01-11-06

Terugblik op de Marathon : een eerlijke analyse …

Frank ettenVandaag is het Allerheiligen en aangezien ik zondag onderweg een paar keer gestorven ben beschouw ik dit toch ook een beetje als mijn feestdag.
Nee, dit is uiteraard maar een grapje : ik kan mijn prestatie van vorige zondag al perfect relativeren. Laat ons wel wezen, het is en blijft maar een simpel loopkoerske van 42 km. Er zijn belangrijker zaken in het leven dan marathons lopen.
De Moraal van het verhaal van vorige zondag :
Je kan niet straffeloos in een marathonschema een paar weken skippen en naadloos van week 2 overgaan naar week 9. Een marathonschema is serieus onderbouwd en elke training heeft daar zijn functie in. Ik heb misschien wel de belangrijkste trainingen (lange duurlopen) afgewerkt, maar heb uit tijdsgebrek te veel trainingen geschrapt. Daar werd ik zondag wellicht zwaar op afgerekend.
De zogezegd minder belangrijke trainingen zorgen ervoor dat je lichaam beter recupereert. Bij mijn vorige marathons stond ik “fruitig en fris” op "the day after". Vandaag was het nog een stijve hark die van de trap pikkelde met een pijne scheen. Door de trainingsachterstand ben ik ook veel te diep moeten gaan in Etten-Leur.
Ten tweede ga ik ook eens serieus werk moeten maken van mijn gewicht. De laatste weken is mijn bmi wel terug gezakt naar 25.
Dit is een aanvaardbaar niveau voor een doorsnee burger, maar voor een marathonloper is dit uiteraard veel te hoog. En elke kilo overgewicht sleep je met je mee, zeker wanneer je een “tikje” krijgt van de hamer.
Bovendien vind ik ook dat iemand die het bewijs levert dat hij een karrevracht karakter vertoont bij het voltooien van een marathon en door de pijngrens kan gaan, ook wel een beetje karakter mag aan de dag mag leggen bij alle geneugten en verlokkingen des levens.
Mea culpa, ieder pondje gaat door het mondje …
Ten derde heb ik ook serieuze bedenkingen bij het systeem van carbo-loading :
Ik heb het systeem uit het boekje - in casu Runnersweb - enigszins gecopieerd : je kent dat wel met de zogenaamde leegloop een week voor de marathon, waar je de glycogeenvoorraad uitput, om dan de laatste drie dagen opnieuw aan te vullen en koolhydraten op te stapelen. Als tegenreaktie op de zogenaamde hongerperiode bouwt het lichaam dan “zogezegd” een extra grote glycogeenvoorraad op.
Wel, ik ga dat nooit meer doen.
De wetenschappelijke en wiskundige uitleg zal allemaal wel kloppen. Dat ga ik als “dummie” absoluut niet betwisten en wellicht heb ik ook een aantal zaken niet correct uitgevoerd, maar bij een volgende marathon eet ik gewoon weer gezonde gezinskost van “moeder de vrouw” als tevoren en ga ik niet meer asociaal mijn eigen potje spaghetti staan koken en mijn obligate kopje koffie (als vochtafdrijver) blijven afzweren.
Want aan die extra voorraad glycogeen en koolhydraten heb ik niet veel gehad rond het km-punt 22 in Etten-Leur, toen de man met de hamer me veel te vroeg te grazen nam.
Slotconclusie (en dit geldt wellicht voor elke marathonloper) :
Het marathon-beest is onberekenbaar : telkens als je denkt dat je het beest getemd hebt, kan het plots vanuit de struiken opnieuw opduiken en genadeloos toeslaan.

08:03 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

there you go! gezonde relativeringszin Frank! Ik denk dat je daar een puike analyse hebt gemaakt! Ik ben ook nooit een believer geweest in het carboloading-verhaal. Heb zelfs in de Amerikaanse RW eens gelezen dat het eigenlijk nergens op gebaseerd is??? Ik eet wel wat meer pasta maar eerst drie dagen vasten om dan vollen bak koolhydraten te stapelen leek me altijd al onzinnig. Maar iedereen moet daar zijn goesting in doen natuurlijk en voor sommigen helpt het misschien wel.
Oh ja: Ploegsteert is vanaf dit jaar mét chip en 't schijnt dat je nu nog ter plaatse kan gaan inschrijven tot 10/11 (staat ergens verdoken op de site). Dus moest die scheen toch geen pijn meer doen en je hebt zin...

Gepost door: Ruthje | 01-11-06

wijze woorden! Ik wacht op je eerste boek Frank!
De volgende keer (Rotterdam ?) ben je weer helemaal topfit en loop je een nieuw PR... je had wel een mooi startnummer in Etten-Leur by the way

Gepost door: Ronald | 01-11-06

Zo herkenbaar... Oh, Frank, dit is heel herkenbaar! Ik had ook minder dan normaal getraind en het wilde de laatste paar km helemaal niet in Etten-Leur, èn ik had me ook volgegooid met pasta! Het hielp allemaal niets!
In Rotterdam kom je strak (BMI 19) aan de start met een super fit lijf, dan kun je even afrekenen met Etten-Leur!

Gepost door: Petra | 02-11-06

Wow Beetje onder de indruk. 't Is op zich al knap dat je tot zo'n besluit komt, maar om het dan nog openlijk op je blog te zetten... sjiek. Ben blij voor jou dat je het gebeuren van zondag zo kan relativeren. Wat al dat stapelen van koolhydraten betreft: doe gewoon waar je je goed bij voelt, iedereen is anders, je lichaam weet het best zelf wel!

Gepost door: Julie | 02-11-06

Relatieve koolhydraten Knappe nuchtere analyse. Dit bewijst dat je al de stalen zenuwen hebt om zo'n "simpel loopkoerske van 42 km" moreel kunt overwinnen.
De volgende stap : een nieuwe PR. Parijs misschien ? Er zijn nog 5510 plaatsen

Gepost door: Byrntie | 02-11-06

Beest.... Inderdaad, er zijn zaken die belangrijker zijn dan een marathon. Mee eens! Toch is het beter een 'slechte' (maar wat is slecht) marathon te lopen dan géén, want je traint er wel voor en wordt dan topfit! En tja, wat dat stapelen betreft, ik heb het twee keer (van de negen marathons die ik ooit liep) gedaan. Het heeft mij geen kwaad gedaan, heb zelfs redelijk goed gelopen, maar wie zal zeggen dat het zonder gestapel ook goed was gegaan?
Mooie laatste zinnen trouwens, van dat onberekenbare marathon-beest. Waarheid als een koe! (dat is sowieso geen marathonbeest...).

Gepost door: Fred | 02-11-06

(H)eerlijke analyse... ...als je graag Bourgondisch eet ;-)

Met mijn bescheiden talent vrees ik dat een tekort aan trainingskm's de voornaamste oorzaak is. De carbo-loading zou ik behouden, alleen al omdat het zo een schoon woord is...

Gepost door: Steven Trimmer | 03-11-06

Gezinskost .. Naar mijn mening is de gezinskost ook het beste, naar het einde toe wat oppassen met vlees, vezels en iets meer pasta eten .. die carboloading kan een extra aanvulling zijn. Ge hebt het toch maar gedaan.

Gepost door: Edith | 04-11-06

De commentaren zijn gesloten.