02-07-09

Life begins at forty


40-2Hipperdepiep, hiep, hiep, hoera, vandaag is er ééntje jarig ten huize Spencer.
Betty Spencer stapt vanaf vandaag op tram 4 en krijgt bijgevolg “een nieuwe voordeur”.
Iedereen beweert dat het leven pas begint op 40, dus dat belooft alvast.
Ik heb een heel bijzonder cadeau gekocht.
Ze zal alvast in de wolken zijn, rarara ?

De vakantie is eveneens goed ingezet voor de meiden Spencer.
De rapporten zijn in ontvangst genomen – bingo, vier op vier – en voor Marie en Liza werd het zelfs een plechtig afscheid aan de lagere school met een ceremoniële diploma-uitreiking.
Liza gaat volgend schooljaar naar het middelbaar onderwijs in dezelfde school, Spes Nostra Heule, maar moet vanaf september gewoon een andere ingang nemen, het spreekwoordelijke hoekje om dus.

Voor Marie wordt de eerste september ongetwijfeld een heel spannende dag, want zij gaat volgend jaar naar de sportschool VHSI in Brugge.
Meer nog, zij gaat op internaat en wordt voor de eerste maal in haar schoolloopbaan gescheiden van haar tweelingzus Liza.
Het zal ongetwijfeld wat wennen worden voor haar, want ze kent er echt niemand, maar ik ben er van overtuigd dat ze haar plan wel zal trekken.
Die komt er heus wel in het leven.
We hebben ook alle vertrouwen in de school en het internaat : zij gaan daar beslist goed zorgen voor onze Marie.
Dit is zeker geen onvoorbereide stap of impulsieve beslissing geweest.
Het was trouwens haar eigen keuze om op internaat te trekken.

Sportschool, dit impliceert dat de conditie zeker niet mag verwateren tijdens de vakantie.
Vandaar dat we gisteren de handen in elkaar geslagen hebben en zo waar samen een toerke van 2 km gelopen hebben.
We gaan proberen dit regelmatig te herhalen met een wekelijkse lichte opdrijving van tempo en afstand.

Voor ondergetekende wordt dit terug een start-to-run sessie na weken ziekte.
Die twee kilometerkes gingen trouwens erg moeizaam gisteren en dat voor een marathonloper.
Lastig, zenne !

Was het de warmte of iets anders, maar mijn conditie is blijkbaar “ribbedebie”, foetsie dus.
Ik werd de laatste meters zelfs genadeloos gelost door mijn twaalfjarige dochter.

Nu ja, het is alvast weer een stap in de goede richting.

Betty1

13:09 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Yep....Philippe ook kleine meiden worden groot en de grote meiden ineens 40! één voordeel, het leven wordt er niet minder vrolijk van

Gepost door: Tiny | 02-07-09

feest! ach, de eerste 2 kilometer zijn het lastigst in de marathon, en de heb je ondertussen al gehad, dus.
Proficiat aan jonge Betty en de verouderende meiden ... uiteraard hadden ze puike resultaten; 't zit in de genen hé (wat een geluk dat ze op de mama lijken ;-))) )

Gepost door: geert | 02-07-09

Ik ben zoo curieus naar het kadoke voor Veerle, laat snel ietske weten hé!

Gepost door: Wendy | 02-07-09

40!! Van harte!! en ja, het leven begint pas bij 40, dus geniet er volop van! Proficiat!!!

Gepost door: RunningRonald | 02-07-09

In de wolken... Zou het iets te maken hebben met een parachute? Ik ben zo benieuwd:-)

Gepost door: Spencerwoman | 02-07-09

Nen dikke proficiat voor Betty...er komen nog veen mooie loopjaren aan.

Gepost door: natalie | 02-07-09

Fefeliciteerd!.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 02-07-09

Yep... Goed geraden, binnenkort "spring ik uit een vliegmachien"...
Mercikes, het wordt beslist een schitterende ervaring!

Gepost door: Spencerwoman | 02-07-09

't is van de warmte hoor, der was rien de knots zuurstof in de lucht
En 40 is een mooi rond getalleke ! tel jouw kms samen met Betty's jaarkes en zie je wel : je bent er al !

Gepost door: jogginggirl | 03-07-09

De commentaren zijn gesloten.