29-11-05

Op schema …

Gisteren heb ik de bittere vrieskou getrotseerd om een rondje van 7 km te lopen. Dat verliep heel vlot.
Ik kreeg ook al enkele vragen van bloggers in verband met het trainingsschema van Rob Veer. Het eigenlijke trainingsschema is nog niet gestart. Rob Veer stuurde zondag nog een mailtje om nog wat extra info op te vragen. Bovendien is het nog 19 weken tot de marathon van Rotterdam.
Dat betekent uiteraard niet dat we op onze “luie krent” (=lees “leeg gat”) mogen blijven zitten tot het schemaatje de mailbox binnenrolt. Dus blijven we uiteraard gewoon bezig zoals we zonder Dreamteam verder zouden trainen. Ik heb ook al begrepen dat het schema gebaseerd is op de schema’s die je elke maand kan terugvinden in Runners World met voor ons een individuele touch.
De filosofie wordt zo een beetje “door trager te lopen, loop je sneller”.
Het wordt dus zaak om op lage hartslag (Z1) te lopen als opbouwtraining. Ik ben dat al een paar dagen aan het proberen en dat is niet zo evident. Ik zit nogal rap aan Z2 en moet mezelf bijna dwingen om (nog) trager te lopen.
Het schema heeft echter al genoeg zijn deugdelijkheid bewezen om te twijfelen aan de goede afloop. Zo goed als alle Dreamteamlopers vestigden een mooi PR met dit schema. Wie ben ik om deze goede raad in de wind te slaan ?

12:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

28-11-05

Prutsen met een polar

Na mijn nachtelijke escapades vanuit Nederland – wat een dag !!!, bij thuiskomst bleken Betty Spencer & the kids bovendien geëvacueerd te zijn uit een warenhuisbrand - was het zaterdag en zondag tijd om alle verkregen spulletjes eventjes uit te testen.
Eerst mocht ik mijn Adidas loopoutfit showen onder het kritische arends-oog van mijn thuispubliek, namelijk Betty en de vier dochters Spencer. Dat was lachen geblazen, maar alle materiaal werd unaniem goedgekeurd. Vooral ook omdat het dure spulletjes bleken te zijn …
Betty – zo zijn de vrouwen nu éénmaal - heeft al berekend dat we al boven de 600 Euro aan materiaal komen. Als we in april falen, zal het alleszins niet aan het materiaal liggen !
Na mijn modeshow kreeg mijn multi-functionele polar hartslagmeter een nauwkeurige inspectie. Jullie weten al dat ik een grondige hekel heb aan handleidingen en met deze bijgeleverde mini-encyclopedie is dit uiteraard niet anders.
Meestal ga ik te werk volgens de beproefde Spencermethode, ’t is te zeggen alles al doende uitproberen en zien waar we uitkomen. Deze keer liep het grondig fout : ik was al lopend zodanig naar mijn polar aan het kijken en constant te checken of mijn footpod niet van mijn schoen was gesprongen, dat ik bijna pardoes tegen een betonnen verlichtingspaal donderde.
Deze methode was bijgevolg echt geen aanrader, zodat ik geen registratie heb van mijn debuuttraining voor Rotterdam. Gisteren liep het iets vlotter, zodat ik in totaal 21 km gelopen heb dit weekend. Uit mijn e-mails blijkt dat mijn collega’s Dreamteamleden ook niet stil hebben gezeten dit weekend. De motivatie om te slagen is blijkbaar extra groot.
Het startschot is dus nu ook al lopend gegeven voor Rotterdam.

18:18 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

26-11-05

Memorabele start van het Dreamteam 2006 te Amerongen

Gisteren was het dan zover : onze eerste “blind date” met het Dreamteam en de voltallige crew erachter.
Ik was de Belgische chauffeur van dienst en mocht eerst Jurgen, de ex-Europees bokskampioen, in Gent oppikken en daarna Marij, onze youngster en fietsambtenaar van de Stad Mechelen. Heel leuke mensen met een boeiende babbel, zodat het in de wagen alvast heel gezellig werd. Na iets meer dan 3 uur rijden en een ommetje met de Veerboot – Frank Spencer was chauffeur :-) - kwamen we in Amerongen aan.
Eerst een koffietje drinken en daarna kennismaken met alle leden, die druppelsgewijs binnensijpelden. Allemaal boeiende mensen met een eigen verhaal en uiteenlopende motivaties om de marathon te lopen.
Daarna was Sinterklaas aan de beurt om ons volledig in het nieuw te steken – een volledige Adidas-loopoutfit – prachtig materiaal, dat ons gratis en voor niets (en dat in Nederland :-)) geschonken werd.
We moesten ook een footscan ondergaan om het juiste type loopschoenen te bepalen. Bij Frank Spencer liep het mis : na een aantal mislukte pogingen – ik trapte telkens net naast de mat - crashte het toestel eventjes. Gelukkig voor Adidas was het euvel snel hersteld.
De training werd wijselijk geschrapt omdat het buiten onmenselijk weer was . Een loper kan uiteraard tegen een stootje, maar dit was van het goeie teveel.
De fotosessie werd dan maar binnen afgewerkt. De fotograaf was blijkbaar in een creatieve bui, want sommige groepsposes leken precies weggeplukt uit één of andere obscure film. Ik ben eens benieuwd naar het resultaat !
Na de lunch kregen we onze hartslagmeter met footpod (voor de meting van de afstand en snelheid) : een toestel met heel veel functies en speeltjes. Er was uiteraard een demonstratie door de Polar-man, zelf een bekende triatleet. Jezus, tegen dat dit speelgoedje volledig ingesteld geraakt, dan ben ik al lang de Coolsingel opgedraaid.
Frank Spencer en handleidingen : het zal nooit wat worden !
Na een gesprek met trainer Rob Veer en een hartelijk tot weerziens aan alle teamleden was het tijd (16u45) geworden voor de terugtocht.
Het is me een memorabele terugrit geworden. Net nu Frank Spencer voor één keer naar Nederland rijdt, maakt dat land zijn ergste verkeerschaos uit zijn geschiedenis mee. Dat kan geen toeval meer zijn ...
Iets voor middernacht kwam ik thuis na een rit vol files, sneeuwstormen en slippertjes - één keer heeft het maar een paar cm gescheeld of we hadden brokken gemaakt. Bovendien begon de wagen zowat te veranderen in een spookwagen met allerlei lichtjes en tekentjes (melding lekke band), die op het dashboard begonnen te knipperen.
Ik vermoed dat ik gisteren zowat 10 uur in de wagen (heen en terug) doorgebracht heb. Hebben we niet veel getraind gisteren, dan hebben we toch een flinke portie karakter en doorzettingsvermogen opgedaan :-) .
Ik had gisteren eventjes de indruk dat Runners World me niet voor het Dreamteam maar voor het Survivalteam 2006 geselecteerd had ... :-)

10:18 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

24-11-05

Programma introductie-bijeenkomst Dreamteam 2006

Heykes, morgen is het the big day :
de start van een nieuwe, prachtige droom met onze eerste kennismaking met de andere Dreamteam-leden en het voltallige team erachter (trainers, redactie van Runners World, fotografen, het team van het Aart Stigter sportcenter).
Ik zal, nadat ik de 4 meiden Spencer in school heb gedropt, Jurgen oppikken rond 8u40 aan de inkom van de Holiday Inn te Gent (afrit UZ Gent) en Marij een halfuurtje later aan afrit 17 (Zwijndrecht) om dan gezamenlijk te carpoolen naar Amerongen, waar een druk programma wacht :
Intro, kennismakingsrondje, uitreiking materiaal Adidas, instelling Polar hartslagmeter, lunch, training, foto-sessie (hopelijk niet op de catwalk :-) ) en een intake-gesprek met trainer Rob Veer.
Het is duidelijk dat Runners World niets aan het toeval overlaat – het Dreamteam is immers ook voor hen een voltreffer. Ik moet eerlijk toegeven dat de avonturen van de leden ook altijd de eerste pagina’s waren, die ik verslond, nadat de postbode RW in de bus gedropt had.
Het is ook zo herkenbaar en iedereen vindt tussen de leden wel één iemand, die aan zijn eigen profiel beantwoordt.
Zo had ik elk jaar mijn favoriet, die ik trouw volgde in zijn trainingen op naar de Coolsingel … en nu loop ik er zelf tussen. Incredibile, ik ga mezelf moeten volgen …
Als dat maar goed afloopt …

20:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-11-05

Frank met de koksmuts ...

Gisterenavond heb ik zoals voorzien een toerke gelopen. Aangezien de verlichting in bepaalde straten kapot was, heb ik een alternatief rondje in Heule mogen plannen – een loper moet altijd vindingrijk zijn – en weet ik niet precies hoeveel ik gelopen heb. Ik was in een uurtje binnen, zodat het wel iets van een elftal km moet geweest zijn.
Vanavond kan ik niet lopen, want dan zet Frank Spencer zijn koksmuts op : staat alvast op de menu :
mosselsoep met ‘Bleu des Moines’ – lamsribstuk met wokgroentjes en gegratineerde aardappelen – warm appeltaartje met vanille-ijs en frambozensaus.
Hmm, dat zal smaken …
Af en toe een kookles plannen temidden een druk loopschema doet wonderen !
Ik kreeg ook al de vraag welke troeven ik nu op tafel heb moeten leggen om mijn selectie – met meer dan 1000 kandidaten – voor het Dreamteam te versieren.
Eerst en vooral moest je een leuk mailtje sturen met je motivatie in maximum 100 woorden. Het was wellicht geen nadeel als je wat origineel uit de hoek kwam.
Voor mijn uiteindelijke verkiezing heb ik niet direct een verklaring : eventjes de spencer-logica toepassen :
De oplage van Runners World is wellicht een stuk groter dan in Nederland dan in Vlaanderen. Dan wordt de spoeling direct al wat dunner. En als we verder blijven filteren volgens het principe van een heterogene groep : evenveel mannen – vrouwen, ouderen - jongeren, ervaring, etc …
Ook het niveau speelt een belangrijke rol : ze hadden een topper nodig, een subtopper, enkele doorsnee lopers en …
een schildpad (of vul zelf maar in).
Dan kom je al iets sneller op Frank Spencer uit -:))).
Neen, alle gekheid op een stokje : de belangrijkste factor zal wel een grote dosis geluk geweest zijn. Ik moet dringend eens een Lotto-formulier invullen …
By the way : tussen de leden van het Dream Team zit een Afghanistan-veterane, een 65-jarige debutant en een voormalig Europees bokskampioen.
Als jullie mij volgende week zien rondlopen met een blauw oog …

18:07 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-11-05

Intake-formulier Dreamteam 2006

Daarnet las ik in de krant dat meteorologen en klimatologen voorspellen dat de komende winter de hardste wordt van de voorbije 50 jaren. Jezus, dat belooft alvast voor onze lange duurlopen … .
Nu ja, men beweerde in het voorjaar ook al dat we de voorbije zomer in tropische temperaturen gingen lopen, en we hebben allemaal gezien wat een rotzomer het geworden is.
Gisteren ging ik normaal nog een toerke lopen, maar net toen ik mijn loopkledij ging aantrekken, kwam de buurman een bezoekje brengen. Ik ben dan maar binnengebleven in het knusse warme nestje – bovendien was ik redelijk moe en dan is het beter om een training te skippen.
Ik heb me dan maar plichtsbewust voor mijn laptop gezet en mijn intake-formulier “Dreamteam 2006” van trainer Rob Veer minutieus ingevuld. Wellicht zal hij zich daarop baseren om een aangepast trainingsschema voor Frank Spencer op te stellen.
We kregen een heleboel uiteenlopende vragen om in te vullen : dat varieerde nogal : uiteraard wat personalia – gewicht, lengte, etc …
Daarnaast moest je je eigen sportieve achtergrond schetsen, eventuele andere sportieve bezigheden vermelden. Er werd ook gepeild naar het blessure-verleden – gelukkig voor mij (hout vasthouden) nog relatief maagdelijk wit – en de indeling van de trainingsweek.
Rob wil immers weten hoeveel ik per week kan trainen en welke momenten er wel kan of mag getraind worden en wanneer het zeker niet past. Waauw … training op maat.
Er werd natuurlijk ook gepolst naar de geplande eindtijd (3u45’) en waarom ik denk dat dit haalbaar is.
Daarnaast waren ook nog wat varia-vragen over je wedstrijdplanning ( voorjaar 2006 en de lange-termijn-planning), de eventuele vakantieplannen (tussen nu en de marathon – en of je kan lopen op je vakantieoord), en ook nog wat vragen over je huidige hartslagmeter, etc …
Met een simpele druk op de knop ging mijn vragenlijstje in enkele seconden richting Utrecht – de techniek staat voor niets. Vanavond roept de plicht uiteraard opnieuw en verandert de geplande rustdag in een loopdag.
Jammer genoeg kan een simpele druk op de knop hier niets aan veranderen … :-)

12:40 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

20-11-05

Grasduinen in Runners World

Bedankt aan iedereen voor de felicitaties en lofbetuigingen.
Als de kans al bestaat dat ik ga zweven of een “dikkenek” krijg, dan moet ik beslist een rondje lopen : dan sta ik gelijk weer met beide Adidas-voetjes op de begane grond, en dit zeker na een tempoversnelling.
Daarnet weer een toerke van 7 km op het gemakske gelopen in een stralend zonnetje, dat is veel aangenamer dan die mistige luttele ene graad van gisteren.
Zo kom ik aan een weektotaal van 40 km in 4 beurten. Ik ben eens benieuwd om volgende week van Rob Veer te horen of dat zal volstaan als basis voor een marathontraining. Ik heb uiteraard nog wat marge !
Ik heb het voorbije weekend op zolder gezeten om te grasduinen in mijn archief van Runners World en de impressies van vorige Dream Team-leden te (her)-lezen. Nogmaals de avonturen van onze goeie vriend Stefan , Dream Team 2003-member herbeleefd.
Zeer genietbaar om te lezen en nauwelijks te geloven dat we straks zelf aan de beurt zijn. ’t Is blijkbaar nogal de moeite : een “once in a liftetime-experience”.
We worden duidelijk in de watten gelegd ! Dit is natuurlijk een uitgelezen kans voor een matige loper om wat progressie te maken.
Maar je kan van een boerenpaard in amper 5 maanden nu éénmaal geen renpaard maken :-))

16:25 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

19-11-05

Dream Team ...

Yes, juij … , het is dus toch waar : ik mag toetreden tot het onsterfelijke Dream Team van Runners World voor de marathon van Rotterdam.
Aanvankelijk dacht ik nog aan een goeie grap van enkele vrienden, die een Nederlander aan de telefoon ingehuurd hadden om Frank Spencer om de tuin te leiden, maar sinds gisteren staat het op Runners World.
Dat betekent professionele begeleiding met trainingsschema’s op maat, een volledige loopuitrusting van Adidas met een Polar hartslagmeter, enkele loop-workshops, een trainingsweekend in Schoorl, wedstrijden en enkele verrassingen … en uiteraard – ik zou het bijna vergeten – de marathon zelf.
Ik zal er uiteraard 200 % voor gaan en ga van elke seconde genieten : ik zie uiteraard niet op tegen een zwaar trainingsregime, ik heb alleen, als liefhebber van een biertje en een goed glas wijn, wat schrik van de diëtiste -:))).
Het dream-team bestaat uit 3 Vlamingen ( Marij uit Zwijndrecht en Jurgen uit Drongen) en vier Noorderburen.
We hebben al wat mailtjes uitgewisseld en de Vlamingen gaan volgende week uiteraard carpoolen naar Amerongen (150 km boven Antwerpen).
Gelukkig ben ik een grote fan van Oranje, al trappen wij wel betere penalty’s -:))).
Frank Spencer zou zeggen als matige loper : “ waar hebben we dat verdiend, you lucky bastard !”, maar volgende week moet ik uiteraard mijn taalgebruik efkens aanpassen. Nou, dan hebben wij toch hartstikke veel mazzel gehad ….
Doe-oei …..
By the way, ik was het bijna vergeten : ik heb deze morgen een totaal relaxed toerke van 18 km gelopen - ik liep uiteraard op wolkjes, nog een goed weekend en nogmaals ... doe - oeiiii !

13:49 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

17-11-05

Frank Spencer in het Dream Team van Runners World voor Rotterdam !!! 

Breaking news !!!
Frank Spencer zit in het Dream Team van Runners World voor de marathon van Rotterdam.
Deze namiddag kreeg ik een telefoontje op het werk – ik zag al onmiddellijk dat het een Nederlands nummer was, maar mijn Frank of Gulden in casu was nog niet gevallen …
Het was iemand van Runners World om me te feliciteren met mijn selectie voor het gloednieuwe dreamteam voor de marathon van Rotterdam (9 april 06). Waaaauw … unbelievable, moet ik zowaar gestameld hebben. Normaal ben ik niet op mijn mondje gevallen, maar nu was ik toch enkele tellen sprakeloos …
Morgen ga ik meer nieuws vernemen, ik word namelijk volgende week vrijdag bij Aart Stigter's Sport- en Gezondheidscentrum te Amerongen verwacht voor een eerste bijeenkomst met de andere teamleden en trainers.
Er is nu uiteraard geen weg meer terug – no way back – en geen excuses meer bij matige prestaties. Rots in de trainingsbranding wordt nu Rob Veer.
Ik treed nu ook in de vergulde voetsporen van Stefan oftewel Mister Boston, die ook al eens schitterde in het Dream Team.
Morgen ga ik meer weten …

17:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

16-11-05

Ijzersterke Anouk

Gisterenavond zijn we (Frank & Betty en schoonzus Tine) over ’t water geweest voor het concert van Anouk.
Eerst het mindere nieuws : het voorprogramma (zZz of zoiets) was erbarmelijk slecht : dzjingel-dzjangel of ketelmuziek zoals mijn moeder het terecht zou noemen. Zelden zoiets slechts gehoord – die zanger was bovendien al ver weg – en bijna was ik het Sportpaleis uitgestormd. Gelukkig voor mij was de marteling na een halfuur voorbij !
Iets na negenen was het de beurt aan Anouk : het podium stond in het midden, zodat ze de hele tijd toerkes moest lopen om elke uithoek van een volgelopen Sportpaleis evenveel aandacht te geven : ’t was precies pistetraining van Frank Spencer …
De Haagse is nog maar recent bevallen van haar derde kindje Phoenix Ray en dat was haar ook nog wel aan te zien, maar door het vele op en neer springen zal dat buikje ook wel rap wegslinken. Ze begon heel stevig en zette een sterke set neer van twee en een half uur. Je moet het maar doen !
De mindere nummers werden vakkundig weggecamoufleerd met prachtige ballads.
De apotheose werd een greep uit haar hitcaroussel. Het Sportpaleis ging terecht uit zijn dak toen er afgesloten werd met het trio Nobody’s Wife, Girl en Lost.
Anouk, een vrouw met ballen … Meer moet dat niet zijn … !

08:44 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-11-05

Anderhalf uur loslopen in de Gavers

Gisteren heb ik opnieuw anderhalf uur losgelopen in de Gavers. Het liep bijzonder lekker, want de conditie is momenteel pico bello. Hout vasthouden !!
Zaterdag had ik logischerwijze nog wat stramme spieren van de voorbije halve marathon, zodat ik wijselijk de benen heb laten rusten, om er zondagmorgen weer een lap op te geven.
Inmiddels heeft Betty Spencer nieuws gekregen van Canvas betreffende haar kandidatuur voor de NYC-marathon 2006. Zij is spijtig genoeg niet weerhouden omdat ze … veel te sportief is. Houden zo !
Bedoeling van dat tv-programma is dat ze zes lopers een jaar gaan volgen in hun voorbereiding naar de New York City-marathon. Maar ze moeten dus werkelijk vanaf nul starten, m.a.w. ze mogen in hun leven nog geen meter gelopen hebben, terwijl Betty op heden zonder probleem één uur aan een stuk kan lopen. Zo willen de tv-makers testen tot wat een menselijk lichaam in staat is : vanaf nul in één jaar tijd een marathon uitlopen mits de nodige wetenschappelijk begeleiding.
Vanavond ga ik wellicht nog 40 minuutjes loslopen, want morgenavond pikken de Spencers nog een concertje mee. We gaan richting het Sportpaleis van Antwerpen voor een avondje meebrullen met Anouk, de oer-Hollandse versie van Betty Spencer …

12:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-11-05

Halve Marathon van Ploegsteert in 1u45’46” (netto)

Deze middag was er dan de langverwachte 25° uitgave van de Course du Souvenir in Ploegsteert. We waren zoals verwacht met duizenden lopers : om 10 u was er een 4 km-loop, om 11u een 8 km-loop en om 11u20 ging de halve marathon van start.
Veel Gavertrimmers aan de start, ook een paar bloggers : de start ging wat moeizaam, tegen dat die hele meute goed op dreef was, waren we al een paar km ver. Tussen km 8 en 9 werd ik voorbijgestoken door Koen. Ik heb nog efkens aangeklampt, maar die zat steengoed, zodat ik hem wijselijk heb laten lopen – jammer van zijn knieproblemen in Etten-Leur, zoniet was hij een stuk onder de 4 uur gedoken op die marathon.
Ik ben kilometerpaaltje 10 km gepasseerd in exact 51’00 (11,8 km/u).
Het parcours was mooi : we passeerden landelijke wegeltjes, bospaadjes, duizenden letterlijke “lijken” op de verschillende oorlogskerkhoven en het imposante monument ter ere van de oorlogsslachtoffers. Bovendien was er nogal wat ambiance met doedelzakspelers en de plaatselijke fanfare. Geen spoor van VDB ...
Het tweede stuk was terugkeren en beuken tegen de wind, maar ik zat nog redelijk fris en kon eindigen in 1u45’46” ( ong. 12 km/u) met alsnog een kleine negatieve split.
Een tijd waar ik gezien de omstandigheden erg tevreden mee was.
Eens benieuwd hoe Koen nog gefinished is, want temidden die drukte heb ik hem niet meer teruggevonden. We hadden afgesproken om nog een glas te drinken, maar ik had mijn reserve-gsm mee – een voorhistorisch model – en daarop vond ik enkel maar een Frans netwerk en gezien ik met dit toestel niet buitenlands kon bellen, heb ik ondanks verwoede pogingen Koen niet meer kunnen bereiken.
Mijn Queue de Charrue heb ik dan maar alleen genuttigd – hmm, heerlijk !
Sorry, Koen, maar volgende keer halen we onze schade wel in …

14:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

10-11-05

Queue de Charrue

Deze morgen las ik in de krant dat het landelijke dorpje Ploegsteert morgen overrompeld zal worden door ruim 6.000 – jawel, u leest het goed : zesduizend – lopers, waarvan meer dan de helft opteren voor de halve marathon. Jawadde !!
De organisatoren spreken van een onverwacht sukses en een recordopkomst : we zullen bijgevolg niet alleen lopen.
Koen is ook van de partij en we hebben al afgesproken om na de wedstrijd te klinken op onze halven. Ik vrees dat een plaatsje in een café vinden veel lastiger zal worden dan het beulenwerk van de halve marathon. Vooral in een dorpje, dat overspoeld wordt door een soenami van lopers … Maar goed, ik heb zijn gsm-nummer. We lossen dat wel op …
Desnoods kraken we een deel van onze prijs : een pakketje van het heerlijk schuimende Queue de Charrue, een lokaal streekbiertje, ambachtelijk gebrouwen in Ploegsteert. Daarbovenop is er nog een t-shirt, een Red Bull – geeft ons vleugels – en onder alle aankomsten wordt bovendien een Peugeot 107 Urban verloot.
Wie weet zie je binnenkort Koen rondtoeren in een gloednieuw Peugeotje ??

18:29 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-11-05

Frankie Boy

Gisteren heb ik mijn toerke van ruim 7 km gelopen. Alles verliep naar wens. Langer lopen was uit den boze, want deze week wens ik de benen wat stil te houden in het vooruitzicht van mijn najaars-halve-marathon van komende vrijdag te Ploegsteert.
De conditie zit relatief goed en ook de beste “forme” zit eraan te komen. Ook geen last meer van vervelende blessuurtjes.
Een mooie tijd lopen zal echter moeilijk zijn als je weet dat er vorig jaar bijna 2000 lopers aan de start stonden – voor de 4 km en 8 km waren er zelfs nog meer – en dat de voorafinschrijvingen weeral storm lopen. Het pittoreske boerengat Ploegsteert, tussen het glooiende Heuvelland en de Franse grens gekneld, zal weer overrompeld worden door duizenden lopers.
Bij een wedstrijd heb ik meestal de neiging om helemaal achteraan te starten – om me niet te laten meeslepen door de wegstormende meute – en bijgevolg zullen er al een paar minuten verstreken zijn, eer je echt kan beginnen te lopen door de smalle straatjes.
Ploegsteert is het geboortedorp van Frank Vandenbroucke – de koers wordt trouwens ingericht door zijn ouders -en Frankie Boy liep vroeger soms zelf mee. Of hij terug aan de start komt is nog een groot vraagteken. Ik weet trouwens niet of hij sowieso nog “on speaking terms” met zijn ouders is. Zijn ex-vrouw Clothilde, die nu een relatie heeft met neefje Jean-Denis Vandenbroucke (ook al een renner) en dochter Cameron zijn daar wel nog kind aan huis.
Men zou zowaar een soap over de Vandenbrouckes kunnen draaien. ‘t Zou zelfs veel leuker zijn dan de wat muffe en artificiële “Planckaerts”. Hopelijk breng ik hiermee tv-makers en de boulevardpers niet op ideeën.
Gisteren kreeg ik mijn jaarlijkse griepvaccinatie : hopelijk heeft dit geen weerslag op mijn conditie, want ik heb al van anderen gehoord dat dit soms kan tegenvallen.
We’ ll see : ik hou jullie alvast op de hoogte !

13:12 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-11-05

22 km in de Gavers gelopen

Wat een prachtig weekend, zo een topweertje : gisteren hebben we de hele dag in de tuin gewerkt – alles is nu winterklaar. Ik heb het nog maar zelden meegemaakt dat ik een stuk in november nog mijn gras afgereden heb. Ook het tuinmeubilair verhuist voor een paar maanden naar het tuinhuis.
Na al dat werk hebben Betty en ik dan een toerke van een goeie 7 km gelopen op een rustig tempo. Dan kruip ik weer in mijn rol van luxe-haas.
Liefde is … samen een toerke lopen !
Deze morgen heb ik dan in de Gavers mijn wekelijkse lange duurloop afgewerkt : eerst heb ik een voorlooprondje alleen gelopen. Daarna heb ik samen met de Gavertrimmers nog 2 toerkes in groep gelopen om dan nog een toerke alleen uit te bollen.
Tijdens die twee gezamelijke rondjes liep ik zelfs nog samen met de kleppers van de club, al dient er bij gezegd dat de meesten zich spaarden met de halve marathon van Ploegsteert van vrijdag in het vooruitzicht. Als ik alle rondjes samentel met de aan- en uitloopstukjes van en naar de sporthal, dan kom ik wellicht aan 22 km, niet slecht om de dag te beginnen. Ook deze jongen is stilaan klaar voor Ploegsteert !
En nu gaan we eens genieten van een prachtige zondag …

13:40 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

03-11-05

Met zicht op zee !

We zijn net terug van een paar dagen Nieuwpoort in een appartement met zicht op zee : zalig is dit, ik zou uren kunnen staren naar onze Noordzee en zijn assortiment voorbijgangers.
Uiteraard hebben we beiden een gezondheidsloopje op het strand gemaakt : Betty 40’ en ikzelf een uurtje : ik liep richting Koksijde en na exact 30’00” maakte ik rechtsomkeer om te arriveren in 57’40” – een serieuze negatieve split zou ik zeggen.
Het was wel redelijk zwaar : ergens heb ik het gevoel dat op het strand lopen voor mij niet weggelegd is – geen Kustmarathon voor deze jongen – want lopen in een combinatie van mul, hard en slijkerig zand is telkens een zware opdracht en daarbovenop is er telkens de genadeloze wind, die vanuit elke richting inbeukt. Ik had constant het valse gevoel dat ik tegen wind liep. Toen ik na een klein uurtje en honderden plakwaaiers (cerf-volants) later terug binnen was, was ik pompaf en was het precies alsof ik een halve marathon gelopen had. Of zou het Bourgondische leven van de voorbije dagen hier iets mee te maken hebben …
Gisteren heb ik een nieuwe laptop gekocht in een gekende warenhuisketen, waarvan ik de naam niet zal noemen omdat het den Aldi is ( good old Herr Aldi Allbrecht -:). Ik stond zoals elke goede huisvader om 9u00 aan de ingang.
Amai, mijn botten : het was precies alsof men voedselpaketten geleverd had in een Soedanees vluchtelingenkamp. Als een bende aasgieren werd die pallet laptops geplunderd. Gelukkig had men er genoeg voorzien om het een halfuurtje te rekken.
De dochters Spencer zijn nu uiteraard in de wolken met hun privé-spelletjescomputer in de slaapkamer ( de oude pc viert nu zijn brugpensioen één verdieping hoger – zo lost Frank Spencer het generatiepact iets eenvoudiger op dan zijn collega’s in de Federale regering). We zijn nu wel een paar uurtjes zoet om alles te re-installeren en dit bescheiden berichtje is frank Spencers debuut in laptop-land.

20:20 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |