17-09-07

Leiemarathon, the day after


Bedankt bloggers voor alle felicitaties en aanmoedigingen : dat doet echt veel deugd en geeft me telkens de kracht om verder te lopen en te bloggen.
Thanks, folks !

Zoals gisterenavond beloofd volgt hier mijn verslagje van de allereerste Leiemarathon .
We waren ruim op tijd in Deinze om heel veel bekenden de start te zien nemen.
Door al een tijdje Frank Spencer te “spelen” heb ik inmiddels al een steeds groter wordende lopende kennissenschare opgebouwd en bij elke wedstrijd kom ik tijd te kort om her en der een praatje te slaan.
Eerst was er nog een ingetogen minuut stilte voor de onfortuinlijke Benny Vansteelandt en dan gingen ruim 300 dappere marathonlopers op pad.
Betty was mijn fietsende steun en toeverlaat vanaf Harelbeke.

Door de forse tegenwind had ik al snel het plannetje laten varen om in Z1 (hartslag < 130) te lopen, want dit was echt niet doenbaar.
Ik ben dan maar gestart met een klokvast tempo van 10 km/u, een tempo waarvan ik in den beginne vermoedde dat ik het de ganse rit kon uithouden.
Dat ging perfect tot aan het 30-km punt : mijn tussentijden 10 km in een zucht minder dan 1u, halfmarathon in 2u05’ en 30 km in 3u01’.
Vlak egaal tempo zowaar en Frank Spencer op “cruise control” !

Maar vanaf dit kritieke punt begon de motor te sputteren, het vat raakte leeg en mijn bobijntje was af.
Ik ben “den draad” nog beginnen zoeken zoals “in de gloria”, maar toen wist ik al dat het nog twaalf zware kilometers zouden worden.
Telkens mijn hartslag in overdrive ging, heb ik dan ook maar een klein stukje gewandeld.
Uit ervaring weet ik die manier “the only way up to” ... Wevelgem is.
Wandelen is voor menig marathonloper taboe - er heerst zelfs een mini-omerta over - maar voor mij is dit de meest economische en efficiëntste manier om de hartslag te laten zakken, zodat ik weer mijn tempo kan ronddraaien. Ik speel dan ook bijna altijd haasje-over met die lopers die me intussen voorbij gestoken hebben.

De wind blies ook genadeloos de ganse rit – zonder keerpunt - in ons nadeel : zolang je nog goed zit, voel je dit minder, maar wanneer je door je beste krachten heen zit is het telkens extra energie verbruiken.
Als je hoort dat de winnaar er 2u43’ over gedaan heeft, dan besef je dat het een loodzware marathon was.
Het gebrek aan trainingskilometers (gem. 40 km/week) begon me zuur op te breken – nu ja, ik wist vooraf dat dit moment zou aanbreken – zodat het laatste anderhalf uur er één op karakter was.

Eén kippevelmoment was nog de begroeting met mijn 80-jarige moeder (memeetje Spencer), die te voet van het rusthuis naar de doortocht aan de Leie te Bissegem (35 km) was gekomen om voor haar zoon en dochter – mijn zus liep haar eerste marathon – te supporteren.
Een emotioneel moment en na een korte babbel kreeg ik opnieuw verse krachten.
In de laatste kilometers werd ik nog voorbijgestoken door Koen en Patrick. Normaal gezien moet ik dan steeds aanpikken, maar dit zat er deze keer niet in.
Doodcontent kon ik na 4u24’46” de finish overschrijden, een tijd waar ik gezien de omstandigheden heel blij mee was.
Weeral een mooie marathon op de erelijst !

De organisatie van de Leiemarathon was super en dat schrijf ik nu echt niet om stroop aan de baard te smeren.
Alles verliep vlekkeloos, een topmarathon waardig en dat is niet alleen Frank Spencers subjectieve mening : dit heb ik vele lopers horen zeggen.
Lees er maar eens de lofbetuigingen op het forum van Joggings.be op na.
Er was een royale bevoorrading bij de talrijke drankposten.
Iedereen was supervriendelijk en er waren ontzettend veel vrijwilligers.
De loper stond de hele rit tussen Deinze en Wevelgem centraal.
Ook het publiek was talrijk aanwezig op de strategische plaatsen : ik heb heel veel supporters gezien en veel aanmoedigingen gekregen : uit schrik om iemand te vergeten, ga ik hier geen namen noemen maar neem van me aan dat dit zonder uitzondering telkens veel deugd doet.
Ook de "recovery area" na de finish met allerlei lekkers en massage met vijf kinesisten was een aanrader.
Dit was een super marathon, zeker als je beseft dat dit een debuterende organisatie was !
Alles was er meteen raak op !
Jammer dat hij maar tweejaarlijks wordt ingericht, of ik zette de Leiemarathon nu al op mijn programma voor 2008.

LM3




































Carpoolen ...


DSC00459


















































Een apetrotse moeder (en zoon) :-)

13:04 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

leiemarathon in 2009 zal ik er alvast ook weer bij zijn !
volgend jaar misschien iff, als roeland daar tijd voor heeft...

Gepost door: jogginggirl | 17-09-07

heel mooi! vooral die laatste foto ... in 2009 misschien 3 Spencers aan de start??

Gepost door: geert | 17-09-07

Gefeliciteerd. Ik herinner mij plots terug die lange duurloop eerder dit jaar langs de Leie. 16 km wind op kop en inderdaad, zoals je zegt, lopen kan er dan loodzwaar zijn. Ik ging ook nauwelijks vooruit, behalve dan mijn hartslag. Hoe dan ook, je hebt het weer gehaald. Een marathon uitlopen is altijd een overwinning. Proficiat en dat er nog vele mogen volgen.

Gepost door: Christophe | 17-09-07

Ladies Al die Spencer Ladies langs het parcours! Ik kan zeker aannemen dat die aanmoedigingen van memeetje je koude rillingen bezorgde! Waarschijnlijk heb je op dat punt je fles wijn verloren. Ik zat toch vrij dicht bij je eindtijd. Maar het bezoek van memee was zonder twijfel veel meer waard dan een fles wijn. Knap gedaan!! Je moet wel het adres van memee eens geven, want ik had haar een fles beloofd als ze je even aan het lijntje kon houden ;-)

Gepost door: Homer | 17-09-07

top! nogmaals mijn felicitaties.. en wat een fanclub heb je toch Frank.. volgende keer bodyguards mee laten lopen?

Gepost door: Ronald | 17-09-07

Marathon Nice run zo te zien bravo voor je prestatie. ik stoom me klaar met koen J. voor eindhoven en vooral voor NY marathon er gaan in Eindhoven pr's sneuvelen ik hoop althans voor mij onder de (1.23.13) op de 1/2marathon

Gepost door: Clint | 18-09-07

goed en slecht nieuws... dikke proficiat hoor meneer spencer ! lopen met tegenwind : geen evidente zaak... Dat verdient een medaille !
Maar... naast dit euforisch nieuws had ik gisterenaond op Focus gezien en vernomen dat één van de Leie-marathon organisators zwaar ten val was gekomen (hij zat achteraan op een quad die de eerste loper aan het begeleiden was. Hij droeg jammer genoeg geen helm en was net vóór aankomst op zn hoofd gevallen) De situatie is/was nog steeds kritiek. Dat brengt natuurlijk een zware domper op het hele gebeuren. Langs deze weg wens ik hem een spoedig herstel !
(heb jij meer nieuws Frank ?)
Tot slot nog even vermelden dat ik met mn pronostiek van 4u26'36" er héél dicht bij zat ;-)
Groetjes.

Gepost door: kj | 18-09-07

Prima gedaan Proficiat Philippe dat je ook deze M tot een goed einde bracht. Geniet nu maar na van de waarschijnlijk enige wedstrijd waarbij je met borstnummer 1 hebt mogen lopen.
Bedankt nog voor de verwelkoming in Ieper vorige week.
Loop ze,
Bart

Gepost door: Bart | 18-09-07

Leie WOW wat een verslag ; echt super dat U moeder langs het parcours stond om U aan te moedigen - lijkt me inderdaad een kippevel-moment. Is nr 271 op de foto's U zus ? Hoe heeft zij haar 1e Marathon ervaren ?

Van Harte Gefeliciteerd met de fantastische prestatie !!

Gepost door: Bjorn Paree | 18-09-07

Knap gedaan Knap gedaan om met zo weinig trainingskm-ers en zo'n omstandigheden toch zo goed gelopen te hebben.
Over het wandelen : er gaan steeds meer stemmen op dat men een beter resultaat behaalt door af en toe te wandelen dat kost wat kost te willen doorlopen

Gepost door: Byrntie | 18-09-07

Mooie prestatie en een marathon blijft een marathon, altijd loodzwaar.
Zo te lezen een goede organisatie, misschien iets voor mij om te lopen?.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus. | 19-09-07

Mooi verslag Ten eerste weer een mooi verslag en sfeerrijke foto's. We zijn weer helemaal bij. En het resultaat.
Ook dat mag er zijn en nu even herstellen.

Gepost door: Lodewijk | 19-09-07

De commentaren zijn gesloten.