31-07-06

Web-log-loop bis te Gierle : ideale voorbereiding !

De voorbije weken heb ik me perfect kunnen klaarstomen voor de komende web-log-loop in Gierle : veel rusten, af en toe een plons in het zwembad, tapering off, carbo-loading en “as good as every day” een lekkere BBQ ( LoL).
Dan ben ik direct in “optima forma” voor de après-ski annex after party in de Heihove.
Neen, alle gekheid op een stokje : ik heb tien dagen niet gelopen om de pijnlijke enkel wat te sparen. Daarenboven was lopen in die hitte sowieso geen optie.
Gisteren heb ik mij dan voorzichtig gewaagd aan een half uurtje heel rustig uitlopen en ik heb geen noemenswaardige last meer gevoeld. Okee, je voelt altijd wel iets, maar ik geloof dat het ergste leed nu wel geleden is en dat ik door te rusten een vervelende blessure vermeden heb.
Jammer dat ik de 27 km van de Zestorenjogging heb moeten laten varen, maar achteraf gezien ging lopen in de sauna van Bellingen zelfs voor een Frank Spencer in topconditie heel erg zwaar geweest zijn.
Ik ga dan maar noodgedwongen mijn pijlen moeten richten op de web-log-loop II van Gierle : ik ben er nog niet uit of ik nu de 10 mijl of dan wel de 7 km ga lopen. Veel hangt immers af van Betty’s plannen, de toestand van de poot en het Kempische klimaat.
In de wedstrijd die ik zelf niet meeloop kan ik dan uiteraard hard supporteren voor alle knalrode truitjes. Het lijstje van deelnemende bloggers ziet er alvast veelbelovend uit. Er staan ook heel wat andere namen op dan in Harelbeke :
Eureka, ik ga me nog moeten toeleggen op het regelmatigheidscriterium van het web-log-lopen om een mooie prijs te lopen :-).
Kan ook moeilijk anders : in Harelbeke, toendertijd het centrum van het land :-), waren vooral de Oost- en Westvlaamse bloggers van de partij, nu is het de beurt aan de Antwerpenaars in de stille Kempen – waar blijven onze Limburgers ? ?
Ik kijk er al naar uit, want het is altijd heel leuk – of verschietachtig – om te merken welk gezicht er nu achter die papieren topprestaties, P.R.’s en zieleroerselen schuilt. In Harelbeke – eerste web-log-loop – vormde ik het mini-ontvangstcomité en zat zo in een bevoorrechte positie om iedereen welkom te heten. ’t Is telkens heel spannend, je krijgt er zowaar zenuwen van, maar achteraf heb je het gevoel alsof je elkaar al jaren kent.
Amigos à Gierle, here we come …

12:37 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

24-07-06

Total loss

Donderdagavond ben ik gaan lopen in Wevelgem. Normaal loop ik niet in de hitte of in tropische omstandigheden, want ik kan helemaal niet tegen de warmte. Maar ik had donderdag op de markt te Harelbeke toevallig een paar Gavertrimmers tegen het lijf gelopen, die in geuren en kleuren vertelden over hun trainingsarbeid, zodat ik me stilletjes aan schuldig begon te voelen over mijn geringe trainingsintensiteit van de voorbije weken.
Het lopen was na 19u, zodat het wellicht nog zou meevallen met de warmte. Ik vertrok met de groep voor een toerke van een goeie 10 km, maar het was net alsof het steeds warmer en warmer werd. Mijn hartslag ging pijlsnel de hoogte in. Hoewel er twee drankposten waren onderweg, kreeg ik het moeilijker om het tempo te volgen, maar ik kon toch kranig op de tanden bijten. Wellicht speelde de royale bloedgift van de dag voordien ook niet in mijn voordeel.
De laatste vijfhonderd meter begon mijn enkel ook nog op te spelen. Na de training was het ook nog een eindje fietsen naar huis. Toen ik thuiskwam was ik totaal van de kaart met een hitteslag : draaierig, hoofdpijn, koortserig, overdadig zweten.
Wat me meer zorgen baarde was mijn enkel, want die begon serieus pijn te doen : de gebruikelijke maatregelen zoals zalf smeren (flexum gel) en ijs leggen brachten weinig soelaas. De volgende morgen kon ik amper de trap af.
We zijn nu een paar dagen verder en de enkel is al iets beter : ik kan de pijn nu perfect localiseren. Als ik op dat ene plekje druk doet het nog pijn, anders niet. Vermoedelijk ben ik een weekje “out”.
Nu ja, met de voorspelde tropische temperaturen is dit geen grote ramp. Wel ga ik moeten schrappen in mijn programma : met pijn in het hart moet ik de zestorenjogging van Bellingen (29/7 - 27 km) laten valllen, maar de web-log-loop van Gierle (5/8) wil ik absoluut lopen. Desnoods loop ik er de kortere afstand.
Ook een najaarsmarathon (Etten-Leur) zal nu moeilijk haalbaar zijn. Wanneer die temperaturen blijven aanhouden, geraak ik in acute trainingsnood. We hebben serieus gevloekt de voorbije winter "on the road to Rotterdam", maar ik train toch liever mijn duurlopen in de vrieskou, dan temidden een hittegolf. Geef mij maar een voorjaarsmarathon.
We shall see !

12:43 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

17-07-06

ING - 10 km van Oostende als passief loper

Deze morgen ben ik terug aan de slag gegaan na twee weekjes deugddoend verlof. Niet getreurd echter want in augustus heb ik nog drie weken congé te goed. Zo trekken we op city-trip naar Lissabon zonder kids en een weekje naar Bulgarije met het ganse gezin.
Nieuw is echter dat ik vanaf vandaag een kakelverse werkomgeving heb. Onze diensten zijn onlangs verhuisd naar de gebouwen van de Nieuwe Lente en als allerlaatste heb ik vandaag mijn collega’ s vervoegd.
Meevaller is uiteraard dat ik nu op wandel-loop-afstand van mijn werk woon (500 meter) en vlak bij de school van de kinderen. Dat geeft alvast heel wat praktische voordelen.
Met het tropische weer zaten we de voorbije dagen meermaals aan de Kust – Betty zit er nog steeds met de kinderen, want de Kust is voor mij maar 40 minuten op en af – en konden we wat uitwaaien, alhoewel het er met een vergrootglas zoeken was naar een koel plaatsje.
Gisteren liep Betty Spencer mee in de ING-run van Oostende (10 km). Ikzelf was met de kinderen ter plaatse om te supporteren. Zelf meelopen zat er niet in, want de kinderen zijn nog iets te klein om een uurtje alleen te zitten.
We stonden op het 6-km en 9-km punt. Het was leuk om eens een wedstrijd van de andere kant te zien. Als je zelf meeloopt zie je alleen maar de hielen van je voorganger en de verbaasde blikken van de toeschouwers langs de weg.
Ook de verschillende loopstijlen zijn frappant : de ene dartelt voorbij als een hinde, terwijl de loper naast hem afziet als een paard. Soms lijkt het zelfs nergens op en vrees je dat de loper in kwestie tereke zal doodvallen. Niet, dus …. IK heb veel LLL 's ( lopende levende lijken ) voorbij zien paraderen.
Aan de Wellington-renbaan kon ik ook heel wat bekende lopers spotten : Gavertrimmers Guido en Philippe, Koen Vansteenkiste - daar zat nog snee op -, Gella, Ruthje - dapper doorbijtend -, Ginette en uiteraard de luidop aangemoedigde Betty Spencer.
Ze was aan het afzien in de hitte, maar kon toch standhouden in een mooie tijd van 57’33”. Niet mis voor een debutant, hoewel we eerlijheidshalve toch beiden twijfels hadden over de exacte afstand. Het zal wellicht een stukje minder geweest zijn dan 10 km.
Na de wedstrijd liepen we nog Koen en Inge tegen het lijf en konden we nog een klapke doen, vooraleer terug naar onze zomerresidentie af te zakken.
Al bij al een geslaagde namiddag, voor herhaling vatbaar. Vanavond trek ik opnieuw zelf mijn loopplunje aan en muteer ik van “passief” naar “actief” loper voor een tochtje van een kleine 40 minuten, voldoende om de ozon-concentratie in mijn lichaam op peil te houden.

19:45 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

12-07-06

Wat is zwaarst : marathon lopen of 100 km wandelen (Dodentocht) ?

Deze avond ben ik gaan lopen met de Gavertrimmers : het eerste rondje liepen we gezamenlijk, maar het tweede rondje heb ik in extremis ingekort. Het ging toch wat te snel voor mij en bovendien voelden de benen niet echt super aan. Wellicht het gevolg van de warmte, want toen we moesten starten (18u30) was het nog steeds 29° en ik kan sowieso niet goed tegen de warmte. Al bij al liep ik een 13 km in 1u08’, niet eens zo slecht.
Gespreksonderwerp was de nieuwste uitdaging van trimmer Rony, nl. de Dodentocht van Bornem, een wandeltocht van 100 km volgende maand. Vorig jaar kwamen er bijna 9000 wandelaars aan de start, waarvan toch een derde onderweg gesneuveld is, vandaar de treffende naam Dodentocht.
Nu ging de discussie over wat nu het zwaarst was : een marathon lopen of 100 km wandelen. Ik zou het begot niet weten : volgens mij gaat deze vlieger niet op en is het appelen met citroenen vergelijken.
Iemand opperde dat een getraind marathonloper probleemloos een drievoud kan wandelen, dus 42 km x 3 = 126 km.
Nog iemand anders had gelezen dat een marathon lopen gelijk staat met de intensiteit van 60 tot 70 km wandelen.
Ik vind het anders wel een leuke stelling : wat is er nu het zwaarst : een marathon uitlopen of 100 km stappen (limiet is 24 uren) ?
Misschien zit er wel een ervaringsdeskundige onder de bloggers ?
Rony zal als atleet ongetwijfeld wel slagen in zijn exploot, met een marathon-PR onder de drie uren en vorige week nog 3u32’ in de tropische Guldensporenmarathon. Toch oppassen en die honderd kilometer wandelen best niet onderschatten. Bovendien heeft Rony weinig ervaring als wandelaar.
Dat is toch mijn opinie, maar ikzelf zou het toch niet direct zien zitten om ruim 20 uren te stappen, ik zou onderweg wellicht in slaap vallen.
Hoewel, mmm, nu ik merk dat de brouwerij Moortgat van Duvel de hoofdsponsor is van het evenement ... :-))

22:23 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

08-07-06

Vlerke-jogging in Harelbeke : 11 km in 53'13"

Gisteren heb ik alsnog in een impulsieve bui een wedstrijdje gelopen, nl. de Vlerkejogging in Harelbeke. Deze wedstrijd wordt prima georganiseerd door twee clubgenoten, Guido en Jan, en er staan altijd een hele meute Gavertrimmers aan de start.
Sinds Rotterdam heb ik me echter nog niet veel laten zien op training, en dit was nu eens de uitgelezen kans om nog eens te tonen dat ik nog Gavertrimmer ben en geen obscuur passief niet-lopend-lid (veel woorden in één keer).
Er waren vooraf kinderlopen voor de meiden Spencer en een ladies run van 5,5 km voor Betty.
De mannen liepen 11 km : in feite was het een gezamelijke start en liepen de dames één rondje en de heren twee rondjes. Voor een verslag van de kinderlopen en de ladies run klik je best op Betty Spencer.
Voor de wedstrijd was er nog een minuut stilte voor Marcel Naessens, de veel te jong gestorven (Ere-)voorzitter van de Gavertrimmers en gisteren begraven. Ik ben er zeker van dat de massaal opgekomen Gavertrimmers - allen met zwart rouwlintje - onder het lopen veel aan Marcel gedacht hebben : deze wedstrijd was voor jou, Marcel.
Ik had me voorgenomen om rustig te starten en de eerste ronde bij mijn halve trouwboek te blijven, maar na een paar honderd meter deed Betty al teken à la Steegmans dat ik mocht aanzetten. Nog eventjes omkijken, maar ze stuurde me meteen voorop : ik mocht mijn eigen kans wagen. Na een korte passage in de Eiland-wijk kwamen we snel terecht in het ons vertrouwde Gaverdomein, de groene long van Zuid-West-Vlaanderen. Daar liepen we langs kronkelende bospaadjes met zachte ondergrond tussen de jonge loofbomen en struiken met lentebloesems. Het parkoers slingerde verder langs de immense vijver om dan terug via de eiland-wijk de finish te bereiken.
Mijn eerste toerke passeerde ik in 26’34” en ik kon dat tempo goed behouden in het tweede rondje (26’39”), samen goed voor een tijd van 53’13” (bijna 12,5 km per uur) en alweer een vlak egaal tempo.
Al bij al niet slecht voor Frank Spencer. De tijd van de “spielerei” na Rotterdam is voorbij, tijd opnieuw voor het serieuzere werk.
Na de wedstrijd heb ik nog een “klapke” gedaan met blogger Yoeri, die zich stilaan klaarstoomt voor de marathon van Reims (oktober) en een voortreffelijke wedstrijd liep in Harelbeke.
Deze middag trekken we terug naar Zee : deze keer gaan mijn loopshoes mee, want er is nog veel werk aan de winkel.
Target number one wordt de marathon van Etten-Leur op 29 oktober en de eerste serieuze test is over exact drie weken met de zestorenjogging in Bellingen, een mooie wedstrijd van 27 km in het glooiende Pajottenland. Ik kwam er voorheen al een paar keer aan de start, want deze wedstrijd is een prima training voor lopers, die een najaarsmarathon ambiëren.
Misschien een uitgelezen kans voor collega-bloggers ?

10:35 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

06-07-06

Welcome to Waldolala … lalalalalalalala ...

Vandaag is het precies één week dat ik nog gelopen heb : “shame on me …” Oorzaak nummer 1 is de hitte. Ik las deze week nog dat de gerenommeerde sportarts Goossens het dagelijks joggingsloopje afraadt, zelfs voor een getrainde loper.
De ozon-concentratie is ruimschoots overschreden, zodat sporten onverantwoord is. Ozon werkt zeer agressief in op de slijmvliezen, de vuile lucht dringt door tot diep in de longen. Bij het intensief sporten ga je bovendien meer en dieper ademhalen, omdat de spieren zuurstof nodig hebben.
“Je zal maar zwaar vervuilde lucht inademen … “
Tot zover mijn excuus-truus voor het luilekker nietsdoen … :-)
De voorbije dagen waren we in Blankenberge : lekker relaxen op het strand en op de camping, een boek lezen, wat voetbal kijken en tussenin met de kids naar de opnames van “Tien om te Zien” gaan kijken.
Dat was lekker meezingen en meewuiven met K3, een kniezwengel proberen met Kate Ryan, de samba dansen met Belle Perez en fuiven met Milk Inc en andere Sylvers. Als alibi had ik uiteraard mijn kleine dochters mee. Mijn maten van den Ast moesten me eens gezien hebben :-))
Eveneens van de partij waren de oude meiden van Luv – Hollands Glorie en de natte droom van menige puber 25 jaar geleden – met een revival van “the greatest lover” en “Waldolala”. Compleet “foute muziek” uiteraard.
Daar gaat mijn reputatie van “coole rocker” …
Gelukkig voor mijn imago was Frans Bauer deze keer niet van de partij :-) !
Vanavond, wanneer het wat koeler wordt, ga ik mijn eerste kilometers van juli lopen. Enkele dagen rust is welgekomen. Desalniettemin blijft de conditie niet eeuwig wachten.
Met vereende krachten gaan we er opnieuw tegenaan !

16:38 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

02-07-06

The heat is on ... - no running this week !

Heet !
Dit weekend ging ik normaal gezien de halve marathon van Izegem op zaterdag lopen, maar met temperaturen boven de 30° is dit zelfmoord voor een loper van mijn kaliber.
Ik heb dus wijselijk gepast voor deze wedstrijd, en we zijn dan maar naar onze caravan in Blankenberge getrokken om wat frisse lucht op te snuiven.
Als alternatief ben ik zaterdag naar de kust gefietst, precies langs dezelfde route, die de marathonlopers vandaag gelopen hebben tussen Kortrijk en Brugge in de Guldensporenmarathon. Ik ben zelfs over de Burg gefietst om de tribune te bewonderen en de sfeer wat op te snuiven.
Vandaag ben ik zelfs de hele dag met mijn gedachten bij die zevenhonderd helden geweest – ieder kwartier dacht ik bij mezelf, nu moeten ze ongeveer daar lopen - en uiteraard had ik veel medelijden met hun prestatie : het moet onmenselijk zwaar geweest zijn om een marathon te lopen in dergelijke omstandigheden.
Daar doe ik uiteraard mijn petje voor af : ik zou zelf 100 % zeker niet gekund hebben. Tot op heden zijn nog geen resultaten bekend, maar aan allen die de Guldensporenmarathon gelopen hebben : proficiat met jullie Wereldprestatie, wat de tijd ook mag wezen. Chapeau !
Voor mij voorlopig geen lopen in deze hitte : ik ben immers in verlof en we vertoeven zoveel mogelijk aan Zee om te genieten van ons gezinnetje.
Wanneer de hittegolf wat aan het luwen is, hervat ik mijn schema om mijn (halve) marathon van Etten-Leur te kunnen lopen in oktober. Ik heb nog wat tijd, nog 119 dagen precies …

21:33 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |