29-01-09

Frank Spencer is de stomverbaasde winnaar van de Skynet Blog Awards ‘08


blogawardsSelectedVote_nlGisteren kreeg ik een mailke van de “Skynet-boys and girls” met de doodleuke melding :
Proficiat Frank Spencer, je behoort tot de winnaars van de Skynet Blogs Awards 08.

Oei, oei, nu moet ik in aloude “Oscars-traditie” zeker een speech afsteken en met tranen in de ogen iedereen bedanken voor steun, support en liefde.

Neen, mijn eerste feedback van Betty was doodnuchter : “wat levert dienen Award op ?”
Wel, ik zou het begot niet weten …


Een droomcruise naar de Malediven met twintig “Vestaalse Maagden” … ?
Een camion Leffe … ?
Gratis internet bij Skynet ?
Eeuwige roem … ?

Ach, voor mij moet daar niks aan verbonden zijn.
Laten we gewoon verder blijven bloggen zoals we bezig zijn.
Die Award gaat daar niets aan veranderen, het is gewoon een leuke opsteker en een aanmoediging om verder te doen.

Aan iedereen die voor mij gestemd heeft alvast bedankt.
Jullie hebben nog “enen” tegoed van mij.
Thanks !

12:49 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

26-01-09

Run for Leffe te Markegem


RFL22Gisterennamiddag waren Betty en uw dienaar van de partij op de allereerste Run for Leffe-loop te Markegem.
In deze wedstrijd – met vrije start tussen 13u30 en 17u00 - kon elke loper per ronde van anderhalve km een Leffe verdienen.
Voor de gelegenheid werd er vanuit het Kortrijkse gecarpoold met Jogginggirl Veerle en Renate.

Na een halfuurtje rijden waren we ter plekke, waar we opnieuw een halfuurtje mochten aanschuiven om ons borstnummer op te halen.
De organisatie had de massale opkomst duidelijk wat onderschat, want aan de inschrijvingstafel werden die “brave mensen” – ze waren met veel te weinig - letterlijk en figuurlijk overspoeld.
Het begin verliep bijgevolg eerder chaotisch, : nu ja, uiteindelijk viel alles terug op zijn plooi : lopers zijn nu éénmaal rustige mensen.

Het fenomeen “funlopen” zit blijkbaar serieus in de lift.
Voorheen was deze wedstrijd een prestatieloop, beter gekend als “Dwars door Wakken”, maar door van formule te veranderen kreeg men een veelvoud aan lopers aan de startlijn.
Zo zie je maar, in een echte wedstrijd laten de mindere goden, waartoe ik mezelf voor alle duidelijkheid ook bij reken, het dikwijls afweten.
Velen durven niet van start te gaan uit schrik om gedubbeld te worden of in de laatste regionen te eindigen.
In een funloop loopt iedereen zijn eigen tempo, is er geen vorm van competitie en krijgt iedereen dezelfde prijs.
Ik denk dat vele organisatoren “het gat in de markt” gevonden hebben en overgaan naar nieuwe aantrekkelijke formules.
Het lopen kan er maar wel bij varen.
Dat er dan voor bier gelopen wordt is uiteraard mooi meegenomen : in heel Markegem en omstreken is waarschijnlijk geen enkele Leffe meer te vinden.

Met tien Leffes in mijn vizier voelde ik mij gisteren zelfs eventjes een heuse “broodloper”.
Het was alvast heel leuk om te lopen.
Onderweg heb ik alvast heel wat bekenden tegengekomen : de groepjes van JC Wevelgem en de Gavertrimmers, de Webloglopers en de Facebookrunners.
Voor mij werden die rondjes van anderhalve km zelfs een heuse fartlek. : soms een rondje aan 9 km/u, dan weer een aan 13 km/u om weer te switchen naar een ander groepje aan 11 km/u.
Heel plezant om te lopen en in elk groepje kon je een gemoedelijk praatje slaan.

Achteraf was het uiteraard heerlijk nakaarten en verbroederen met de steeds groter wordende groep Webloglopers en de Facebookrunners.
Uiteraard met een Leffe, hoe kan het ook anders.
Heerlijk gezelschap en altijd in voor een goede babbel of een grap.
Zo mogen alle “wedstrijden” er uitzien volgens mij.

Hieronder nog een foto van de tweede groep, het eerste (grotere) groepje was enkele minuten eerder al vertrokken en als slot een foto van mijn trofee.

RFL1































RFL

13:31 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

21-01-09

“Run for Leffe” te Markegem


LeffeNeen, vooraleer jullie mij valselijk beschuldigen : ikzelf heb er niets mee te maken -“I know nothing, I am from Barcelona” - , maar komende zondag staat opnieuw een leuke alternatieve trainingsloop op mijn programma, namelijk de allereerste Run for Leffe-loop te Markegem.

In deze wedstrijd – met vrije start tussen 13u30 en 17u00 - krijgt elke loper per ronde van anderhalve km een Leffe cadeau.
Toegegeven, daarvoor is mijn motivatie stukken groter als voor het lopen voor een onbenullige natura-prijs of een t-shirt, waarvan er al een paar dozijn in de kast liggen.

Let wel, er is een maximum van tien Leffes per loper, anders had dit misschien mijn volgende marathon kunnen zijn.
Dat vind ik nu eens een goeie “incentive” voor een training : kilometers afmalen met het beeld van een schuimende Leffekraag op het netvlies gebrand.
Voor de inschrijvingsprijs (€ 5 ) moet je het zeker niet laten.

Naar verluidt zouden de bloggers en facebook-runners verzamelen rond 14u00 aan de sporthal voor de obligate groepsfoto.

Ruim anderhalf uur later – of beter gezegd tien Leffes rijker - moet de klus geklaard zijn.
Meer moet dat niet zijn, hé.
Ook verschillende Gavertrimmers zijn van de partij, hoe kan het ook anders ?
Iemand heeft zelfs het leuke idee geopperd om elkaars Leffes thuis te komen opdrinken.
Ik ben eens benieuwd hoeveel Leffes heelhuids thuis geraken.

“Place to be is de Sporthal van Markegem.
Allen daarheen :-).
Wie is nog van de partij ?
Santé !

18:47 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

19-01-09

Exit Palermo


palermo1Het voorbije weekend werd het schema “on the Road to Rotterdam" terug opgepikt.
De gekneusde teen was wel nog gevoelig en er heerste nog lichte draaglijke pijn, maar lopers zijn uiteraard geen doetjes.

Zaterdag heb ik een uurtje gelopen met Jogginggirl Veerle.
In een geïmproviseerd last-minute facebook-loopje – wat een woord - was ik de gewillige stand-in voor Betty, die zelf met Maud en Louise op vriendjesdag met Judoclub Gullegem trok.
Facebook is al meer dan eens een handig hulpmiddeltje gebleken om samen op pad te trekken met bereidwillige lotgenoten.
Jammer dat de meesten zo ver wonen.

Zondagmorgen heb ik dan ruim 20 km gelopen in de Gavers met de gelijknamige Trimmers.
Eerst een halfuurtje solo op de Finse piste om dan aan te sluiten met de groep voor drie toerkes rond de Gavers.
Al kwebbelend gaat de tijd veel vlugger voorbij.
Ook de voet heeft goed stand gehouden, zodat we weer vertrokken zijn.

Intussen is al één objectief van mijn planning 2009 – remember mijn lijstje in ’t begin van dit jaar – gesneuveld.
Dit jaar geen 50 km in Palermo voor Frank Spencer.
We hadden het al enigszins vreemd gevonden dat er nog steeds geen datum bekend was voor 2009.
Ook de uitslagen van 2008 ontbraken op de website en verscheidene mailtjes richting de organisatie bleven onbeantwoord.
Vandaar dat ik eens intensief gegoogeld heb en uiteindelijk op een Nederlandse blog terecht gekomen ben.

Deze loper had ongeveer hetzelfde idee opgevat als the Spencers, ’t is te zeggen een citytrip met Ryanair richting Sicilië om ter plekke cultuur en sport te combineren en zodoende de 50 km van Palermo tot een goed einde te brengen.
“So far, so good”, tot die brave Hollander op de dag des oordeels aan de startlijn van de “Palermo Ultrarun” stond en het een uurtje voor het startschot verdacht rustig leek.
Toen het startuur dichterbij kwam en er weinig animo was, begon men zich toch vragen te stellen.
Inmiddels waren nog andere verontruste nietsvermoedende atleten opgedaagd.
Toen kwam de aap uit de mouw en bleek de wedstrijd afgelast omwille van een stakingsaktie van de lokale Politie.
Vermits de veiligheid in de heksenketel van Palermo bijlange niet gegarandeerd kon worden, werd de wedstrijd dan maar doodleuk geannuleerd door de Carabinieri.
Punt andere lijn : de wedstrijd heeft nooit plaats gevonden.

Tot op heden blijft men stoïcijns doofstom op de website.
Wellicht is de organisator met de Noorderzon verdwenen.
Vermoedelijk staan kandidaat-lopers en sponsoren ook niet meer te springen voor een volgende editie.
Je begrijpt uiteraard dat we in deze context het zekere voor het onzekere nemen.
Er is al genoeg gelachen met Frank Spencer de laatste weken …
Van de andere kant, geef toe, het zou uiteraard een prachtig Spencerverhaal zijn, hé !
Eéntje erbij voor het blunderboek.

Ultrarunner-in-spé Betty is al naarstig naar alternatieven aan het zoeken.
Momenteel ligt Rondje Voorne in pole-position, maar voor "Bibi" hoeft het niet meer.
50 km in combinatie met een zonnige citytrip zou uiteraard mooi staan op mijn palmares , maar voor mij is het nooit “een hoofdobjectief an sich” geweest, eerder een “once in a Lifetime”-fantasietje.
Een marathon is al ver genoeg voor Frank Spencer (lees : meestal een brug te ver).
Misschien dat er ooit nog ergens een appel uit de boom valt, maar voorlopig hou ik het bescheiden op de marathon.

18:41 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

16-01-09

Leiemarathon 20092009


LeiemarathonDeze morgen voelde mijn rechtervoet al stukken beter aan als in ’t begin van de week.
Ik had het eerder al geschreven, een teen kan verschrikkelijk veel pijn doen, maar na een paar dagen kan het ook even snel voorbij zijn.
Vandaar het sein om straks terug mijn schema op te pikken.
Eerst de gehavende tenen wat intapen en daarna op pad : “no pain, no gain”.

We zijn dus terug vertrokken “on the Road to Rotterdam" na amper een mini-weekje oponthoud.
"Back on Track !"

Intussen stromen de inschrijvingen voor de Leiemarathon ook al vlotjes binnen.
Deze marathon werd onder het motto “klein maar fijn en uiterst sympathiek” quasi unaniem uitgekozen als de najaarsmarathon van de Webloglopers.
Perfecte organisatie, pure verwennerij voor de marathoniens en makkelijk om alle bloggers voor- en na terug te vinden.

Amper twee weken na openingstijd van de website zijn er al 36 marathonlopers effectief ingeschreven.
Door een simpele klik kan je ten allen tijde het huidige deelnemersveld bewonderen.

Daartussen vind ik reeds 11 bloggers.
Dat is bijna één op drie, als we aan dat tempo verdergaan ... :-) .
Eventjes opsommen :

Frank Spencer
Koen Vansteenkiste
Jogginggirl Veerle
Marathonmanneke Mario
Roadrunnerke Jan
Runninglady Wendy
Bjorn Paree
Marathon Geert
Canicrosser Etienne Devillage
Fred Smit
Sven loopt

Al deze bloggers zijn op heden reeds effectief ingeschreven en ik weet van minstens evenveel andere bloggende atleten (o.a. Betty, Harmsie, Elastimam, Francis, Johan Beton, Gert, Sandra, Stefkerun, Svenloopt, etc …) dat zij de intentie hebben om in hun voetsporen te treden.
Van anderen (Katrien, Renate, Natalie, etc …) weet ik dan weer dat ze afzakken om mee te feesten en supporteren of mee te fietsen langs de Leieboorden.
De organisatie gaat ongetwijfeld “een specialleke” voorzien voor de bloggers.
Let wel, de limiet werd om praktische redenen beperkt tot 500 lopers.

Ik weet wel, ’t is nog vroeg en we hebben bijlange nog geen 500 lopers, maar ik hoor zoveel positieve geruchten over deze wedstrijd dat dit aantal wel eens sneller dan algemeen gedacht bereikt kan worden.
Bovendien kan het nu nog aan soldentarief ( € 15 ).
Hoe meer de deadline in zicht komt, des te duurder het wordt om in te schrijven.

Enfin, om het in één krachtige zin samen te vatten : het belooft reuze gezellig te worden op 20092009 langs de Leieboorden tussen Deinze en Wevelgem.

12:56 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

14-01-09

Miserie


Technopolis1We zijn nu woensdagavond en ruim drie dagen na mijn noodlottige “doodsmak” in Genk.
Het gaat al iets beter, maar toch voel ik nog pijn aan de gehavende voet.
Misschien is het wel gewenning.

Stappen lukt inmiddels al redelijk goed : gelukkig heb ik nog een paar losse schoenen (cfr. foto ), die ik indertijd verkeerdelijk iets te groot gekocht heb.
God beware me dat ik met sandalen – of erger nog slippers – op kantoor moet zitten.
Dat verkies ik eerder het vagevuur.

Betty probeert me al dagen te overtuigen om mijn voet door een huisarts te laten onderzoeken.
Nu ja, vooraleer ik naar een dokter ga, moet het al “vijf voor twaalf” zijn, noem het eerder “vijf na twaalf”.
Niet dat ik een heilige schrik van dokters heb, verre van, maar met een gekneusde – eventueel gebroken – teen kan een arts toch weinig aanvangen.
Wat gaat die brave man zeggen ?
Fotootje nemen en een gips – of in ’t beste geval een spalk – aanbrengen : baat het niet, dan schaadt het niet.
Jaja, dan mag ik mijn trainingen zeker voor een aantal weken vergeten.
Dan verkies ik eerder de Spartaanse weg van pijn en geduld.

Nu ja, Betty vertelt me dan langs haar neus weg hypochondrische verhalen van “kennissen” die weken gesukkeld hebben met gebroken teentjes en sedertdien bij manier van spreken “kreupel” geworden zijn, zodat ik gisterenavond toch maar alle moed samengeraapt heb en naar het dokterskabinet ben gereden.
Gelukkig zat de wachtzaal eivol – lang leve de griepepidemie - zodat ik dadelijk rechtsomkeer kon maken.
Nu ja, ik heb toch de intentie gehad om naar een dokter te gaan, ’t is toch al een begin, hé.

19:11 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

12-01-09

LPM-marathon te Genk, relaas van een “bewogen” weekend.


lpmm2













































lpmm1Zaterdagmorgen vertrok de familie Spencer met kroost op weekend oostwaarts voor de Louis Persoons Memorial (halve) Marathon.

Eerste tussenstop was in Technopolis in Mechelen.
De kinderen hebben zich er reuze geamuseerd met allerlei leuke proefjes en experimenten.
Ook de tijdelijke tentoonstelling “van Snot tot Prot” werd flink gesmaakt.
Je kan in Technopolis onder andere in de lucht fietsen of als een piloot in de cockpit van een vliegtuig stappen en een perfecte buiklanding maken.
Dat nu net mijn vliegtuig crashte zal wellicht een eerste “Omen” geweest zijn …

Tegen de klok van vieren werd het stilaan tijd om richting Genk te trekken om aan te sluiten bij de aanwezige Gavertrimmers.
Net voorbij de bocht aan de afrit Genk zag ik in een flits een autowrak in de bomen hangen.
Aanvankelijk dacht ik aan een wrak dat nog opgeruimd diende te worden, maar bij verdere inspectie bleek er nog een vrouw gekneld in de verhakkelde wagen te zitten.
Ik heb dan maar snel de hulpdiensten verwittigd en die waren rap ter plaatse om de onfortuinlijke dame – die verder ongedeerd leek – uit haar oncomfortabele positie te bevrijden.
Een tweede “Omen” blijkbaar…

Ter plekke werd het parcours geïnspecteerd : er lag een sneeuwtapijt van ongeveer 15 cm maar de organisatie had bergen werk verzet (chapeau gasten !) om het parcours quasi volledig sneeuwvrij te maken.
Ik had er intussen ontzettend veel zin in gekregen.
Je maakt niet elke week de kans om in dergelijk sprookjesachtig decor bij minus tien graden een halve marathon te lopen.

In de vooravond trokken we dan met zijn allen naar hartje Genk voor een pastamaaltijd en werd in de lokale bar nog “een slaapmutske” genuttigd.
We gingen relatief vroeg slapen, want we moesten de volgende dag met zijn allen toch een (halve) marathon lopen.

Helaas, bij een nachtelijke plaspauze ben ik erin geslaagd om van de trap te donderen.
Blijkbaar was een gsm als zaklamp gebruiken toch geen “lumineus” idee.
Lompheid kent geen grenzen !
’t Was wel niet van erg hoog – een vijftal treden – maar toch net voldoende om mijn teen serieus te bezeren.
Aan de ontbijttafel werd uiteraard enorm gelachen en gezeverd met dit voorval : “Eeuwige roem” weeral, deze keer bij onze Gavertrimmers.
Verdorie toch, en ik was nu net in volle voorbereiding voor Rotterdam en bijgevolg in “optima forma”.
Het heeft dus wederom niet mogen zijn.

lpmm3De Gavertrimmers hebben me dan maar ingehuurd als mobiele vestiaire.
Het was bibberen om te starten, maar iedereen weet dat je rap warm krijgt éénmaal je goed en wel aan het lopen bent.
Bijgevolg kreeg ik bij elke doortocht winterjasjes, handschoenen, mutsen, etc … toegegooid.
Met de verzamelde buit kon ik gerust een rek in Decathlon vullen.

Ik hield ook de tussentijden zo goed en kwaad als het kon in de gaten.
Niet evident met halve en volle marathonlopers die kriskras door elkaar in rondjes over het parcours liepen.
Zo kon ik Gavertrimmer Ludo – die rustig was gestart maar aan een spectaculaire remonte begonnen was – toeschreeuwen dat hij in de laatste ronde op amper 100 meter van de koploper teruggekeerd was.
Het ideale sein voor een spectaculair “haasje over”-nummer en een prachtige zege voor Gavertrimmer Ludo Vanlede op de halve marathon.
Volgende keer moet ik ook een paar “Duvels” voor de wedstrijd soldaat maken.
Prachtig toch.

Verder was het ook aangenaam genieten en supporteren voor de aanwezige bloggers en Gavertrimmers.
Er heerste een schitterende sfeer en een unieke ambiance zo met al die lopers onder elkaar.
Op die manier kon ik mij dan toch ergens nuttig maken en de bittere pil van mijn mankepoot wat verzachten.

Ook Betty liep een dijk van een wedstrijd en had mij in normale omstandigheden wellicht het vuur aan de schenen gelegd.
Misschien heeft zij wel die verdoemde trap met bruine zeep ingesmeerd :-).

Quid nunc ?

We zijn nu anderhalve dag verder en mijn rechtervoet doet nog flink wat pijn.
Deze morgen ben ik alvast al “partsjikkend” (mankend) naar ’t werk vertrokken.
Ervaring leert me ook dat een gehavende teen de eerste dagen serieus pijnlijk kan zijn, maar éénmaal het meeste leed geleden is, kan het ook even snel beteren.
Ik maak me dus sterk dat mijn gedwongen looppauze hopelijk beperkt blijft tot enkele dagen, want naar Rotterdam toe mag ik toch niet te veel trainingen meer schrappen.
Het is dan ook geen specifieke loopblessure en ik ben nogal “een taaie” klant.
Onkruid vergaat niet, hé.

Cross your fingers.

lpmm4

18:19 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

11-01-09

De vloek van Louis Persoons - DNS (did not start)


We zijn net terug uit Genk na een fantastisch weekendje – verslagje volgt nog later – maar eerst nog meegeven dat ik in extremis forfait heb moeten geven voor de Louis Persoons Memorial Marathon.

Zaterdagnacht ben ik op onze kamer in ’t Blosohotel van de trap gedonderd en met mijn teen blijven haperen aan een buis.
Jaja, ’t is weer een “typisch spencerverhaal”.
De kinderen lagen vredig te slapen en toen ik moest plassen ben ik muisstil op de toppen van mijn tenen met mijn gsm als zaklamp naar beneden gegaan met het bekende gevolg.
Gsm’s en Frank Spencer, het gaat nooit iets worden ...

Wellicht is de teen gebroken, zwaar verstuikt of gebarsten: whatever, het deed alleszins niet veel deugd en veel meer - behalve een pijnstiller nemen - kan je toch niet doen.
Zondagmorgen kon ik amper stappen, zodat ik me maar de rol van fotograaf, vestiaire, tussentijd-aangever op mij genomen heb.
Een mens moet toch iets doen om de ontgoocheling te verbijten.

Lopen ?
Zoals het er nu uitziet, zal ik wellicht een tijdje in de lappenmand vertoeven, want mijn dubbel dik gezwollen teen slaat momenteel alle kleuren van de regenboog uit.

Verdorie, toch.
Vorig jaar ben ik net voor de Louis Persoons Memorial Marathon door mijn rug gegaan.
Dit jaar van de trap gedonderd ...
Louis Persoons brengt me blijkbaar weinig geluk: ik denk dat ik volgend jaar toch een keer ga passen.

20:18 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

09-01-09

Weekendje Limburg.


SnotMorgenvroeg vertrekken wij met onze kroost voor een weekendje Limburg.
We hebben zoals steeds een gevarieerd programma uitgestippeld.

Zaterdag rond de middag brengen we een bezoekje aan Technopolis in Mechelen.
Dat is een leuk Doe-museum en is hoofdzakelijk gericht op kinderen.
In Technopolis kan je terecht voor massa’s leuke interactieve experimenten, spectaculaire demo’s, verrassende wetenschapsshows of een automatisch theater over het menselijk lichaam.

De meiden zijn om uiteenlopende redenen ten zeerste geïnteresseerd in de tentoonstelling “van Snot tot Prot, de (onbeleefde) wetenschap van het menselijk lichaam”, de nieuwe thematentoonstelling van Technopolis.

Daarin krijgt de bezoeker antwoord op al die vragen die hij nooit eerder durfde te stellen zoals bvb. :
“Waarom laat ik scheten ? – Hoeveel snot zit er in mijn neus ? – Waar komen de vieze geurtjes vandaan ?” – etc …
Je kan er door een gigantische neusvleugel stappen voor een glibberige rondleiding of puistklimmen of met een darmenkijker de kotscentrale en kakkostrade bezoeken.
De kinderen kunnen zich wentelen in de wondere wereld van Boris Burp, Stinkie Stankie en Piet Snot (foto).

Misschien kunnen we zelfs iets opsteken om darmklachten tijdens het lopen te vermijden.
Rond 17u worden we dan in Genk verwacht in het Bloso-hotel, waar we met de familie Spencer een ruime kamer mogen betrekken.
Dat wordt wellicht nog wat kunst- en vliegwerk met luchtmatrassen en slaapzakken, maar dat lossen we dan wel op.

’s Avonds gaan we met de aanwezige Gavertrimmers een hapje eten in Anders dan Anders, een Italiaans restaurant in hartje Genk.

Zondagmorgen staan Betty en ondergetekende dan aan de startlijn van Louis Persoons Memorial (halve) Marathon.
Daarnet heb ik nog op de website gelezen dat die wedstrijd ondanks de barre wintertoestanden zo goed als zeker toch doorgaat.
Wel heeft de organisatie de LPM-wedstrijd het cachet “oefenwedstrijd” meegegeven, waarbij goede tijden bijkomstig zijn.
Nu ja, in die context kan je zowat al mijn wedstrijden eigenlijk als “oefenwedstrijd” definiëren.
Het parcours is zo goed en zo kwaad als kan sneeuw- en ijsvrij gemaakt.
De lopers worden aangemaand om extra voorzichtig te zijn en geen onnodige risico’s te nemen.

Enkel indien zaterdagnacht nog een verse lading sneeuw zou vallen of bij extreme gladheid wordt de wedstrijd afgelast.
Maar de weersvoorspellingen zijn op dit gebied relatief gunstig.
Na onze wedstrijd en warme douche supporteren we uiteraard voor de marathonlopers en de deelnemers aan de 6 en 12 km.

In de late namiddag brengen we nog een bezoekje aan mijn broer – die nota bene ook meeloopt op LPM - (en schoonzus) die in Hasselt wonen.
Zo, dit wordt absoluut een rijk gevuld weekendje : we hebben er al ongelooflijk veel zin in gekregen.

12:55 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

07-01-09

Louis Persoons Memorial Marathon te Genk – zondag 11 januari 2009 ?


In deze barre omstandigheden is het uiteraard niet evident om een strak marathonschema plichtsbewust op te volgen.
Vandaag lees ik in “het Nieuwsblad” een interessant artikel over de manier waarop topsporters zoals Sven Nys en Pieter Desmet nauwgezet hun trainingen in de vrieskou en sneeuw afwerken.
Maar amateurkes als “frank spencer” moeten uiteraard ook hun kilometertjes afmalen.
Gelukkig hebben we een loopband “ten huize spencer” en gisterenavond hebben Betty en ondergetekende beurtelings hun training afgewerkt.
We deden dit zelfs in short en singlet, woehaha.

Denk nu niet dat we “mietjes” zijn, maar de fietspaden en trottoirs in onze buurt en op mijn trainingsparcours zijn echt spiegelglad.
De grote straten zijn wel grotendeels sneeuwvrij gemaakt, maar een loper kiest uiteraard landelijke wegeltjes.
De barre koude schrikt me niet meteen af, maar ik kan toch moeilijk op de pechstrook van de E17 of in ‘t midden van de straat lopen.

Maandag heb ik zelfs nog ongewild de vloer gekust toen ik de kinderen afhaalde aan de lagere school.
Gelukkig zonder veel erg en behalve een blauwe plek leverde dit accidentje me vooral “eeuwige roem” op bij de klasgenootjes van de dochters.

Ik was trouwens eens benieuwd hoe jullie de trainingen afwerken, je kan toch moeilijk een strak schema twee weken onderbreken, hé ?


Een positiever geluid viel te rapen bij de organisatie van de Louis Persoons Memorial Marathon van Genk komende zondag.
Er was her en der al enige discussie ontstaan over het wel of niet plaats vinden van LPM.

Op de website valt volgende info te lezen :
Omdat de LPM in hartje winter valt en de weersomstandigheden het die dag niet altijd toelaten om een (verre) verplaatsing te maken, kan het zijn dat de LPM niet doorgaat.
Het is ook zo dat - indien sneeuw of ijzel het onverantwoord maken om een loopwedstrijd te houden - de organisatie zich ook het recht toeëigent om deze te annuleren.
De reeds gestorte of overgeschreven bedragen zullen desgevallend NIET terugbetaald worden, maar de vooringeschreven (betaalde) deelnemers wordt de mogelijkheid geboden om zich alsnog voor een van de volgende edities van de LPM te melden.
Natuurlijk zullen de deelnemers via de LPM-site op de hoogte gebracht worden mocht de wedstrijd niet plaatsvinden.
Hou dus de dagen vóór de LPM deze webstek in 't oog, zodat je niet onnodig de verplaatsing naar Genk maakt.

Een attente lezer (thanks !) berichte me het volgende :

Dit antwoord kreeg ik vandaag van de organisatie:
Voor 95% gaat LPM door.
Wij proberen het parcours sneeuw- en ijsvrij te houden, met alle middelen, tenzij het zaterdagnacht hevig en extreem sneeuwt natuurlijk.
Dan is het overmacht natuurlijk en lees je het zeker vanaf 5 u 's morgens op de site.
Dus in principe gaat ie altijd door.
Tot zondag dus?!

Laat ons duimen dat ie doorgaat natuurlijk, want wij maken er met een twaalftal Gavertrimmers een soortement schoolreisje of “weekendje uit” van.
Wij ( = de voltallige familie Spencer) vertrekken zelfs al op zaterdagmorgen en het is voor ons vanuit West-Vlaanderen toch al gauw 2 x 200 km rijden naar Genk.
Hopelijk stuurt een nieuwe lading sneeuw op zaterdagavond geen roet in het eten.
In de verse sneeuw lopen door het bos heeft uiteraard zijn charmes maar een wedstrijd is toch een ander paar mouwen.
Zeker als er zoals in Genk in rondes gelopen wordt en de sneeuw lekker aangestampt wordt door enkele honderden paar voeten.
We wachten alvast in spanning af en proberen in tussentijd lijf en leden ongeschonden in deze ijsperiode te loodsen.

Nu ja, in ’t slechtste geval maken we er sowieso een langlauf-marathon van.

12:17 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

05-01-09

LPM-marathon te Genk ?


lpm-logoNa de voorbije feestdagen voel ik mij momenteel als die vetgemeste gans uit de Gaia-spotjes.
Nu ja, schransen, copieuze maaltijden en liters cava horen uiteraard bij die dagen.
Je hoort me dus absoluut niet klagen.
Trouwens elk pondje gaat door het mondje : “ mea culpa, mea maxima culpa “.

Vanaf vandaag – 3 maanden voor de marathon van Rotterdam - begin ik zoals gepland weer strikter op mijn voeding te letten.
De voorbije weken zijn toch enkele kilootjes blijven plakken.
Ik heb ooit eens in RW gelezen dat elke kilo overgewicht overeenkomt met drie minuten extra op de marathon.
Mooi zo, ik weet wat me te doen staat om een kwartier sneller te worden.
Bijgevolg tel ik terug punten volgens het boekje met het beproefde Weight Watchers-concept.
Noem het geen dieet, want een marathonloper moet uiteraard ook veel calorieën opnemen en verbranden, maar eerder een aanzet tot gezonde voeding.
Misschien moet ik wel Veerles FDH-dieet – Fret den Helft - overnemen.

Het lopen zelf verloopt prima naar wens.
Momenteel volg ik nog steeds mijn marathonschema tot in de puntjes.
Zaterdag zelfs samen met Betty. in de vrieskou nog bijna twee uren gelopen bij –5° C.
Man, man, man, dat was bibberen om te vertrekken, maar iedereen weet dat wanneer je eens tegoei aan het lopen bent de koude wel redelijk meevalt.
Maar ’t is vooral dat vertrekken, hé.
Toen we terug binnenkwamen had ik overal ijspegeltjes op mijn loopoutfit, maar gelukkig konden we beiden na afloop zalig relaxen in een heet bad.
En achteraf ben je natuurlijk trots op jezelf dat je gelopen hebt.

Komend weekend trekken we met ons gezinnetje en twaalf Gavertrimmers richting Genk voor de Louis Persoons Memorial Marathon.
Tenminste als die wedstrijd niet geannuleerd wordt, want er ligt daar nu toch een tiental cm sneeuw en de weervrouw voorspelt nog vrieskou tot zondag.

Nu ja, we lopen uiteraard voorop op de feiten.
Hopelijk wordt de knoop tijdig doorgehakt.

19:52 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

02-01-09

Planning 2009


ventouxZoals op de laatste dag van vorig jaar beloofd vandaag het vervolg van mijn loopplannen.
Toen las je al een overzichtje van 2008, op loopgebied een wat “minder” jaar met een blessure in ’t begin en een serieus dipje halfweg.

Gelukkig werd de draad tijdig terug opgepikt en zijn we inmiddels terug op de goede weg “on the Road to Rotterdam”.
Op 5 april wil ik beslist nog eens onder de grens van die vier uren duiken en dan is een PR nooit ver weg.
Om dat te bereiken volg ik plichtsbewust een schema en tot dusver loopt alles op wieltjes.
Hout vasthouden.

Een ander doel is uiteraard blessure-vrij blijven, maar dat zal wel bij iedereen zo zijn, hé.
Eigenlijk staat mijn volledig seizoensbegin in functie van Rotterdam met enkele testmomenten : de Louis-Persoons-Memorial halve marathon in Genk en de halve van Sluis.

Verder kijken we ook uit naar de Webloglopers-training in Oostende (22 maart), waar we onze schouders onder gezet hebben.
Als ik het rijtje van de deelnemers overloop, belooft het weer een topper te worden.

Na Rotterdam leggen we er terug de riem even af, want het najaar belooft erg spannend te worden.
Half juli trekken we voor tien dagen met ons gezin naar de streek van de Mont Ventoux .
Eigenlijk om de ontknoping van de Tour de France “live” mee te maken bij die voorlaatste rit, maar stiekem droom ik er ook van om die “molshoop” al lopend te bedwingen.
De afstand van Bedoin tot de top van de Mont Ventoux is quasi gelijk aan een halve marathon.
Daarvoor moeten uiteraard nog vele boterhammetjes gegeten worden.

In september loop ik dan als thuisloper uiteraard de Leiemarathon , tevens de najaarsmarathon van de webloglopers.
Dat wordt daar een waar loopfestijn langs de leieboorden tussen Deinze en Wevelgem.
Aangezien Rotterdam al voor “een tijd” werd gelopen, ga ik de Leiemarathon aanvatten als fun-marathon en als training voor mijn volgend target.

In oktober ga ik me dan een folietje permitteren.
Vraag me niet waarom maar ooit heb ik gezworen nooit verder te lopen dan de 42 km 195 meter.
“Never say never”, want op 18 oktober maak ik mijn debuut – en tevens mijn afscheid – als ultraloper op de 50 km van Palermo.
Verwacht geen grootse dingen van mij, want op ’t gemak uitlopen zal al een gigantisch sukses worden.
Time does not matter, maar ik zou toch graag “once in a lifetime” een vijftiger gelopen hebben.

Zo, dit was in een notedop een korte samenvatting van een spannend sportief loopjaar 2009 voor frank spencer.

Ik beweer hier niet dat alles me zal lukken, hé.
Begin 2010 eens terugkijken wat ik er van gebakken heb, hé !

08:19 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |