderdag mee. Ik ga mijn bevindingen dagelijks meegeven via dit blogje.

18:03 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

02-10-05

Pijnlijke kuit

Gisterenavond ben ik nogmaals vertrokken voor een routine-toerke lopen van 7 km. Het ging behoorlijk goed tot de laatste kilometer. Dan kreeg ik precies krampen in de kuit. Mijn blessure begon weer te protesteren, zodat ik te voet de laatste kilometer afgehaspeld heb.
Wellicht is de kwetsuur nog niet volledig hersteld, hoewel ik deze week al vier keer gelopen had zonder de minste last. Misschien ben ik wel iets te geweldig begonnen na twintig dagen rust.
We zullen dus wat gas terug nemen de komende weken. Misschien is het de ideale gelegenheid om mijn jaarlijkse inwendige schoonmaak te doen, nl. mijn citroensapkuur, mijn jaarlijkse weekje vasten.
Morgen vertel ik er wellicht meer over ...

13:46 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |