30-07-07

Loden benen – overtraind ?

Er zijn nog exact zeven weken te gaan tot de debuut-editie van de Leiemarathon .
De voorbije week werd 35 km gelopen in 4 shiften : dit is beduidend minder dan de vorige weken, maar in mijn schema stond nu éénmaal een herstelweek gepland.
Desondanks liep het voor geen meter : ik had constant een loom gevoel in de benen, net alsof ik de voorbije dagen twee marathons na elkaar gelopen had.
Bovendien had ik ook niet veel zin in lopen, terwijl dit anders toch altijd de ideale manier is om me te ontspannen.
Ik had nochtans geen last van kleine kwetsuren of ongemakken ondanks de zware benen.
Ik moest met tegenzin mijn rode veters aanknopen en me vooruit slepen om te gaan lopen.
Dat is de omgekeerde wereld en dat voor een running-addict …
Hoewel, ’t was niet allemaal kommer en kwel : gisteren heb ik een klein uurtje gelopen en mijn gemiddelde hartslag bedroeg 117.
Ok, ’t was wel heel erg traag gelopen, maar dit wijst toch meestal op een prima conditie.
Ik natuurlijk apetrots tot Betty me met de neus op de feiten drukte en erop wees dat een extreem lage hartslag eveneens een signaal is van overtraining.
Klopta ?
De enige therapie bij overtraining is natuurlijk diegene die de lopers het minst graag horen, namelijk rusten.
Net nu ik in volle marathonvoorbereiding zit en zware trainingsweken voor de boeg heb is dit uiteraard geen optie.
Ach, ’t zal wel vanzelf overgaan en koelen zonder blazen.
We gaan er bijgevolg ook niet zwaar aan tillen.
Wellicht las ik een paar extra rustdagen in en probeer ik ook wat vroeger te gaan slapen, want een verminderde nachtrust in combinatie met zware trainingen kan ook voor overtraining zorgen.
Nu ja, who cares, ik ben geen prof-atleet hé.
Misschien heb ik wel stress of zelfs “the summertime blues” door het goede weer van de voorbije weken : nog een tweetal weken op de tanden bijten en dan wachten me drie weken verdiende “congé payé”.
We are looking forward to …

12:50 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

26-07-07

Bloeddoping

’t Is heel kalm in bloggers-country : blijkbaar hebben vele bloggers hun biezen gepakt naar warmere en drogere oorden.
Mijn Feedreader slaat bijgevolg niet meer tilt de laatste dagen.
Frank en Betty werken nog tot 15 augustus en dan is het onze beurt om uit te fladderen.
Ik doe momenteel de permanentie en in het gebouw, waar er anders een helse heksenketel heerst, is het ijzig kalm.
Je kan er een muis horen lopen …
Dat is ook best wel eens leuk.
Hoewel, als iedereen zijn telefoontoestel begint door te schakelen naar het mijne, rinkelt deze ook zonder ophouden.
Nu ja, ik ben meestal de kalmte in eigen persoon zodat men mij niet zo rap uit mijn lood kan slaan.
Ook op lopersgebied valt weinig nieuws te rapen : na de lange zware duurloop van zaterdag en de wedstrijd van zondag was er sowieso een rustige recuperatie-week ingebouwd.
We mogen de blessures immers de kans niet geven om toe te slaan.
Er staan momenteel amper 8 trage km op mijn teller deze week, terwijl ik de voorbije weken steevast boven de 60 km ging.
Misschien moet ik van die komkommertijd gebruik maken om nu een zakje bloed te laten aftappen.
Vlak voor de start van de Leiemarathon kan ik dan dit zakje terug laten insijpelen in mijn koninklijke aderen.
Met mijn privé-verzorgster Betty als professionele laborante zou dit praktisch uitvoerbaar zijn.
Alhoewel, ik vrees dat het alcoholgehalte in mijn vakantie-bloed het alsnog zou halen op het gehalte rode bloedlichaampjes.
By the way : zondag liep ik verkleed als Julie een mooie 576e plaats op 1908 deelnemers.
Als ik als “me and myself and I” meehuppel mag ik altijd mijn naam beginnen zoeken vanaf de laatste pagina’s.
We gaan dat meer moeten doen …
Dan nog wat nieuws over de onfortuinlijke motorrijder van zondag, je weet wel : we hebben eens geïnformeerd en de man lijkt het toch te halen. Hij ligt wel nog op “intensive care” en zijn rechterbeen is zwaar toegetakeld en intussen al twee keren geopereerd.
Ik hoop voor de man dat het geen loper is, anders mag hij er wellicht voor geruime tijd een kruis over maken.
Maar zijn algehele toestand komt er wellicht terug bovenop en dat is toch opnieuw een positieve noot om dit bericht af te sluiten.
Sluukes.

12:54 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

23-07-07

ING-Run Oostende – 43’47” – vet PR voor Julie !


Oostende




































Gisteren was de familie Spencers (zes stuks) aan de Kust voor een dagje Oostende, waar de jaarlijkse ING-Run plaats vond.
We vertrokken al vroeg in de morgen want om 13u00 nam Marie deel aan de Kids Run (1 km).
Het was haar dagje niet, want net na de start kwam ze licht ten val – niet abnormaal als je al die kids ziet wegstuiven uit de startblokken – en bij aankomst stonden de hemelsluizen wagenwijd open.
We hadden haar de goede raad gegeven om te doseren en zich te sparen tot de laatste 100 meter.
Jammer genoeg heeft ze dit advies heel letterlijk opgevat en er een gezondheidswandelingetje van gemaakt om pas vanaf het Lotto-spandoek de gashendel open te draaien en haar eindsprint in te zetten, zodat ze ergens midden het pak – en totaal niet moe - de finish bereikt heeft.
Soit, je kan haar geen ongelijk geven …
Daarna konden Betty, die niet meeliep om haar geteisterde knie te sparen, and kids hun hartje ophalen in het grote zwembad vlakbij de finish, terwijl ik ruim de tijd had om me klaar te maken en te socializen met de aanwezige bekenden en bloggers.
Voor deze ene gelegenheid maakte ik de transformatie naar vrouw en ging ik door het leven als Julie Mestdagh.
Helaas voor Frank Spencer en alle andere vrouwen werd ik de toegang tot de vrouwenkleedkamers ontzegd.
Ook het douchen zal voor een andere keer zijn ...
De wedstrijd zelf dan : aangezien ik met Julie’s nummer liep wilde ik - ondanks de zware duurloop van zaterdag (26,5 km) in de benen - absoluut geen mal figuur slaan in Oostende.
Ik stond in het startvak samen met Christophe en Koen, maar die stoven onmiddellijk weg.
Voor mij volstond het om de vrouwen een beetje in de gaten te houden en er een strak tempo op na te houden.
Het ging echter verbazend goed vooruit : tussen km vier en zeven stond de strakke wind wel pal op kop, maar na het keerpunt op de Zeedijk kon ik nog vele lopers inhalen om te finishen in 43’47” netto.
De afstand was wel niet exact 10 km – Garmin spreekt van 9,6 km –maar ik haalde toch ruim 13 km/u en dat was ook de eerste keer dit jaar.
Een tijd waar ik heel tevreden mee was en blijkbaar een vet PR voor ons Julie.
Na de wedstrijd konden we nog wat nakaarten bij een frisse Grimbergen met een prima rockbandje op de achtergrond.
De anti-climax kwam bij de terugrit – nadat we onderweg nog een hapje hadden gegeten - op anderhalve km van thuis.
Vlak voor onze neus begon een motorrijder te slippen over een vluchtheuvel, knalde twee paaltjes omver en maakte een zware smak tegen het asfalt, terwijl zijn motor vijftig meter verder weg in de gracht doorgleed.
Betty heeft dan meteen de 100 gebeld en met haar medische achtergrond en Rode Kruis-ervaring de eerste zorgen toegediend : de man was er erg aan toe.
Zijn rechterbeen lag in een heel verkeerde houding en hij bloedde gevaarlijk uit zijn mond.
Gelukkig waren de hulpdiensten snel ter plekke en mocht ik als getuige mijn verklaring gaan afleggen in de politie-combi.
Hopelijk haalt de onfortuinlijke man het nog …
Zo zie je maar, het kan heel rap gedaan zijn !
Met vier kleine kinderen in de wagen – die met hun rijke verbeelding de hele tijd vragen stelden – was dit toch wel een serieuze afknapper en domper na een heel plezante dag aan de Vlaamse Kust.

12:43 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

21-07-07

Morgen ING-Run te Oostende

Deze morgen vroeg heb ik dan de geplande lange langzame duurloop afgewerkt in het gezelschap van Patrick en Bernadette van Joggingclub Wevelgem.
Er werd – om praktische redenenen – afgezien van het plan om een stuk (30 km) van het parcours van de Leiemarathon te lopen.
In plaats daarvan opteerden we deze keer voor een stevige heuveltraining met enkele nepen onderweg, zoals de “Pauvre Leute” en “Sint-Anna” aan Don Bosco te Kortrijk en de vertrouwde Sjouwer.
Na 26,5 km en 2u46’ later stond ik terug ten huize Spencer : weliswaar geen dertiger in de benen, maar met al die heuveltjes kan hij wel tellen als stevige duurloop.
’t Is trouwens ook nog iets te vroeg – eight weeks to go – voor een dertiger.
De gemiddelde hartslag zit ook snor : 129.
Morgen staat weer iets leuks op het programma, nl. de ING-Run in Oostende van 10 km.
Normaal gezien zou ik tot de Leiemarathon geen wedstrijden meer lopen, maar gisteren kreeg ik een mail van de onfortuinlijke Julie, dat haar rugnummer lag te glimlachen naar de eerste die reageerde.
Een mailtje later was ik al de trotse eigenaar van dit nummer : thanks, Julie, ik ga wellicht nog ergens een pruik moeten versieren om dit nummer waardig te verdedigen, want morgen ga ik als vrouw door het leven als “Julie Mestdagh”.
Meer nog, ik krijg het nummer “gratis en voor niks”, zodat ik besloten heb om het inschrijvingsbedrag door te storten naar Make a Wish.
Zo is iedereen weer tevreden.
Wie weet lig ik daardoor binnenkort ergens te genieten op een zonnig terras in Jamaica ?
Met een Spencer weet je immers nooit ... !

13:07 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-07-07

Sponsor mij en vlieg naar Jamaica …


MakeawishJamaica














Iedereen, die af en toe loopblogjes leest, weet intussen dat er intussen iets moois gegroeid is tussen de Webloglopers en Make A Wish - een organisatie die de dromen van ernstig zieke kindjes alsnog probeert waar te maken.
De slot-apotheose vindt plaats in Eindhoven ter gelegenheid van de (halve) marathon op zondag 14 oktober.
Verschillende loop-bloggers hebben al acties op het getouw gezet of een bijdrage gestort, maar om alles een beetje te coördineren werd recent een gemeenschappelijke sponsor-website boven de doopvont gehouden.
Je kan à la minute zien hoeveel Euro’s intussen al gestort zijn.
Uiteraard kon Frank Spencer – als vader van vier kleine meiden - niet ontbreken bij dit prachtige initiatief.
Op deze site kan je elke loper afzonderlijk sponsoren met enkele Eurocentjes per gelopen kilometer in Eindhoven.
Klik maar gerust eens door en alles wijst in feite zichzelf uit : iedereen, die toont dat hij het hart op de juiste plaats draagt, kan ook een fiscaal attest (30 €) verkrijgen.
Meer zelfs, per storting van 20 € krijg je een tombolabiljet, waarmee je prachtige prijzen kan winnen met als hoofdprijs een reis all-in naar Jamaica voor 2 personen (waarde 2650 €).
Oh reggea night, when i am feeling right ...
Piece of cake …
Ik heb zelfs al een flauw vermoeden wie weer met de hoofdvogel zal gaan vliegen, nietwaar Jogginggirl :-).
Normaal loop ik na een slopend loopseizoen op het gemak de halve marathon van Eindhoven.
Maar ik beloof om elke inzet – op Frank Spencer – voor eigen rekening te verdubbelen als jullie mij zo gek krijgen om - in een impulsieve bui - alsnog voor de volle rit van 42,195 km te gaan.
Dus, hou je niet in …
Je mag uiteraard ook voor de andere bloggers sponsoren, maakt niet uit, de centjes gaan integraal en zonder omweg naar Make A Wish.
De kindjes van Make A Wish gaan je ontzettend dankbaar zijn !

12:41 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-07-07

Exit Betty Spencer


haas 2Dedju, ’t is “game over” voor Betty !
Althans voorlopig toch voor de Leiemarathon van 16 september.
Een nieuwe test voor de pijnlijke knie op zachte ondergrond in de Gavers is faliekant afgelopen en geëindigd bij de huisarts.
Gelukkig valt de schade nogal mee : de meniscus en ligamenten zijn ongeschonden en er wordt enkel twee weken loopverbod voorgeschreven ( plus het gebruikelijke icen en gellen uiteraard).
De oorzaak is volgens de arts niet ver te zoeken, namelijk bij de nieuwe loopschoenen.
Toen Betty vorige maand in een Running Center een loop- en voetenanalyse liet uitvoeren, merkte de verkoper op dat het vreemd was dat ze nog nooit blessures had gekregen, omdat de voeten blijkbaar helemaal naar binnen knikten.
De brave man stelde een duur paar “pronerende” New Balance shoes voor.
Zo gezegd, zo gedaan … en vanaf dan zijn eigenlijk de knie-problemen begonnen.
De dokter stelt terecht dat het zinloos was om te veranderen van type (neutrale) schoenen, aangezien ze nog nooit problemen en kwetsuren had gekregen in het verleden.
Moraal van het verhaal, “never change a winning team” en vertrouw nooit een verkoper …
Maar nu ben ik uiteraard mijn loopbuddy in de Leiemarathon kwijt - hoe noem je trouwens een “gehaasde atleet” - en daar gaat ook mijn idee van een rustige marathon op een slakkengangetje.
Nu moet Frank Spencer weer voor eigen rekening lopen en wordt “willens, nillens” terug een tijd (4u00’) op mijn voorhoofd geplakt.
Ik kan me bij een tegenvallende marathon eveneens niet meer verschuilen achter het feit dat ik al dat kopwerk gedaan heb en al die drinkbussen gaan halen ben.
Dedju toch, man, man, man, miserie …

13:09 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

16-07-07

Leiemarathon : nine weeks to go …


Leiemarathon3We kunnen weeral terugblikken op een vruchtbare trainingsweek : er werden ruim 61 km afgelegd in drie sessies.
Maandag een langzame duurloop van 23 km, donderdag 15 km en gisterenmorgen vroeg nogmaals het “toerke Sjouwer” van 23 km.
Gisteren was Bernadette blijkbaar in goeie doen, want het tempo lag (veel) te hoog voor een lange langzame duurloop.
Eerst moest Jogginggirl halverwege afhaken.
Ik wilde haar niet in de steek laten, want in de verte zag ik reeds bliksemschichten achter de einder opduiken, maar ze deed nogmaals teken dat we niet hoefden te wachten.
Op het einde had ook ik moeite om Bernadette te volgen, zodat ik langs de Leie terug naar huis gelopen ben. Mijn drank was toen ook al een tijdje op en de hartslag was op geen enkele manier meer naar beneden te krijgen (160).
Ter vergelijking : tijdens de vorige duurloop had ik een gemiddelde superlage hartslag van 121.
Zo zie je maar, nogmaals het bewijs dat de ene dag de andere niet is …
Wellicht is die hoge hartslag het gevolg zijn van een mindere nachtrust en ook het alcoholverbruik van de voorbije avond kan een bepalende factor gespeeld hebben.
Nu ja, niets om me bijgevolg veel zorgen over te maken.
Volgende zaterdagmorgen loop ik wellicht mijn eerste trage “dertiger” : misschien wat vroeg in het schema, maar ik bouw wat voorsprong in op mijn normale schema, want als de echte periode van de dertigers eraan komt ligt Frank Spencer immers met een cocktail in de ene hand en een Leffe in de andere op een zonovergoten strand in Djerba.
Ik zie het ook niet zitten om dertigers te lopen in temperaturen van 35 – 40° : ik vermoed dat ik zou wegsmelten ergens in Afrika.
Voor die dertiger zaterdagmorgen vroeg ( 8u00 ?) mag er gerust wat gezelschap zijn : enkelen hadden op een vorig berichtje al laten horen dat ze graag “een gezamelijke dertiger” wilden afwerken.
Het zijn veel aangenamere trainingen en de tijd gaat stukken sneller voorbij.
Vandaar enkele potentiële scenario’s in mijn achterhoofd.
Ten eerste : we kunnen eventueel de eerste 30 km van de Leiemarathon verkennen tussen Deinze en Kortrijk (30-km punt).
Natuurlijk duiken er dan enkele praktische problemen op : wat te doen met de wagens en sporttassen van de lopers ?
Dit kan evenwel opgelost worden door een bereidwillige partner of supporter, die taxi speelt tussen Kortrijk en Deinze – er is ook een vlotte bus-en treinverbinding tussen Deinze en Kortrijk, maar als je dan helemaal doorzweet bent is dit uiteraard minder aantrekkelijk.
Een tweede mogelijkheid is om in Kortrijk te starten of aan mijn voordeur – op anderhalve kilometer van de Leie - en vandaar uit 15 km heen en terug af te haspelen.
Ik sta uiteraard open voor nog andere suggesties of tijdstippen ?
Uiteraard mogen niet-bloggers of andere sportievelingen meelopen.
Laat gerust maar iets horen …
Wordt vervolgd !

12:44 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-07-07

Komkommertijd


komkommerDe laatste dagen kabbelt het leven hier verder op zijn gewone rustige gangetje : het is dan ook ten huize Spencer “komkommertijd”.
Er gebeurt van alles, maar er is niet bijster veel te vertellen.
Zo hadden we zaterdag een zonnige (!) gezellige BBQ voor 36 man in eigen huis en tuin.
Zondag was het bijgevolg rustdag, zowel voor lichaam als voor geest.
Om wat uit te waaien, zakten we ’s avonds af naar Brugge om de mooie finish van de Guldensporenmarathon mee te pikken in een heroïsch kader op de Burg.
Het was precies de intocht van de Gladiatoren. De lopers – de ene al wat frisser dan de andere – werden als helden ingehaald.
Als je zelf meeloopt, heb je daar allemaal veel minder oog voor.
Gisteren brachten we dan met vrienden een bezoekje aan de start van de Tour de France : de kinderen genoten vooral van de “grabbeltijd” temidden de publiciteitskaravaan, waar ook een ouwe bekende in meefietste, namelijk een reusachtige Homer.
Ik heb tevens gemerkt dat mijn reflexen er ook niet echt op verbeterd zijn : de buit was dan ook gering.
Ook op loopgebied is het eerder rustig te noemen : in juli werd amper twee keren gelopen.
Ik zit dan ook in een “interbellum” tussen twee marathons in.
Volgens het ene schema moet ik afbouwen van de Nacht van Vlaanderen en mijn onderstel de nodige rust gunnen.
Volgens het schema voor de Leiemarathon – nog 67 dagen - moet ik terug volop aan het grote werk begonnen zijn.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik de laatste tijd gemakkelijkheidshalve voor schema A kies en de “Lazy Frank Spencer” uithang.
Hoewel, maandag heb ik nog een LLD (lange langzame duurloop) gelopen in het aangename gezelschap van Patrick, Bernadette en Jogginggirl.
Dit toerke van 23 km – beter bekend als “de Sjouwer” over grondgebied Bissegem, Heule, Marke, Aalbeke, Lauwe en Wevelgem – werd al babbelend afgewerkt op een gezapig tempo.
Na 2u27’ (9,3 km/u – gem. hartslag 130) stond het paard terug in de vertrouwde stal.
Aan dit tempo moet een marathon in 4u30’ – dit is de richttijd, waarin ik Betty Spencer en co hoop te hazen langs de Leie, richting Wevelgem – rustig te doen zijn.
Ik ben er dus al bijna klaar voor !
De grootste struikelblok wordt wellicht nog de volgende : door de talrijke feestjes, all-inclusive holiday en braspartijen (juli-augustus) zit het gevaar erin dat Frank Spencer veel te dik wordt voor een marathonloper.
Dat gewicht op peil houden (rond de 70 kgr) wordt bijgevolg nog de grootste uitdaging voor de komende weken.

14:48 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

05-07-07

Barbecue ten huize Spencer

In juli heb ik nog geen centimeter gelopen : zelfs niet met gloednieuwe “Asics Gel Kayano-shoes”, die verleidelijk naar mij staan te lachen vanop het looprek.
Het ziet er ook niet onmiddellijk naar uit dat daar snel verandering in komt, tenzij ik alsnog “out of the blue” zou starten in de Guldensporenmarathon komende zondag :-).
No, don ’t panic !
Frank Spencer sukkelt niet met een blessure, integendeel, ik heb me zelden zo kiplekker gevoeld.
Enkele weken terug heb ik immers in een vrijpostige bui mijn kameraden van de jeugdclub den Ast van vroeger uitgenodigd voor een barbecue in onze tuin.
We hadden een deal : bij mooi weer ging het feestje door “ten huize Spencer” en bij regenweer in de hangar van een andere vriend.
Hebben wij de ganse week zitten duimen dat het zou blijven regenen … (grapje) !
Niet dus, de weervrouw beklemtoonde zelfs dat het op zaterdag ideaal bbq-weer wordt en bijgevolg zit er zaterdagavond ruim 35 man – en vrouwen en kids - in onze tuin.
Oh my God …. !
Iedereen weet wel dat bij de organisatie van dergelijke omvang meer om de hoek komt kijken dat louter een aantal worstjes en brochettes op een metalen rooster leggen.
Gelukkig hebben de vrouwen alle taken een beetje verdeeld volgens het principe “divide et impera” en beperkt onze taak zich vooral tot “ideale gastheer en gastvrouw” spelen.
Er is zelfs een heel draaiboek uitgewerkt :
Zo zorgt koppel A voor het vlees, brengt koppel B tafels en stoelen mee, snijdt koppel C de verse groentjes, etc …
Elke gast brengt wel iets mee.
Morgen komt de brouwer een frigo vol met bier, wijn en frisdrank brengen ten huize Spencer.
Nog een andere invité zal hier straks een mega-partytent neerpoten.
Seffens wordt mijn taak nog beperkt tot het voorproeven van de Leffes.
Nu ja, de opkuis “the day after” zal wel hoofdzakelijk voor ondergetekende zijn.
Let’ s have a party … !

17:46 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

03-07-07

Leiemarathon : 75 days to go !


LeiemarathonGisteren was Betty Spencer jarig en dit werd uiteraard op een passende wijze gevierd.
Voor deze feestelijke gelegenheid heb ik mijn koksmuts opgezet en plaats genomen achter het kookfornuis voor een menu “Scampi Diabolique” op zijn Spencers.
Even een telefoontje naar “S.O.S. Piet” en klaar was Kees !
Nu ja, ik moet eerlijk zijn, koken is nu ook weer zo moeilijk niet, zelfs niet voor Frank Spencer : je neemt een recept en voert letterlijk uit wat er staat.
Je houdt in de tussentijd de klok wat in de gaten en geeft tussenin wat show door een aperitiefje te schenken of wat hapjes te laten aanrukken.
Als het dreigt mis te lopen, heb je nog altijd een teentje look of een scheutje witte wijn om alles wat te camoufleren.
“Piece of Cake” toch, is het niet ?
Vrouwen hebben nu éénmaal een zwak voor kokende mannen en je kan er flink wat “bonus punten” mee scoren.
Maar het dient “in alle bescheidenheid” gezegd en gezwegen : het smaakte heerlijk !
Ook het bijpassend wijntje was lekker : tussen haakjes, wij zijn beiden wijnkenners van het kaliber “zo lang er maar steeds een tweede fles klaar staat, is het al ok …”.
Vanzelfsprekend kwam er achteraf van lopen niets meer in huis.

We zouden het haast vergeten, maar de Leiemarathon komt er in sneltreinvaart aan.
Ik tel nog 75 dagen op mijn Polar vooraleer we weeral aan de slag mogen voor een ritje van 42,195 km langs de kronkelende Leie tussen Deinze en Wevelgem.
Intussen lees ik op de website dat er momenteel 61 inschrijvingen binnen zijn, waaronder – tot mijn groot plezier – reeds 7 bloggers :
Koen Vansteenkiste , Etienne, Yoeri, Bruno, Jogginggirl, en uiteraard Betty en ondergetekende.

Dat brengt me meteen op het idee om eens gezamenlijk af te spreken om een LLD (lange duurloop) – twintigers en in een later stadium uiteraard ook dertigers - af te werken langs de Leie.
Dit wordt dan meteen minder eenzaam – de tijd gaat rapper voorbij bij een losse, ongedwongen babbel – en geeft ons op de koop toe al wat parkoerskennis aan een gezapig tempo (max. 10 km/u).
Uiteraard kunnen andere bloggers of stiekeme lezers – in ruil voor hun anonimiteit – ook inpikken bij deze duurlopen.
Suggesties zijn steeds welkom.
Nèh, en nu ga ik als elke rechtgeaarde Vlaamse burger een vervelend klusje afwerken door mijn belastingsbrief eens beginnen in te vullen.
Subiet ga ik deze nog last-minute binnendragen in ’t Taxatiekantoor.
Have a nice evening ... !

17:50 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

01-07-07

Recordpoging mislukt ...


haashaas 2




































Gisteren was het Betty Spencers beurt om te schitteren.
Plaats van de afspraak was Izegem, waar we beiden de halve marathon van de Kastelenloop zouden afwerken.
Een deeltje van het rode leger was ook present rond het pittoreske kasteeltje : we konden Roadrunnerke, Philippe Mertens, de plaatselijke atleet Etienne Devillage, Hansy, Pascal en Steven Trimmer (incognito in burger) begroeten.
Het was de bedoeling om onder de twee uren te duiken (5’40” per km) en zo trokken we rustig op pad met een mini-groepje.
Na al die PR’s van de voorbije wedstrijden hadden we de valse illusie gekweekt dat dit “piece of cake” zou wezen.
Mis , poes !
Halfweg kwamen we moeiteloos door in 59’, maar vanaf de laatste doortocht aan het Kasteel begon Betty het steeds moeilijker te krijgen.
Alle kilometers werden vanaf dan in ruim 6 minuten afgelegd en na 15 km kreeg ze zelfs een oplawaai te verwerken.
Ze had duidelijk een mindere dag en het gebrek aan trainingskilometers van de voorbije weken begon zuur op te breken.
We moesten zelfs een stukje wandelen en na de nodige drankjes en peptalk – eventjes dacht ze zelfs aan opgeven en terugwandelen naar 't Kasteel, maar dit was uiteraard geen optie – kreeg ik als trouwe haas de motor weer op gang.
Op het eind kregen we zelfs Hansy weer in het vizier : Jezuslief, die had ook een serieuze tik gekregen en was ook om zijn moeder aan het roepen.
Zelfs de gedachte aan “een Make-a-Wish-Leffe” kon hem niet meer overtuigen, dan moet hij wel erg diep gezeten hebben.
We deden nogmaals "haasje over" en ik kon Betty uiteindelijk toch nog confortabel hazen naar de finish in 2u04’14” : weliswaar geen PR, maar een halve aan 10,2 km/u is toch ook niet echt slecht te noemen.
Voor mij was het – als haas - een rustige avond. De benen, die vrijdagavond nog 13 km/u gevlamd hadden, konden opnieuw recupereren en loslopen.
Izegem was voor mij een prima LLD (lange langzame duurloop).
Zo, met Izegem zit mijn voorseizoen er nu op : voorlopig geen wedstrijden meer voor Frank Spencer.
Vanaf volgende week gaat het vizier weer richting de Leiemarathon - 77 days to go – en ga ik mijn schema terug van onder het stof halen.
Betty heeft nu evenzeer ondervonden dat de Rotterdam-conditie niet eeuwig rekbaar blijft en dat er nog veel werk aan de winkel is.
We weten weeral wat te doen !

ps : morgen is Betty jarig .... ! surprise, surprise ... !

11:36 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |