29-09-06

Prima duurloopje van 34 km

Gisteren heb ik dan mijn geplande LLD (lange langzame duurloop) van 34 km afgewerkt. Meteen de langste en zwaarste training in aanloop naar de marathon van Etten-Leur toe.
Betty, die in Etten-Leur de halve marathon loopt, liep samen met me bij het eerste rondje van ruim 18 km. Zo was ik zeker dat ik niet te hard van stapel ging lopen.
Het tochtje verliep op grondgebied van Bissegem, Heule, Lendelede, Sint-Eloois-Winkel en Gullegem. Voor diegenen die de streek een beetje kennen een redelijk ruime landelijke lus.
Op een sanitaire stop in de bosjes na verliep alles in den beginne prima. Gelukkig had Betty wc-papier mee : zo een stop is uiteraard gênant, maar ik troost me met de gedachte dat het wellicht al menig loper overkomen is. Opnieuw voor de streekgenoten : mind your steps in Steenbeke-bos, derde boom links !
Ik had daarna het gevoel dat ik tien kilo lichter liep en kon mijn veroveringstocht snel hervatten en had Betty bijna onmiddellijk te grazen.
Na ruim 18 km waren we weer thuis en zat de duurloop van Betty erop (1u53). Ik trok nog snel een nieuwe t-shirt aan en na een plasje en een drankje zette ik me weer in gang : het gevaar is immers dat, wanneer je te lang stilstaat, je moeizaam op gang komt.
Gisteren klopte dat helaas, want rond km 22 had ik een moeilijk moment. Gelukkig was Betty intussen al op haar fiets gesprongen om me te voorzien van de nodige drankjes. Na een flesje Isostar liep het stukken beter en vanaf dan ging het haast moeiteloos. We konden de hele rit gezellig keuvelen en zolang je blijft praten zit het meestal wel snor met de hartslag.
Na 3u30’45” was ik terug binnen (of toch bijna), want bij mijn tussenstop had ik de sleutel van onze achterdeur binnengelaten, omdat Betty toch nog ging meefietsen. Maar zij was langs de voordeur op haar fiets gesprongen, zodat we daar allebei voor een gesloten deur stonden. Typisch Spencers !
Ik kan je verzekeren dat dit niet plezant is na ruim drie en een half uur lopen.
Gelukkig raakten we toch nog tijdig binnen, maar om bloggende inbrekers geen inspiratie te bezorgen, kan ik moeilijk de spencer-inbraak-methode hier uit de doeken doen.
Hoe dan ook, dit was een geslaagde generale repetitie voor de marathon van Etten-Leur. Had het echt gemoeten, dan hadden die resterende acht kilometer ook nog wel gekund, maar “le moment suprême” reserveer ik uiteraard liever voor 29 oktober. Heel belangrijk is ook dat ik op geen enkel moment last heb gehad van kleine blessuurtjes.
Als ik mijn tijd van gisteren converteer naar een marathontijd kom ik uit op een kleine 4u20’. Weliswaar geen toptijd, maar voor een training ben ik daar ruimschoots tevreden mee.
Ik kan me bijgevolg met een gerust gevoel inschrijven voor de marathon van Etten-Leur.
Vanavond vertrekken we op “Bourgondisch weekend” met de mannen van den Ast naar Zee. Goed om de verloren calorieën terug aan te vullen en koolhydraten te stapelen. Absoluut geen Kustmarathon voor deze jongen !
Ik ga de benen een paar dagen laten rusten en deze keer de maag en lever eens laten werken.
Volgende week ga ik er dan uiteraard weer stevig tegenaan ...

12:37 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-09-06

Runner’s World : Dreamteamers blikken terug

RW10Gisteren vloog het oktobernummer van ons aller lijfblad Runner’s World opnieuw in de brievenbus. Eens te meer een heleboel niet te missen loopinfo : o.a. een toepasselijk artikel voor Frank Spencer over de combinatie lopen & alcohol - “ééntje kan geen kwaad !” - en voor Betty een dossier met de grote sportbeha-test – ook voor ondergetekende prima literatuur, al was het maar om naar de prentjes te kijken.
Verder ook nog een artikel over de “berg”-marathon van Liechtenstein en uiteraard ook de verwachte terugblik naar de leden van het Runner’s World Dreamteam 06.
Ik had uiteraard al enige voorkennis, maar had het bewuste artikel nog niet gelezen en was dan ook razend nieuwsgierig naar de lotgevallen van mijn teammakkers na Rotterdam.
Heel leuk om te lezen is dat allen min of meer beloven – op eeuwige twijfelaar Walter misschien na - dat ze van Rotterdam 2007 opnieuw een hoofddoel gaan maken.
Ik ga weer veel handjes moeten schudden, want intussen lees ik dat diverse bloggers ook van de partij gaan zijn in Rotterdam : dat is uiteraard mega-leuk !
Een dreamteam-reunie en marathon-web-log-loop op één en dezelfde dag !
Verder verraste het me wat om te lezen dat ik, naast berggeit Martine – “World’s Strongest Woman” - bijna de enige ben die fit is gebleven na Rotterdam en al fluitend verder bleef lopen.
Zo had Jurgen (2u49) last van zijn voeten en kreeg een zware ontsteking in zijn schouder, waardoor hij maanden “out” was en Berlijn aan zijn neus zag voorbijgaan.
Ook Angela (4u24) blesseerde zich achteraf aan de hamstrings.
Jacques (4u39) viel zelfs in het beruchte zwarte gat na zijn marathon : het lopen zonder schema en doel vond hij zo moeilijk dat hij zelfs zijn loopschoenen een tijdje aan de haak heeft gehangen. Gelukkig heeft hij zich onlangs herpakt en richt nu opnieuw zijn pijlen naar Rotterdam 2007.
Walter (3u27), de jeugdige marathon-debutant van 65 jaar, kwam na een zware marathon door pijn in heup en bil amper aan lopen toe. Toch bleef de karaktermens door de pijn heen lopen tot het echt niet meer ging.
Marij, last-but-not-least, beviel in juli van een flinke zoon Jonah , maar hervat straks in oktober opnieuw de looptrainingen.
Eénieders wegen leiden hopelijk opnieuw naar Rotterdam …
Gisteren heb ik een uurtje “strak tempo” in Wevelgem gelopen en morgen staat opnieuw een “dertiger” op het programma : de eerste achttien samen met Betty – dan loop ik zeker en vast traag – en dan nog twee rondjes van 7,5 km. Dan ga ik weer een stukje wijzer worden en kan ik mijn ambities naar de marathon van Etten-Leur hertekenen.
Wordt ongetwijfeld vervolgd !

18:08 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-09-06

Verstoppertje in de Gavers ...

’t Voorbije weekend werd weer duchtig aan de conditie gewerkt : vrijdagavond een goeie tien kilometer en zondagmorgen een duurloopje van 22 km in de Gavers.
Alles verliep vlot, behalve de gewone zeurende pijn aan de enkel in het begin : ik ga daar toch een keer voor moeten kijken na Etten-Leur. ’t Is wel geen blessure, anders zou ik sowieso niet kunnen lopen, maar eerder een stijfheid voor en kort na de inspanning. Tijdens het lopen vermindert de pijn geleidelijk aan.
Wellicht volgt in november een bezoekje aan een sportarts.
Ik had met collega-blogger Steven Trimmer afgesproken om een rondje voor te lopen, waarna we nog drie rondjes liepen met de andere Gavertrimmers.
Gespreksonderwerp nummer één was uiteraard de halve marathon “Rapper dan een Ezel” van komende vrijdag in Kuurne. Traditiegetrouw staan er heel wat Gavertrimmers aan de startlijn en wordt er druk gespeculeerd over eindtijden en plaatsen. Iedereen wil immers zijn beste beentje voorzetten en vooral gelijkwaardige trimmers kloppen, zodat men zondagmorgen met de breedste glimlach op de training kan verschijnen. Op het forum circuleren weer weddenschappen over wie er nu wel wie moet kloppen.
Gisteren werd heel rustig gelopen, zodat ik zelfs nog in het kopgroepje zat in de laatste ronde, terwijl ik er dan al een extra rondje had opzitten. Normaal gezien vertoef ik meestal in een achtervolgend groepje. Denk nu niet dat ik zo goed zat, maar blijkbaar werd er verstoppertje gespeeld en wilde niemand in zijn kaarten laten kijken. Menige topconditie en blakende “forme” werd vakkundig weggecamouffleerd.
Na de training maakte Frank Spencer zijn naam en reputatie weer waardig, want ik had mijn autolichten laten aanliggen met als gevolg een platte batterij. De wagen werd dan maar in gang gelopen door een viertal Gavertrimmers. Ik was efkens de kluts kwijt, want terwijl men aan het duwen was, draaide ik een éénrichtingsstraat verkeerdelijk in, tot hilariteit van de bende, die zich luidop afvroeg waar ik mijn rijbewijs gekregen had. Gelukkig zijn daar geen foto’s van gemaakt.
Ik ben eens benieuwd naar de halve marathon van vrijdag : ondergetekende zal er helaas niet bijlopen, want we vertrekken dan naar Zee voor een weekendje met de bende van Den Ast, de jeugdclub van Heule. We trekken op stap naar een vakantiehuisje in Oostduinkerke met de ex-bestuursleden, 't is te zeggen : elf koppels en zestien kleine kinderen.
Ik zal komend weekend bijgevolg niet kunnen lopen en moet dus ’t één en ’t ander in mijn trainingschema verschuiven. Gezien de bestelling van x-aantal bakken Leffe en Duvel belooft het op alle gebied een zwaar weekend te worden.
Frank Spencer zal opnieuw zijn “laatste” Joker kunnen inzetten …

12:54 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

22-09-06

Het metriek stelsel van Spencer.

Deze week is een rustige loopweek op het marathonfront : ik neem een beetje "recup" na de 73 km van vorige week. Volgende donderdag loop ik dan opnieuw een dertiger.
Maandag was een rustdag na de toch wel lastige 30 km van Meslin : hoewel het maar als training bedoeld was, kroop deze dertiger stevig in de kleren en ben ik toch redelijk diep gegaan de laatste kilometers, zodat ik "the day after" stram en stijf was en wat rust en een deugddoende massage goed kon gebruiken.
Dinsdag heb ik dan opnieuw 13 km gelopen met de joggingclub van Wevelgem.
Woensdag hadden we beiden een dagje verlof en heb ik samen met Betty Spencer een heel rustig toerke van 15 km gelopen.
Vanavond ga ik opnieuw een uurtje lopen, nadat ik mijn twee turnende dochters bij de keurploeg van Moorsele gedropt heb : ik woon op exact 5 km van Moorsele, zodat het wellicht een retourtje heen en terug wordt. Thuis neem ik dan een flinke slok water en na nog een kus van Betty loop ik terug naar de sporthal van Moorsele om mijn oogappels op te pikken.
Zondagmorgen plan ik mijn duurloop van twee uren in de Gavers met de joggingclub van Harelbeke.
Dan iets anders : thuis heb ik drie looprondjes, welke ik beurtelings afloop volgens tijd, goesting en boterham : 7,2 - 14,5 en 17,3 km, ooit eens in het "jaar stillekens" afgemeten met een aftands fietscomputerke. Althans dat dachten we.
Aangezien Betty nogal een perfectionist is qua tijden en afstanden, had ze al een voorgevoel dat die afstanden niet echt klopten. Zo had ze woensdag goed gelopen, terwijl de gemiddelde snelheid maar matig was, veel zwakker dan bij een vorig loopje.
Dus hebben we de proef op de som genomen en zijn we mijn drie toerkes eens afgereden met de wagen en kwamen uit op 7,5 - 15,3 en 18,2 km ... . Shame on me !
Blijkt nu dat ikal jaren meer kilometers gelopen heb dan werkelijk geregistreerd : mag ik nu mijn logboek met terugwerkende kracht aanpassen en heb ik nu recht op een soort morele compensatievergoeding :-) ?
Help me out of here ...

12:50 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-09-06

Loodzware klus geklaard – 30 km te Meslin in 2u58’11”

“Blood, sweat and tears” – dat is zowat de korte samenvatting van mijn lange duurloop van vanmiddag in Meslin.
Ik heb het superzwaar gehad, in die mate dat ik ernstig twijfel over de goede afloop van mijn marathonplannen. Ik zat op het eind stikkapot, zodat ik me nauwelijks kan inbeelden dat een marathon nog 12 km langer is.
Ik heb natuurlijk enkele verzachtende omstandigheden :
- ’t is maar training en ik had me voorgenomen om rustig uit te lopen in 3 uurtjes.
- ’t was weeral flink warm over de middag (11u00 – 14u00) en ik kan sowieso al niet goed tegen de warmte.
- de benen waren wat vermoeid na 4 dagen trainen na elkaar (56 km in 4 dagen).
- de “ongeplande” wedstrijd van zaterdag, the day before, in Kortrijk : 5,8 km in 26’29" ( = > 13 km per uur).
- het loodzware parcours, eigenlijk was het 30 km aan één stuk vals plat (helling op, helling af) in “le pays vert des Collines “ met twee serieuze kuitenbijters op het eind.
Dus moet ik gezien de omstandigheden (dixit Betty) wel tevreden zijn met de geleverde prestatie. Toch wringt het ergens in mijn kopke dat ik in Etten-Leur uit een ander vaatje ga moeten tappen, wil ik ook die klus blijven klaren.
Nu ja, ik heb nog zes weken om het trainingsvolume wat op te krikken. Dat moet nog net te doen zijn …
Ik schreef het hierboven nog : gisteren heb ik samen met Betty Spencer “out of the blue” nog deelgenomen aan een wedstrijdje in Kortrijk, vlakbij onze deur. Klik gerust op Betty’s naam voor haar verslagje !
In de Kastanjejogging met een parcours langs de Leieboorden nemen nogal wat bevriende lopers deel. Ik ging me wat sparen met de 30 km van de dag erop in het achterhoofd, maar éénmaal gestart lijd je meestal aan geheugenverlies, zodat ik weeral veel te snel langs de Leie aan het draven was. Ik finishte in 26’29” : dat is meer dan 13 km per uur. Voor een loper van het kaliber van Frank Spencer is dit supersnel.
Nu ja, 't is blijkbaar opnieuw een bevestiging dat de conditie crescendo aan het evolueren is. We zijn bijgevolg op de goede weg …

20:49 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

15-09-06

De rode loper naar Meslin (30 km)

Gisterenavond ben ik nog eens gaan lopen bij de joggingclub van Wevelgem. Dat was weeral een tijdje geleden. In Wevelgem trainen ze op dinsdag- en donderdagavond.
Aangezien ik bijna elke zondagmorgen train in de Gavers met de Gavertrimmers zijn dat extra trainingsopportuniteiten.
Met een marathon in zicht probeer ik op deze manier toch elke week minstens 1 à 2 groepstrainingen mee te pikken. Als je dan in groep traint en een babbeltje kan slaan, gaan de tijd (en de kilometers) veel rapper voorbij.
Gisteren was opnieuw een ganse meute present voor een rondje van een goeie 10 km : de eerste 5 km waren in groep op een rustig tempo, waarna het peloton uiteenspatte in kleine groepjes volgens het gewenste tempo. Op het eind heb ik nog eens een versnelling geplaatst en gemerkt dat het snor zat.
Vanavond heb ik dan het aangename aan het nuttige gepaard : nadat ik Maud en Marie naar de turnclub in Moorsele gebracht heb, heb ik een uurtje gelopen : van Moorsele naar huis, een drankje en rechtsomkeer. Anders zit ik daar toch een uur te wachten in de bar met een Leffe, terwijl dochter(s) lief van de brug met ongelijke legger springen. Je kan dan evengoed een uurtje lopen, of toch niet, hmm, wrong choice …
Het leven van een duurloper kan soms hard zijn !
Zondag loop ik de jogging van "Les Tortues Meslinoises” , een wedstrijd van 30 km in en rond Meslin-l’Eveque, een nietig dorpje in Henegouwen : dit wordt dan meteen de eerste grote test voor mijn marathon-aspiraties in Etten-Leur.
Bedoeling is om het “lastige” parcours rustig uit te lopen in een kleine drie uren. Zonder ongelukken moet dit wel te doen zijn, alhoewel dertig km toch nog altijd een aanzienlijke afstand is. ’t Is wel gene marathon, maar toch : il faut le faire … .
‘t Is trouwens al van Rotterdam geleden dat ik er nog dertig in de benen heb.
Van de andere kant : als je geen dertig km aankan, heb je niets te zoeken in een marathon, vooral met het gegeven in je achterhoofd dat de echte marathon pas aan km 32 begint …
Ik ben trouwens van plan om bij de doortocht in Ghislenghien – je weet wel, van die ontploffingsramp – op het eind eens goed gas te geven en alle registers open te gooien.
Zondagmiddag ga ik bijgevolg weer flink wat wijzer geworden zijn.

20:32 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

11-09-06

Tinekesfeesten in Heule

Het voorbije weekend stond het lopen op een relatief laag pitje. Oorzaak nummer één waren de Tinekesfeesten in Heule, waar we elk jaar nogal “actief” zijn.
Voor meer toelichting, check eens de blog van mijn eega Betty Spencer.
Normaal gezien ging ik zondagmorgen in de luwte mijn lange duurloop afwerken, maar gezien ik de avond te voren nogal heftig geflirt had met een pittig blondje – de blonde Leffe voor een goeie verstaander – heb ik maar wijselijk gepast op zondagmorgen.
Uitstel is geen afstel voor Frank Spencer, zodat we deze morgen al present waren in de Gavers voor drie rondjes : het eerste samen met Betty en daarna hebben we elk ons eigen tempo gelopen. Ik liep 17 km in 1u35’ en Betty 15 km in 1u31'.
Het ging behoorlijk vlot : zondag loop ik 30 km in de jogging van "Les Tortues Meslinoises” , een wedstrijd in het kader van de Challenge Delhalle, een bekend loopcriterium in Wallonië met hoofdzakelijk natuurlopen.
Dit wordt de ultieme test voor mijn marathon-plannen in Etten-Leur op zondag 29 oktober. Als ik deze klip kan bedwingen in – laat ons zeggen – drie uurtjes, dan schrijf ik me meteen in. Indien het daarentegen een lijdensweg wordt in dit Henegouwse dorpje, dan pas ik wellicht voor Etten-Leur en vijzel ik mijn conditie op tegen Rotterdam 2007.
Een paar jaren terug liep ik deze wedstrijd in 2u42', normaal gezien moet met mijn huidige conditie een kleine drie uren mogelijk zijn.
We shall see : cross your fingers !

18:38 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

07-09-06

Exit Dreamteam Runner’s World

Eergisteren had ik mijn allerlaatste interview met Lourens Kluitenberg, de hoofdredacteur van ons aller eigenste lijfblad Runner’s World : het was naar aanleiding van een terugblik naar het Dreamteam – 6 maand later – voor het oktobernummer : wat is er van hen geworden, wat drijft hen en waar zijn ze momenteel mee bezig ?
Ik was aangenaam verrast, want intussen zijn weeral maanden verstreken, en het lijkt net alsof ik gisteren na 3u59’18” de Coolsingel opgedraaid ben. Wat gaat de tijd toch snel …
RW is immers razend benieuwd naar wat er van mij geworden is 6 maand na Rotterdam : ben ik in het bekende zwarte gat gevallen, heb ik nog historische loopprestaties neergezet na april, is ondergetekende terug vervallen in zijn Bourgondische leefgewoontes met drankorgieën en braspartijen, etc … .
Neen, niets van dat : het was gewoon een leuke babbel met Lourens over “lopende” koetjes en kalfjes.
Daarin ondermeer flink wat aandacht voor de web-log-lopen van Harelbeke , Gierle en diegene die nog volgen (Lier).
Lourens was ook heel geïnteresseerd in de loopplannen van mijn muze, steun en toeverlaat Betty Spencer : door het hele dreamteam-gebeuren mee te beleven heeft zij nu ook de smaak te pakken gekregen en zijn warempel marathonplannen gesmeed. Liefde is … samen een marathon lopen : ik heb Betty beloofd om haar volgend jaar te hazen in haar debuutmarathon – from zero tot hero …
Verder kreeg ik de klassieke vraag over de professionele begeleiding van Rob Veer met loopschema’s op maat : daar was ik immers heel tevreden over. De schema’s waren heel gevarieerd (duurlopen, pyramidelopen, verschillende hartslagzone’s Z1-Z5, interval, etc …) met telkens veel aandacht voor de recuperatie, zodat we zeker niet vermoeid aan de volgende sessie begonnen en overtraind aan de start verschenen.
In mijn enthousiasme verkondigde ik ook dat ik aan het trainen geslagen was voor de marathon van Etten-Leur (29 oktober) : verdorie, nu het zwart op wit gedrukt gaat staan kan ik er behoudens overmacht niet meer aan ontsnappen. Ook Rotterdam 07 is min of meer een certitude.
Desalniettemin ben ik toch relatief goed bezig : sinds onze terugkeer uit Bulgarije heb ik omzeggens elke dag getraind en zijn de Portugese en de Bulgaarse extra calorieën inmiddels uitgezweet. Rest nu nog om de overtollige Bissegemse kilos – 5, lees vijf !! - af te trainen …
Tot zover mijn bijdrage tot het volgende nummer van Runner’s World.
Ik ben ook eens benieuwd hoe het mijn lotgenoten inmiddels vergaan is : van Martine weten we ongeveer alles, Marij is medio juli bevallen van haar dreamteam-baby Jonah, Jacques zou spijtig genoeg gestopt zijn met lopen en Angela is naarstig aan het trainen voor haar bisnummer, etc …
Gelijktijdig met onze terugblik zal ook een oproep verschijnen voor het nieuwe Dreamteam Rotterdam 2007. Moesten alle bloggers nu hun kandidatuur stellen, dan kunnen ze er toch niet naast kijken en zal er toch minstens ééntje tussenzitten.
Dus niet twijfelen, doen !
Lees er alles over in het volgende nummer van RW.
Het wordt beslist een onvergetelijk avontuur …


ps : een kleine rechtzetting vanwege RW na het ter perse gaan van dit item : de oproep voor het nieuwe Dreamteam volgt een maand later - in het novembernummer !

12:49 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

03-09-06

Frank en Betty Spencer maandag op tv !

Juicht allen, driewerf hoera … !
De Vlaamse televisie zendt vanaf maandagavond opnieuw de schitterende Britse comedy “Some mothers do ‘ave em” – vrij vertaald “het zal je kind maar wezen” of “moeders mooiste’ – uit op Eén.
Dit pareltje gaat over het leven van moederskindje en superkluns Frank Spencer. Vanaf morgenavond zenden ze elke avond de hele serie terug uit. Dat wordt gegarandeerd lachen geblazen, want deze typisch Britse humor van ongeveer dertig jaar geleden is eigenlijk tijdloos gebleven.
Overal waar Frank Spencer passeert, slaagt hij erin om de plaats binnen de kortste keren in een puinhoop te herscheppen...
Wij gaan alvast zeker opnieuw voor onze lichtbak plaats nemen, hoewel we de reeks al verschillende keren gezien hebben : de hele serie – op dvd - ligt bij ons thuis in de kast.
Dit weekend heb ik alvast niet stilgezeten : ik had me al voorgenomen om mijn conditionele achterstand van de voorbije vakantie wat in te halen.
Zo gezegd, zo gedaan : gisteren liep ik ruim 10 km (een uurtje) en deze morgen stond ik extra vroeg op om mijn lange duurloop af te malen : ik liep 22 km in de Gavers in ruim 2 uren. Het eerste rondje samen met Trimmer Rony, die in geuren en kleuren zijn Dodentocht-avontuur herbeleefde – hij deed me weer verwateren naar de editie 2007 – , het tweede rondje liep ik met de bende van de Gavertrimmers en dan nog een extra rondje solo.
Het was al een tijdje geleden dat ik nog meer dan twee uren in het getouw was geweest en op het einde zat ik er dan ook lichtjes door. Maar met 32 km in twee dagen zijn we terug op de goede weg : de marathon van Etten-Leur komt weeral wat meer in zicht.
De volgende uitdaging wordt de jogging van les Tortues Meslinoises over exact twee weken : vrij vertaald de jogging van de schildpadden. Als gepatenteerde schildpad zal Frank Spencer daar uiteraard thuishoren, alhoewel met een afstand van 30 km over een loodzwaar parcours in en rond het Henegouwse dorpje Meslin-l'Evêque zal het toch niet van de poes zijn.
Maar als ik mijn vijfde marathon over exact 56 dagen tot een goed eind wil brengen, moet ook deze klip eraan geloven.
We weten weeral wat gedaan …

16:21 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |