31-05-08

Betty loopt denderend PR in Stockholm ! 4u14'59"

web 5She did it ... !

Wat een geweldige prestatie !

Het was voor mij de ganse namiddag nagelbijten en online de tussentijden opvolgen.
Ook werd er duchtig heen en weer ge-sms'd met zus Tine.
Zo bleef ik de ganse tijd met mijn gedachten bij de Stockholm Marathon.

De eerste tussentijden waren zeer hoopgevend en eventjes vreesde ik al voor een te snelle start, maar ze heeft toch schitterend stand gehouden.

Ze heeft als een Rolex gelopen, klokvast.
5 km in 30'.
10 km in 1u.
15 km in 1u30'.
20 km in 2u01'.
Halfweg in 2u07'.
30 km in 3u01'.
40 km in 4u02'.
Om het Olympisch Stadion binnen te lopen in 4u14'59".

Voor een volledig relaas van de feiten, verwijs ik door naar haar blogje. Met een beetje geduld staat dit vanavond wel online.

Proficiat !!!

Wat ben ik trots op mijn Betty.

18:21 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

29-05-08

Zweedse carboloading


Betty1Morgenvroeg – om 5u00 - vertrekt Betty Spencer naar de Zweedse hoofdstad voor haar Stockholm Marathon.
Ze is intussen ook volop bezig met haar befaamde carboloading.
Het begon al maandag met allerlei proteïne-shakes en consoorten.
Vanaf gisteren zijn de eiwitten uit de menu geschrapt en vervangen door koolhydraten.
Er staan al de hele week allerlei vreemde doosjes, zakjes en potjes in onze keuken.

Ik geloof al lang niet meer in die hype van het carboloaden.
Nu ja, wie ben ik om dit in twijfel te trekken, hé ?
Dat is volgens mij misschien wel efficiënt voor de rappe mannen ( <3-uren lopers), maar trage(re) lopers hebben daar volgens mij niet zoveel aan.
Die teren sowieso op hun vetverbranding in plaats van op een volle koolhydraattank.

Ik heb het beruchte carboloading-concept ooit eens minutieus opgevolgd en liep toen de slechtste marathon van mijn leven.
“De man met de hamer” nam me toen al iets na halfweg zonder mededogen te grazen.

Nu ja, ik laat momenteel alles rustig op zijn beloop : zolang zij er zelf in gelooft, dan zal het wel goed zijn, zeker.
Baat het niet, dan schaadt het alleszins niet.

Misschien moet ik voor mijn Helsinki-marathon wel de carboloading-methode van Koen en Achieltje – “God, waar is die gebleven?” - eens uitproberen.
Remember, de Leffecorrida van vorig jaar in Torhout.
Na een nachtje Leffes stapelen, liepen beiden de wedstrijd van hun leven in de Maasmarathon in Visé.
Eigenlijk was dit sowieso niet slecht bekeken, hoor.
In een Leffe zitten de onontbeerlijke koolhydraten en suikers, die je op het eind van een marathon goed kan gebruiken.
Bovendien was door die Leffe-roes alle stress en drukte rond hun marathon weggenomen.

Maar we wijken af, inmiddels wordt er al massaal gegokt op Betty’ s eindtijd in Stockholm.
Waag je kans op haar blogje en win een fles champagne.
Haar voorbereiding verliep alvast rimpelloos : die 42 Zweedse kilometers mogen normaal gezien geen enkel probleem opleveren.
Ze liep op training ettelijke lange duurlopen met de vingers in de neusgaten.

Enig minpunt : ’t zal heet worden – ’t is in Scandinavië momenteel stukken warmer dan in het zuiden – en voor zaterdagnamiddag voorspelt men 27° in Stockholm, 10° warmer dan bvb. in Madrid.
Vandaar dat het een lastige namiddag wordt bij die gekke Zweden.

We duimen alvast en wensen Betty ontzettend veel sukses.

17:15 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-05-08

Gesneuveld


Frank Spencer ligt gesneuveld op het veld van Eer.
Het begon al op maandagmorgen met een rauwe keel en een verschrikkelijke snotvalling.
Na consumptie van heel veel zakdoeken begonnen mijn longen gisteren ook te piepen.
Vandaag is de diagnose hoofdpijn, hoesten en algehele mottigheid.
Nu ja, je kent ongetwijfeld wel het cliché over “mannen en ziek zijn”.
Ik moet er wellicht geen tekeningetje bij maken.

En dit nét op het moment dat mijn marathonschema voor de voor de Helsinki City Marathon van start gaat.
Ik ga in mijn eerste van twaalf weken al flink wat mogen spijbelen.
Dat belooft al !
Gelukkig zit de conditie relatief goed en heb ik nog wat marge.
Beter nu dan over twee maanden, dan is dit tenminste al achter de rug.

Minder leuk is het voor Betty Spencer, die nu in de laatste rechte lijn zit voor haar Stockholm Marathon van komende zaterdagnamiddag.
Zij staat scherp als een mes en kan het zich nu absoluut niet permitteren om na al die weken hard labeur ziek te vallen.
Vandaar dat Frank Spencer momenteel “in quarantaine” zit.
Gelukkig zijn er kamers genoeg ten huize Spencer.
Vrijdagmorgen vroeg om 5u00 vertrekt Betty naar de Zweedse hoofdstad om pas maandagnacht terug te keren.
Ik hou jullie alvast op de hoogte van haar “strapatsen” via dit blogje.
Het komende weekend gaan mijn vier dochters mij dan maar moeten soigneren en verwennen in plaats van andersom.

12:38 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

27-05-08

20 km door Brussel - nabeschouwingen


Bedankt voor de reakties na mijn deelname aan de Twintig km door Brussel.
Het is ook altijd leuk om al die uiteenlopende verslagjes te lezen over één en dezelfde manifestatie.
Iedereen ervaart blijkbaar een wedstrijd anders en deelt zijn emoties, blijdschap en frustratie op zijn manier mee.

We lezen uiteraard ook de traditionele ergernissen over gemiste eindtijden, wandelaars met een laag startnummer en ongetrainde atleten.
Nu ja, we gaan er ons absoluut niet druk om maken : dit hoort nu eenmaal bij de aparte folklore van de Twintig km door Brussel.
Gelukkig zijn er geen 25.000 blogjes om op te volgen, anders zou er geen tijd meer resteren om zelf te lopen.

In de marge van deze wedstrijd las ik trouwens gisteren in mijn dagblad dat sponsor Eurostar voor een leuke promotiestunt gezorgd heeft.
Zoals jullie weten rijdt deze trein in 1u en 51 minuten van Brussel naar Londen.
Om dit extra in de verf te zetten wonnen de eerste 51 lopers, die de finish van de Twintig km door Brussel bereikten in 1u51’ een gratis trip (heen en terug) naar Londen aangeboden door Eurostar met alles erop en eraan.

Mooie actie en je kan het al raden, hé …
Welke tijd heeft “Bibi” hier gelopen, ja, tuurlijk 1u50’25”.
En dan beseffen dat ik op de molshoop aan de Tervurenlaan nog een tandje bijgestoken heb er aan de finish nog een spurtje uitgeperst heb.
Had ik dat geweten … al die energie voor niets :-).

Tja, Frank Spencer zal dan maar het traject naar Londen al lopend afleggen.

Brussel2008

12:56 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

26-05-08

Twintig km door Brussel in 1u50’25”


Gisteren trok ik samen met buddy Bruno en kompanen richting onze hoofdstad voor de Twintig km door Brussel, de grootste loopmanifestatie van België.
Voor deze unieke gelegenheid ging ik door het leven als Monseigneur “Didier Ameloot”, die wegens knieperikelen moest afhaken.
De dag voor Brussel begon ik al te vrezen dat het borstnummer voodoo-krachten in zich had, want mijn linkerknie begon zowaar wat te zeuren.
Vals alarm, bleek achteraf, wellicht wat verkeerd gelegen of fantoompijnen.

Als ik de wedstrijd in enkele woorden moet samenvatten, opteer ik voor “druk, drukker, drukst …”
Ik kreeg gisteren zowaar fata morgana’s van miljoenen lopers, die voor me uitliepen.

De wedstrijd zelf was in enkele uren tijd al maanden vooraf volledig uitverkocht – lees opgekocht door grote firma's – zodat 25.000 lopers aan het Jubelpark samengetroept zaten.

Bijna hadden we de start gemist, want we waren iets te veel “zen” geweest in de privé-kleedkamers van Roularta in het Brussels Media Center.
Bovendien was onze co-piloot ervan overtuigd een parkeerplaatsje te vinden onder de bogen van het Jubelpark, zodat we rond 14u35 – intussen al iets minder “zen” – nog aan het rondrijden waren.
We moesten dan ook nog op de koop toe in die massa de persoon vinden met mijn rugnummer en chip. Nu ja, indien dit niet was gelukt, dan was ik wel als “zwartloper” meegelopen.

Uiteindelijk zijn we enkele minuten voor drie aan het Jubelpark geraakt - de Bolero weergalmde al door de boxen - en zijn we maar over de nadars gekropen in één of ander startvak.
Uiteraard was het in die omstandigheden onmogelijk om nog andere webloglopers te begroeten aan het standbeeld van de Hond.
We stonden redelijk achteraan in het pak, want na het atoomschot duurde het ruim tien minuten vooraleer we over de startmatten schoven.
De eerste vier km liep ik samen met Bruno, totdat hij teken gaf dat zijn hartslag veel te hoog lag en dat ik best alleen verder ging.
Bruno zou uiteindelijk finishen in 2u10, wat gezien zijn geringe voorbereiding – lees bijna niets getraind – erg verdienstelijk mag genoemd worden.

Het was dan ook erg zwoel en het voelde erg lastig om te lopen in die drukte.
Ik kwam de eerste vijf km door in ruim een halfuur.

Hoewel ik deze wedstrijd als training had opgevat begin je dan toch te denken, “vier keer een dik halfuur, dat wordt boven de twee uren, mister Spencer”.
“Dat kan je toch niet laten gebeuren, makker !”

Daarom besloot ik een tandje bij te steken.
“Easier said than done”.
Ik schreef het al in mijn vorig bericht : mijn dieseltje in gang trekken betekent in Brussel constant slalommen, zigzag lopen, afremmen en terug optrekken.
Halfweg kwam ik door in 56’30”.

In tegenstelling tot de meesten rondom mij zat ik nog behoorlijk fris : onvoorstelbaar wat je allemaal ziet rondlopen.
Ik had toch de indruk dat sommigen nauwelijks getraind aan de opdracht beginnen
De hulpdiensten hadden hun handen vol en op het einde loeiden de sirenes onophoudelijk.

Op het klimmetje van de Tervurenlaan hadden velen hun motor opgeblazen en kon je weer wat vlotter lopen.
Voor mij was dit het signaal om nog te versnellen, want een blik op de klok leerde mij dat een tijd onder de 1u50” nog realistisch was.
Hoewel, op het eind kwam je opnieuw in een flessenhals terecht en kon je door het vele afremmen onmogelijk een fatsoenlijk tempo ontwikkelen, zodat ik strandde op 1u50’25”.

Een tijd, waar ik gezien de omstandigheden best mee kan leven.
Dat geeft alvast vertrouwen voor de Helsinki City Marathon van zaterdag 16 augustus over exact 12 weken.

Twelve weeks to go …, dat betekent dat mijn marathonschema vandaag start.
Gelukkig staat vandaag een rustdag op mijn programma, want “the day after” voel ik toch wat stramme spieren.
Brussel is toch enigszins in de kleren gekropen.
Vanavond mag Betty Spencer me nog een deugddoende massage geven en morgen volgt een rustig herstelloopje.


Spa

12:58 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

22-05-08

Twintig km door Brussel


brussel-20Komende zondag kom ik dan toch onverwacht - en onverhoopt - aan de start van de Twintig km door Brussel.
Gisteren kreeg ik een telefoontje van “Deus ex Machina” Bruno, die me wist te vertellen dat een collega van hem geblesseerd moet afhaken voor de grootste loopmanifestatie van onze natie.
Aangezien de zondag toevallig nogal blank ingekleurd stond in onze agenda, was de keuze rap gemaakt.

Het is niet de eerste keer dat ik in Brussel aan de start kom.
Ik liep er al een paar keren bij in de beginperiode van deze wedstrijd.
Deze keer is het de 29e editie.
Ruim twintig jaar geleden in mijn glorieperiode, toen Frank Spencer veel jonger, lichter en een stukje sneller was, was ik al een paar keer van de partij.
Ook in 2005 en 2006 liep ik de Twintig door Brussel, de laatste keer als haas van toenmalig start-to-runner Betty Spencer, die voor de eerste keer zo ver en zo lang (2u10’) liep.

Dit jaar loop ik voor eigen rekening, hoewel dit allemaal zeer relatief is.
In Brussel is het sowieso aartsmoeilijk om een scherpe tijd te lopen.
Als je een hoog startnummer hebt kan je het helemaal schudden.
Zelfs met een chip rond je enkelband.

In het begin is het constant slalommen, zigzag lopen, afremmen en terug optrekken.
Wanneer je dan na de start eindelijk een stukje kan lopen kom je in een flessenhals terecht, waar het verkeer weer dichtslibt.
Daarna kom je via een aantal lange luchtledige tunnels in het Ter Kamerenbos terecht.
Mispak je ook niet aan het parcours : ’t venijn zit in de staart.
Op het eind van de wedstrijd komt er nog een nijdige kuitenbijter aan de Tervurenlaan.
We gaan dus nog wat kruit in de benen moeten overhouden voor de apotheose.

Neen, Brussel wordt voor mij een wedstrijd om te genieten.
Genieten van de :

- sfeer en aparte Brusselse folklore
- de Bolero van Ravel en de Brabaçonne van Albert
- 25.000 enthousiaste lopers
- handjesgeklap in de vele tunnels
- duizenden suppporters
- sight-seeing in onze hoofdstad

Het is bovendien een goeie trainingsloop want er stond sowieso een LLD van 2 u op mijn schema.
Hopelijk lopen we opnieuw enkele webloglopers tegen het lijf.

Wie loopt er zondag nog mee ?

18:00 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

20-05-08

Helsinki Marathon … 13 weeks to go


betty&veerleIntussen naderen we op 13 weken – ongelukscijfer - van mijn marathon in Helsinki.
Dat dit maar niet verkeerd afloopt … .
Betty staat over een tiental dagen zelfs al voor haar moment van de waarheid in Stockholm.

Zij mag vanaf deze week al afbouwen (tapering off) en carboloaden.
Voor Bibi is het de omgekeerde beweging : opbouwen en een nog (meer) gezonder leven leiden of is het in mijn geval “lijden”.
Dit betekent dat ik weer extra op mijn voeding moet letten : weinig snoep, taartjes, geen frieten, noch alcohol – na de Leffecorrida van vorige vrijdag wordt dit beslist geen sinecure – en veel groenten en fruit eten.

Betty loopt op 31 mei ongetwijfeld een vet PR – bingo - want ze steekt momenteel in blakende conditie.
Dit kon ik zelf in eigen persoon vaststellen na haar duurloopje van 32 km.
De eerste helft werd ze nog vergezeld door Jogginggirl Veerle - vrouwen onder elkaar, hé, het kwebbelgehalte zal ongetwijfeld maximaal geweest zijn, mijn oren hebben zelfs verschillende keren getuit.

Het tweede rondje van ruim 15 km nam ik zelf - als haas en trouwe metgezel - voor mijn rekening.
Geen enkel moment werd er verzwakt, de hartslag bleef bijzonder laag en toen we na bijna 3u30 terug aan onze voordeur stonden, was ze nog niet eens moe.
Het leek precies op een lange opwarming van 32 km.
Ze had zelfs met sprekend gemak nog een extra rondje kunnen lopen.

Haar enige minpunt lag deze keer bij een aantal experimenten in de categorie “loopaccessoires”.

- de outfit had volgens haar niet de juiste kleurenschakering
- de heupgordel schuurde over de rug
- de camelbak gaf niet het gewenste resultaat
- de zonnebril zat niet lekker
- de flesjes in de heupgordel klotsten teveel rond haar goddelijk lichaam
- de oortjes van de mp3-player zaten niet in positie
- de gelletjes waren niet lekker
- het ultralichte shortje zat niet strak genoeg
- etcetera, etcetera … .

Ik heb zo een flauw vermoeden dat “mijn gadget-woman” terug gaat toeslaan deze week.
Kan er iemand de toegangswegen naar de Decathlon versperren deze week of blokkeer ik best mijn visakaart tot na de marathon van Stockholm.
Gelukkig voor de geldbeugel van Frank Spencer viel het gps-signaal van de Garmin Forerunner zondag niet weg.

Ik kreeg ook nog een stokje toegeworpen van onze Homer, waarvoor duizend maal dank (!).
Ik doe eerstdaags een knieval :-).
Sta me toe om nog wat extra bedenktijd te krijgen : ik moet immers nog wat brainstormen over mijn “tactiele prikkels”.
Ik ga eens advies aan Betty vragen.
Bij onze training van vanavond doe ik misschien wat meer inspiratie op.

12:48 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-05-08

Rembertcorrida Torhout : 10 km in 46'43"


torhout1Gisterenavond was Torhout “the place to be” voor de Sint-Rembert-Corrida.
Iets na zessen werd ik opgepikt door Jogginggirl Veerle om gezamelijk naar Torhout te carpoolen.
Nogmaals mercikes daarvoor !

Betty Spencer moest deze keer verstek geven, want ze trok met enkele Gavertrimmers naar de slothappening van de Run4Eric-actie in Lauwe.
Remember deze benefiet run (Rotterdam-Lauwe) ten voordele van marathonloper Eric Demeyer, die ten gevolge van een tragisch arbeidsongeval gedeeltelijk verlamd is.
Gisterenavond werd de cheque overhandigd en was er ook nog een filmvoorstelling over deze geslaagde manifestatie.
Maar we wijken af.

’t Was in Torhout te doen : na een oponthoud onderweg – iets na de afrit van Torhout waren twee vrachtwagens losweg op elkaar ingereden - “wreed accident” zou Urbanus zingen – maar we konden alsnog tijdig Sporthal De Mast bereiken.
Intussen druppelden verschillende bloggers de sporthal binnen: sommigen reeds lang bekend, voor anderen was het een eerste aangename kennismaking. De meeste bloggers stonden trouwens al aan de toog. Wellicht waren ze toen al positie aan het kiezen voor later.
Ik telde in totaal 19 bloggers. Sjieke dinges, zeg.
Ik ga ook geen namen noemen uit schrik enkele te vergeten. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik ze ook niet allemaal ken.

De initiatiefnemer Koen Vansteenkiste was de man met de enveloppe met bierbonnetjes.
Bijgevolg was dit de kerel om in de gaten te houden.

Rond kwart voor acht weerklonk het startschot.
Zoals steeds startte ik ruim achteraan – slowstarter Frank – om geleidelijk aan te versnellen.
Ik ben een dieseltje, dat pas na een aantal km zijn motor op gang trekt.
Het eerste rondje van bijna twee km in het centrum van Torhout was het veel te druk en niet te doen om in die massa lopers in te halen.
Na een drietal km begon ik dan aan mijn opmars.
Ik voelde mij bijzonder goed en het weertje was ideaal om in te lopen. Niet te warm en veel zuurstof in de lucht.
Ik belandde in een goed groepje met een voor mij onbekende haas. Die bleek een perfecte tempomaker te zijn.
Eigenlijk ben ik tot aan de meet in zijn voetsporen gebleven en zo kon ik finishen in 46’43”.

Naar de normen van Frank Spencer een puike tijd, want ik had vooraf een tijd van rond de 50 minuten in mijn hoofd zitten.
Na de douche was het zoals steeds aangenaam verbroederen aan den toog met alle bloggers.
De Leffes vloeiden weer rijkelijk: ik ben intussen de tel enigszins kwijtgeraakt.
Hadden ze in de uitslag een aparte categorie voor “de beste Leffe drinkers” opgemaakt, geen twijfel mogelijk dat de webloglopers met alle prijzen weggelopen waren.

Het was ook aangenaam bijpraten met de bloggers. Het is altijd leuk om elkaar eens “in real life” te ontmoeten en op die manier wat feedback te krijgen.

Torhout was een heel leuke wedstrijd.
Bedankt, Koen voor het prima initiatief en de traktaten.
Volgend jaar zie je ons zeker terug !

08:15 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

14-05-08

Kortrijk loopt


roosvanacker1Gisterenavond heb ik samen met Betty 75 minuten gelopen in het Park van Heule.
Aangezien we beiden een andere soort training voor ogen hadden – ik deed intervallekes – moesten onze wegen scheiden in het mooie kasteelpark.
Scheiden doet lijden …

Na mijn afwisseling van supersnelle en minder snelle rondjes – lees gewoon trage en super trage rondjes :-) -, kwam Betty terug vanachter een boom op de proppen om gezamenlijk onze cooling down af te werken en terug naar huis te lopen.

We hadden wat schade in te halen, want het voorbije tropische weekend was ik wat lui geweest, althans op loopgebied.
De officieuze excuses van Frank Spencer waren deze keer : familiemis, communiefeest, moederdag, barbecue en een Judohappening met Gella Vandecaveye.
Maar in alle eerlijkheid : ik had vooral geen zin en het was bovendien sowieso geen weer om veel en lang te lopen.


Om toch maar het geweten te sussen en het gevoel van een loper te zijn te bestendigen – “noblesse oblige” - gingen we dan maar als surrogaat naar een loopwedstrijdje kijken : de Ladies Run van de Sinksenfeesten in Kortrijk.

Eigenlijk is “Kortrijk Loopt” de apotheose van een massale “start-to-run-sessie” voor onze Kortrijkse ladies.
Dat merk je ook wel enigszins aan de lage eindtijden.
Betty baalde zelfs eventjes dat het evement al een tijdje compleet volzet was, want met haar tijd van vorig jaar had ze beslist een mooie top tien-plaats op bijna 700 loopsters weggekaapt.

De deelnemers worden ook elk jaar vriendelijk verzocht om met het Nike dry-fit shirt van de organisatie te lopen.
Vorig jaar had dit shirtje nogal veel weg van een baby-modelletje, zodat menig toeschouwer een stiekeme hoop koesterde om opnieuw veel blote buiken te bewonderen.
Deze keer was dit een tegenvaller, want de nieuwe modellen zaten heel wat ruimer.

Andere tegenvaller was de voorfietser – dit is diegene die voor de eerste dames fietst om de weg vrij te maken: dit bleek niemand minder dan onze burgervader Stefaan De Clerck te zijn, die op de koop toe nog te laat was.
De doortocht aan de Broeltorens verliep dan ook nogal chaotisch, met wagens – die daar absoluut niet hoorden – temidden de honderden lopers.

Er lopen ook steeds enkele BV’s – voor onze noorderburen, dat zijn Bekende Vlamingen – mee om het evenement extra pigment te geven en te kruiden.
Zo kon ik ondermeer Minister Hilde Crevits (5 km in 26’03”) spotten,
Roos Van Acker (cfr. foto) en zonder kokosnoten (28’32”) -,
Jogginggirl Veerle,
Prinses Astrid van België, incognito (35’13”),
nieuwsankers Catherine Moerkerke (11 km in 1u04’49)
en Martine Tanghe (1u04’57”) – oftewel VTM en VRT bijna broederlijk – of zusterlijk – tesamen over de finish.

Pittig detail was dat onze prinses heel discreet begeleid werd door twee stoere – vrouwelijke – bodyguards met waterflesje in de hand om “Her Royal Highness” rijkelijk te besprenkelen.
Zij mochten dus eveneens de vijf km afhaspelen in die hitte.
Het leven kan soms hard zijn …

Ik was ook eens benieuwd hoe je dergelijk iemand in de uitslag zet : schrijf je dan “Astrid van Saksen-Coburg-Gotha van België” of iets anders ?
Eventjes checken in de officiële uitslag :

403. 2701 F BEGELEIDSTER Astrid BEL 35:11
404. 2703 F BEGELEIDSTER Astrid BEL 35:12
408. 2702 F PRINSES Astrid BEL 35:13


Komende vrijdag loop ik dan zelf mijn wedstrijdje, de Sint-Rembertcorrida in Torhout – in bloggersmiddens beter bekend als de Leffeloop.
Vorig jaar liep ik daar de 10 km in 46’25” (= 13km/u).
Dit jaar ga ik al tevreden zijn met een kleine 50’.
Nu ja, om heel eerlijk te zijn, het is Frank Spencer vooral te doen om die après-run.

Er gaan bovendien ook heel veel webloglopers van de partij zijn.
Voor de last-minute twijfelaars, je gaat beslist een hele leuke avond beleven : voor alle info, check de blog van Koen.

Voor de anderen, tot vrijdag … aan de toog !

13:12 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

09-05-08

Helsinki Marathon, nog 100 dagen.


Helsinki_logo“One hundred Days to go”, in mijn studententijd was dit moment altijd synoniem voor een beestig leuk feestje.
Deze keer is het echter bittere ernst !

De voorbije twee dagen werd er duchtig de pees opgelegd.
Woensdagavond liep ik 15 km in de Gavers, samen met de gelijknamige Trimmers en gisteren deed ik het “Happy Days-toerke” met de bende van Joggingclub Wevelgem.
Twee keer liep ik met de iets snellere mannen – en vrouwen – mee, zodat het voor Frank Spencer nogal hevig was.
Die rappe(re) lopers ratelden er vrolijk op los, maar voor ondergetekende was het aanklampen geblazen.
Het was beslist geen tettertraining, ik moest immers spaarzaam omgaan met mijn adem tot aan de sporthal.
Nu ja, dit zijn nu éénmaal het soort trainingen waar je doorheen moet en waarvan ik in Helsinki ongetwijfeld hoop de vruchten te plukken.

Alhoewel, ik ben eens gaan piepen op de website naar de uitslagen van vorig jaar.
Dit valt echter dik tegen !
Toen haalden 5408 van de ruim zesduizend gestarte marathonlopers de finish van de Helsinki City Marathon.

Normaal gezien vind je Frank Spencer in elke marathon ergens op de laatste pagina’s van de uitslag terug, gemiddeld na ongeveer ¾ van alle lopers.
Wel, de mediaan ( = de middelste loper, in casu Helsinki 2007, de 2704e loper) haalde een tijd van 4u18’.
Als ik mijn normale positie (4050) behaal – lees rond ¾ in de uitslag – loop ik de prachtige tijd van 4u43’30”
Om onder de magische grens van die vier uur te blijven – wat normaal gezien mijn ambitie is – zit je al flink vooraan in de uitslag, rond positie 1875.
Ik besef dus dat een mooie tijd, laat staan een PR, lopen een utopie wordt.

Ik heb ook al zitten zoeken naar mogelijke oorzaken van die uitzonderlijk hoge eindtijden.
Misschien lopen er in de Finse hoofdstad veel gelegenheidslopers – al kan je een marathonloper bezwaarlijk deze naam geven – mee.
Ofwel is het een loodzware marathon : Helsinki is inderdaad volgens mijn pocketreisgids van Trotter erg heuvelachtig.
Misschien was het vorig jaar wel uitzonderlijk warm, hoewel je daar in augustus altijd ergens in je achterhoofd rekening mee moet houden.

Nu ja, we gaan het nemen zoals het komt, uiteindelijk is elke eindtijd heel relatief.
Het wordt beslist opnieuw een onvergetelijke ervaring en daar doen we het nu éénmaal voor.

Heeft er trouwens al iemand onder de lezers de marathon van Helsinki gelopen ?
Alle info en goede raad is uiteraard altijd welkom.

12:57 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

07-05-08

Helsinki City Marathon, 14 weeks to go …


Peter BiwotEr valt deze week weinig nieuws onder de stralende zon te rapen.
Door het zomerweer staat het bloggen ook logischerwijze eventjes op een lager pitje.
Nu het eindelijk terrasjesweer is, vind ik het sowieso zonde om in mijn schaarse vrije tijd voor een laptopscherm te vertoeven.

Gisteren heb ik ook mijn training eventjes gecancelled.
Betty had nochtans braafjes gevraagd of ik haar niet wou vergezellen voor haar training van 12 km, maar ik had er weinig zin in en voelde me op de koop toe wat vermoeid.
Toen ze 75’ later terug binnen kwam, lag ik al vredig te maffen in de zetel.

Vandaag gelden echter geen excuses meer : we gaan de mouwen terug opstropen voor een piramideloopje.
Mijn echte schema voor de Helsinki City Marathon start pas over twee weken.

Vanaf dan ga ik terug wat op mijn voeding beginnen te letten, want de laatste weken met al die feestjes en bacchanalen is dit goede voornemen wat verwaterd – what’s in a Name.
Niet dat de ambitie op een knappe eindtijd torenhoog is hoor, want naar verluidt is Helsinki een zware heuvelachtige marathon.
En die beker (cfr. foto Peter Biwot, winnaar 2007) zal wellicht ook aan Frank Spencer voorbij gaan.
Alhoewel, ik vraag me nog steeds af hoe deze snelle Keniaan in godsnaam aan twee bekers geraakt, iemand een idee ?

Ook mijn wedstrijdprogramma als voorbereiding op Helsinki krijgt min of meer vast vorm.
Ik loop sowieso weinig wedstrijden, maar op onderstaande gelegenheden wil ik mijn conditie wel eens testen.

- vrijdag 16 mei : Rembertcorrida – of is het de Leffecorrida – in Torhout (10 km)
- zaterdag 28 juni : Kastelenloop in Izegem (halve marathon)

Voor juli zoek in nog een leuke dertiger, hoewel dergelijke wedstrijden moeilijk te vinden zijn op de agenda.
Misschien loop ik wel terug een wandeling als LLD (lange langzame duurloop) zoals vorig jaar.
Nu ja, dit zijn zorgen voor later.
We gaan eerst wat genieten van de zon.

12:42 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

04-05-08

K.V. Kortrijk kampioen !


Deze morgen heb ik een duurloopje van anderhalf uur afgewerkt met Betty Spencer.
Na een geimproviseerde barbecue "ten huize Spencer" van gisterenavond en mijn cocktail van witte, rode wijn, blonde en bruine Leffe had ik het ergste verwacht.
Maar het viel nog mee : mijn kop zat relatief fris, ons tempo laag en het werd een plezante babbeltraining onder het motto van “Bourgondic Running”.

Oei, mijn teller is gisterenavond blijkbaar in één beweging versprongen van 499.998 naar 500.006.
Mijn kameraden, de IT’ers van Skynet, hebben weeral goed werk geleverd : jullie hebben een pint te goed, makkers !
De champagne blijft bijgevolg in mijn koelkast zitten, al zaten enkele bloggers blijkbaar op vinkeslag.
Het zal voor een volgende gelegenheid zijn, jongens.

Alhoewel, dit flesje wordt straks ongetwijfeld gekraakt want over enkele ogenblikken vertrek ik naar het Guldensporenstadion – anderhalve km verder - om de titel van
K.V. Kortrijk mee te vieren.
Met een voorsprong van 5 punten op Tubeke en nog twee matchen te gaan mag het eigenlijk niet meer mislopen voor de jongens van trainer Hein Vanhaezebrouck.
Het mooiste zou natuurlijk zijn om de titel voor eigen volk te vieren deze namiddag tegen Eupen.

En eigenlijk is er geen zinnig mens meer die daar nog aan twijfelt.
Er is zelfs al een heel feestprogramma in elkaar gebokst om de titel deze middag te vieren.
Nu ja, je mag het vel van de beer uiteraard nooit verkopen vooraleer hij geschoten wordt en Eupen heeft ook nog ergens een puntje nodig om een verlengd verblijf in tweede klasse veilig te stellen.

Toch is het vertrouwen in een goede afloop erg groot : Kortrijk speelt al het ganse seizoen op een erg hoog niveau en heeft al meerdere eersteklassers in de Beker aan het wankelen gebracht.
Dus kunnen we wellicht rond de klok van kwart voor vijf feesten !

Olé, K.V.K., Oleé, Olé ...


KVK

13:55 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

02-05-08

Groene vingers


groene vingersNa een aantal dagen nagenieten van het onvergetelijke bloggersweekend werd het dringend tijd om weer in actie te schieten.
Want begin deze week voelde ik me veel te moe, zodat ik telkens na mijn dagtaak bijna cito presto in slaap viel in onze spencerzetel.
De wraak van Saint-Sauveur ?

Een hele boel – vervelende - klusjes waren daardoor helaas blijven liggen.
Vooral onze tuin lag er schromelijk verwaarloosd bij.
Daarom trokken we gisteren op pad naar de bloemenmarkt van Wevelgem om mooie bloemen te kopen en wie zagen we daar toevallig zitten in de bar - met een kuip Leffe -, jaja, Roeland en Jogginggirl Veerle.
Die waren onder het motto “carpe diem” al hun Feest van de Arbeid aan het vieren.
Ik vermoed dat ze nu al duchtig konijnen aan het kweken zijn, want hun kroost was in tussentijd niet weg te slaan van de stand met dwergkonijntjes.

1 mei is voor velen wellicht synoniem met een dagje niksen, maar ten huize Spencer werden bergen werk verzet.
Boompjes snoeien, bloemetjes planten, gras afrijden, boorden kortwieken, tuinmeubilair afwassen en installeren, terras en oprit afschuren, etc ...
Zo gezegd, zo gedaan, een mens zou er zowaar groene vingers van krijgen.

Onze tuin ligt er weeral wat meer presentabel bij.
De tuinmeubelen staan opnieuw te blinken op ons terras : hopelijk gaan we er dit jaar meer genot van krijgen als vorig jaar.
Toen heb ik wellicht meer tijd besteed aan tuinstoelen en ligzetels schoonmaken dan er effectief op te liggen.

En werd er deze week ook gelopen, hoor ik jullie al hardop denken.
Jawel, hoor, ik heb twee trainingen meegevolgd van Betty ‘s Stockholm-marathonschema.
Voor haar is het over vier weken al bittere ernst.

Ik heb nog wat meer tijd, drie maand en een half in concreto vooraleer de Helsinki City Marathon wenkt.
Mijn echte schema – van Rob Veer – moet bijgevolg nog starten.
In afwachting hou ik de benen soepel door af en toe een training en een duurloopje mee te pikken.
De weblogloop van Harelbeke stelde me alvast gerust : de conditie zit op dit moment op het gewenste niveau.

Ah ja, moest je het nog niet gemerkt hebben, de teller kruipt stilletjes als een sluipmoordenaar naar het half miljoen lezers.
Een fles Champagne voor de eerste die me een printscreen bezorgt.
Op naar het miljoen ...
Santé !

17:29 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |