30-04-07

dirk Blanchart



dbBDe voorbije week ben ik wat lui geweest op loopgebied : ik kom aan amper één training :
’t was er wel eentje van 22 km, maar toch, ’t is gene vetten.
Nu ja, dat mag ook wel eens na al die zware weken.
Bovendien is het ook echt te warm om te lopen.
Ik kan me nauwelijks inbeelden dat ik in die temperaturen twee weken geleden een marathon gelopen heb, en ’t was toen zelfs nog heter in de sauna van Rotterdam.

Morgen 1 mei staat er wederom iets leuks op het programma :
Met ons vriendenclubje van den Ast Heule – allen oud-bestuursleden van jeugdclub den Ast uit Heule – halen we dirk Blanchart naar Heule voor een gratis aperitiefconcert.
Af en toe organiseren we eens iets voor de veteranen van de jeugdclub en grijpen dan meestal terug naar artiesten uit "onze eigen glorieperiode".
Aangezien dirk Blanchart in de jaren '90 meermaals te gast was in den Ast, lag de keuze deze keer voor de hand.
Dirk Blanchart is een muzikale duizendpoot, producer, zanger en ex-lid van onder meer Luna Twist, Once More en the Groove Quartet.
Frank Spencer is een beetje de bezieler van dit concert en kijkt al uit naar een fijn optreden van een bescheiden, maar daarom niet minder grandioos artiest.
Allen welkom in de Hemelweg te Heule om 12u00, ik trakteer jullie op een knap optreden.
De aperitief staat al klaar.
Santé ... !

17:38 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-04-07

Duurloopje van 22 km

Het is hier de voorbije dagen verdacht stil geweest.
Denk nu niet dat we in verlengde winterslaap zitten, maar onze laptop is vorig weekend gecrashed.
Het moederbord – what’ s in a name – heeft haar geest gegeven en bleek in de computerkliniek onherstelbaar en vertoeft inmiddels in “de eeuwige jachtvelden”.
Intussen staat er hier al een nieuwe laptop te blinken en is de installatie voltooid en staan alle gegevens min of meer terug op de juiste plaats.
Gelukkig zorgt Frank Spencer af en toe voor een back-up en was de laatste versie niet eens zo lang geleden.
Bijgevolg heb ik een beetje blog-achterstand opgelopen, hoewel ik merk dat het relatief kalm is op de meeste blogjes na al die marathon-gekte.
Gisteren heb ik dan voor de afwisseling nog eens een ouderwetse lange duurloop afgewerkt.
Ik ben van thuis “te lope” vertrokken naar Wevelgem, daar de training meegelopen met de Joggingclub in het gezelschap van Jogginggirl, en na een laatste verfrissing en een babbeltje met enkele clubgenoten en tevens Rotterdam-2007-veteranen, ben ik terug richting “huize Spencer” gelopen.
Alles samen denk ik dat ik ruim 22 km afgehaspeld heb in 2u20’.
De conditie blijft bijgevolg intact en soms flakkert het vlammetje diep in mij terug op om die ergens “out of the blue” te verzilveren.
Wordt vervolgd …

17:49 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-04-07

Communiefeestje Louise Spencer

Het voorbije weekend heb ik ondanks alle drukte toch een tweetal keer kunnen lopen.
Vrijdagavond een uurtje, terwijl mijn dochters aan het turnen waren in Moorsele, en zondagmorgen in de Gavers.
Zo kom ik toch aan een kleine 30 km in een après-marathon week : niet eens zo slecht !
De rest van de tijd werd opgeslorpt door het Communiefeest van onze Louise, waar toch meer werk om de hoek kwam loeren, dan aanvankelijk gedacht.
Ik moet eerlijk toegeven dat Betty Spencer het leeuwenaandeel van de voorbereidingen op zich heeft genomen : Communiekledij, uitnodigingen, foto’s en Communieprentjes, allerlei aankopen voor het feest.
Nu ja, ik heb daar weinig verstand van, dus laat ik liever deze kelk aan mij voorbij gaan …
Ik loop dan toch meestal in de weg.
Tot mijn grote schaamte moet ik zelfs bekennen dat ik zaterdagnamiddag, amper twee uur voor de mis nog nieuwe schoenen moest gaan halen in Kortrijk, omdat mijn laatste paar de grondige inspectie door Betty niet overleefd hadden.
Ik kon toch moeilijk op mijn Asics naar het altaar schrijden.
Van de catering heb ik dan wel een klein beetje verstand, hoewel mijn grootste verdienste wellicht bij het verorberen van al dit lekkers ligt.
We hadden voor belegde broodjes – gebakken door Frank Spencer – en een royaal dessertbuffet gezorgd met de assistentie van oma en Tine, waarvoor dank. Zonder hun hulp gingen we wellicht nooit de deadline gehaald hebben.
Nu moet je weten dat Betty Spencer alles in het groot ziet en leeft onder het motto “liever 100 te veel dan ééntje te kort”, zodat we na afloop van het feest met een berg eten zaten om de volledige “derde wereldproblematiek” op te lossen.
Zelfs na verdeling der overschotten onder familie, zat de koelkast ten huize Spencer volgestapeld met allerlei lekkers.
En aangezien ik moeilijk voeding kan weggooien, zelfs na vervaldatum, heb ik dan maar het nuttige aan het aangename gepaard. ’t Was precies carbo-loading (zonder marathon) …
Ik durfde haast niet op de weegschaal staan deze morgen : ik dacht echt dat er acht kilo was bijgekomen. Gelukkig bleef de schade beperkt tot anderhalve kilo.
Jammer is die “mooie begin-6” verschwunden en begint de weegschaal nu weer met een 7.
Nu de lange duurlopen voor een tijdje achter de rug zijn, wordt die weegschaal opnieuw de grootste uitdaging voor een “Bourgondic Runner”.
Er is bijgevolg weer loop-werk aan de winkel de komende dagen.
Er zullen deze week waarschijnlijk enkele vet-loopjes bijzitten …

17:21 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

20-04-07

Sukses in London en Antwerpen !

Gisteren heb ik weeral niet kunnen lopen omwille van een vergadering naar aanleiding van de Communie.
Zaterdag doet onze oudste dochter Louise immers haar Plechtige Communie, zodat het wellicht een “loopvrij” weekend wordt.
Zaterdagavond geven we een feestje : het wordt bijgevolg weer reuze-druk en deze keer ligt het niet aan “de marathonvoorbereiding” : vermoedelijk ga ik de ganse dag bezig zijn met broodjes smeren …
Eén detail wil ik jullie toch niet besparen : toen ik Louise vroeg wat ze nu echt wilde als cadeau voor haar Vormsel, antwoordde ze doodernstig … "een broertje".
We stonden allebei aan de grond genageld …
Frank Spencer gaat weeral moeten in actie schieten ...
Verder commentaar overbodig !
Zondag is het dan de grote dag voor een rits andere marathonlopers – wij hebben ons broeierig feestje al gehad – in de marathons van London en Antwerpen.
Troost je, het wordt maar … 24 graden :-) .
Als ik de conclusie mag trekken uit het voorbije weekend, dan komen deze drie raadgevingen het meeste voor :
1. Stel je ambities of eindtijden bij
2. Niet te snel starten
3. Drink voldoende
Aan alle helden dit weekend, heel veel sukses … en geniet ervan !

12:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

18-04-07

Rotterdam Marathon – nabeschouwingen …

Gisteren heb ik alweer mijn toerke van 7,2 km gelopen.
Ik hoop dat “de helden van vorige zondag” niet meelezen, want ik had het echt "koud" gisterenavond tijdens het lopen. Vreemd hoe temperaturen zo kunnen schommelen in nauwelijks twee dagen tijd.
Maar het ging wel verbazend goed vooruit.
Het licht verzuurde gevoel in de spieren was compleet verleden tijd en ergens diep binnenin was er een vlammetje dat zei “zou je niet beter die uitstekende conditie verzilveren in een andere marathon “out of the blue” over enkele weken en alsnog je beoogde PR lopen”.
Maar ja, gedane zaken maken geen keer : ik heb dan maar wijselijk dat vlammetje uitgeblazen.
Dan de onvermijdelijk pronostieken , polls en gokjes :
De fles wijn gaat deze keer naar Bart van the Bartman runs. Deze was iedereen te slim af … om als allerlaatste de weersvoorspellingen af te wachten en daarna zijn kans te wagen.
Bart, die fles wijn wordt bij een volgend gezamenlijk loopje “gechambreerd” bezorgd.
Santé !
Komen we bij de poll op de website van de Gavertrimmers : daar liep een weddenschap : “zou Frank Spencer binnen het uur van hazenwind en debutant Pascal eindigen” ?
De meesten tipten op mij, maar hebben uiteraard glansrijk verloren.
Pascal verblufte iedereen en finishte in de sauna van Rotterdam in een waanzinnige tijd van 2u59’04”.
Proficiat Pascal, wat een talent !
Bij de weddenschap op diezelfde site over de eindtijd van Pascal was ik gek genoeg met mijn gokje van 2u58’47” dan wel opeens zelf de winnaar en krijg ik een waardebon om loopspulletjes te kopen in Decathlon.
Thanks, Pascal !

13:02 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-04-07

Rotterdam marathon – the day after

Vooreerst wens ik iedereen van harte te bedanken voor de massale reakties, felicitaties en medeleven. Dat doet uiteraard heel erg veel plezier.
Thanks, folks !
Na afloop zat ik – zoals iedereen wellicht - een beetje met gemengde gevoelens : een beetje teleurstelling over de gemiste kans, maar toch wel enige fierheid dat we doorgezet hebben op karakter.
Ik wil me ook niet verschuilen achter mijn virale infectie (zona-gordelroos) : wanneer de blaasjes op de rug te voorschijn komen, dan is het meeste leed al geleden en is de ziekte eigenlijk voorbij. Een getraind lichaam haal je ook zo maar niet onderuit …
Gisteren was ik dan ook al volledig bekomen van de prestatie en viel de verzuring in de spieren best mee.
De marathon van Rotterdam is er ééntje waar nog veel over nagekaart zal worden, zoveel is intussen duidelijk geworden.
Het was heel boeiend om al die verschillende verslagjes op diverse web-logs te lezen, de uiteenlopende reakties te bekijken en de discussies op chat’n run en andere forums te volgen.
Zoals steeds waren de meningen heel erg verdeeld over het stil leggen van de wedstrijd na ruim drie uren lopen.
Ik las euforische verhalen, maar ook veel ergernis en woede.
Volgens mij was die neutralisatie van de wedstrijd tot spijt van wie het benijdt volkomen terecht.
Ik bevond mij halfweg het Kralingse bos temidden surrealistische taferelen : zwalpende lopers, wandelaars, toeschouwers die onwel werden, etc …
Bovendien hoorden we constant ambulances op en af rijden en sirenes loeien.
De organisatie kon toen al de veiligheid niet meer garanderen : stel je voor dat jouw partner daar in de graskant ligt en meer dan een uur moet wachten op een reanimatie.
Je mag er niet aan denken …
Dan gaan de poppetjes ongetwijfeld aan het dansen en zou het wellicht processen regenen.
Ook waren er bakken kritiek op de bevoorrading onderweg.
Ik vind dat de organisatie ondanks alles toch weinig verweten kan worden.
We kregen al rijkelijk drank voor de wedstrijd en onderweg waren extra drankposten en sponsen en sprinklerdouches : veel meer inspanningen kan je moeilijk leveren.
Maar als elke loper meerdere bekers meegraait om te drinken en om royaal over het hoofd te kappen, dan gaan de reserves natuurlijk supersnel slinken.
Maar dit waren natuurlijk uitzonderlijke omstandigheden.
Misschien wel jammer dat de politie iedereen verplichtte om te wandelen, zelfs diegenen die nog niet kapot zaten, maar je kan natuurlijk nooit zeker genoeg zijn.
Safety first !
Eigenlijk was het wel een grappig beeld : ik kreeg het politiebevel om te stappen, maar toen ze hun rug gedraaid hadden, begon ik stiekem terug te lopen.
Straks krijgt Frank Spencer nog een proces-verbaal omdat hij “geflitst” is tijdens het illegaal lopen.
Hoe dan ook, ik vond het een marathon om nooit te vergeten, echt ééntje om in te lijsten.
Daar gaan later nog pittige anekdotes aan de kleinkinderen over verteld worden – de eindtijd gaan we al lang vergeten zijn :-) - en wij waren daar “bevoorrechte getuige” van.
Bovendien was het Rotterdamse publiek zoals steeds fantastisch.
Bedankt Rotterdam !


rotterdam 4rotterdam 10

12:41 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

15-04-07

Rotterdam Marathon : heet – 4u21’12”

Net terug van een "heet weekendje Rotjeknor".
We waren zaterdag net op tijd om de Rotterdamse bloggers te ontmoeten aan de marathon-Expo op de Coolsingel.
Daarna zijn we nog een glas gaan drinken met Ruthje, Muriel, Christophe en Dirk en mateke. Vince en Geert waren toen al “verschwunden” in de massa.
Toen was het ook al serieus warm op het terras : dat beloofde al voor de volgende dag, maar het pintje smaakte desondanks toch lekker.
Na een onrustige nacht – veel wakker geworden en ook opnieuw een beetje rugpijn – was het tijd om ons klaar te maken voor de marathon.
Toen ik mijn shirt aantrok merkte Betty dat er een heleboel blaasjes op mijn rug zaten : na grondige inspectie bleek ik zona (gordelroos) te hebben, een virale infectie, vandaar mijn grieperig gevoel (zie postje van 3 april) en mijn rugpijn van de voorbije dagen.
Het advies van een arts luidde “zo veel mogelijk rusten”, maar net voor de start van de marathon had ik daar uiteraard geen boodschap aan.
Even werd nog overwogen om toch niet te starten, want de combinatie gordelroos - hitte - lichte koorts is toch onvoorspelbaar, maar dan heb je al die maanden voor niets getraind : dat kan je toch niet maken.
Voor de start was er dan een gezellig weerzien met enkele Nederlandse bloggers (en onze marathon Geert) onder aanvoering van Running Ronald – ik ga geen namen noemen om niemand te vergeten – en daarna trokken we richting Coolsingel.
Na Lee Towers – altijd kippenvelmoment – en “Pirates of the Carribean” – mochten we op pad.
Het was toen al serieus warm aan het worden, maar ik voelde me nog goed en kwam aan een gelijkmatig tempo door, goed voor een eindtijd rond de vier uren.
Dit tempo kon ik meer dan drie uren volhouden – 30 km in 2u55’ – maar toen begon de hitte echt door te wegen en werden de resterende 12 km een heuse kalvarie-tocht.
Bovendien kreeg ik darmkrampen en diende ik in allerijl een dixie – toilet – op te zoeken aan km 33.
Wellicht het gevolg van de combinatie hitte - sportdrank - gelletjes en lauw en ijskoud water, die mijn darmen overhoop haalde.
Daar heb ik toch een vijftal minuutjes verloren, maar verlost van alle druk in de darmen, kon ik terug op pad met vernieuwde moed.
Niet voor lang, want een km verder kregen we de melding van de seingevers dat de wedstrijd was stilgelegd en dat we te voet verder moesten naar de finish.
Eerst kon ik dat moeilijk geloven – ik dacht dat het “een Hollandse grap” was - maar iets verder verplichtte de politie ons nogmaals te stoppen.
Blijkbaar waren de hulpdiensten totaal overstelpt en kon de organisatie de veiligheid niet meer garanderen.
Dan maar opnieuw stappen, eerst met tegenzin, maar bij de volgende vermaningen, vond ik het al zo erg niet meer.
Mijn rug begon opnieuw pijn te doen en een PR lopen was toch hopeloos.
In die hitte – bijna 30 ° - was lopen quasi onmogelijk en gezien we meerdere malen verplicht werden te wandelen, heb ik maar het gezond verstand laten regeren en kon ik uiteindelijk finishen in 4u21’12”.
Weliswaar verre van een PR, maar gezien de heroïsche omstandigheden toch acceptabel.
Bovendien had mijn virale infectie (zona) wellicht mijn conditie enigszins aangetast.
Blijkbaar is de overgang van koude temperaturen naar deze tropische omstandigheden voor velen toch te groot geweest.
Betty Spencer liep een dijk van een wedstrijd, maar daar lees je wellicht alles over in haar blogje.
En nu gaan we een goede fles kraken …
Santé !

Rotterdam-finish

21:00 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (37) |  Facebook |

13-04-07

Marathongekte

Het is druk ten huize Spencer : alle laatste voorbereidingen worden genomen om morgen “gepakt en gezakt” met onze fanclub naar Rotterdam af te reizen.
We kregen naar aanleiding van de recente weersvoorspellingen nog een extra mail van de organisatie van de Fortis Marathon Rotterdam .
Die zien blijkbaar al een soort “worst case scenario” opduiken : elke loper wordt er op gewezen dat hij zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen gezondheid.
We moeten onze ambities aanpassen – bye bye PR … - en zelf het risico op uitdroging en hitteslag of warmtestuwing zo klein mogelijk houden.
Alle lopers gaan voor de start extra waterflesjes krijgen en langs het parcours staan er bijkomende verzorgingsposten – normaal om de 5 km, maar nu ook aan km 27,5 en 32,5.
Er wordt gewerkt met een nieuw drinksysteem, ’t is te zeggen een bekertje (200 ml) met een sponsje als deksel. Het is veel handiger om te drinken zonder morsen en bovendien kan de spons achteraf nog gebruikt worden als verkoeling.
Men plaatst ter verfrissing aan km 25 en 38 ook nog grote watersprinklerinstallaties. Laat maar komen die douche … !
Niets wordt aan het toeval overgelaten !
Als er één voordeel is bij de voorspelde tropische temperaturen, dan is het wel dat er dit jaar geen twijfel meer is over de keuze van de kledij.
Ik herinner me nog dat iedereen binnen ons Dreamteam vorig jaar de hele tijd aan het tobben was over ofwel lange broek, winteroutfit, thermisch ondergoed, t-shirt of dan toch korte broek om dan in extremis snel weer te veranderen van outfit.
Dit jaar is de keuze alvast wel rap gemaakt !
Ook de keuze voor ofwel drankgordel, mini-flesjes in broekzak of “drinkbus in belt” is zonneklaar.
Zondag loop ik zo goed als zeker met mijn camelbak : het mag dan wel een extra klotsende last van anderhalve liter wezen, maar zo ben ik 100 % zeker dat ik altijd drank bij mij heb.
Bij al die drukte zou je haast vergeten dat er zondag ook nog gelopen moet worden.
Vanaf heden is het reikhalzend uitkijken en aftellen tot de grote dag en de batterijen, accu's en alles wat nog meer opgeladen kan worden en in Rotterdam van pas komt, tot de rand toe te vullen.
De motivatie om er het beste van te maken zit alvast goed.
Bedankt ook voor de gelukwensen en de massale pronostiekjes : dat doet altijd deugd en geeft me steeds de spirit om door te zetten.
Thanks, folks !
By the way, voor wie het nog niet gedaan heeft, je kan nog steeds je gokje plaatsen tot zondagmorgen.
En nu ga ik nog samen met Betty Spencer de stembanden smeren en een beetje mijn zangtalent oefenen, zodat ik straks luidop kan meebrullen met Lee Towers : ik krijg er nu al plaatsvervangend kippenvel van …

“Walk on, walk on, with hope, in your heart
And you`ll never walk alone
You`ll never walk alone ….”

Rotterdam, here we come …. !!!

Spa

12:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

11-04-07

Rotterdam marathon : pronostiekje


Iedereen, die dit blogje al een tijdje volgt, weet dat Frank Spencer een genietende loper is, voor wie een mooie tijd minder belangrijk is.
Ik loop immers elke marathon onder het motto “gezelligheid kent geen tijd …”
Ik ga al heel content zijn als we zonder kleerscheuren de Coolsingel mogen oprennen en onze medaille en een handdruk van de Burgemeester van Rotterdam krijgen.
Van de andere kant, alle trainingen zitten er bijna op en ik kan terugblikken op een quasi vlekkeloze marathoncampagne, zodat zelfs een bescheiden loper eens kan wegdromen.
We moeten er geen doekjes om winden, “it’s now or never”, de conditie zit snor en ik ga bijgevolg resoluut voor een PR, dat niet eens zo scherp staat (3u57’42”)
In een goede dag is dit wellicht haalbaar : we moeten niet vals bescheiden blijven of hypocriet doen, de voorbereiding is prima verlopen en in een normale dag zonder veel accidenten is deze tijd “te doen”.
Bovendien werd elk dreigend pijntje of latent kwaaltje in de voorbereiding vakkundig weggecamouffleerd met extra rustdagen.
Natuurlijk, iedereen weet dat de marathon onberekenbaar is en op ’t eind genadeloos kan toeslaan.
Bovendien wordt het zondag extra warm, volgens de organisatie de warmste Rotterdam-marathon ooit !
Je loopt nooit een PR op bestelling.
Frank Spencer zou geen Frank Spencer heten moest hier opnieuw geen pronostiekje aan gekoppeld worden : “wanneer denken jullie dat Frank Spencer komende zondag de Coolsingel opstrompelt, m.a.w. welke tijd ga ik lopen ?”
Wees realistisch, je moet geen leuke tijd opgeven om me een plezier te doen : wie mijn eindtijd het dichtst benadert verdient een lekkere fles wijn.
Santé !
Vuur dus maar af die gokjes …

Pintje

20:56 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (29) |  Facebook |

10-04-07

Rotterdam – last week

logo RotterdamWe zitten momenteel in de laatste rechte lijn richting Rotterdam.
De benen zitten relatief goed, alleen heb ik nog wat last van mijn rug. Deze hindernis wordt momenteel met vakkundige dagelijkse massage door Betty Spencer en een spierontspanner weggewerkt.
No worries, tegen zondag raak ik wel tijdig opgelapt.
Elke loper is in deze laatste week trouwens extra alert voor allerlei kwaaltjes en pijntjes, die je anders nauwelijks voelt.
Deze week is wellicht conditioneel de makkelijkste week van de campagne, wat het dan “raar maar waar” weer extra moeilijk maakt.
De zwaarste klus is om de benen, die “in optima forma” zijn, stil te houden.
Bijgevolg ga ik deze week maar amper 2 keer loslopen, dinsdag een uurtje en donderdag een halfuurtje op het gemak.
Zondagmorgen na ’t ontbijt ga ik wellicht nog een kwartiertje losjoggen, maar dat is dan eerder om te weten hoe de benen voelen en welke kledij ik best aantrek.
Deze week is er vooral om de marathon mentaal voor te bereiden : iedereen weet dat een groot deel van de marathon vooral in het koppeke gelopen wordt.
Conditioneel zou elke loper momenteel goed moeten zitten, het zware werk is geleverd, daar kan nu nog weinig aan veranderd worden.
We moeten er voor zorgen dat we deze week extra fris en scherp worden.
Ik deel de marathon meestal in verschillende blokjes in, zoals zoveel keren “trainingsrondje x” of “ toerke y” en tijdens het lopen tel ik dan meestal af, bvb. op 7 km van het einde weet ik dan dat ik nog één toerke rond de Gavers moet lopen.
’t Klinkt misschien stom, maar op die manier kan ik de afstand visualiseren.
Bovendien helpt het echt, wanneer je in een dipje zit of de man met de hamer in zicht komt.
Hoe dan ook, een marathon is voor mij altijd twee wedstrijden na elkaar lopen, één van 30 km en ééntje van 12 km.
De eerste wedstrijd van 30 km loop ik in ieder geval op reserve, rustig tempo ronddraaien op lage hartslag, zonder een trap teveel te geven en in overdrive te raken.
De tweede wedstrijd van 12 km begint "de echte marathon" voor mij en mag de handrem gelost worden en kijk ik wat er nog overschiet. Dan mag ik “al mijn resterende cartouchen" verschieten.
De eerlijkheid gebiedt me wel om erbij te vertellen dat er meestal niet veel meer of “nada, noppes” overschiet en het beste kruit al uit mijn benen is, tenzij er een superdag wenkt komende zondag.
Soit, We zijn beiden helemaal klaar voor de marathon, we hoeven hem nu alleen nog maar te lopen ! :-))
That’ s the spirit … !

12:52 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

07-04-07

Frank Spencer versus Pascal …

RotterdamIk heb daarstraks nog een telefoontje van Betty Spencer gekregen : ze heeft het best naar haar zin op ski-vakantie, hoewel de gevolgen van de klimaatopwarming en het VN-rapport ook al in La Norma merkbaar zijn.
De sneeuw is van een abominabele kwaliteit en de ski’ s kunnen blijkbaar perfect ingewisseld worden voor zwemvliezen.
Om Coach Mario gerust te stellen, ze heeft nog steeds geen bocht gemist noch een lawine ingedoken. Jouw pupil is in blakende conditie voor volgende week.
Aangezien Betty me achtergelaten heeft met “vier kleine mormels” wordt het lopen momenteel naar het achterplan verwezen.
Hoewel, gisterennamiddag had ik ook een keer geluk : Louise was op judokamp, de tweeling gaan zwemmen met vriendinnetjes en onze jongste Maud naar een verjaardagsfeestje.
Bovendien was het een stralende lentedag, zodat ik snel mijn loopspullen aangetrokken heb en mijn looptoerke van 18 km afgehaspeld heb.
Na een tweetal km kreeg ik opeens last van mijn rechterknie : gek, want het is jaren geleden dat ik daar nog iets in gevoeld heb, maar blijkbaar was het “vals alarm”.
Toen ik van plan was om veiligheidshalve de volgende afslag – back home – te nemen, nam de pijn geleidelijk af en een paar km later heb ik niets meer gevoeld.
Raar hé, die pijntjes die op een onverklaarbare wijze opduiken en dan, wanneer je overweegt te stoppen, plots wegdeemsteren. Hoe zou dit te verklaren zijn ?
Misschien zit het wel ergens tussen de oren …
Op het forum van de Gavertrimmers is momenteel een leuke weddenschap aan de gang :
Pascal, een beloftevolle debutant op de marathon, hoopt om volgende week onder de drie uren te duiken in Rotterdam en ik ben ervan overtuigd dat die jongen dat kan, hij is in bloedvorm.
Ondergetekende hoopt om een uurtje later de Coolsingel op te strompelen.
Nu heeft Manuel from Barcelona, de quizmaster, voor deze gelegenheid een weddenschap ingezet met als vraag : slaagt Frank Spencer erin om de kloof met Pascal tot minder dan een uur te beperken.
Wie een gokje wil maken, waag je kans op dit forum

13:29 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

05-04-07

Rotterdam marathon : supporter (m/v) gezocht …

La norma
Oef, de virussen hebben Frank Spencers lichaam wellicht collectief verlaten : gisteren heb ik alweer al een uurtje kunnen loslopen.
Er was wel één “conditio sine qua non”, namelijk dat ik in de onmiddellijke omgeving liep van een toilet, voor het geval dat mijn darmen …
Aangezien mijn loopband op amper 5 meter van mijn wc-beneden en op 3 meter – in vogelvlucht gerekend - van mijn wc-pot boven gaf dit ook niet echt een onoverkomelijk probleem.
Het lopen zelf ging iets moeizamer, maar alle trainingen in deze tapering-off periode zijn momenteel gewone onderhoudstrainingen : ’t is te zeggen, om de conditie op te vijzelen is het nu toch al te laat.
Het lopen zelf is momenteel enkel nuttig om het geweten wat te sussen en om de motivatie aan te scherpen : gek hé, ik voel me zelfs wat schuldig dat ik na al die zware weken weinig trainingsijver aan de dag mag leggen.
Nu ja, we moeten “fruitig en fris” aan de Coolsingel staan …
Een uurtje geleden is mijn muze, steun en toeverlaat Betty Spencer op ski-vakantie vertrokken naar La Norma.
Nee, ik ben als een brave huisvader met de kids thuisgebleven, geen skiën voor Frank Spencer.
Vermits ik niet alleen twee linkerhanden, maar eveneens twee linkervoeten heb, mag ik het lot uiteraard niet teveel tarten. Ik mag er niet aan denken … en dat op tien dagen van de marathon.
Betty heeft beloofd om voorzichtig te wezen, hoewel we voor de veiligheid toch een goede reis- en hospitalisatieverzekering afgesloten hebben.
Het zou helaas niet handig zijn om Rotterdam te lopen met een gips als “blok aan het been”.
Dan iets heel anders, volgende week zaterdag vertrekken we rond de middag naar Rotterdam, ’t is te zeggen Frank en Betty, the kids Louise, Marie, Liza en Maud en schoonzus Tine.
Door omstandigheden hebben we nog één plaats (= hotelbed) over om “volledig gratis” mee te gaan supporteren naar de marathon van Rotterdam.
De enige tegenprestatie die we vragen is om hard te roepen wanneer we passeren en een oogje in het zeil te houden, zodat de kinderen niet verloren lopen met honderdduizenden uitzinnige supporters langs de weg.
Geloof me vrij, ’t is daar de moeite in Rotjeknor en een unieke belevenis.
Voel je je geroepen om mee te gaan en te supporteren en ben je volgend weekend vrij, laat dan een berichtje na of zend ons een mailtje.
Het kost je niets ... en dat in Nederland :-) !
Feel free …

ps : dit is geen late aprilvis ...

18:33 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

03-04-07

Rotterdam : two more weeks to go – grieperig …

Vorige week werd 61 km afgelegd in drie sessies.
We kunnen bijgevolg beginnen met de tapering off.
’t Voorbije weekend voelde ik mij wat ziekjes en futloos, zodat er weinig van trainen in huis is gekomen. Bovendien vertel ik wellicht niks nieuws door te zeggen dat het opnieuw een hektisch weekendje was met een affiche-avond, turnkampioenschap, verjaardagsfeestje met een huis vol familie en een kraambezoek.
Ik voel me momenteel al een tweetal dagen rillerig en heb lichte hoofdpijn.
No worries : gek, net nu het beter weer wordt en iedereen als een fris veulen ronddartelt, ligt Frank Spencer eventjes geveld met een lentegriepje in de lappenmand.
Beter nu dan over twee weken, dan heb ik dat al achter de rug en ben ik er eens zo snel vanaf.
Gelukkig is het zwaarste werk reeds verricht en volstaat het momenteel om de conditie wat te onderhouden en de benen “in optima forma” aan de Coolsingel te krijgen.
Voorlopig gun ik de virussen nog wat speeltijd in mijn lichaam en zorg ik ervoor dat ik fris en uitgerust in Rotterdam arriveer. Die conditie zat tot zover goed en zal in twee weken heus wel niet wegkwijnen.

13:36 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |