27-02-07

Leie-marathon

Leiemarathon3Yep, Rotterdam is nog niet eens gelopen en ik ben al ingeschreven voor mijn volgende marathon.
Dit maal is het een gloednieuwe marathon op de rijk gevulde kalender : de Leiemarathon op zondag 16 september hier vlak bij de deur .
Het wordt een prachtige natuurmarathon, speciaal ingericht voor de genietende loper : enerzijds van de natuurpracht en de stilte – het parcours loopt voor 85 % over het jaagpad langs de kronkelende Leie-boorden tussen Deinze en Wevelgem – en anderzijds door de zorgenvrije loopmogelijkheden.
Elke loper komt ruimschoots aan zijn trekken en wordt extra in de watten gelegd : er wordt voor een ruime bevoorrading gezorgd, er is muzikale animatie, er is een massagestand langs het parcours en aan de aankomst is een “recovery area” met allerlei faciliteiten.
In Wevelgem staat de tragere recreatieve loper immers centraal.
De start en aankomst zijn dezelfde van de UCI-wielerklassieker Gent – Wevelgem.
Voor de minder geoefende lopers is er ook nog een kids-run en een 10 km-jogging.
Kortom, Wevelgem wordt “the place to be”voor elke loper op zondag 16 september.
Gisteren werden de on-line inschrijvingen geopend en Frank Spencer was er als de kippen bij om een zucht later zijn deelname officieel te maken. Zo krijg ik tijdens de zomermaanden een extra-motivatieprikkel om de conditie te blijven onderhouden en heb ik weer een “target” om naar toe te leven.
Meer nog : ik was de allereerste inschrijver allertijden – krijg ik nu borstnummer 1, Timon ? :-) – en op de koop toe ben ik bij het “ter perse gaan” nog steeds de enigste deelnemer.
Als dit zo blijft duren, zit er zelfs nog een podiumplaats in … :-)

13:09 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

26-02-07

Rotterdam : seven more weeks to go …

De voorbije week werd weer naarstig gelopen : in totaal 55 km in vier beurten.
Normaal ging ik mijn intensiteit vanaf vorige week – de laatste 8 weken – opdrijven van vier naar vijf loopsessies, maar wegens tijdsgebrek is dit er niet van gekomen.
Nu hoor ik jullie al denken dat dit weer een dubieuze loopsmoes is en dat je altijd wel een gaatje moet vinden om te kunnen lopen in een strak tijdschema, maar binnenhuis-architecte Betty had het voorbije weekend het lumineuze idee om ons interieur volledig te vernieuwen, zodat het momenteel een mini-bouwwerf is ten huize Spencer en de verfrol, de papierkwast en de gereedschapskist onze loopschoenen naar de achtergrond verdrongen hebben.
En Frank Spencer en karweien, dat is jammer genoeg geen geslaagde combinatie …
Gelukkig komen opa en oma Spencer af en toe meer dan een handje toesteken.
Qua timing kan dit wel tellen met een dubbele marathon en twee Communiefeesten (Louise en Maud) in het vooruitzicht.
Het worden beslist weer drukke tijden ten huize Spencer. Ik vraag me soms af hoe we dit helse ritme blijven volhouden.
We hebben het zo druk als een kip met Pasen, maar uiteraard “geen geluk zonder druk”.
Bijgevolg was het weer tijd stelen en om te lopen moest ik extra vroeg opstaan : zo stond ik op zondagmorgen al om 6u30 bij de warme bakker om het gezin te bevoorraden van verse pistolets en ontbijtkoeken om daarna te vertrekken voor mijn lange langzame duurloop van 21 km in de Gavers in iets minder dan twee uren.
Dan iets anders : woensdagavond staat er wederom iets leuks op mijn programma.
Sommigen onder jullie weten al dat ik een supporter ben van voetbalclub K.V. Kortrijk – in de gloriejaren actief, maar de laatste jaren veeleer passief – en dat “de véékaa” momenteel de pannen van het dak speelt.
Ik had vroeger al eens afgesproken met blogger en notoir Club Brugge-supporter Koen Vansteenkiste om gezamenlijk naar de voetbal te gaan, wanneer Kortrijk kampioen zou spelen in tweede.
Nu is dit treffen er door een speling van het lot wat vroeger gekomen en mag tweedeklasser Kortrijk in een dubbel beker-treffen landskampioen Club Brugge partij geven.
Nu moet je weten dat Kortrijk heel goed aan het spelen is in tweede en dat Brugge momenteel bezig is aan een “kwakkelseizoen” en zijn Europese ambitie moet zien te redden in de bekercompetitie.
In normale omstandigheden heeft Kortrijk geen schijn van kans, maar in een ware cupmatch weet je maar nooit.
Hoe dan ook, woensdag is Koen mijn gastheer en gaan we genieten van een heerlijke pot voetbal. Ik hoop alleen maar dat hij niet de ganse tijd moet rechtveren naast mij voor alweer een nieuw doelpunt …
De Brugse spitsen mogen voor mijn part nog een tweetal weken wachten om de weg naar de netten terug te vinden.
“FCB, olé, olé, …, you’ ll never walk alone …”

12:56 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-02-07

Champagnekelder geplunderd !

Bingo, ’t was razend spannend gisterenavond : ik was net binnen van een uurtje te gaan lopen in Wevelgem, toen Betty me op de hoogte bracht dat mijn teller als een rollercoaster naar de 100.000 raasde.
Blijkbaar klopt er iets niet bij de skynet-blogs en ook de refresh-knop was eventjes knock-out, want onze teller versprong in één tel van 99.992 naar 100.000 om daar minutenlang laveloos te blijven staan – wellicht om mijn champagnekelder te plunderen - en dan in één ruk te verspringen naar 100.007.
Blijkbaar zaten er enkelen op vinkenslag, want in een mum van tijd kreeg ik mooie “print screens” van Jogginggirl, Betty Spencer en Homer in mijn mailbox.
Ongetwijfeld zaten die allen in de slag met de netbeheerder van Skynet, maar belofte maakt schuld.
Eerlijk is eerlijk, de champagneflessen worden asap bezorgd aan de gelukkigen. Het is trouwens met veel plezier dat de beloning in drievoud wordt weggeschonken. Het weze hen meer dan gegund !
Proficiat en Santé !
We gaan dan maar een maandje vroeger moeten afreizen naar Epernay om onze voorraden terug aan te vullen :-).
Thank God dat Betty ook bij de gelukkigen is, zodat er wellicht nog een coupeke godendrank zal overschieten voor Frank Spencer.

Nu iets heel anders : herinneren jullie zich noch de allereerste zonovergoten web-log-loop van vorig jaar in Harelbeke ?
Ik kreeg een vriendelijke mail van Rosanne, de organisator van de Eurojogging met de vraag of de webloggers op zaterdag 21 april opnieuw naar het prachtige natuurdomein De Gavers van Harelbeke afzakken.
Er ligt immers een trofee te lachen naar de eerste web-log-loper en we zoeken een opvolger voor Koen Vansteenkiste , die vorig jaar de trofee meenam naar Gistel.
Ook de after-party is inmiddels legendarisch, al was het maar omdat polonaise-bloggers Jan en Johan in de streek gezorgd hebben voor de drooglegging van de ganse Petrus-voorraden.
Nu zouden wij heel graag opnieuw het initiatief nemen voor deze web-log-loop, ware het niet dat onze oudste dochter Louise eveneens op zaterdag 21 april haar plechtige Communie doet en dat wij er deze keer niet zelf gaan bijlopen.
Niets belet uiteraard dat de bloggers massaal afzakken naar Harelbeke.
Op de website van de Eurojogging vind je nog enkele mooie sfeerbeelden.


webloggerscounter2

12:38 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

20-02-07

Honderdduizend

champagneEureka … !
Ik merk dat mijn blog-teller inmiddels in sneltreinvaart naar de 100.000 (honderdduizend) bezoekers dendert.
Wat ooit als een onbezonnen grap begon twee jaren terug en de eerste maanden door geen kat – behalve de mijne – gelezen werd is inmiddels uitgegroeid tot een vaste waarde in de loop-bloggers-familie.
En dat mag uiteraard gevierd worden : zolang “frank spencer” het nog leuk vindt, ga ik er zeker mee door.
Ik beloof een fles champagne aan wie mij een “print screen” van nummer 100.000 bezorgt !
Er zijn in dit vluchtig tijdperk al vele web-loggers gegaan en gekomen – aan alles komt een eind - en ooit zal mijn inspiratie ook wel eens opdrogen.
Het is niet altijd eenvoudig om origineel te blijven en soms heb ik de indruk dat ik alles al eens geschreven heb, maar de ludieke en hartverwarmende reakties zijn nog steeds mijn “writers block” te snel af.
Bovendien is het voor mij maar een kleine moeite om af en toe een berichtje te posten en alle feedback zorgt steevast voor een goed gevoel : je krijgt er veel van terug.
Op de koop toe is een blogje bijhouden voor mij “als ideale stok achter de deur” een gunstige loop-stimulator. Als ik al eens een training bros of skip, zit ik al te piekeren over wat ik achteraf ga moeten schrijven of welke smoes ik nu weer “stante pede” ga moeten uitvinden.
Als je dan al die collega-bloggers leest, die wel fantastische trainingen achter de rug hebben, ben je zelf “getikketakked” om je loopshoes aan te trekken.
Trouwens zal de uitprint van deze blog, wanneer ik oud en versleten ben, steeds een leuke souvenir zijn en zal ik jaren later steevast met een glimlach kunnen terugblikken op een leuke loopperiode.
Geef toe, sommige reakties of “steken onder water” – ik ga geen namen noemen - zijn toch om te gieren …
En nu eventjes geduld en wachten op nummer 100.000 …

12:42 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

19-02-07

Rotterdam : eight more weeks to go …

In tegenstelling tot het vorig berichtje hebben we het voorbije weekend toch geen wedstrijd gelopen.
De 27 km van Watervliet, noch de 10 km van Herseaux pasten echt in ons marathonschema.
Bovendien voelde Betty Spencer zich zaterdag niet kiplekker, zodat ik mijn lange duurloop van bijna 20 km alleen heb afgewerkt, met Betty als fiets-begeleider.
Bij wedstrijden moet je dan ook telkens een eindje in de wagen zitten om kilometers af te malen, die je op je eigen parcours even goed kan lopen.
Begrijp me niet verkeerd : af en toe een wedstrijdje lopen en een praatje slaan met collega-lopers is heel plezant en een ideale barometer voor de conditie, maar elk weekend van wedstrijd naar wedstrijd hossen is voor ons van het goede teveel. We zijn dan ook geen prestatie-lopers, hé, en onze resultaten zijn niet direct om over naar huis te schrijven.
Zondagmorgen heb ik dan ook nog eens 15 km in de Gavers gelopen.
Zo kom ik aan 53 km in 4 sessies in een recuperatie-week na de halve marathon van Schoorl.
Maandag is altijd een rustdag, maar morgen vliegen we er terug in.
Vanaf deze week wordt het schema (van Rob Veer) iets zwaarder en wordt de trainingsintensiteit opgevoerd van vier naar vijf keren per week.
We gaan ons best doen om het schema zo minutieus mogelijk op te volgen.
Het voorbije weekend was kinderloos, aangezien onze eigen bloedjes voor het eerst alle vier samen op weekend waren met de jeugdbeweging.
Je kan je niet voorstellen hoe rustig het thuis was : we hebben er enorm van genoten – niet mis verstaan, hé, we waren wreed content dat ze op zondagavond terug thuis kwamen – maar er kwam een zee van tijd vrij en we waren het ganse weekend erg relaxed.
Zalig, eens uitslapen, eens niet rondhossen van hot naar her om kinderen naar turnen, judo, feestjes, catechese, etc … te brengen in een “ratrace against time”.
Een weekendje zonder stress zorgt er voor dat een vat vol energie vrijkomt : we hebben samen bergen werk verzet in huis en karweitjes gedaan, waar we anders helaas bijna nooit aan toekomen : grote kuis, wassen en plassen, kasten en kamers opruimen, speelgoed ordenen, tuinonderhoud.
Bovendien hebben we nu afwisselend enkele dagen krokus-verlof en kunnen we de batterijen verder opladen.
We zitten nu terug boordevol energie en kunnen stilaan “relaxed “ de laatste rechte lijn richting Coolsingel in gaan.
Eight more weeks to go …

09:56 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

16-02-07

Partners in crime

gus-16621Woensdagavond heb ik nog mijn toerke van 40’ gelopen in Z1.
Gisterenavond was er de traditionele groepstraining van een uurtje met de joggingclub van Wevelgem. Eerst was er de plechtige overhandiging van de rode veters aan miss Jogginggirl, “the Dancing Queen” van Wevelgem.
Die gaat in de toekomst nogal vlammen met die nieuwe veters …
Ik zat in een goed groepje – tempo ongeveer 5 min/km – en raakte aan de praat met enkele medelopers.
Toevallig liep ik samen met twee jonge koppels, die naarstig aan het trainen zijn voor hun debuutmarathon.
Drie keer raden dewelke, yep Rotterdam.
Dat was leuk om te weten en zo konden we de ganse tijd tips en trainingsweetjes uitwisselen.
Ze lopen komende zaterdag samen met een aantal clubgenoten mee in de 27 km-wedstrijd van Watervliet.
Al tetterend ging de training uiteraard verbazend goed vooruit.
Aangezien ze allen het schema van Runner’s World volgen en we hetzelfde tempo lopen is het niet uitgesloten om nog een aantal duurlopen samen af te werken.
Vanavond gaan de kinderen (alle vier) op weekend met de jeugdbeweging - Jeugd Rode Kruis Harelbeke – en hebben we het kot voor ons alleen. Dat is ook lang geleden.
Dat zijn steeds momenten om te koesteren.
We zullen ongetwijfeld eens samen lopen : met de kinderen thuis moeten we altijd apart gaan trainen of “in case of emergency” de loopband opzoeken.
Misschien zit er zelfs een wedstrijdje in : Watervliet (27 km) is een opportuniteit op zaterdagnamiddag, maar ik vrees dat deze wedstrijd niet echt past in Betty’s schema.
Tenzij we op zondagmorgen de 10 km-wedstrijd van Herseaux lopen, net over de taalgrens en amper 15 km hier vandaan.
Nog suggesties … ?

12:46 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-02-07

Domper op de vreugde ...

Gisteren heb een extra rustdag ingelast.
Ondanks het goede voornemen om een rustige duurloop van mijn halve marathon te maken, ben ik toch behoorlijk diep gegaan in Schoorl.
Dat merk ik onder andere aan mijn veel te hoge hartslag en de vermoeidheid achteraf.
Vandaar nog een extra loopvrije dag, mijn gevoelige enkel kan er maar wel bij varen.
Inmiddels werd al op verschillende (Nederlandse) web-logs uitvoerig verslag uitgebracht over de Groet uit Schoorl-run van vorige zondag.
Bijna iedereen pakte uit met superlatieven en met de melding hoe leuk het wel geweest was.
En dat was het ongetwijfeld …
Dit verhaal heeft echter ook een minder leuke keerzijde.
Ik wil niemand nodeloos ongerust maken bij het beoefenen van zijn geliefkoosde sport, maar laten we toch eventjes stil worden bij het volgende … .
Het is triest te moeten vertellen dat een deelnemer in Schoorl is overleden tijdens zijn 30 km loop.
Ongeveer 5 km voor de finish is deze man in elkaar gezakt, getroffen door een hartstilstand.
Hij werd razend snel gereanimeerd door 2 medelopers (waaronder toevallig een huisarts, die naast hem liep), maar het mocht niet baten. Verschillende web-loggers hebben de onfortuinlijke man zien liggen aan de kant van de weg.
Overleden tijdens het bedrijven van zijn favoriete sport. Lopen en triatlons waren zijn leven.
Vorig jaar nog had die man een uitgebreid medisch onderzoek achter de rug waar geconstateerd werd dat alles prima in orde was. Hij voelde zich topfit, geen verkoudheidje of griepje, wat het niet aan de start verschijnen verstandig maakte.
Ronduit wrang is het dat net in deze wedstrijd vele webloggers juist in deze loop aandacht vroegen voor het fenomeen hartinfarcten op jonge leeftijd door met “rode veters” actie te voeren voor de Stichting Bloedlink. Het onderstreept jammer genoeg nogmaals het belang van goed onderzoek.
Deze man laat behalve zijn vrouw en een dochtertje van 2 jaar, ook elke hardloper in verbijstering achter.
Dit is wel een serieuze domper op al die euforische verhalen.
Wat zouden wij ons nog druk maken om het missen van een PR of banale zeurende pijntjes.
Spijtig genoeg het bewijs dat Stichting Bloedlink hard nodig is.
Eén van de belangrijkste redenen om te sporten, en in ons geval, hardlopen, is dat we gezond willen blijven. En dan gebeurt zoiets... .Dit is heel erg!
Hier zijn geen woorden voor .....
Wij zijn in gedachten bij zijn vrouw en dochtertje.

13:00 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-02-07

Groet uit Schoorl Run – verslag halve marathon

groepsfotoschoorlZoals gisterenavond – toen de vermoeidheid toesloeg en de bedsponde riep – beloofd het verslagje van de – dixit organisatie – mooiste en zwaarste wedstrijd van Nederland.
We waren al op zaterdagmorgen vertrokken voor een reunie-weekend met het dreamteam. Er was een grote bungalow afgehuurd met allemaal ex-leden.
Zoals steeds is dit een gezellige boel, het bekende “schoolreis-gevoel”.
’s Namiddags hebben we eerst een strandwandeling gemaakt, maar door de gure strakke wind was die wandeling van biezonder korte duur : nu ja, het parcours was intussen toch al voor een stukje bekend.
Inmiddels sijpelden alle bekende en minder bekende ex-dreamteamleden de bungalow binnen en was het tijd voor een hartelijk "bakkie koffie" - kan ook wel een biertje geweest zijn :-) - en het onvermijdelijke “schaatsen” kijken.
In de vooravond werden we op uitnodiging in de “Jan van Scorel” verwacht voor de atleten-pasta-party : eigenlijk is dit best leuk om aan te schuiven en een praatje te slaan met al die rappe mannen en vrouwen, die je "als gedubbelde loper" anders in de wedstrijd enkel ziet voorbijzoeven.
Toen we op zondag wakker werden was het “typisch Schoorl-weer”, met andere woorden, het was oude wijven aan het gieten. Nu ja, er zat niets anders op dan richting de Blinkerd te vertrekken : daar bevond zich de stand van “Stichting Bloedlink”, tevens de ontmoetingsplaats voor de vele bekende en onbekende gezichten van Nederlandse web-loggers.
Nooit eerder waren zoveel Nederlandse web-loggers samengekomen als in het Noord-Hollandse Schoorl.
Betty en ikzelf hebben er echter de eer hoog gehouden als trotse Vlaamse web-log-ambassadeurs.
Na de obligate groepsfoto en het steunen van het goede doel (lees aankopen x-socks en een aantal pakketjes rode veters) was het tijd om in de gietende regen naar de start te trekken.
Ook hier weer een primeur voor Frank Spencer : nooit eerder meegemaakt op een loopwedstrijd. Ik had – ongetwijfeld per vergissing – een speciale sticker – op mijn startnummer gekregen, waardoor ik voor het eerste startvak, nl. dat van de toppers mocht plaatsnemen. M.a.w. ik mocht warmdraaien tussen Kamiel Maase, Rik Ceulemans, Anja Smolders en dito Keniaantjes.
Aanvankelijk heb ik nog met het idee gespeeld om als een hazewind van start te gaan en als eerste uit de bocht te schieten met Kamiel in mijn kielzog, maar dit waanzinnige idee heb ik maar snel laten varen en heb dan braafjes maar bescheiden plaats genomen in het startvak van "de blanke Keniaanse Betty Spencer".
Maar goed ook, want door de enkel- en scheenbeenproblemen van de voorbije weken wou ik alleszins niet te hard van stapel lopen.
De eerste vijf kilometer heb ik nog samengelopen met Martine, maar daarna heb ik me toch laten afzakken om een iets trager tempo rond te draaien. Mijn tussentijden waren ongeveer 25’ op de 5 km, 51’ op de 10 km en 1u18’ op het 15-km punt. Ik wist dat het zwaarste stuk in de duinen tussen het 14 en 17-km punt lag, dus moest ik nog wat kruit in de benen overhouden.
Op dat stuk heb ik het dan ook behoorlijk zwaar gehad en heb toen wat terrein verloren om uiteindelijk moe maar tevreden te finishen in 1u49’49".
Een tijd waar ik mee kan leven, maar ik was vooral tevreden dat mijn enkel – behalve wat ochtendstijfheid - prima stand had gehouden en dat Rotterdam weeral een stapje dichterbij komt.

Startnummer 20009
Naam Philippe Lagae
Woonplaats Bissegem (BEL)
Afstand 21 kilometer
Categorie M40
Totaal plaats 1045 / 2405
Categorie plaats 194 / 331
Snelheid 11,526 km/uur
Bruto tijd 1:50:11
Netto tijd 1:49:49

Uw relatieve finishpositie in het totale deelnemersveld van de 21 kilometer:

schoorl-uitslag

09:57 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

11-02-07

Halve Marathon van Schoorl in 1u49’49”

Net terug van een onvergetelijk weekendje Schoorl :
We hadden er een grote bungalow geboekt met allemaal ex-dreamteamleden van Runner’s World : ontzettend veel lol getapt en ook wel een stukje gelopen op een loodzwaar parcours in dit schilderachtige kustdorpje ten noorden van Amsterdam.
En dit ging bijzonder goed (cfr. foto) !
Kamiel Maase heeft net als de voorbije jaren de wedstrijd gewonnen in 1u02’ : hier onder op de foto ziet u Nederlands beste lange afstandsloper samen met de trotse zilveren en bronzen medaillewinnaars.
Geef toe, ’t is dit jaar een mooi podium geworden …
Hoewel, de tweede en derde plaats kunnen ook net andersom geweest zijn … :-)
Een uitvoeriger verslagje volgt wellicht morgenmiddag.


Kamiel-Schoorl

20:54 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-02-07

Rode Veters in Schoorl

rodevetersGisterenavond heb ik nog 9 km losgelopen in het gezelschap van de immer vrolijk tetterende Jogginggirl. We liepen in een gezapig tempo ons Wevelgems toerke.
De enkel heeft ook deze keer braaf geluisterd naar zijn baasje en alle pijntjes naar de verdoemenis verbannen. Blijkbaar begint het flexium smeren en het consumeren van ontstekingsremmers eindelijk te renderen. Laat ons hopen dat de grootste ellende nu achter de rug is.
Komend weekend trekken Betty Spencer en ikzelf opnieuw ons oranje shirt aan en maken een uitstapje naar onze Noorderburen om er de halve marathon van Schoorl te lopen. We maken er trouwens een leuk weekendje van.
Schoorl is traditioneel een reunie-weekend van alle voorbije en het huidige dreamteam van Runner’s World. Ik kijk er al naar uit om iedereen eens terug te zien en opnieuw bij te praten tussen pot en pint. Het blijven toch stuk voor stuk memorabele mensen uit een avontuurlijke periode in je leven.
We hebben er ongelooflijk veel zin in !
Schoorl is tevens een grote Nederlandse web-log-loop : nooit eerder zullen er zoveel hardlopende webloggers tesamen lopen als komende zondag.
Bovendien lopen we allen voor het goede doel en proberen we onder impuls van Linda geld in te zamelen voor de stichting Bloedlink : deze vereniging ijvert om hartinfarcten bij jonge mensen te voorkomen en daarvoor spoort men iedereen aan om te lopen met rode veters.
Elke loper kan bijgevolg rode veters kopen aan 2,5 Euro per paar. Als ik een pakketje moet meebrengen, laat dan best een seintje na.
Voor het goede doel ben ik altijd bereid om boodschapper te spelen en als volleerd drugskoerier rode veters over de grens mee te smokkelen.
Join the club …

12:36 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

08-02-07

Worst Case Scenario

Maandag heb ik opnieuw probleemloos en vooral vrij van alle pijntjes 40’ losgelopen.
Het liep zo lekker dat ik gisteren zelfs een geplande intervalsessie afgewerkt heb : in totaal één uur lopen met 6 sessies van 3 minuten gas geven. Ook dit verliep probleemloos, geen pijn meer gevoeld aan ‘t scheenbeen.
So far, so good !
Tot deze morgen, toen ben ik opnieuw opgestaan met een pijnlijke enkel. Vreemd genoeg heb ik het gevoel dat de boosdoener iets gezakt is : de pijntjes zijn blijkbaar eventjes “verkropen” van het scheenbeen naar de enkel.
Vooral boven de knoezel zit momenteel een verdomd pijnlijke plaats : als ik daar op druk, doet het alleszins niet veel deugd.
Eigenlijk is het een mysterie : terwijl ik loop voel ik amper pijn, maar wanneer ik gestopt ben begint deze demon zich opnieuw te manifesteren.
Ik zal dan maar moeten blijven lopen zeker :-)
Zondag volgt alleszins een serieuze test met de halve marathon van Schoorl , waar ik toch ruim 1u45’ denk te lopen. Als ik dan nog meer last heb aan de enkel dringt zich een nieuwe - en langere - rustpauze op en komt Rotterdam ook stilaan in het gedrang.
Blijven rondsukkelen met een nakende blessure als tikkende tijdbom kan immers mijn hele seizoen hypothekeren.
Schoorl wordt dus op alle gebied een heel belangrijke barometer.
Ik weet het, veel atleten zijn meestal zageventen en zeurpieten, en alle pijntjes worden gretig geregistreerd.
Toegegeven, je voelt altijd wel iets dat ambeteert, maar deze keer is het toch een sluimerende, zeurende pijn, die al wekenlang mijn onderstel teistert.
Je kan het niet echt catalogeren onder de noemer blessure, want ik kan verder blijven lopen, maar pijnscheuten voor en na het lopen zijn toch niet echt gezond.
Ik heb echter al een “rampscenario” geschreven voor het geval de enkel het definitief begeeft : dan plan ik een lange loopvrije rustperiode tot april en begraaf ik sowieso mijn PR-poging en dan loop ik gewoon in Rotterdam samen met Betty Spencer als trouwe steun en toeverlaat in haar debuutmarathon onder het motto “liefde is … samen een marathon lopen”.
Geef toe, dat klinkt ook niet slecht.
Maar laten we toch maar hopen dat de enkel standhoudt in Schoorl …

12:45 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

05-02-07

Back on track …

Ozarkhenry2007Dit weekend heb ik na een loopvrije week terug met een bang hartje plichtsbewust mijn loopschoenen aangetrokken voor een 40-tal minuten loslopen.
Hoewel je aanvankelijk denkt van alles te voelen en extra alert bent voor allerlei pijnsignalen liep het van een leien dakje : ik heb zo goed als niks meer gevoeld aan mijn schenen.
Desondanks ontwaar ik in rust of al wandelend nog af en toe pijnscheuten in het onfortuinlijke scheenbeen : je kan het best vergelijken met het gevoel van een pijnlijke blauwe plek. Daarom wil ik nog niet te vroeg victorie kraaien.
Hopelijk zijn de problemen nu definitief van de baan en kan ik de draad in mijn marathonschema terug “fruitig en fris” opnemen.
Volgende zondag staat alvast “de halve marathon van Schoorl” op het programma en dat wordt een serieuze barometer voor de conditie en bang afwachten of alle kwaaltjes verleden tijd zijn na een weekje rust.
Want twee uren in wedstrijdtempo lopen is toch nog van een ander kaliber dan veertig minuten loslopen.
Het weekend was weer hektisch, zodat er sowieso weinig tijd was voor een marathonschema : je kon het drukke programma al min of meer terugvinden op Betty’s blog.
Helaas moesten we passen voor Julie’s web-log-training, maar toch waren we ’s avonds min of meer in dezelfde buurt voor het concert van Ozark Henry in Vorst Nationaal.
Eigenlijk is het absurd om meer dan twee uren in de wagen te zitten voor het optreden van iemand, die in een statig herenhuis aan de Noordbrug te Kortrijk woont, op amper twee kilometer van mijn voordeur.
Maar als je Vorst Nationaal kan laten vollopen als “the boy next door” en bovendien een prachtige set kan neerzetten, dan hebben wij het er als fiere stadsgenoten en muziekliefhebbers ‘tout court’ uiteraard voor over om er een onvergetelijk avondje Brussel van te maken.
Het was twee uren genieten van knappe romantische muziek van een geniaal artiest, die bovendien zijn muziek al zwevend op een wolkje “van a tot z” zelf schrijft en componeert.
Geef toe, het is enkel voor de allergrootsten weggelegd om de nationale rocktempel volledig uit te verkopen.

12:37 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |