27-04-09

Eurojogging te Harelbeke, 12 km in 57’04”


Eurojogging-phZaterdagnamiddag heb ik samen met Betty nog eens een wedstrijdje “out of the blue” gelopen.
Daarvoor trokken we naar de bakermat van het webloglopen, ’t is te zeggen naar de Gavers in Harelbeke voor de Eurojogging.
Daar vond enkele jaren geleden de allereerste weblogloop plaats.
Back to the roots bijgevolg …

Normaal gezien waren we verhinderd, want het derde weekend van april stond in onze agenda al lang aangekruist met verschillende “open-deur-dagen” van potentiële scholen voor onze tweeling Liza en Marie, die volgend jaar allebei de grote stap naar het middelbaar onderwijs maken.
Zo trokken we achtereenvolgens naar Spes Nostra Heule, VHSI Sportschool te Brugge ( annex een bezoekje aan het internaat ) en Sint-Theresia Kortrijk.
Aangezien de turnles van Marie last-minute afgelast werd konden we op zaterdagvoormiddag al naar Brugge trekken, zodat we ’s namiddags alsnog konden deelnemen aan de Eurojogging.

We liepen er allebei de twaalf km met drie identieke toerkes van 4 km langs kronkelende bospaadjes met zachte ondergrond tussen de jonge loofbomen en struiken met lentebloesems.
We besloten om elk onze eigen wedstrijd te lopen.
Het was grenzeloos genieten rond de immense vijver, alwaar tientallen zeilbootjes op het droge liggen en waar men kan windsurfen, duiken en zwemmen.

Ik ken uiteraard het parcours als mijn broekzak, zodat ik heel goed wist te doseren.
Daardoor heb ik eigenlijk als een Zwitserse klok gelopen : het eerste rondje in 19’, het tweede rondje kwam ik door in 38’ om te finishen in 57’04”.
Betty Spencer kwam een zestal minuutjes later binnen in 1u02’56”.

Eigenlijk vreemd dat ik opnieuw stukken sneller ben op korte(re) afstand, maar dan (nipt) de duimen moet leggen voor Betty op de marathon, terwijl we quasi exact dezelfde voorbereiding gevolgd hebben.
Nu ja, wellicht ben ik veel minder geschikt voor lange afstanden.

We besloten om nog een lekkere Petrus te degusteren en te wachten op de tombola met verrassend mooie prijzen.
Je moet blijkbaar niet snel zijn om geluk te hebben, want ik kaapte zowaar de hoofdprijs – een plooifiets met bijhorende opbergtas - mee naar huis.
Ook de kinderen vielen ruimschoots in de prijzen en met Maud stond zowaar een Spencer op het erg originele podium (cfr foto, Maud staat uiterst rechts).

Blijkbaar zijn onze genen toch ergens goed voor …


Maud-eurojogging

12:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

23-04-09

Wachten op Godot …


Deze week werd tot dusver weeral niet gesport.

In een eerder berichtje vertelde ik al over de “Extreme Make-Over” van onze tuin ten huize Spencer.
Met het mooie weer in ’t vooruitschiet zitten deze plannen nu in een stroomversnelling.
Vandaar dat er ten gepaste tijde stielmannen en klusjesmannen langs komen voor een offerte.

Zo zat ik maandag- en dinsdagavond te wachten op een tuinman, die maar niet afkwam.
Gisteren toch maar eens gebeld, maar hij was er door omstandigheid blijkbaar niet geraakt.
Geen probleem, zoiets kan gebeuren, maar hij beloofde om zeker gisterenavond langs te komen.
Weeral uren gewacht op Godot … maar opnieuw geen kat gehoord of gezien.

Verdorie, ik word daar toch lastig van.
Als ze om hun centen moeten komen, zijn ze daar wel.
Mensen die hun beloftes niet nakomen, ik zou er wat van krijgen, grrr ...

Normaal gezien ga ik op woensdagavond badmintonnen en Betty naar de judo.
Maar door te wachten op iemand die niet komt is dit weeral in ’t water gevallen.
Gelukkig dat we niet met een strak marathonschema zitten.

Vanavond ga ik zeker een toerke lopen, al komen er twintig stielmannen langs !

12:47 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

21-04-09

Kortrijk Loopt op 1 juni


kortrijkloopt









Ik heb opnieuw een wedstrijdje aan mijn agenda voor dit jaar toegevoegd, nl. Kortrijk Loopt op pinkstermaandag 1 juni.

We kregen onlangs via onze werkgever een mailtje met een oproep aan alle sportievelingen onder de collega’s.
Daarin worden deelnemers geronseld voor deze wedstrijd van 5 of 11 km door het historische centrum van Kortrijk.
In mijn departement is intussen een heel regiment verpleegsters naarstig aan het trainen voor de Ladies Run van 5 km.

Op een receptie enkele dagen terug gaf dit aanleiding tot een hilarische conversatie.
Het meisje dat onze werknemers warm moet maken voor deze wedstrijd kwam ook nietsvermoedend naar mij toe met in haar hand “een start– to– run” schemaatje.

“Komaan jong, jij doet toch ook mee, hé”.
“’t Is niet moeilijk, hé : één minuutje lopen, ééntje wandelen, terug ééntje lopen en zo elke week verder opbouwen”.
“Jij gaat dat zeker wel kunnen … .”
“Tegen 1 juni moet vijf km lopen ongetwijfeld lukken”.

Ik zag mijn rechtsreekse collega’s al gniffelen en van me wegkijken, maar ik gebaarde me van “Krommen Aas” en speelde het spelletje met veel plezier mee.

“Oei, 5 km lopen, da’ s toch ver, hé, en lastig, pfff, etc, etc…..”

Tot ene slimmerik het brave meisje na een tijdje uit haar lijden verloste door mij te feliciteren met mijn tiende marathon.

Om maar te zeggen dat er opnieuw een leuke wedstrijd op mijn kalender staat.

12:45 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

19-04-09

Malheur Bosmarathon Buggenhout


BosmarathonWe zijn nog steeds aan het afbouwen van Rotterdam.
Sowieso wordt er dan een tijdje amper gelopen, zelfs de clubtrainingen zijn er deze week wat bij ingeschoten.

Het is hier trouwens hektisch druk.
Een mens moet zijn prioriteiten kennen.

We zijn ten huize Spencer begonnen met onze “Extreme Make-over “.
’t Is te zeggen, we gaan een facelift geven aan onze tuin.
De offertes van tuinhuizen, tuinmeubilair, schilderwerken, beplanting, sauna’s, etc ... stromen hier mondjesmaat binnen.
Hopelijk kunnen we in de grote vakantie nog heerlijk relaxen in onze volledig heringerichte tuin.
’t Enigste dat we nog niet kunnen plannen is een tropische zomer.
Wie meer wil lezen over onze plannen verwijs ik door naar tuinarchitect in-spé Betty Spencer.

We hebben in mei dan ook nog twee communiekantjes ten huize Spencer - Liza en Marie - en dit gegeven zorgt ook voor de nodige drukte: feestkledij uitkiezen – uitnodigingen maken – foto’s nemen – etc ...

Om toch nog wat te ontspannen zijn we gisteren naar een concert van Simply Red getrokken in ’t Sportpaleis.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik vroeger geen grote fan was van de groep rond rosse zanger Mick Hucknall.
Ik vond de muziek wel ok, maar ook niet meer dan dat.
Wel, ik moet mijn mening herzien, want het was een subliem concert met al de grootste hits van vroeger.
Lang geleden dat ik nog zo genoten heb van een optreden.
Wat een stem en wat een présence van “roste Mick”.

Nog steeds niks over lopen geschreven, of toch ...

Ik kreeg een mailtje van ex-dreamteamcollega en ultrarunster Martine om wat reclame te maken voor een (halve) marathon in Buggenhout.
Dat ziet er alvast een prachtige natuurmarathon uit.

Gemakkelijkheidshalve heb ik deze mail eventjes geknipt, geplakt en gecopieerd.

“Hoi philippe en veerle,

alles goed met jullie? lekker even niksen na de marathon.
alhoewel veerle al snel weer aan de bak kan, de 50 is alweer snel.
trouwens, als je die leuk vindt veerle , zet texel dan maar in je agenda voor 2011.
waanzinning!!
maar dat even ter zijde.

ik heb even een vraag. wij organiseren met het adventure race team op 6 september de malheur bosmarathon.
ik zet vanavond een stukje op mijn site.
mijn vraag is omdat jullie de best gelezen belgische sites zijn of jullie een stukje willen plaatsen over deze mooie marathon.
hij is nl in buggenhout ,belgie en er is ook een halve. dus een mooie training voor alle leiemarathon gangers.
bovendien is er kermis in buggenhout dus leuk voor het hele gezin. en is er is bier , malheur na de finish :-)
http://www.adventurerace.be/adventurerace.be/malheur%20ma... is de link naar onze site.
maar ik zet er vanavond iets op dus kun je het lezen.
ik hoor het wel ,

groeten martine”

14:00 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

15-04-09

Post marathon-tijdperk


duivelDe voorbije week werd verder afgebouwd na mijn Rotterdam-avontuur.
Alle stramheid is inmiddels al lang uit de spieren weggewerkt.

Donderdag werd al een uurtje losgelopen in Wevelgem en zaterdagnamiddag nam ik deel samen met nog enkele webloglopers en facebook-vriendjes aan de Abdijbierenloop van Kruishoutem.
Ook hier werd ruim een uurtje losgelopen : er werd eigenlijk vooral gekeuveld en bijgepraat.
Lopen was hier weer het perfecte alibi om een gezellige zonnige namiddag met gelijkgestemden en “soulmates” te beleven.
Achteraf trokken we dan ook tevreden naar huis met een verse lading blonde en bruine Enames.

Ik kreeg ook wat kritiek dat mijn laatste berichtjes na Rotterdam veel te “depri” klonken.
Termen als “onhaalbare eindtijden” en “marathonloper op zijn retour” werden waarschijnlijk niet goed begrepen.
Versta me niet verkeerd, ik ben nog steeds heel tevreden over Rotterdam en mijn bescheiden marathon-palmares.
4u15’ is echt een tijd waar ik nog steeds trots op ben.

Ik wou gewoon eventjes aanhalen dat het niet evident is om telkens weer een PR te lopen en dat ik mij daarom neerleg bij iets bescheidener eindtijden met een minder slopende voorbereiding.
Noem het eerder een gebrek aan ambitie, maar je moet realistisch blijven, hé.
Een olympische medaille zit er niet meer in, hé.

Voorlopig wordt het bijgevolg wat kalmer op loopgebied.
Mijn trainingsintensiteit zal zich beperken tot de wekelijkse trainingen van Joggingclub Wevelgem op donderdagavond en van de Gavertrimmers op zondagmorgen.

Door al mijn trage duurlopen van de voorbije weken is het weeral een tijdje geleden dat ik daar nog langs geweest ben.
De marathonlopers van de Gavertrimmers liepen ook wel hun lange duurlopen, maar onze tempo’s lagen veel te ver uiteen om deze fatsoenlijk in groep af te werken.
(voor alle duidelijkheid : dat van ons is uiteraard stukken trager.)

Betty blijft uiteraard minder bij de pakken zitten op loopgebied, aangezien ze op 14 juni haar debuut als ultraloopster maakt in “Rondje Voorne”.
Dat is al over ruim 8 weken, zodat zij het zich niet kan permitteren om volledig stil te vallen.
Wellicht loop ik wel enkele duurloopjes - of toch een deel ervan - mee met haar, zodat ze niet alleen op pad moet.
Een win-win situatie, op die manier blijft mijn conditie min of meer toch op peil.

08:07 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

10-04-09

Marathonloper op zijn retour


Rotterdam12Gisteren ben ik terug een uurtje gaan loslopen in Wevelgem.
Denk nu zeker niet dat ik het parcours voor mijn volgende marathon al aan het verkennen ben.
Verre van, maar nu de wielerklassieker Gent-Wevelgem achter de rug is, kunnen we opnieuw volop van alle lopersfaciliteiten genieten.

Ik kreeg op mijn vorig bericht wat “reaktie” over het feit dat ik over mijn hoogtepunt heen ben op de marathon.

Vandaar wat toelichting :

Wanneer je met lopen start, maak je in korte tijd heel veel progressie.
Start-to-run, één minuutje lopen, ééntje wandelen, dan twee minuten, 3 , 4 , 5 , etc …
Na een tiental weken kan je al een 5 km-brevet halen.
Daarna ligt de weg breed open voor de tien km om uiteindelijk een halve marathon te ambiëren.
Wie een halve marathon fatsoenlijk kan uitlopen, droomt al snel van de marathon.

In je beginjaren van je prille loopcarrière maak je pijlsnel vorderingen.
Door te trainen word je gestadig beter en sneller.
Na een tijdje bereik je de zalige periode dat zo goed als elke wedstrijd een nieuw PR oplevert.
“Citius, Altius, Fortius, …”
Je loopt op wolkjes, alles gaat vanzelf.

Uiteindelijk bereik je op een bepaald moment een zeker basisniveau en moet je al hard trainen om van je besttijden enkele minuten of zelfs seconden af te pitsen.
Daarna stel je vast dat je steeds harder moet trainen om je vorige tijden te kunnen evenaren.

Nog later wordt zelfs dit ondanks het vele trainen steeds moeilijker.
Ik vrees dat ik momenteel in deze fase vertoef.
Uiteindelijk ontsnapt niemand daaraan.

Dit is natuurlijk niet leeftijdsgebonden.
Je hebt al dertigers “op hun retour”, terwijl er vijftig-plussers zijn, die wel nog de besttijden opstapelen.
Hoewel, deze zijn uiteraard wel dun gezaaid.
Wanneer je zoals al ik al ruim twintig jaar aan het lopen bent, weliswaar met tussenpauzes, dan is er nog bitter weinig ruimte voor progressie op rijpere leeftijd.

We gaan dus zeker blijven lopen, maar ik heb me voorgenomen om geen onhaalbare tijden - voor zover die ambitie er al ooit was - meer na te streven.

Ik heb in mijn hoofd een knop omgedraaid : waarom ons nog verder afbeulen met een slopend marathonschema voor een prima tijd als “een tragere tijd” met minder zware trainingen ook gaat.

Je hoort mij zeker niet verkondigen dat een schema waardeloos is, maar voor een trage loper als Frank Spencer heeft dit bitter weinig zin.
Ik besef uiteraard ook wel dat een marathon lopen niet gaat lukken zonder trainingen, maar ik ga voortaan enkel in Zg (Zone gevoel) trainen.
Niet meer slaafs op de dagen zoals het schema het mij voorschrijft, maar enkel op de dagen wanneer ik er zelf zin in heb en me lekker voel.

Waarvan akte …

Morgen – paaszaterdag - trekken Betty en uw dienaar op veroveringstocht voor tien bruine en tien blonde Enames in de Abdijbierenloop van Kruishoutem.
In die wedstrijd krijgt elke loper per afgelegde ronde van 1 km op de Finse piste van Kruishoutem een abdijbier cadeau.
’t Is eens wat anders dan eieren rapen.
Dat vind ik nu eens een goeie motivatie voor een training : het nuttige aan het aangename paren.
Voor de inschrijvingsprijs (€ 5 ) moet je het zeker niet laten … en ’t zijn drieëndertigers van Ename, hé !

Er wordt alvast gecarpoold met Jogginggirl en Renate.

Hieronder kan je nog eens mijn trofee van vorig jaar bewonderen , zeg nu zelf, dat nodigt toch uit om een “strike” te gooien.
Wie doet beter :-) ?

Abdijbierenloop

12:18 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

08-04-09

Rotterdam Marathon - nabeschouwing


rotterdam finish 2Bedankt voor de felicitaties naar aanleiding van mijn prestatie in Rotterdam.
Deze week wordt vooral gerust na de slijtageslag, want zo mogen we Rotterdam na het lezen van diverse blogjes toch stilaan definiëren.
Meestal recupereer ik bijzonder snel na een marathon, maar deze keer is toch wel wat (lichte) averij – zoals blaren, spierpijn, vage rugklachten, etc .. - aangericht.
Nu ja, mijn volgende marathon is pas op “20092009” en dat is nog een eindje veraf.
In tussentijd gaan we terug rijkelijk genieten van de andere “geneugtens des levens”.

Enkele dagen na de marathon maak ik zoals altijd een balans op van mijn voorjaarscampagne.

Maak je geen zorgen : voor u zit nog steeds een tevreden burger.

Wat ik wel ergens spijtig vind is dat er amper wedstrijden bestaan over 30 km, want ik vermoed dat dit toch de afstand is waar ik maximaal kan renderen.
Tot aan 30 km ging verliep alles opnieuw naar wens, maar de 12 kilometers, die je er gratis bijkrijgt, blijven toch telkens een kalvarietocht.
Waarom heeft die dekselse Griekse soldaat Phidippides destijds - een 2500 jaren geleden - geen kortere weg genomen van Marathon naar Athene ?
Ik heb die meneer Phidippides vorige zondag in het Kralingse Bos meermaals vervloekt.
Soit, gedane zaken nemen geen keer, een marathon heeft nu éénmaal de mythische afstand van 42 km 195 meter.

Mijn tijd in Rotterdam was misschien wel niet het verhoopte resultaat, maar we moeten realistisch blijven.
Sub 4 uur lopen is geen spek (meer) voor Frank Spencers bek.
Ik had natuurlijk ook vooraf kunnen verkondigen om resoluut op 4u15’ te mikken en dan achteraf kunnen triomferen, maar zo steek ik niet ineen.
Je moet durven uitkomen voor je ambities.
In tien marathons ben ik twee maal onder die magische grens van vier uren gedoken.
Ik hoef me dus niet meer te bewijzen.
Vandaar dat ik er me bij neerleg dat een “snelle tijd” lopen voor Frank Spencer voltooid verleden tijd is.

Gezien de vlekkeloze voorbereiding zonder blessures, tegenslagen en andere akkefietjes heb ik vorige week eventjes de illusie gehad om eventueel een PR te kunnen lopen.
“Sweet Dreams are made of this …”, een mens mag soms eens wegdromen.

Maar ik moet eerlijk blijven voor mezelf.
'Zelfkennis is het begin van alle wijsheid.'
Nog meer trainen dan dit voorjaar gaat met een hektisch gezinsleven helaas niet meer lukken.
Ook de weersomstandigheden waren optimaal : geef toe, het was wel warm, maar het had zondagmiddag echt veel slechter gekund.
Zelfs mijn voeding de weken vooraf ging “volgens het boekje”, mijn Leffe(s) waren bovendien gerantsoeneerd.
Ik stond dan ook behoorlijk scherp en had op de koop toe een redelijk goede dag.
Ik vind dan ook dat ik behalve die inzinking halverwege het Kralingse Bos nog relatief goed gelopen heb.

“There are no excuses”.
Meer zat er gewoon niet in.
Nu ja, mijn lichaam wordt er ook niet meer jonger op.
Mijn besttijd ligt al een tijdje achter de rug (2002) zodat we niets anders kunnen dan concluderen dat ik een marathonloper “op zijn retour” ben.

Nu ja, dat is absoluut geen schande, ik kan daar best mee leven.

Mijn volgende marathon, de Leiemarathon, voor eigen publiek - wordt er bijgevolg ééntje zonder horloge en zonder de druk van een slopend schema om een scherpe tijd te lopen.
Ik laat gewoon alles op me afkomen en probeer gezond en wel te finishen wat de eindtijd ook moge wezen.

Maar eerst gaan we nog wat nagenieten van die unieke belevenis van Rotterdam.

06:31 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

06-04-09

Rotterdam Marathon – 4u15’04”


Rotterdam 09 - a’t Is weer achter de rug, die lang verwachte voorjaarsmarathon.
Om maar met de deur in huis te vallen.
Neen, ’t is me niet gelukt om in Rotterdam onder die vier uren te duiken, noch om Betty Spencer te kloppen, maar al bij al zit hier toch een tevreden burger.

Tevreden omdat mijn tiende marathon erop zit.
Tevreden omdat de slopende trainingsweken achter de rug zijn.
Tevreden over de geweldige sfeer : het Rotterdamse publiek schreeuwt je werkelijk vooruit
Ook het webloggersteunpunt was fantastisch met aanmoedigingen en bevoorrading.
Bedankt ook aan alle supporters onderweg.
Een marathon uitlopen is en blijft een unieke onvergetelijke ervaring.

Ik had zoals in mijn laatste bericht dan toch in extremis de beslissing genomen om voor een tijd onder de vier uren te gaan.
Waarom niet, ik zat in vorm en had een perfecte voorbereiding achter de rug.
Wel, ik heb gespeeld, gegokt ... en verloren.
Tot aan dertig km zat ik nog perfect op recordkoers, maar daarna was het vet bij mij van de soep, een steeds wederkerend patroon bij Frank Spencer op de marathon.

Deze keer geen excuses : vooraf had ik een inventaris gemaakt van alle fouten uit mijn vorige 9 marathons zoals te snel starten, te weinig trainen, te weinig drinken en/of eten, te weinig dertigers als duurloop, etc ..
Wel ik heb alle fouten uit mijn vorige wedstrijden vermeden.
Zelfs de weersomstandigheden waren dit jaar optimaal.

Wat is er dan misgelopen na 30 km ?
Eigenlijk niets, maar ik heb eens te meer mogen vaststellen tot mijn eigen scha en schande dat de marathon pas begint na dertig km.
En dan ben ik een matige recreatieve loper met beperkingen : mijn lichaam kan blijkbaar maar drie uren normaal functioneren.
Daarna begin ik het steeds zwaarder te krijgen, gaat de hartslag pijlsnel omhoog en moet ik het tempo lossen en op het einde zelfs steeds langer wordende stukjes wandelen.
En immer terugkerend scenario ...

Na 30 km lag ik nog 6 minuten voor op Betty maar in het dekselse Kralingse Bos begon mijn motor te sputteren en was ik al stiekem aan het omkijken waar ze bleef.
Na 36 km nam ze me te grazen en liepen we nog een tijdje samen, maar ook toen moest ik onherroepelijk lossen.
Ze stelde nog voor om samen over de finish te lopen en om bij mij te blijven, maar als het vat leeg is, gaat dat niet, hé.
Eigenlijk heb ik nu dikke spijt dat ik toen niet iets meer op mijn tanden gebeten had, want verderop was mijn dipje voorbij en kon ik terug wat versnellen.
Als je aan de finish na 42 km maar 36 seconden verschil telt, kan je even goed hand in "hand over de meet" lopen.

Jammer, maar gedane zaken nemen geen keer.
Deze morgen doet elk spiertje pijn, is het een gesel om van de trap te komen, maar ben ik best tevreden.
Mijn tiende marathon is terug binnen en met 4u15’ heb ik zelfs mijn vierde besttijd gelopen.
Dus mogen we tevreden terugblikken.
We hebben het toch maar gedaan, hé.



2009-04-05_marathon-rotterdam-philippe-lagae

06:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (35) |  Facebook |

03-04-09

Rotterdam Marathon – Here we come …


PintjeBedankt voor de talrijke mooie pronostiekjes.
Jullie schatten mijn conditie blijkbaar erg hoog in en sommigen zijn zelfs van mening dat een toptijd lopen in Rotterdam “een eitje” wordt en dat ik mijn PR bij wijze van spreken al op zak heb.
Ik hoef nog enkel maar te lopen.
Je mag trouwens nog altijd – tot zondagmorgen 10u59 - een pronostiekje wagen en naar aloude goede traditie, een fles wijn voor diegene, die mijn eindtijd het best kan inschatten.

Ik vrees dat een PR lopen toch niet van een leien dakje zal lopen, want om dit te fiksen moet ik een halfuur sneller lopen dan tijdens mijn vorige marathon.
Dat ik op mijn jubileum-marathon beter ga doen dan Helsinki denk ik nu zelf ook wel, maar een half uur … ?
Deze evidentie voor jullie lijkt me toch van het goede teveel.

Nu ja, hoe dan ook, alle reakties geven me terug een boost zelfvertrouwen om er zondag tegenaan te gaan.
De voorbije weken vreesde ik nochtans om het marathontempo geen volle 42 km te kunnen volhouden.

Mijn te volgen taktiek ligt nu toch ook al min of meer vast.
Zondag ga ik samen met Betty de pacers van 4 uur – de groene ballonetjes – volgen en dan zien we wel waar het schip strandt.
Zo ga ik me zeker niet verbranden in de aanvangsfase en wie weet, als ik in de slotfase nog wat kruit over heb in de kuiten, dan zit er eventueel nog een (lichte) versnelling in en dan schud ik Betty Spencer wel van me af.
Piece of Cake !

Oei, dat laatste was uiteraard maar een grapje.
“The Battle of the Sexes” is blijkbaar begonnen.

Nu ja ik kan hier zo veel leuteren en speculeren over taktiek en wedstrijdindeling als ik wil.
Alles is uiteraard heel relatief en hangt af van de conditie van de dag.
De ene dag heb je goeie benen en vlieg je over het asfalt, de andere dag raak je dan weer geen poot vooruit.
We zullen bijgevolg maar duimen voor het eerste.

Iemand vroeg me ook hoe het gaat met mijn carboloading.
Je weet al dat ik daar heel sceptisch tegenover sta, maar ik ging toch een poging wagen om Betty’s concept zo goed en kwaad als kon te kopieren en imiteren.

Nu ja, dan wel op de manier van Frank Spencer.
Wat ik wel merk is dat ik de laatste tijd ontzettende honger heb en ik heb dan ook al extra veel gegeten de laatste dagen.
Mijn visie daarop is : je lichaam kan maar maximaal x-aantal gram koolhydraten per uur “extra” opslaan.
Als je dan gigantisch veel eet, geraak je sowieso aan dat maximum en heb je de hoeveelheid koolhydraten zeker binnen.
“Klaar als een klontje” en de carboload-theorie volgens de Spencer-logica.

Verder wens ik alle dapperen zondag ontzettend veel sukses !
“Moraturi te Salutant !”

We gaan de bloggende marathonlopers zondagmorgen om 10u15 alvast “irl” groeten aan het politiebureau zoals afgesproken.
Aan de thuisblijvers kan ik als tip nog meegeven dat de wedstrijd “live” op tv komt, op NL-2.
Misschien zie je in de massa Frank Spencer wel ergens strompelen … .
Je kan me herkennen aan mijn rode webloglopers-shirt en ik ga diegene zijn, die net achter het groepje Keniaantjes aan het lopen is :-).

En nu mijn stembanden nog wat insmeren om straks mee te brullen met Lee Towers.

"When you walk through a storm
Hold your head up high
And don't be afraid of the dark
At the end of the storm
Is a golden sky
And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind
Walk on through the rain
Tho' your dreams be tossed and blown

Walk on, walk on
With hope in your heart
And you'll never walk alone
You'll never walk alone"


R'dam-kids

12:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

01-04-09

Rotterdam Marathon : pronostiek


We zijn op amper vier dagen van “Marathon Day”, tijd dus voor een voorzichtige prognose.

Een tijdje geleden schreef ik al dat ik resoluut voor een PR ging (= 3u57’42”), maar deze stelling zou ik vandaag de dag toch wel enigszins willen afzwakken.
Dat PR is nu ook al zeven jaar geleden en een mens verjongt er niet op, hé.
Het is op de koop toe ook al drie jaar geleden dat ik nog eens onder de magische grens van vier uren gedoken heb.
Mijn laatste vijf marathons liep ik bovendien zonder uitzondering allemaal boven de 4u20’, dus lijkt het me weinig realistisch dat ik er nu op mijn tiende marathon er in één keer bijna een half uur van af pits.

Vandaar dat ik "mijn persoonlijke targets" voor Rotterdam eens opgemaakt heb.

Prioriteit nummer 1 : een mooie marathon lopen en gezond en wel finishen zonder stukjes wandelen.

Prioriteit nummer 2 : beter doen dan het débacle van Helsinki (4u26’), toen ik genadeloos moest lossen van Betty Spencer en op het einde nog een gigantische tik van de hamer kreeg.

Prioriteit nummer 3 : Betty Spencer kloppen, al moest het in een milimetersprint.

Prioriteit nummer 4 : onder de magische grens van vier uren duiken.

Prioriteit nummer 5 : een PR lopen ( =3u57’42”).

0 op 5 halen is een “worst case scenario” : eerlijk is eerlijk, dan ga ik diep ontgoocheld zijn en in dat geval lijkt Rotterdam “Frank Spencers allerlaatste zwanezang” te worden en haal ik er de stekker uit na tien marathons.
Dan heeft het weinig zin om verder al die energie in mijn trainingen te stoppen.
2 op 5 halen lijkt me enigszins realistisch : ik voel me goed, sta scherp en heb veel zin om er zondag in te vliegen.
3 op 5 halen is een droomscenario, maar wordt aartsmoeilijk want Betty is in bloedvorm en gaat voor 4u04’04” en zal daar volgens mij probleemloos in slagen.
5 op 5 halen is een utopie, die kansen zijn omzeggens nihil, maar ja, een mens mag ook eens dromen, hé.

Als ik 5 op 5 haal krijg ik van Betty als beloning mijn gewicht in Leffe.

Ik kan natuurlijk ook 4 op 5 halen maar falen in mijn derde doelstelling of prioriteit 3 wel halen, maar de overige vier mislopen.
Alles is uiteraard mogelijk, maar dit is “logica op zijn Spencers” en leidt ons veel te ver af.

Nu ja, ik kan dit alles gerust relativeren.
’t Is “maar” een loopwedstrijdje, ons leven hangt er niet van af, hé.

Ik heb trouwens voor de fun eens een rondvraag gedaan – voor alle duidelijkheid bij niet-lopers – en amper 2 op 10 wist de afstand van een marathon correct in te schatten.
Als je dan aan diezelfde mensen vraagt hoelang ik er dan wel over ga lopen, dan krijg je antwoorden tussen 50 minuten en 9 uren, om maar te zeggen dat niemand – behalve ikzelf dan – wakker ligt van Frank Spencers eindtijd op de marathon.

Maar, euh …, wat denken jullie ?


Rotterdam11

06:40 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |