09-10-06

Vat vol twijfels …

Bedankt voor de tips betreffende het “betere haaswerk” : ze hebben me al heel wat wijzer gemaakt …
Hoewel, wat ben je met prima tips als de benen niet echt meewillen.
Ik heb een belabberde loopweek achter de rug. De hele week heb ik met loodzware benen gelopen. Ik had wat last van buikkrampen en diarree, wellicht iets viraals.
Ik heb zelfs twee trainingen “geskipt” omdat het echt voor geen milimeter liep.
Zo kom ik aan amper 33 km in wat mijn zwaarste trainingsweek had moeten worden. Uiteraard veel te weinig om een fatsoenlijke marathon te kunnen lopen.
Ik had woensdag zelfs moeite om Betty te kunnen volgen tijdens haar duurloop : hoe kan ik dan “een goede haas” spelen in een marathon. De trouwe dienaar, de waterdrager, de tempobeul zal zich nog moeten reppen om zelf aan te klampen.
’t Is de omgekeerde wereld : Betty gaat me moeten meesleuren ipv. andersom …
Wellicht ben ik slachtoffer van “het traditionele dipje”, dat in zowat elke marathoncampagne op een ongepast moment opduikt.
Bij dergelijk dipje heb ik dan de onhebbelijke gewoonte om me op een onbewaakt moment ter compensatie vol te proppen met allerlei snoepgoed.
Bij het shoppen vorige week zag ik dat het Sinterklaassnoepgoed al in de rekken lag : nic-nackjes (in onze contreien ook wel pieknieken genoemd), guimauves, chocolade ventjes en marsepein. Jammie, maar een implosie voor mijn weegschaal.
Echte caloriebommen zijn dit en mijn body mass index is op dit eigenste moment al een catastrofe. Een bmi van 26 komt voor een marathonloper ongeveer overeen met het equivalent van een olifant.
Nu ja, in de laatste weken voor een marathon is het ook niet echt verstandig om op dieet te gaan, maar na Etten-Leur volg ik weer mijn jaarlijkse citroensapkuur om “mijn kathedraal van een lichaam” te ontgiften. ’t Zal nodig zijn deze keer !
Ik wil echter “dit berichtje in mineur” eindigen met een positieve noot.
Ik zou graag alle bloggers feliciteren met hun prachtige prestaties in de (halve) marathon van Eindhoven : ik stond versteld van de werkelijk verbluffende tijden. Teneinde om niemand te vergeten, ga ik geen namen noemen, maar aan allen :

PROFICIAT !

12:34 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Kop op! Kop op Frank Spencer, zo'n dipje is heel herkenbaar voor menig hardloper en zeker niet het einde van de wereld. Het kan trouwens eens deugd doen je een dag (of twee) te wentelen in zelfmedelijden en jezelf te troosten met allerlei lekkers. Vergeet de weegschaal dan maar eventjes, die kilootjes loop je er zo weer af eens je je weer kiplekker voelt, en dat zal hoogstwaarschijnlijk alweer héél binnenkort zijn! Effe rusten en er dan weer fris tegenaan! Een dreamteamer laat zich toch niet zo gemakkelijk uit het lood slaan he!

Gepost door: Julie | 09-10-06

Guimauvekes must die! Hoi Frank,
Ik ken die twijfels als geen ander. Vergeet echter niet dat je onbewust je lichaam al getraind hebt om kilometers af te leggen, de sfeer van een wedstrijd doet wonderen! Opeten die guimauvekes en er dan weer tegenaan!

Gepost door: Sven | 09-10-06

niet meer dan normaal iedereen heeft dit wel es ... je weekje is nu "passé composé" ... terug met goede moed ertegenaan hé nu!

Gepost door: Koen | 09-10-06

van een olifant gesproken... Phillippe,

Misschien dan toch eens overwegen dit... ( zie URL ) ...aan te schaffen ? Hahaha... -om maar eens een vrolijke noot te zetten- Gegroet, kj

Gepost door: kj | 09-10-06

hélaba een dipje af en toe is normaal hé, dus koppie op, over drie weken loop je gewoon weer een marathon uit, zeker als al die bloggers je staan aan te moedigen! Hup!

Gepost door: Ruthje | 09-10-06

Leven en dood in den ast... ...is een boek van Stijn Streuvels...

Na een zwaar doorzakkingsweekend (met den ast) volgt een dip, maar deze week volop gas geven en er is no problem voor Etten-Leur

Gepost door: Steven Trimmer | 09-10-06

rustweekje In sommige marathonschemas die ik zie paseren zitten er zelfs rustweken in het schema. Dat jij je rustweek neemt wanneer je lichaam er om vraagt kan je enkel maar ten goede komen. Het zwaarste trainingslabeur is trouwens reeds geleverd. Nu vooral zorgen dat je fris aan de start komt en het word weer een leuke ervaring.

Gepost door: DijleLoper | 10-10-06

BMI 26 ? Olifant ? Beste Frank,

Ondanks het feit dat ik ondertussen een jaar op regelmatige basis loop, behoor ik nog altijd tot de categorie der olifanten.

Het is pas door de laatste 2 maanden effectief op het eten te letten dat er, zeer geleidelijk, wat gewicht afgaat. Inmiddels ben ik gezakt van 87,7 naar 85,2 kilogram.

BMI-gewijs betekent dit een daling van 27 naar... 26,3. Ontgoochelend en niet echt spectaculair, dus.

Ik troost me echter met de gedachte dat indien ik niét zou lopen, het allemaal nog veel erger zou zijn en dat ik dankzij het lopen een 'bonus' heb die me toelaat er, af en toe, culinair eens stevig tegenaan te gaan.

De ambitie blijft echter om de BMI te laten zakken tot de 'gezonde' waarde van 25. Dat betekent echter wel dat er nog ruim 4 kilogram af moet... Het zal dus nog wel even duren vooraleer ik de categorie der olifanten zal verlaten.

Ik kijk wel al uit naar het effect dat dit zal hebben op het lopen zelf. Zal het dan sneller gaan ? Gemakkelijker ? Minder last van blessures ?

Jou wens ik alleszins veel succes toe in Etten-Leur, met welke BMI je er ook heen gaat.

Gepost door: Wim | 11-10-06

De commentaren zijn gesloten.