26-08-07

Hete kussen uit Djerba !

Hoi !
Snel wat nieuws van de familie Spencer vanuit het tropische Djerba.
In tegenstelling tot op de Waddeneilanden hebben wij hier geen draadloos internet op de kamer, maar moet "den ouwen" bijna een marathon wandelen om een ouwbollige computer te vinden.
Nu ja, 't is hier op zijn Afrikaans en het leven kabbelt hier verder op een slakkengangetje.
We voelen ons bijgevolg prima thuis :-).
Verpleegster Betty heeft intussen eigenhandig het gips van ons Marie'tje opengeknipt, omdat ze met haar bambi-oogjes zo zielig zat te kijken, terwijl haar zussen zaten te dollen in het zwembad.
Ze heeft nu wel hevige jeuk en uitslag - als allergische reaktie op de pijnstillers - maar ze kan zich weer uitleven. In het water voelt ze de jeuk trouwens minder.
Voor ons is het de ganse dag "dolce far niente" : we doen eigenlijk niets anders dan zonnen, zwemmen, rusten, lezen, eten en drinken.
In plaats van een loop-hoogtestage is het eerder een Bourgondische stage.
Ik heb hier nog geen meter kunnen lopen wegens de warmte : Betty heeft eens geprobeerd om een halfuurtje te lopen en is als een gepekelde droogvis teruggekeerd : ze zal het geen twee keer meer proberen !
't Is hier uiteraard veel te warm om iets aktiefs te doen, laat staan om te lopen ...
Ik ga bijgevolg mijn marathon-ambities - over exact drie weken - flink moeten terugschroeven : uitlopen zonder problemen zal al een sukses worden.
Misschien laat ik mij hier wel bruin bakken, zodat de concurrentie aan de start van de Leiemarathon denkt dat er een Keniaan met het "nummer 1" meeloopt.
De carbo-loading is alvast al suksesrijk ingezet !
Deze jongen zal met veel koolhydraten terugkeren.
En als er nog plaats is in de koffer, brengen wij een stukje zon mee ...

10:58 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

21-08-07

Op zoek naar de ... zon !


Hoi, de familie Spencer is terug in ’t land na een korte geslaagde invasie bij onze Noorderburen.
Het werd zelfs een heel aktieve vakantie met een bourgondisch tintje uiteraard.
Ik vermoed dat ik nog een triatleet word, want we hebben veel gezwommen, gefietst en gelopen, weliswaar niet noodzakelijk in die volgorde.
Helaas blijven wij maar eventjes in Vlaanderen – om een zestal wasmachines te laten draaien bijvoorbeeld – want wij trekken morgen voor een tiental dagen naar Djerba in Tunesië.
Ik heb eens bij Weer on-line gekeken en ’t zal er heet worden (letterlijk en figuurlijk) onder ons voeten:
weerdjerbamaximumtemperatuur voor 22 augustus    =    44 °C (!) :-)
Wellicht is dat toch ook een beetje van het goeie teveel, maar ja, we mogen nu ook weer niet klagen : af en toe een frisse duik nemen in het water en een frisse pint kunnen evenwel wonderen doen.
Een dertiger lopen in de schaduw van 44 ° zie ik evenwel niet zitten - zo gek ben ik nu ook weer niet -, zodat ik mentaal al aan het afbouwen ben voor de Leiemarathon .
Nu ja, ik had sowieso al wat trainingsmarge ingecalculeerd en we gaan nu ook niet voor een toptijd in Wevelgem.
Als ik hem fatsoenlijk uitloop zal ik al heel tevreden zijn ...
Ah ja, als er nog wat over is, brengen we in onze valies een stukje zon terug mee naar Vlaanderen begin september.
Have fun !

08:44 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

16-08-07

Winderige groeten van op de Waddeneilanden


Woensdag is de Spencer-vakantie – part one - eindelijk gestart met een tripje naar de Waddeneilanden, zonder kids evenwel.
We zijn hier vier dagen, dan volgt nog een dagje en nachtje Rotterdam om vervolgens via Zutendaal met de meiden efkens back home te komen.
In Ameland (één van de vijf bewoonde Nederlandse Waddeneilanden) hebben we alvast een heel actieve én culinaire vakantie.
We hebben al gelopen, gewandeld, gefietst, gezwommen, gevaren, gerelaxed, ge …., etc … .
We gaan nog tijd tekort komen.
Het arrangement dat we geboekt hebben heet “lekker uitwaaien op Ameland” en dat hebben we inmiddels geweten : man, man, man, er staat hier nogal wat wind, enigszins logisch op een eiland, maar toch.
Nu ja, met de Leiemarathon met zijn winderig Jaagpad in zicht zijn dit alvast goede trainingen.
Elke dag kan je hier samenvatten als “four seasons in one day” met een steeds wisselende combinatie van zon, wolken en regen met één constante factor en dat is de wind.
Net als je een trui uitgehaald hebt, begint de zon ongenadig te branden, zodat je een topje of singlet te voorschijn tovert.
Enkele tellen later mag je weer naar je trui grijpen en zo gaat dat de ganse tijd door.
Rare jongens, die Nederlanders …
Ik had ook nog graag aan “wadlopen” gedaan, een geliefde onderneming van vele Friezen.
Dat is bij extreem laag water dwars door de Noordzee van het vasteland naar het eiland lopen (ongeveer 8 tot 10 km): ’t schijnt nogal lastig te zijn en je zit soms kniehoog door de modder en de slikken.
Uiteraard kan je het niet op eigen houtje of zonder gids doen, want dan zou je wellicht verdrinken, zeker als je Frank Spencer heet.
Helaas zijn alle wadlopen momenteel volzet en had ik er niet aangedacht om te reserveren.
’t Zal voor een andere keer zijn : misschien kan ik nog eens oefenen tussen Oostende en Dover of in Djerba.
Intussen genieten we nog enkele dagen van het lekkere eten en de Hollandse gezelligheid.
Doeoeoeiiiii ………

20:37 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

12-08-07

Dafalgan-dertiger in 3u16’ – gem. hartslag 127

Gisteren werd dan de eerste dertiger in deze Leiemarathon -campagne gelopen.
We – dat zijn Bruno, Jogginggirl, Bernadette Spencer (zus van) en uw dienaar – hadden een 30-km wandeling uitgekozen, ergens centraal tussen Kaster, Wevelgem en Bissegem.
De passer en meetlat van Veerle (JG) brachten ons naar Sint-Lodewijks-Deerlijk, in de volksmond ook wel “Sellewie” genoemd, waar duizenden wandelaars op pad trokken voor een wandeltocht van 5, 12, 20 of 30 kilometer.
Wij kozen voor de 30 km, die volgens de organisatie zelfs 31,3 km leek te zijn, hoewel Garmin dat achteraf enigszins tegensprak en terugbracht tot 30,2 km.
Na al die barbecues – drie op één rij – was ik evenwel met een houten kop opgestaan : die combinatie aperitief, wijn en bier was toch niet ideaal om de morgen erop een dertiger te lopen.
Mea culpa, deze jongen gaat het nooit leren ... :-) !
Had ik ”solo” moeten lopen, dan was ik 100 % zeker niet gestart, maar om 7u30' hoorde ik al tikjes van Jogginggirl en Bernadette op mijn venster, zodat er niets anders opzat om toch maar die verduivelde loopshoes aan te trekken.
Het zou een vetloop met een karrevracht karakter worden, want door die BBQ lag mijn maag enigszins in een knoop.
Eigenlijk was het ipv. van een vetloop een dafalgan-loop, want dit was het enigste dat mijn hoofd blijkbaar leuk vond.
Gelukkig hadden we het tempo vooraf bepaald op 9 km/u en dat is zelfs met een loden hoofd nog perfect doenbaar.
Gaandeweg voelde ik trouwens mij steeds beter worden.
Het lopen van een wandeling is alvast een aanrader : alle paden en wegeltjes zijn perfect aangeduid en er waren vier controleposten – met stempelkaart, ik voelde me precies “een dopper !” – waar je een plasje kon maken, jezelf bevoorraden of gewoon eens uit kon blazen.
Trouwens, waar vind je nog een loopkoers met dergelijk mooi heuvelachtig parcours voor anderhalve Euro ?
Ook de wandelaars zetten heel vriendelijk een stapje opzij, toen ons legioen in aantocht kwam.
Alles verliep heel gemoedelijk, we gaan dit zeker nog doen. Deze manier is alvast veel leuker dan een solo-loop van 30 km.
Intussen gingen de kilometers en de tijd tijdens onze dertiger heel vlot vooruit.
We liepen de ganse rit lustig al babbelend en tetterend - wat wil je met dergelijk gezelschap – en we hebben ook nogal wat afgelachen.
Na een tweetal uren lopen kreeg ik mijn verwachte hongerklop en ik heb toen maar op de controlepost een pistolét met gekapt (= westvlaamse gehakt) en even later (25 km) zelfs een frisse schuimende pint (= extra koolhydraten) tot mij genomen.
Na ruim 3u16’ waren we terug aan de feesttent.
Als ik het goed voorheb waren we zelfs de winnaars, want wij waren blijkbaar de eersten die terug binnen waren voor de langste wandel-afstand.
Dat ik dat nog moet meemaken, als één van de eersten de finish bereiken, manmanman ...
Mijn gemiddelde hartslag bleef weeral steken op 127, zodat ik niet tot op de bodem van mijn krachten heb moeten gaan.
’s Avonds hebben we dan met dit gezelschap – and kids (11) - nog een lekkere barbecue gehouden in een heel relaxte, geestige sfeer.
Dit was weeral een prachtige dag en de conditie blijft intussen maar groeien.
Alleszins voor herhaling vatbaar !
En nu nog twee dagen werken en dan congé ... yes !

12:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

10-08-07

Zware dertiger voor de boeg

Brr, ’t is precies herfst aan het worden.
Gisteren ben ik gaan lopen naar Wevelgem, rondje “boerderietjes” en terug naar huis.
Ik ben ongeveer 1u45’ op pad geweest in de vervelende regen. Op het eind begon mijn rug terug pijn te doen, wellicht door de vochtige omstandigheden.
Straks moet ik nog mijn wintervestje en lange broek terug uit de kast halen om een toerke te lopen “medio augustus”.
Vandaag is een loop-rustdag want morgen lopen Jogginggirl, Bruno, Bernadette, Patrick en uw dienaar “onze dertiger” van deze Leiemarathon-campagne.
Daarvoor hebben we voor de afwisseling eens een wandeltocht van 30 km uit een drukke wandelkalender uitgekozen, nl “Dwars door de Trompe Deerlijk”.
Bedoeling is dat wij “al lopend” ons zullen begeven tussen de wandelaars en de dag- en dauwtrippers van het eerste uur.
Heeft er daar iemand ervaring mee ?
Ik veronderstel toch dat dit mag, mits betaling van het inschrijvingsgeld uiteraard, I don’ t know ?
Hopelijk worden we niet scheef bekeken door al die wandelaars, want dit specifieke wereldje is me enigszins vreemd.
We gaan bijgevolg de pijltjes moeten volgen, controleposten trotseren, haasje-over spelen met vroeg gestarte wandelaars, etc …
Ik hoop alleen maar dat we niet te veel verkeerd lopen, want ik heb het parcours eens goed bekeken.
Jawadde, manmanman, op papier staat “licht golvend”, maar ’t zal behoorlijk klimmen worden in dit gebied tussen de Leie en de Schelde.
‘ t Is maar om te zeggen dat het parcours eigenlijk al een “mini-marathon” waard is en dit unieke gevoel wil ik toch enigszins opsparen tot 16 september.
Nu ja, als ’t slecht gaat, gaan we alleszins niet opvallen tussen de honderden wandelaars :-)
Elk nadeel heeft nu éénmaal zijn voordeel !
Wordt vervolgd …

12:55 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

06-08-07

Hete duurloop van 26,5 km – 2u55’ – gem. hartslag 125


thescene_reunieHet traditionele dipje, dat bij elke marathonvoorbereiding telkens weer de kop opsteekt, is intussen bedwongen : de voorbije week werden 55 km in vier sessies gelopen.
Ik heb het schema van coach Homer netjes terug in de kast gedeponeerd voor een after-marathon-tijdperk later op het jaar.
Het is en blijft een fantastisch schema met als rode draad “bouw veel rustdagen in” en “train enkel, als je er zelf zin in hebt” en “veel drinken …”.
Er stonden zelfs af en toe barbecue’s, overgoten met het nodige nat, naadloos in verwerkt.
So far, so good …, maar met de Leiemarathon in zicht, moest er evenwel uit een ander vaatje getapt worden.

Gisteren trotseerden Jogginggirl en ikzelf daarom de loden zon voor een duurloopje van 26,5 km in 2u55’ langs Wevelgemse wegen.
Het was warm, heet zelfs : ik heb gisteren voor de allereerste keer mijn Camelbak helemaal tot op de bodem leeggedronken.
Gelukkig had Veerle nog reserve mee.

Geraak je er nog wijs uit : Frank is met Betty, die eigenlijk Veerle heet en loopt met Betty en Jogginggirl, die allebei Veerle heten, terwijl Frank eigenlijk ook niet Frank heet.
Kan je nog volgen ?

Er werd op een rustig tempo gelopen (9 km/u) langs de kronkelende Leieboorden, de boerderietjes en de Bergelenput.
Onderweg liep Patrick van de Joggingclub ook nog een stukje mee.
Mijn gemiddelde hartslag bedroeg 125 en dit voor een duurloop van bijna drie uren.
Dat is uiterst laag, wat doet vermoeden dat we er dus bijna klaar voor zijn.

Zaterdag was dan een “klusjesdag” ten huize Spencer : ik heb ramen geolied – ik moet een bekentenis doen : ik doe dat dus niet graag, hé – en ik heb de tuin een grondige beurt gegeven en voor “carwash” en stofzuiger gespeeld.
Om na al dat gezwoeg in de loden hitte onszelf te verwennen, werd gekozen om gezamelijk een uurtje te lopen, een hapje te eten en een concert van The Scene mee te pikken in Brugge.
Het moet weeral lukken, maar we hadden beiden – los van elkaar - de indruk dat Thé Lau ladderzat op het podium stond.
Hij zat er alleszins meerdere keren serieus naast.
Dat is meestal geen drama voor een muzikant, tenzij je natuurlijk “de zanger zelf” bent :-)
Wellicht heeft de brave man zich in dit warme weertje te goed gedaan aan de “Brugsen Trippel” om de verloren tijd tussen de soundcheck en het optreden te doden.
Feit is dat Thé serieus boven zijn theewater zat en het een heel verwarrend optreden was.
Ik zou zelfs het woord beschamend durven te gebruiken.
Ons volgend optreden is het reunie-concert van The Scabs begin september in de Ancienne Belgique te Brussel.
Dat ze daar maar alvast de whisky-flessen achter slot en grendel steken :-)
Dat belooft alvast, als je hun reputatie een beetje kent …

17:46 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

03-08-07

Oranje boven : Uitwaaien op de Waddeneilanden


waddenzeezeehondGisteren heb ik de laatste hand gelegd aan onze reisplanning.
Het grote voordeel van te werken terwijl iedereen in verlof is, is dat je zelf de luierik mag uithangen, terwijl iedereen terug aan de slag moet.
Haha, onze wraak zal zoet zijn …
We hadden al verteld dat we eind augustus met het ganse gezin Spencer voor een tiental dagen gingen relaxen op Djerba : lekker languit op een strand liggen met een cocktail in de ene hand en een Leffe in de andere hand en af en toe een frisse duik nemen.
Maar ook de week ervoor zijn de kids op kamp met de jeugdbeweging en zijn we bijgevolg een volledige week kinderloos.
Dan wordt het plots heel stil in dat hektische huis Spencer en keert de volstrekte rust terug.
Het ultieme tijdstip om de batterijen terug op te laden.
Begrijp me niet verkeerd, hé : onze meiden zijn “schatjes” en we zien ze altijd doodgraag terugkeren, maar als ze eens allen het huis uit zijn, hebben we weer tijd – al is het maar een paar dagen - voor elkaar : dat zijn steeds heerlijke momenten om te koesteren.
Meestal boeken we dan een last-minute of plannen een city-trip – de kinderen hebben daar toch minder aan – maar dit jaar stond in de agenda voor de derde week van augustus nog een wit vlak en een grote leegte.
Dus heb ik na lang wikken en wegen een weekje Nederland geboekt.
Wie deze blog al een tijdje volgt had allicht al een klein vermoeden dat ik een voorliefde koester voor onze Noorderburen.
“In tempore non suspecto” supporterde ik – tot afgrijzen en onbegrip van mijn kameraden - bij voetbalkampioenschappen al voor Oranje.
Zelfs al misten ze af en toe één of meerdere penalty(s) :-)).
Ook de aparte directe stijl van communicatie en de Hollandse gezelligheid kan me wel bekoren.
Slijm, slijm, siroop, mauw veeg … ’t zal gaan, hé slijmbal Spencer !
Ik weet uiteraard dat boven de Moerdijk stiekem wordt meegelezen op dit bescheiden blogje :-), hahaha …
Maar nu gaan we het gat in de vakantieplanning opvullen door een viertal dagen uit te waaien om tot rust te komen op de Waddeneilanden in het hoge Noorden (Ameland).
Op de flyer van het hotel staat zelfs een “lopende jonge blondine”, dus gaan de loopschoenen zeker in de tas en zal er ongetwijfeld een duurloopje gehouden worden op de Waddeneilanden.
Tips voor een pittig parcours zijn altijd welkom !
We gaan dus op hoogtestage – in het hoge Noorden van Nederland – al zal dit wellicht niet merkbaar zijn aan de rode bloedlichaampjes.
We ronden ons weekje Nederland af met een weekendje Rotterdam.
Ik heb die bruisende stad al twee jaar na elkaar via een gezondheidswandelingetje van 42,195 km verkend, maar zou nu ook eens “the real Rotterdam” willen ontdekken.
Ik kijk er al naar uit.
Zowel op de Waddeneilanden als in Rotterdam resideren we in een Golden Tulip Hotel.
Bij terugkeer pikken we de meiden Spencer terug op bij hun kampplaats in Zutendaal, waar de slotdag altijd gepaard gaat met een barbecue.
Daarna is het wellicht gedaan met de heilige rust ten huize Spencer, maar enkele dagen later wacht ons al een nieuwe trip.
Om af te ronden blijf ik eventjes in de “Oranje boven”-sfeer : morgen gaan we nog een concertje meepikken op de Burg te Brugge.
Op die mythische plek, waar de finish van de Guldensporenmarathon ligt, treden The Scene op, de groep rond opperhoofd en charismatische figuur Thé Lau.
De Nederlandse band, die in hun glorietijd wellicht populairder waren in Vlaanderen dan in Nederland geven er een concert ten beste naar aanleiding van hun reunie-tour.
Voor onze vrienden Nederlanders onder jullie : wip gerust eens over de grens, want het optreden is gratis … :-).
"Blauw , blauw, blauw ..., keer ik terug naar jou ..."

Ameland

12:42 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

01-08-07

Lopers-libido verdwenen !


Leiemarathon3Thanks voor jullie tips naar aanleiding van mijn vorig berichtje.
Mijn “lopers-libido” was eventjes tot aan het vriespunt gezakt – het andere gelukkig niet :-) - en in dergelijke omstandigheden het trainingsschema laten regeren is ongeveer hetzelfde als Russische roulette spelen met de onderbenen.
De blessures staan blijkbaar in steraanbieding in bloggers-country.
Ik ga jullie advies plichtsbewust opvolgen en heb “stante pede” enkele extra rustdagen ingelast.
Dat was wellicht nodig, want gisteren viel ik als een blok in slaap waar ik als het ware stond.
Ik heb dan mijn training van gisteren wijselijk gecancelled en maar gelijktijdig als de kinderen Spencer extra vroeg gaan slapen.
Het komende weekend volgt dan opnieuw een LLD (lange langzame duurloop) van 26 km in het gezelschap van Jogginggirl.
Tegen die tijd zal het loden gevoel in de benen ongetwijfeld wel “verschwunden” zijn en kunnen we de draad terug oppikken in onze laatste eindrush naar de Leiemarathon .
Eventjes ter zijde : deze Leiemarathon belooft het heel goed te doen voor een debutant op de druk bevolkte marathonkalender.
Ik hoor ze daar nog zeggen in Wevelgem enkele maanden geleden : als we 200 lopers aan de start krijgen, gaan we een gat in de lucht springen.
Wellicht zal menig gat gaan sneuvelen want bij het ter perse gaan zijn momenteel reeds 174 deelnemers (vooraf) ingeschreven, terwijl de alom geroemde en geprezen In Flanders Field Marathon (Nieuwpoort-Ieper) van één week eerder – en een boogscheut (25 km) verder - blijft steken op 95 vooraf-inschrijvingen.
Eens te meer het bewijs dat de marathonsport in de lift zit.
Mooi, mooi, mooi, goed zo, 45 more days to go …

12:37 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |