14-02-07

Domper op de vreugde ...

Gisteren heb een extra rustdag ingelast.
Ondanks het goede voornemen om een rustige duurloop van mijn halve marathon te maken, ben ik toch behoorlijk diep gegaan in Schoorl.
Dat merk ik onder andere aan mijn veel te hoge hartslag en de vermoeidheid achteraf.
Vandaar nog een extra loopvrije dag, mijn gevoelige enkel kan er maar wel bij varen.
Inmiddels werd al op verschillende (Nederlandse) web-logs uitvoerig verslag uitgebracht over de Groet uit Schoorl-run van vorige zondag.
Bijna iedereen pakte uit met superlatieven en met de melding hoe leuk het wel geweest was.
En dat was het ongetwijfeld …
Dit verhaal heeft echter ook een minder leuke keerzijde.
Ik wil niemand nodeloos ongerust maken bij het beoefenen van zijn geliefkoosde sport, maar laten we toch eventjes stil worden bij het volgende … .
Het is triest te moeten vertellen dat een deelnemer in Schoorl is overleden tijdens zijn 30 km loop.
Ongeveer 5 km voor de finish is deze man in elkaar gezakt, getroffen door een hartstilstand.
Hij werd razend snel gereanimeerd door 2 medelopers (waaronder toevallig een huisarts, die naast hem liep), maar het mocht niet baten. Verschillende web-loggers hebben de onfortuinlijke man zien liggen aan de kant van de weg.
Overleden tijdens het bedrijven van zijn favoriete sport. Lopen en triatlons waren zijn leven.
Vorig jaar nog had die man een uitgebreid medisch onderzoek achter de rug waar geconstateerd werd dat alles prima in orde was. Hij voelde zich topfit, geen verkoudheidje of griepje, wat het niet aan de start verschijnen verstandig maakte.
Ronduit wrang is het dat net in deze wedstrijd vele webloggers juist in deze loop aandacht vroegen voor het fenomeen hartinfarcten op jonge leeftijd door met “rode veters” actie te voeren voor de Stichting Bloedlink. Het onderstreept jammer genoeg nogmaals het belang van goed onderzoek.
Deze man laat behalve zijn vrouw en een dochtertje van 2 jaar, ook elke hardloper in verbijstering achter.
Dit is wel een serieuze domper op al die euforische verhalen.
Wat zouden wij ons nog druk maken om het missen van een PR of banale zeurende pijntjes.
Spijtig genoeg het bewijs dat Stichting Bloedlink hard nodig is.
Eén van de belangrijkste redenen om te sporten, en in ons geval, hardlopen, is dat we gezond willen blijven. En dan gebeurt zoiets... .Dit is heel erg!
Hier zijn geen woorden voor .....
Wij zijn in gedachten bij zijn vrouw en dochtertje.

13:00 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

schoorl Heb het ook gezien en was erg onder de indruk. Zie ook mn weblog met enige informatie.

Gepost door: Bjorn Paree | 14-02-07

even stil Goed om even over na te denken en bij stil te staan. Van mij trouwens een dikke proficiat met je mooie tijd!

Gepost door: Dirk | 14-02-07

Pffff... Moet verschrikkelijk zijn voor zijn vrouw en kinderen. Hopelijk heeft hij er zelf niet lang van afgezien. Op zo'n moment ga je toch weer effe met beide voeten op de grond staan he;....

Gepost door: Julie | 14-02-07

Ja... ...daar zijn geen woorden voor....

Gepost door: kj | 15-02-07

triest hoe erg voor die mens zijn gezin. De enige troost die ze hebben is dat hij stierf terwijl hij zijn hobby aan het uitoefenen was, maar dat zal voor hen een magere troost zijn natuurlijk. Hopelijk overkomt het onszelf niet.

Gepost door: Ruthje | 15-02-07

zoiets zet je aan 't denken hé... want het kan mss ieder van ons ook overkomen !?
Laat ons vooral plezier aan het lopen beleven, en wat minder gefocust zijn op het "presteren"...
Geniet van jullie wknd én verzorg je verder nog goed na die zware wedstrijd van afgelopen zondag.
Groetjes,

Gepost door: Steven | 16-02-07

ERG het ergste is...vertrekken aan de start en tegen je vrouwtje en kindjes zeggen : tot straks.. maar verdorie... nooit meer aankomen..als er zoiets gebeurt tijdens loopwedstrijden, blijft bij mij de tijd toch even stilstaan...ik had het ook gelezen begin deze week en weet je : ik was (en ben nog altijd) onder de indruk..

Gepost door: vince | 16-02-07

De commentaren zijn gesloten.