02-02-09

Hektische weken


Nog negen volle weken tot de start van de marathon van Rotterdam.
In feite zou dit het signaal moeten zijn om een tandje bij te steken, maar ik ondervind dat het steeds moeilijker wordt om toenemende vloed aan trainingen in te plannen.

Zo kom ik de voorbije week amper aan drie trainingen en laat mijn km-totaal voor januari te wensen over.
Veel te weinig om te schitteren in Rotterdam, laat staan om de beoogde vier-uren grens te doorbreken.
De conditie is nochtans tiptop, de motivatie optimaal en mijn lichaam houdt goed stand – geen vervelende blessures of kwaaltjes, hout vasthouden ! – maar het ontbreekt me deze keer aan … tijd om mijn trainingen serieus af te werken.
Een full-time job en vier sportieve dochters met elk hun eigen drukke agenda laten dit momenteel niet toe.
Nu ja, hier geen klaaglitanie, ik hou daar niet van : een mens kent zijn prioriteiten en die liggen nu éénmaal niet bij de marathon, hoe graag ik die ook loop.

Mijn volledig weekend beschrijven zou ons te ver afleiden, maar ik ga toch een korte resumé weergeven.
Nieuwjaarsreceptie op vrijdag, zaterdagmorgen taxibedrijf Frank Spencer met vier dochters als hondstrouwe klanten, ‘s namiddags een duurloopje in een bijtende vrieskou met Betty - toch een gaatje gevonden om te trainen, maar de wind was zo fel dat ik voor de rest van de dag kou geleden heb – dan snel naar de eucharistieviering voor de vormelingen, want ons Marie moest voorlezen.
’s Avonds gaan kijken naar de voetbal voor de topper K.V. Kortrijk – Anderlecht : damn, we hadden toch best een puntje verdiend of zijn die arbiters nu echt tegen ons.
Normaal gezien zouden we daarna nog afzakken naar Wevelgem voor de “Black Devil Party” van de Joggingclub, maar mijn ogen vielen toen al bijna dicht, zodat we maar wijselijk in het warme knusse bed gedoken zijn.

Maar goed ook, want op zondag moest ik weeral vroeg uit de veren (7u) om naar Ieper te trekken voor het PK judo.
Pech voor Louise dat ze 400 gram te veel woog om in de -36 te kampen, zodat ze in een zwaardere categorie terecht kwam met een bronzen medaille als resultaat.
Zonde dat ze op die manier haar provinciale titel niet kon verlengen.
The Spencers hebben blijkbaar een slechte weegschaal, want thuis woog ze vorige week nog 35,2 kg, of zou ze dan toch stiekem te veel gesnoept hebben ?

In de namiddag was er dan nog een familiefeest, gevolgd door familiebezoek.
’s Avonds was er nog een training ingepland, maar ik ben opnieuw in de zetel in slaap gevallen, zodat ook die sessie weer de mist inging.
Nu ja, als je te moe bent om te trainen heeft je lichaam er ook weinig aan.
Integendeel, je loopt een hoger risico op blessures.

Deze week volgt opnieuw een zware trainingsweek met hopelijk iets minder agendaproblemen.

12:40 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Toch een dikke prociciat aan je dochter hé, een bronzen medaille op een pk is zeker niet slecht hé! Hopelijk heb je deze week wat meer tijd om te trainen!

Gepost door: Wendy | 02-02-09

het leven van een recreatieloper gaat niet over rozen.
soms zouden we wel eens een jaartje af hebben..
alleen maar trainen en leuke loopjes lopen..
dream on..

Gepost door: martine | 02-02-09

Je hebt nog wel wat tijd om er in Rotterdam te staan. De hoop nog niet opgeven. Proficiat met je blog award.

Gepost door: Yves | 02-02-09

Je hebt het heel druk,chapeau dat je dan nog de tijd hebt om te trainen het is zeker niet gemakkelijk,maar toch zal je er zeker staan in Rotterdam.

Gepost door: anita | 02-02-09

Mooie prestatie hoor van uw dochtertje...een podiumplaats is altijd mooi...maar ze had misschien meer verwacht in de andere categorie.
Ja het drukke leven van een papa is niet altijd makkelijk hé...vind maar eens tijd voor uzelf....

Gepost door: natalie | 02-02-09

Herkenbaar! Het probleem wat u aankaart is heel herkenbaar.
Als je vader bent van een druk gezin....dan is het passen en meten met de tijd, en de aandacht voor uw gezin.
Je wilt je kinderen toch overal in bijstaan en steunen waar het mogelijk is.
Ik hoop voor je dat de komende weken de agenda het zal toelaten om te lopen.
En zoals jullie het verwoorden....de goesting weer terug zal komen.
Veel succes de komende weken.

Gepost door: Fred | 02-02-09

Spiegeltje , spiegeltje ... wij herkennen ons volledig in je relaas . Met dit verschil , het zijn zonen . En maak je geen illusies ...dit gaat in de eerste jaren niet verbeteren . Het blijft balanceren op ... een slappe koord . Maar er is hoop . Voor we 60 jaar oud zijn is de laatste misschien het huis uit ..en dan kun je voor je kleinkinderen zorgen .

Gepost door: Kristien & Ivan | 02-02-09

PR met zulk een Persoonlijk Raceleven is het lopen van een Personal Record niet evident. Het is al knap dat je uberhaupt nog aan marathonlopen toe komt ...

Gepost door: geert | 02-02-09

veeeeel loopplezier!

En bedankt vr je reactie op men blogje

Gepost door: INvormTinneke | 03-02-09

Druk, druk, druk... beetje plannen en alles komt goed !

Gepost door: Bjorn Paree | 04-02-09

De commentaren zijn gesloten.