30-06-07

Vlerkejogging – 11 km in 50’50”


VlerkejGisterenavond heb ik zoals gepland deelgenomen aan de Vlerkejogging in de Gavers te Harelbeke.
Aangezien deze wedstrijd georganiseerd wordt door Guido en Jan van de Gavertrimmers, voelde ik me wel ergens moreel verplicht om deel te nemen.
Nu ja, het is uiteraard ook een heel leuke wedstrijd op een vertrouwd parcours doorheen het Natuurdomein de Gavers, de groene long van West-Vlaanderen.
Daar liepen we langs kronkelende bospaadjes met zachte ondergrond tussen de jonge loofbomen en struiken met lentebloesems.
Het parkoers slingerde verder langs de immense vijver om dan terug via de eiland-wijk de finish te bereiken.
Er waren dan ook meerdere Gavertrimmers van de partij.
Aangezien ik congé had gisteren en het een dagje zonder kommer en kwel was, kwam ik dan ook heel relaxed aan de start. De benen voelden erg goed en het eerste rondje (5,5 km) kwam ik door in 25’45”.
Ik zat nog vol reserve en zag twee Gavertrimmers (Lieven en Georges) 100 meter voor me uitlopen. Ik liep makkelijk het gat dicht en even verderop zagen we drie lopers van Running Team Lauwe voor ons uit lopen.
Het was precies een ploegentijdrit : drie tegen drie.
We kwamen stap voor stap dichterbij en in de laatste kilometer, net voor we de Gavers weer uitliepen, hadden we ze te “stekken”.
Ik voelde me nog goed en liet na een versnelling mijn gezellen in de steek om te finishen in 50’50”.
Dat is 13 km per uur en het tweede rondje in 25’05” : een mooie negatieve split.
Ter vergelijking : vorig jaar liep ik op het identieke parcours 53'15" : een verbetering van bijna twee en een halve minuut.
Dat is het bewijs dat de conditie relatief goed zit – hoewel dat niet altijd tot uiting komt in wedstrijden – en dat ik gisteren een hele goede dag had.
Helaas worden dergelijke topdagen steeds zeldzamer en moeten we zo een zeldzaam moment blijven koesteren.
Vanavond loop ik samen met Betty Spencer de halve marathon van de Kastelenloop te Izegem.
Ik hoop haar te hazen naar een duikje onder de twee uren, wat sowieso een vet PR (2u02’57”) zal zijn.
Hopelijk moet ik deze keer niet lossen, want de benen voelen toch nog wat verzuurd aan : ik ga straks eens aan Betty een massageke vragen, met alles erop en eraan.
Er verschijnen ook een aantal rode bloggers aan de start : Roadrunnerke, Pascal, Philippe Mertens, Hansy, Harmsie en de plaatselijke atleet - zonder hond evenwel – Etienne Devillage en misschien nog enkele andere bloggers “out of the blue”.
Dat wordt weer gezellig vanavond in Izegem.
Join the club ... !




Update : daarnet op soldenjacht geweest in Decathlon en een paar Asics Gel Kayano – het Spencer-huismerk – op de kop kunnen tikken aan 112 Euro ipv. 160 Euro.
De vorige zijn wel nog niet versleten, maar met drie marathons op een jaar, gaat dit evenwel niet lang meer duren.

10:47 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

28-06-07

Haas op recordjacht


Deze week heb ik nog geen meter gelopen : het is niet dat ik geen zin heb, ik sta zelfs te popelen om een rondje te lopen.
Maar het lijkt me niet onverstandig om na de zware marathon in de Nacht van Vlaanderen mijn carrosserie eventjes te laten rusten.
Ik voel me kiplekker en ook de benen zijn gevoelsmatig hersteld – geen spierpijnen, noch krampen en verzuring – maar om onzichtbare blessures te vermijden las ik best toch wat extra rust in.
Bovendien is het momenteel hektisch druk “ten huize Spencer” met de laatste stuiptrekkingen van een schooljaar, dat weeral veel te rap voorbij is gegaan.
Elke avond was er wel ergens een rapport af te halen, zijn er kinderfeestjes, schoolreizen, sportdagen en moet er nog van alles geregeld worden.
By the way : de meiden Spencer zijn zonder uitzondering met een prima rapport van school teruggekeerd : toch één genetische eigenschap, die ze van hun papa overgenomen hebben :-).
Vanavond neemt onze oudste dochter Louise zelfs definitief afscheid van de Lagere School met een officiële proclamatie en een grote onderscheiding (86,6 %) in the pocket.
Wij zijn uiteraard ook van de partij, al was het maar omdat die huldiging op “goeie Vlaamse gewoonte” gevolgd wordt door een hapje en een drankje.
Morgen trek ik opnieuw mijn loopschoenen aan voor de Vlerkejogging van Harelbeke, georganiseerd door Guido en Jan van de Gavertrimmers.
Vorig jaar liep ik er de 11 km langs de groene long van Zuid-West-Vlaanderen in 53’15”, een tijd die ook dit jaar wel haalbaar lijkt.
Zaterdagavond haas ik Betty Spencer naar een PR in de halve marathon van de Kastelenloop van Izegem.
Haar PR staat momenteel op een bescheiden 2u02’57”
De bedoeling is om onder de twee uren te duiken, maar ik ben ervan overtuigd dat het nog veel sneller kan.
Hoewel, ik kan het uiteraard “clever” spelen !
Als haas word ik gehonoreerd per PR, dus zou ik eigenlijk beter één seconde sneller hazen (2u02’56”) : dat loont me op de lange termijn veel beter.
Remember Sergei Boebka, de polstokspringer van weleer, die elke meeting de lat 1 cm hoger liet leggen en telkens een flinke premie opstreek, hoewel hij toen al een “vet Wereldrecord” van 15 cm extra in de benen had.
Nu ja, we gaan al heel tevreden zijn, als de haas niet meer losgelopen wordt.
Meer moet dan niet zijn …

12:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

26-06-07

Prachtig loopweekend


We kunnen weeral terugblikken op een erg geslaagd loopweekend.
Met de Nacht van Vlaanderen ben ik weeral een unieke ervaring rijker en over het gezellige loopfestijn van Zulte werd ook al op verschillende blogjes uitvoerig verslag uitgebracht.
Op de koop toe vond Betty haar eerste “hol van Pluto” door een verdienstelijke podiumplaats weg te kapen in Zulte.
De benen waren – dankzij een heerlijke nachtelijke massage van Betty - redelijk snel gerecupereerd.
Iedereen was blijkbaar verbaasd dat ik in Zulte al tien km kwam loslopen :
in feite had ik zaterdag ook al stiekem deelgenomen aan het clubkampioenschap van Joggingclub Wevelgem.
Geen greintje last gehad van vermoeidheid of verzuring in de benen : de marathon was blijkbaar goed verteerd. Het klinkt misschien vreemd, maar eigenlijk had ik in Zulte veel betere benen als in de nachtelijke marathon.

Daar heb ik “bewust” gezondigd tegen alle elementaire principes van de marathon-sport :

- Ik heb geen enkel schema gevolgd en veel te weinig bijgetraind. De veronderstelling dat de puike Rotterdam-conditie nog een tijdje zou nazinderen was een lelijke streep door de rekening.
- Door Betty te hazen ben ik veel te snel gestart en heb ik sportieve “harakiri” gepleegd door al mijn cartouchen reeds in de eerste kilometers te verschieten.
- Mijn maag was een ramp : het was geen goed idee om de dag voor de marathon nog mosselen-frites te eten, rijkelijk overgoten met een flesje lekkere wijn, en de ganse tijd liters koolhydraatrijke drankjes tot mij te nemen. Ik heb de ganse marathon met een opgeblazen gevoel gelopen en zelden – tot afgrijzen van de meefietsende Betty - zo veel scheten gelaten als vrijdagnacht.
- Ik had ook veel te weinig gerust de voorbije dagen en nog gewerkt tot 18u00 – de meeste marathonlopers hadden wel in alle sereniteit toegeleefd naar die “Nacht” en bewust een dag congé gepland.

Nu ja, het was me deze keer ook niet om een toptijd te doen door last-minute in te schrijven.
Een “out of the blue”-marathon wordt bijgevolg steeds een fun-marathon, want wanneer je stiekem voor een mooie tijd gaat, krijg je op het eind altijd de rekening gepresenteerd
Hoe dan ook, ieder mens leert uit zijn fouten en we zijn weeral een stukje marathon-ervaring rijker.
Deze week wordt vooral gerust.
Hoewel, dat blijkt opnieuw zeer relatief :
Vrijdag loop ik normaal gezien uit sympathie de Vlerkejogging (11 km) van de Gavertrimmers en zaterdagavond haas ik Betty naar een PR in de halve marathon van de Kastelenloop van Izegem, al rijst de vraag steeds meer en meer wie er nu eigenlijk de echte haas is … :-).

Voor de aardigheid nog enkele foto’s van voorbije zondag :

Toen kon ik bijna al mijn beloofde prijzen uitdelen van de voorbije gokwedstrijden, tellers, pronostiekjes, etc …
Homer liep met de origineelste prijs weg, een boxershort met tientallen kleine Homertjes als motief.
Ter info, Elastimam : in H&M vind je nog dergelijke homer-shorts, kan je eens de collectie aanvullen :-)
Verder nog een foto van het jonge “Make a Wish”-promoteam.

HomerMAW - promoteam

12:50 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

24-06-07

Loopfeest te Zulte


webloglopers groep













































Vandaag was het opnieuw een waarachtig loopfestijn voor de web-log-lopers te Zulte.
Deze wedstrijd werd voor de allereerste keer prima ingericht door blogger Harmsie, waarvoor dank.
We waren met een kleine twintigtal webloglopers van de partij, waarvan de helft voor de 3,4 km en ongeveer de andere helft voor de tien km.
Coach Mario had de uitdaging aangegaan om die eerste wedstrijd achteruit te lopen, vergezeld door verschillende bloggers.
Chapeau, want na 21’49” en nog een rondedansje stond hij terug aan de finish : een tempo van bijna 9,5 km per uur in achteruit. Ter vergelijking : vrijdagavond haalde ik datzelfde tempo in mijn marathon, vooruit wel te verstaan.
Respect, man !
Betty Spencer werd voor de gelegenheid gehaasd door Roadrunnerke Jan en haalde daarbij voor de allereerste keer in haar prille loopcarrière het podium als derde vrouw.
Proficiat, onze dag kon al niet meer stuk.
Aangezien ik nog de marathon van de Nacht van Vlaanderen in de benen had, besloot ik om gewoon los te lopen in de tien kilometer : daarbij werd ik vakkundig gechaperonneerd door vier bevallige lady’s : Ruthje, Julie, Katrien en Els.
Met andere woorden, aan de ene kant Mario’s Angels en de andere kant Mario’s Devils : ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld.
Ontvlucht een arme man dan eens al dat vrouwvolk thuis ...
We liepen gezamelijk een klokvast tempo, ongeveer elk rondje in exact 18 minuten om uiteindelijk na een eindsprintje te finishen in 53’41”.
Ook hier haalde een blogster het podium : In Vorm Tinneke heeft alvast haar naam niet gestolen door als derde dame te finishen in een knappe 44’38”. Proficiat !
Het klinkt misschien raar om te zeggen, maar mijn benen voelden precies veel beter aan als in de Nacht van Vlaanderen.
Achteraf werd zoals gewoonlijk uitgebreid verbroederd en taartjes gesmuld.
De start van de "Make a Wish" – campagne werd alvast feestelijk ingezet, want alle taartjes waren in een mum van tijd uitverkocht.
De toon is gezet.
Achteraf werd nog met Mario en Harmsie gebrainstormd om nieuwe initiatieven voor Make a Wish op te zetten : daarover hoor je later wellicht nog meer.
Bedankt aan iedereen voor de steun en voor deze plezante loop-namiddag.


webloglopers

21:27 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

23-06-07

Nacht van Vlaanderen – 4u25’30"


Nacht




































Moe, kapot, ambiance, krampen, nacht, stokkestijf, tevreden, …
Dat is in een paar kernwoorden kort samengevat het gevoel, dat ik overhoud aan mijn nachtelijke marathon.
Uiteindelijk waren wij toch ruim op tijd van de partij in Torhout : toen ik om 18u00 thuis kwam, stond alles al klaar, zodat ik enkel maar moest instappen om te vertrekken.
Tegen 19u stonden we al paraat aan de sporthal. Tijd zat om alles eens te overschouwen en een praatje te slaan met de aanwezige bloggers en bekenden.
Een uurtje later weerklonk al het startschot.
Klein probleem : ik zou Betty Spencer hazen in haar 10-km wedstrijd, maar gezien wij verschillende nummers hadden, stond zij in een ander startvak iets verderop. Na één km vonden we elkaar terug en begonnen gezamenlijk aan een inhaalrace.
Ik had al snel door dat dit tempo dodelijk zou zijn voor mijn marathon, en na een vijftal km was Betty mij al aan het hazen.
Ik volgde nog een tweetal km haar voetsporen, maar zij ging er van door als een speer.
Na 7 km liet ik haar wijselijk lopen – uiteindelijk zou Betty Spencer finishen in 51’51”, een PR-verbetering van ruim drie minuten. Op haar blogje lees je haar persoonlijk verslag.
Ik besloot om het te hoge tempo wat te laten zakken en vond een groepje, waarmee ik doorging tot het half-marathonpunt (1u58’).
Betty zou me vergezellen met de fiets, maar tegen dat we elkaar terug gevonden hadden, was ik al het 22-km punt voorbij. Vanaf dan had ik een fietsende gezel, die me moed zou inpraten en voor de bevoorrading kon zorgen.
In Handzame was een stukje, waar je lopende tegenliggers zag passeren en zo kon ik verschillende bloggers spotten : Francis, Filip, Achieltje en Anke. Die waren allen al een paar km verder en blijkbaar in heel goede doen.
Net op het keerpunt van 25 km nam Koen - met een fietsende Inge aan zijn zijde - me te grazen en kon ik amper aanpikken.
Ik kreeg wellicht een mentaal tikje, want toen had ik een serieus dipje : ik besloot toen om een stukje te wandelen, om de hartslag weer wat te laten zakken.
Maar het was nog ver, heel ver in de nacht … .
Ik kwam door aan 30 km in 2u57’. Toen wist ik al dat een tijd onder de vier uren – laat staan een PR – niet voor vandaag zou zijn.
De doortochten in de dorpskernen (Werken, Handzame, Kortemark), waar telkens veel volk samengetroept was rond de kroegen en er veel ambiance was, gaven me telkens weer extra moed.
Na km 32 had ik tot mijn eigen grote verbazing Koen weer te pakken. Deze keer waren de rollen omgekeerd en kon hij door krampen niet aanpikken.
De laatste 10 km werden door maag- en darmklachten – ik kon amper iets binnenhouden – nog een ware kalvarietocht.
Had je me een Leffe voor mijn neus gezet, ik had hem ongetwijfeld uitgespuwd.
In de nacht lijken de kilometers ook echt veel langer …
Gelukkig stond een fietsende Betty Spencer aan mijn zijde, zoniet was ik wellicht definitief gekraakt.
Ik heb gisteren een eindeloos respect gekregen voor die ultralopers, die nog twee rondjes van 30 km extra moesten lopen. Ik vond een marathon lopen al "gekkenwerk", crazy nuts ... !
De finish op de Markt van Torhout met duizenden toeschouwers, waaronder Rony van de Gavertrimmers - met dank voor de foto - en zijn vrouwke, was nog een kippenvelmoment om te koesteren.
Kapotgestreden kon ik uiteindelijk finishen in 4u25’30” netto, een tijd waar ik mee kan leven.
De voorbereiding was uiteindelijk toch niet optimaal geweest: een simpele blik op mijn weektotalen leert dat ik na Rotterdam (10 weken geleden intussen) behalve twee dertigers amper heb bijgetraind en je kan die conditie ook niet eeuwig blijven rekken, vandaar het verval op het einde.
Nu ja, een marathon “out of the blue” moet je nooit voor een persoonlijke tijd, maar voor de fun lopen.
Van de andere kan heb ik toch weeral een marathon gelopen en daar ben ik echt wel fier op. De Nacht van Vlaanderen staat intussen toch ook mooi op mijn erelijst : het is een speciale marathon doorheen de nacht, met een prima organisatie en een heel aparte ambiance en sfeer.
Voor u zit bijgevolg een heel tevreden burger.

11:26 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

20-06-07

Nacht van Vlaanderen – Duivelskoppel


duivelGisteren heb ik nog een drie kwartier losgelopen aan marathontempo (= 10,2 km/u).
Het was tropisch warm en het duurde wel een tijdje eer mijn diesel op toerental kwam.
Tussen elf en twaalf ’s nachts barstte hier dan een hevig onweer los : als we dat op ons dak krijgen vrijdagavond tijdens het laatste uur, dan worden we weggespoeld als verzopen soepkiekens.
Tussen haakjes : men verwacht voor vrijdagavond opnieuw regen met hier en daar een plaatselijk onweer. Dat belooft !

Tijdens het lopen ontsproot een duivels plan uit mijn vergiftigd brein.
Eventjes het scenario uit de doeken doen :
Betty en ik zelf nemen vrijdag een gezamelijke start in de Nacht van Vlaanderen: ik loods haar naar een nieuw PR op de tien km en ga op mijn élan door voor de nachtelijke marathon.
Zij zoekt haar fiets op om mij te vergezellen : ik geef volle bak tot aan km-25, wanneer de duisternis begint te vallen.
Dan verwisselen we op een onbewaakt moment van positie : ik spring op de fiets om uit te blazen en de benen te laten rusten. Ondertussen knabbel ik een energie-reep en drink op mijn gemak een power drink om het vochtverlies te compenseren.
Betty, die toch in loopoutfit is van haar 10 km-race en nog een borstnummer draagt, loopt een paar km in mijn plaats, waarop hetzelfde scenario zich nog een paar keer herhaalt.
Tegen 22u45 is het pikkedonker in de nacht en geen kat die het merkt.
Piece of Cake.
Net voor Don Bosco, wanneer we stilaan het druk bevolkte centrum van Torhout naderen, doen we nog een allerlaatste wissel, zodat ik met mijn laatste krachten de Markt van Torhout op ren in een vet PR - en weeral een bakje Leffe rijker, vriendelijk aangeboden door Jogginggirl :-) .
Geef toe, een simpel maar geniaal plannetje …

Hold on, I was just kidding, hahaha … - ’t is uiteraard maar een grapje !
Vooraleer jullie het parket inschakelen of Jean-Marie Dedecker alarmeren, ik ga dat uiteraard niet doen.
Ik wil elke meter eerlijk verdienen met mijn eigen zweet : ik zou zelfs geen hoekje van twee meter durven afronden.
Ik hoef geen vals PR op mijn palmares : eerlijk duurt het langst … !

Intussen zijn de traditionele pronostiekjes opnieuw geopend : diegene, die mijn eindtijd het dichtst benadert, wordt getrakteerd op een lekker flesje wijn.
Ter info : ga uiteraard niet uit van voorgaand scenario en bij gelijkaardige weddenschappen in het verleden liep de grootste pessimist ( lees de grootste realist ) steevast met de hemelse drank weg.
Santé !

18:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

19-06-07

Nacht van Vlaanderen – three more days to go …



NVV








Betty Spencer heeft deze week nachtdienst in de kliniek : goed voor mijn nachtrust, nu word ik eindelijk eens gerust gelaten (grapje uiteraard) !
Nee, zij zit al onmiddellijk in het goede bioritme voor de Nacht van Vlaanderen.
Zoals gisteren beloofd wat meer concrete info over mijn deelname aan de “Nacht van Vlaanderen" van komende vrijdag.
Zoals de kaarten momenteel op tafel liggen en met de huidige bevredigende conditie zijn de kansen wel relatief groot dat ik er de marathon loop.
Tenminste, als we toch tijdig de start halen …
Ik ben pas om 18u00 terug thuis van ’t werk : we moeten ons nog naar Torhout – 35 km verderop - begeven, de wagen en fiets ergens kwijt raken – intussen rijkelijk koolhydraten stapelen - en beiden last-minute inschrijven en omkleden.
Het zal trouwens razend druk zijn in Torhout met ruim 6000 sportievelingen (lopers en wandelaars) aan de start. Hopelijk halen we om 20u00 tijdig de startlijn en zijn we nog niet uitgeput van het “heen en weer hollen”.
Als we er toch in slagen om de start te missen, dan blijven we uiteraard in Torhout om te supporteren voor alle bloggertjes : dat is trouwens ook heel erg leuk en … veel minder lastig.
Verder kan alleen een lichtjes zeurende enkel, tropische temperaturen of onweer nog roet in het eten gooien.
Het scenario werd als volgt geregisseerd : we nemen een gezamelijke start (om 20u00) en ik haas Betty naar een nieuw PR op de tien kilometer.
Nadat ik haar netjes over de meet gesleurd heb, laat ik haar eventjes bekomen en zet ik zelf mijn kamikaze-tocht verder voor nog een “extra rondje” van 32 kilometer en 195 metertjes.
Betty zoekt eventjes later haar fiets op – die we gedeponeerd hebben ergens in de buurt van Don Bosco aan het 12 km-punt, vandaar ook de acute tijdnood – en gaat mij al fietsend terug opzoeken en vergezellen door de Nacht met een leuke babbel, wat extra aanmoedigingen en allerlei proviand : drank, gelletjes, carbo-repen en “gesneden broden”, “wespen” en “pannenkoeken”, etc … .
Een stukje na middernacht hoop ik “als vermoeide gladiator” de Arena van Torhout te betreden, net op tijd om het optreden van “Dean, het nieuwe Idool 2007” nog mee te pikken.
Voor het concert van Wendy van Wanten ga ik spijtig genoeg te laat komen, zoniet moet ik een vet PR lopen.
Had het nu nog een concert van Anouk geweest, dan had ik wellicht nog een tandje bijgestoken, maar voor Wendy ga ik echt geen meter sneller lopen. Dat kan ik haar Franske toch niet aandoen.
Na een verkwikkende douche en een schuimende Leffe met de andere bloggers, gaan we nog rond halfdrie in de nacht de aankomst van de eerste 100-km lopers meepikken, voor zover die mij onderweg nog niet ingehaald hebben uiteraard :-).
Vorig jaar finishte de Spanjaard Gonzales in de honderd kilometer na 6u23’.
Dat is zowaar 15,7 km per uur …
Waanzinnig !

Zaterdag wordt bijgevolg een verdiende rustdag en op zondag zakken de Spencers af voor het Loopfestijn te Zulte, niet eens zo ver uit de buurt.
Als de benen het terug toelaten, dan lopen Betty en ikzelf afwisselend de 3,4 en de tien km. Veiligheidshalve gaan we toch vooruit lopen in plaats van achteruit.
Onze belangrijkste taak wordt wellicht nog het verorberen van al die lekkere taartjes en muffins ten voordele van Make A Wish.

18:29 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

18-06-07

Man bijt hond

Gisteren hebben we opnieuw een heel leuke dag beleefd.
In de luwte van het ochtendgloren heb ik eerst zelf de Gavers onveilig gemaakt voor een groepsloopje van circa 16 km met een twintigtal dappere Gavertrimmers .
We werden wel enigszins afgeleid door een bevallige verschijning, die als een “deus ex machina” uit de bosjes te voorschijn kwam om ons gratis een blikje Aquarius aan te bieden.
Zeer tot hilariteit van de aanwezige mannen : achteraf bleek het om een marketing-promotiestunt van een drankengigant te gaan en niet om één of andere inside-joke.
Volgende keer misschien een “Leffe-stand” aan de molen, dan gaat Frank Spencer nogal wat toerkes lopen …
Wuk … ?
In de namiddag waren we opnieuw van de partij in diezelfde Gavers voor een allereerste kennismaking met de cani-cross : voor de leken, die niet weten wat dit is, verwijs ik met veel plezier door naar de blog van “expert ter zake” Etienne, die ons als een ware ambassadeur van de cani-cross alle finesses en reglementen uit de doeken deed.
Ook de kinderen genoten met volle teugen : het is een waar spektakel om al die soorten honden (en ook wel mensen) in tijdrit-formule de revue te zien passeren.
Meestal sleurt de hond het baasje in rotvaart vooruit, bij turbo Koen was dit hilarisch gezien net andersom : ocharme, dat hondje :-)) !
Wie Frank Spencer aan de start had verwacht, kwam enigszins bedrogen uit om de poepsimpele reden dat wij geen hond hebben.
Ten huize Spencer zwemmen wel twee waterschildpadden rond in een bokaal, maar behalve de snelheid van hun baasje – typecasting - en het feit dat ze “Jack” en “Russel” heten en een hondenleven leiden, hebben die niets verloren in een cani-cross.
Leuk was ook dat het een jolige mini-web-log-meeting was met Etienne, Koen, Roadrunnerke Jan, Betty en mezelf.
Bovendien was het dit keer wel een “weer om een hond door te jagen” dankzij de stralende zon, in tegenstelling tot de dag ervoor.
De honden blaffen, maar de karavaan trekt verder, dus werd het tijd om onze weg in te korten.
Morgen wellicht meer nieuws over mijn eventuele “Harakiri-poging” in de Nacht van Vlaanderen.


Canicross1Canicross2

13:01 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

15-06-07

Nacht van Vlaanderen : fifty – fifty

Over exact een week wordt Torhout “the place to be” voor elke loopfanaat in de inmiddels 28e “Nacht van Vlaanderen".
Of Frank Spencer dan zijn zevende marathon loopt is momenteel koffiedik kijken …
Voorlopig zijn de kaarten nog niet geschud : ik schat de kansen zowat “fifty – fifty” in.
Ik hou bijgevolg “dag per dag” de vinger aan de pols en zal wel vrijdagmorgen voelen met welke benen ik uit het echtelijke bed stap.
Ik meen het dus écht als ik beweer dat ik pas “ter plekke” aan de inschrijvingstafel de knoop ga doorhakken.
Ik ga dus ook niet beginnen afbouwen, laat staan carbo-loaden of iets gelijkaardigs.
Wellicht loop ik ook nog op de vooravond van Torhout (donderdagavond) mijn toerke in Wevelgem langs de boerderietjes (13 km), why not ?
Op de koop toe moet ik vrijdag nog werken en heb ik nog permanentie tot 18u00, zodat het nog spurten wordt om twee uurtjes later de start te halen in Torhout.
Het wordt dus een marathon wars van alle tradities : dit keer was er geen tijd voor een fatsoenlijk trainingsschema met gefundeerde opbouw en tapering off.
Ik hoef me ook niet meer persé te bewijzen.
Verwacht dus geen toptijd of “personal best time”, ondanks een contingent Leffes ter beloning als ultieme motivatie.
Een marathon in april, en twee dertigers (mei en juni) in de benen, en verder wat kortere, monotone doorsnee trainingsloopjes. Daar ga ik het volgende week mee moeten doen.
“Don’ t try this at home” !
Iemand opperde gisteren op training in Wevelgem dat zijn “out of the blue” gelopen marathons altijd zijn beste tijden opleverden.
Daar zit natuurlijk ergens muziek in : je hebt dan immers geen stress aan de start, geen torenhoge ambities, die waargemaakt moeten worden, geen leger supporters, die je moet tevreden stellen, etc …
Soit, “we shall see”, zei de blinde.
Volgende week gaan we weeral een flink stukje wijzer zijn.

12:39 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

11-06-07

Nacht van Vlaanderen – kleur bekennen

NVV








I confess ...
Ik moet kleur bekennen.
Uit voorgaande reakties – ergens werd gesuggereerd dat ik stiekem aan het trainen was voor een marathon “out of the blue” – moet ik eerlijkheidshalve toegeven : op vrijdag 22 juni sta ik – zonder accidenten – aan de start van de Nacht van Vlaanderen in Torhout.
Maar, er is uiteraard ook een maar ...
Tot op heden weet ik – eerlijk waar – nog steeds niet in welke discipline :
- 10 kilometer
- Marathon
- 100 kilometer ultralopen.
Wie weet word ik zelfs wandelaar ...
Neen, alle gekheid op een stokje : vast staat alvast dat Betty Spencer in Torhout een aanval doet op haar – niet eens zo scherpe – 10-km record en dat ik haar daarbij een handje ga toesteken en ga hazen op recordtempo.
Stiekem had ik daarbij gehoopt om - na Betty aan de finish gedropt te hebben met een leuk PR in the pocket - mijn tocht verder te zetten in de marathon – ’t is toch een gezamelijke start -, maar een simpele blik op de weektotalen van de laatste tien weken leert me dat ik amper aan 39 km gemiddeld per week kom, wat echt geen fatsoenlijke basis is om een deftige marathon te lopen.
Bovendien zou ik – in het geval ik Betty haas en die gaat er de laatste tijd als een speer vandoor – ongetwijfeld in de start mijn motor opblazen, wat de kansen op een “marathon zonder kleerscheuren” zwaar hypothekeert.
Van de andere kant zit de conditie momenteel “pico bello”, zodat het ergens knaagt om het toch niet te riskeren : wie niet waagt, blijft … maagd !
We kunnen er misschien een lange betaalde duurloop van maken in trainingstempo.
Zo kan ik de “lange hete bourgondische zomer” toch met een treffelijke conditie inzetten.
Je weet nooit waarvoor het goed is.
Op dit ogenblik zit ik dus met een dilemma over de Nacht van Vlaanderen : wie kan mij goede raad geven ?
Jaja, een Leffe-retraite ergens in de buurt van Gistel kan de “gordiaanse knoop” misschien wel ontwarren, haha.
De ultieme beslissing valt dan wellicht een halfuurtje voor de start aan de inschrijvingstafel in Torhout.

12:42 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

08-06-07

Probleemloze “dertiger” in 3u04’48”

Thanks voor de reakties n.a.v. mijn ideetje over een web-log-lopers-weekend.
Aangezien er nogal wat concrete interesse is zullen we er met veel plezier onze schouders onderzetten en ongetwijfeld ’t één en ’t ander uitwerken.
Wellicht wordt dit weekend iets voor eind mei – begin juni 2008.
De periode moet natuurlijk een beetje passen voor de meeste potentiële kandidaten : ’t is te zeggen, bij voorkeur na de grote voorjaarsmarathons (april) en liefst voor de examenperiodes en grote vakantie. We rekenen natuurlijk ook op mooi weer.
Bedoeling is dat we een vakantiehuisje huren en op zaterdag een regionale plaatselijke wedstrijd – liefst op zaterdag - lopen.
Iedereen arriveert op vrijdagavond en we werken een programma uit (bvb. kaas- en wijnavond, pasta-party, kwis, foto-zoektocht, loslopen, Leffe-degustatie, barbecue, etc …) tot aan het vertrek op zondagnamiddag.
Op zaterdag lopen we dan gezamenlijk een wedstrijd waarop tevens ook alle andere niet-residerende web-log-lopers verwacht worden voor een barbecue in ons vakantiehuisje.
Bij voorkeur is dit een kleine regionale wedstrijd, zodat het rode leger – in weblog-t-shirt – massaal opvalt.
Tot zover een korte schets van wat jullie kunnen verwachten : we hebben nog tijd zat om alles verder uit te werken.
Suggesties zijn uiteraard welkom !
Ook op loopgebied werd niet stilgezeten : gisteren hadden Betty en ikzelf een vrije dag, zodat we ‘s morgens op pad trokken voor een lange duurloop.
Het eerste rondje van 18,5 km liepen we gezamenlijk en daarna heb ik nog “solo” mijn tocht verder gezet om op ruim 30 km en na 3u04’48” terug de vertrouwde stal te ruiken.
Het looptochtje verliep zonder veel moeite, maar toen ik mij thuis neerplofte in de zetel, geraakte ik er bijna niet meer uit : stokkestijf !
Nu ja, ik had wel niet gestretched – ik doe dat eigenlijk bijna nooit, shame on me, foei ! – maar toch, ik ben zelden zo stijf geweest.
Als een “oud manneke” kwam ik uit de douche. Gelukkig heeft Betty me een deugddoende en grondige massage gegeven. Ze is zich daarin verder aan het bekwamen via zelfstudie en ik was het gewillige proefkonijn van “service”.
Awel, ’t heeft deugd gedaan : deze morgen voelden de benen weer fris aan.
Vandaag krijgt mijn onderstel een verdiende rustdag en morgen kunnen ze er weer “fruitig en fris” tegenaan.

12:54 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

04-06-07

Weekendje Saint-Sauveur


vakantiehoeve01099_gr
’t voorbije weekend waren we met de ganse (schoon)-familie te gast in het schilderachtige “Pays des Collines” (provincie Henegouwen).
We hadden een mooi en comfortabel vakantiehuisje gehuurd in Saint-Sauveur, net over de taalgrens.
Een weekend zonder telefoon, internet en televisie kan ook eens zalig zijn.
De frigo’s waren wel tot de nok gevuld en het wijnvatje was nog boordevol, zodat er toch wat calorieën bijgekomen zijn.
Om het geweten te sussen zijn we op zondagmorgen vroeg gaan lopen in het nabije Dergneau. Het parcours leent zich trouwens prima tot enkele knappe heuveltrainingen.
We hadden op zaterdag ook al de heksentocht in Ellezelles afgewandeld, het dorpje van speurneus Hercules Poirot.
Op zondag hadden Betty Spencer en ikzelf onze stoel in de voortuin gezet om - met een aperitiefje in handbereik - de duizenden wandelaars in de Fierteltocht van Ronse te keuren. Terzelfdertijd was het vlees op de barbecue al aan het smeulen.
Plots kwamen daar twee bekenden voorbij : Christophe en Muriel waren ongeveer halfweg hun wandeltocht van 32 km.
’t Is eens iets anders dan lopen, maar je moet het toch maar doen.
Er zat duidelijk nog snee op dit duo : pluspunt voor hen was dat ze een thuismatch liepen op vertrouwd terrein.
Wie weet zijn wij volgend jaar opnieuw van de partij.
Misschien zou dit nog zo geen gek idee zijn voor in de toekomst : met een aantal webloggers een vakantiehuisje afhuren voor een weekend, een regionale loopwedstrijd uitkiezen naar éénieders vermogen en dan verder verbroederen tussen pot en pint, terwijl de eventuele kinderen buiten spelen in de ruime speeltuin.
Als alle kosten en taken volgens een verdeelsleutel gespreid worden, valt ook dit aspect nogal mee.
Indien er concrete interesse is, zijn wij wel bereid om het initiatief te nemen en dit idee verder uit te werken naar volgend jaar toe.

13:03 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

01-06-07

Op zoek naar de pyromaan!


200000Zo de teller is geruisloos voorbij gedenderd – zonder mijn wijnkelder te pluimen evenwel – want toen ik zelf eens piepte stond hij al ruim 200 eenheden verder.
Homer deed nog een verdienstelijke poging (cfr. afbeelding), maar na rijp beraad van mijn kleuters ten huize Spencer zakte hij uiteindelijk toch door het ijs.
Een nieuwe opportuniteit bij 250.000 zou ik zeggen: aan dit tempo gaat dit evenwel niet lang meer duren.

Bij Elastimam heb ik wellicht zelf een verrassing versierd, want daar was ik de eerste die de kaap van 42.195 overschreed. Het was wel 2 meter verder, maar daar gaat uiteraard geen kat om miauwen …

Intussen werd naarstig verder getraind : maandag liep ik nog een kleine twintig kilometer “solo” en gisteren 75 minuten in Wevelgem met de joggingclub.
Neen, we hebben de “beruchte pyromaan” niet gespot, tenzij hij evenwel in ons midden liep. Naar verluidt wordt ’s nachts met een helikopter gespeurd om eindelijk die pyromaan – 17 brandstichtingen op grondgebied Wevelgem in korte tijd – te strikken.
Als we bij een avondlijke duurloop een helikopter boven onze kop krijgen, gaan we nog moeten wegduiken in de bosjes …

Dit weekend gaan de Spencers opnieuw onthaasten: met de schoonfamilie hebben we een vakantiehuisje gehuurd in Saint-Sauveur in het schilderachtige “Pays des Collines”. Als ik me niet vergis is dit de buurt van Christophe en Muriel . De loopschoenen gaan zeker mee in de koffer en als jullie “the Spencers” zien voorbijlopen in jullie achtertuin, zwaai dan eventjes vriendelijk terug.
Aan ieder van jullie een prettig weekend !

14:39 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |