16-01-08

Sukkelstraatje


Neen, ik heb nog steeds geen meter gelopen, tenzij tegen de muren op van frustratie.
Het gaat inmiddels van kwaad naar erger met mijn (onder)rug.
Ik heb nu ook al pijn bij het gewoon stappen.
In plaats van gezwind mijn dagelijkse looptrainingen af te haspelen, strompel ik nu elke dag naar mijn werk.
Gelukkig heb ik nog een zittend beroep.
Ik vrees dat er ergens een zenuw geraakt is onderaan de rug.

Intussen heb ik “de 30 km van Schoorl” (10 februari) al definitief van mijn programma geschrapt en worden ook al de eerste vraagtekens en donkere wolken geplaatst bij de haalbaarheid van de marathon van Rotterdam (13 april).
Misschien wordt de Leiemarathon van 20 september 2009 - de LM wordt pas om de twee jaar ingericht, fs - wel mijn eerstvolgende wedstrijd.
Wishfull thinking …

Als ik zelf reakties en aanmoedigingen plaats op andere “geblesseerde blogjes” geef ik altijd goede raad in de trant van :
- “laat de blessure voldoende rusten”
- “ga niet te hard van stapel”
- “geduld is een schone deugd”, etc …
Allemaal wijze woorden … totdat je zelf eens in de lappenmand vertoeft.

Soit, ik heb ook het gevoel dat het allemaal anders gelopen kon zijn.
Even recapituleren : ik ben begin dit jaar naar de huisarts geweest voor een banale rugklacht wegens overbelasting.
Eigenlijk had ik die dag alleen maar een simpel voorschrift nodig voor ontstekingsremmers.
Sinds die fatale dag heb ik een heel parcours afgelegd : fysiotherapie – kraken – inspuiting – radiologie – beenlengtemeting – steunzolen – etc …
Ik ben al bang wat het volgende wordt.
’t Is net alsof een heel geölied mechanisme in werking treedt vanaf de eerste voet dat je het kabinet van een arts betreedt.
Ik heb er al dikke spijt van dat ik niet- zoals steeds - gewoon mijn rugklachten mits een tiental dagen rust vanzelf heb laten genezen, maar ja, ik zat natuurlijk met die dekselse marathon in mijn achterhoofd en zat bijgevolg in tijdsnood.

Sinds ik me heb laten kraken zijn mijn rugklachten zelfs toegenomen in plaats van verbeterd.
Ervoor had ik enkel hinderlijke pijn bij het lopen, nu heb ik zelfs al last bij het gewoon stappen.
De fysiotherapeute heeft me toen een inspuiting gegeven om alsnog die marathon te kunnen voltooien.
Wellicht had ik dat beter niet gedaan, maar ja “spijt is wat een ezel schijt”, we zijn daar nu vet mee.
Ik heb momenteel het gevoel dat ik in een vicieuze cirkel zit : voor elk kwaaltje dat genezen is, komen er twee andere bij.
’t Is net alsof ik in een negatieve spiraal zit en als een draaikolk naar beneden word gezogen.

Morgen moet ik terug op consultatie bij de fysiotherapeute : ik ga toch eens een duidelijke uitleg vragen, want er is ongetwijfeld vorige week iets verkeerd gelopen.
Tussen iemand klaarstomen voor een marathon en amper kunnen stappen, geef toe, ’t is toch een wereld van verschil.

Sorry voor de negatieve ondertoon van dit berichtje : dat is eigenlijk volledig tegen mijn optimistische natuur in.
Anderen lassen misschien een blog-pauze of blog-stop in.
Frank Spencer schrijft liever zijn frustratie en ergernis van zich af, iedereen is daar anders in.
Dat lucht me zelfs op en dan is dat ook voorbij.

Ik besef ook wel dat uiteindelijk – mits de nodige dosis geduld – alles terug goed komt.
Bovendien – laat ons wel wezen – het is wel niet leuk, maar ’t is ook maar lopen, hé.
Er zijn ergere dingen in ’t leven.

Zo, het is eruit, we kunnen er opnieuw met verse moed tegenaan.

12:17 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

Commentaren

Heb je grondig laten nakijken ( maar die onderzoeker moet er mee vertrouwd zijn ) of het niet 'gewoon' de piriformis is ? Dikke korte peervormige spier van heup- naar heiligbeen, die kan opzwellen ( verkrampen ) en zelfs de ischiaszenuw kan beknellen. Men noemt dit ook pseudo-ischias, in de volksmond spreekt men over sciatik. Pijn kan uitstralen van halverwege de rug tot zelfs aan de knie ! Hoe langer jouw probleem aansleept, hoe meer ik in die richting denk. Google eens op piriformis en je zult veel verhalen lezen die op het jouwe lijken. Het is typisch voor lopers, maar nog door veel artsen onderkend. Het beste !

Gepost door: marc devloo | 16-01-08

Nie pleujen Pas in juni'06 begonnen en vanaf 11'06 in de lappenmand gelegen. Pas terug begonnen in 03'07. Het heeft dus 4 maand geduurt. Daarna terug opbouwen wat zo moeizaam opgebouwd was.
Als je zelf spreekt "sedert begin dit jaar", dan is er nog geen man over boord hè. En altijd denken: Wa stoat'r op de Gense tramkoarte? NIE PLEUJEN.

Gepost door: cremke | 16-01-08

i know the feeling Frank, ook bij mij gaat het meer van kwaad naar erger dan andersom sedert begin januari. En ik ben dan zo iemand die effe een blogstop inlast ;-) alhoewel het bij mij niet zo erg is als bij jou (ik heb zelfs nog eens 6 km gelopen ondertussen, zij het moeizaam). Ik duim mee voor een snelle diagnose en dito herstel!! En schrijf het maar lekker van je af als je daar behoefte toe voelt ;-)

Gepost door: Ruthje | 16-01-08

koppie op Koppie op Frank. Als koningin van de blessures in 2007 weet ik héél goed hoe je je voelt. ik ga hier geen wijze raad neerschrijven, want uit ervaring weet ik dat dat het ene oor in en het andere oor uit gaat en je ondertussen toch vies loopt omdat je niet kan lopen. Daarom Philippe: ik ga gewoon ontzettend hard voor je duimen dat het snel in orde komt en hoop dat je ondertussen in je omgeving voldoende begrip en afwisseling vindt. Veel beterschap gewenst!

Gepost door: Julie | 16-01-08

en waarom zou jij ons je zorgen niet mogen laten weten ? schrijf ze der maar eens goed af ! bloggen is neit per definitie allemaal goud en waw nietwaar ?
vaneigens wens ik u ook veel beterschap, maar ik denk dat je nu niet echt reacties van "veel pijn gewenst" zult krijgen... (alhoewel, qua polemiek op den blog zouden we 't eens kunnen proberen voor de lol ?) Nee serieus nu : stel dat je LPM liep, dan was je nu aan bedrust toe of zo, wat me nog saaier lijkt te zijn... Dus beter hier af en toe eens 'uitwaaien' en zo blijven we ook op de hoogte !
Enne : 600 km naar schoorl rijden op zich is al een aanslag op je rug, laat staan dat je nog 30 km moet lopen ook !

Gepost door: jogginggirl | 16-01-08

addendum ah ja was nog vergeten te zeggen dat de trainingen voor LM 2009 bij mij ook op de agenda staan, incluis het 30 km loopje te sellowie met Bruno (en die loopt cf mij ook geen meter voor de moment)

Gepost door: jogginggirl | 16-01-08

I know the feeling Enkel een loper begrijpt de frustatie van het niet mogen lopen. Als je je verhaal aan een niet-sportende mens vertelt, zal die eens meewarrig zijn wenkbrauwen fronsen en zich afvragen waar je nu eigenlijk een probleem van maakt.
Ik heb er ooit een half jaar uitgelegen, dus ik weet hoe je je nu voelt. Maar kop op. Aan alles komt een eind, dus ook aan de miserie.
Gelukkig heb je een sportende en zelfs lopende wederhelft, zodat dat er tenminste enig begrip is voor je humeur. Ik duim voor jou dat je snel terug je km's mag malen!

Gepost door: Sandy | 16-01-08

Bah!! Hè jakkes Frank! Waarom kan je en lichaam niet, net als een computer, terugzetten in 'fabrieksinstellingen'?
Schrijf al je frustratie maar van je af hoor, dat is juist goed!
Heel veel positieviteit van ons!

Gepost door: Petra | 16-01-08

Spijt is wat een ... had ik nog niet gehoord. Iets anders, 't is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt (geprobeerd!) dan spijt te hebben over iets dat je niet gedaan hebt! Had je alles zijn beloop laten gaan dan was het misschien nog erger. Nu aan het sukkelen straks een nieuw PR. Blijf optimist!

Gepost door: etienne | 16-01-08

balen balen Frank, dat je je plannen even moet laten varen. Ik hoop dat je door de rust je weer snel hersteld. Het blogweekend is nog een eind weg en tegen die tijd loop je weer de sterren van de hemel. Veel sterkte!

Gepost door: Ronald | 16-01-08

Als je er zelf niet voor staat ... is het gemakkelijk om opbeurende woordjes te plaatsen ,maar ze zijn wel goed bedoelt denk ik , hier wijs citaatje ..."Als er alleen maar vreugde in de wereld bestond ,zou we nooit leren om dapper en geduldig te zijn" (Helen Keller) veel beterschap !!

Gepost door: Katrien | 17-01-08

Niet kunnen lopen is inderdaad lastig, maar die onzekerheid over je blessure en het niet verbeteren na behandelingen is nog veel erger vind ik. Als je nu weet dat 3 maanden rust helpt dan kan je uitkijken naar die betere tijd maar als je, net zoals ik, nergens oplossingen vindt, wordt het wel lastig. Dan ga je denken, wanneer kan ik weer lopen? In jouw geval zelfs stappen. In het dagelijkse leven ondervind ik geen hinder van mijn blessure maar bij jou zit dat anders. Dat is nog erger. Misschien moet je het elders zoeken. Ik ga zaterdag mijn voeten laten scannen en mijn looppatroon laten onderzoeken en ik hoop dat ik daar de oplossing vind. Anders weet ik het ook niet meer, de kinesist kan mij in ieder geval niet meer helpen. Ik hoop dat je snel de oorzaak vindt want pas dan kan je beginnen aan een herstel. Ik wens je heel veel succes en ik hoop op een spoedig herstel. En blijf maar bloggen, ik dacht er ook even aan om ermee te kappen maar voorlopig schrijf ik dan maar over fietsen.

Gepost door: Christophe | 17-01-08

goed zo We blijven je volgen en steunen. Daarvoor dient een blog toch ook! Sterkte!!!!

Gepost door: Dirk en FLeur | 17-01-08

oei oei wat is dat hier philippe ? In je voorbereding voor de lpm was je nochtans goed op dreef en nu dit . Ik duim dat je er vlug vanaf bent , want pijn aan de rug is niet om mee te lachen , ikzelf heb er ook nu en dan last van en dan helpt een kraker wel eens , maar tis hier precies andersom , sterkte !!!!!

Gepost door: roadrunnerke | 18-01-08

het komt misschien hard aan :

stoppen met lopen
een alternatieve leuke hobby zoeken.

Gepost door: lucske | 18-01-08

stapke terug. wat is bv 3 maand op een mensenleven? Gewoon effe afwachten, rustig aan, daarna kalm terug opbouwen en je bent er weer! Sterker dan ervoor, want dan zal je weten wat het probleem was en heb je er een oplossing voor.. Doorga de mallemolen van de fatsoenlijke doktors/specialisten maar, en voeg daarbij maar een groot stuk gezond verstand van jezelf, want dat is meestal meer waard dan dat van 10 dokters samen omdat je zelf voelt wat werkt en wat niet.
Opgeven???? Nooit doen man, alleen wel weten welke veldslagen je wil vechten en voor welke je past.

Gepost door: streverke | 21-01-08

mijn reactie is meestal... KL**** he, ik begrijp hoe jij je voel!

Tijdens mijn blessure kreeg ik eens een mail van Mario, met de vraag waarom het zo stil was op mijn blog. Ik was het beu om telkens, in mijn ogen, weer te zagen tegen de bloggers. Mario zei me dat ik MOEST blijven schrijven! Hij had gelijk, het heeft me goed gedaan! Ongelofelijk hoeveel steun ik aan jullie allemaal heb gehad... dus Philippe, doe gerust hier je beklag!

Veel beterschap!
Tinne

Gepost door: Tinne | 21-01-08

De commentaren zijn gesloten.