31-08-09

Weblogloperstraining te Mol


Zo, de grote vakantie zit er weeral op.
We kunnen alleszins niet klagen want we beleefden dit jaar een topzomer.
Ons laatste weekje verlof in Middelkerke verliep ook prima.

Morgen gaan alle meiden Spencer terug naar school : 1 september gaat bijgevolg een hektische dag worden ten huize Spencer.
Voor ons Marie wordt het zelfs een dag met een heel speciaal tintje, want zij trekt morgenvroeg voor het eerst op internaat naar Brugge, alwaar ze Sport- en Handel gaat volgen.
Dat wordt beslist een spannende dag.
Nu ja, vorige week kon ze al naar de kennismakingsdagen gaan in Brugge en ze was alvast in de wolken, die trekt heus haar plan wel.

En werd er ook gelopen de voorbije dagen, Mister Spencer?

Yes indeed, we kunnen bijgevolg niet klagen over de revalidatie.
In augustus werd tot dusver 110 km gelopen in 14 sessies.
Als je ziet vanwaar ik kom, is dit allesbehalve slecht.

Het lopen op zich verloopt zelfs zonder enige hinder.
Als ik sporadisch wat last heb is dit altijd nà de inspanning, maar dit gaat dan meestal wel over.
Ik heb wel al gemerkt dat dit telkens gebeurt wanneer ik twee dagen na elkaar of langer dan een uur loop.
De pijn steekt ook vooral de kop op wanneer ik veel zijwaarts loop of scherpe bochten neem.
Wanneer ik bijvoorbeeld in ’t Park slalom tussen de poortjes, die de (brom)-fietsen moeten tegenhouden, durft mijn heup ook al eens tegen te werken.
Als je dat weet, kan je er ook iets aan doen.
Voortaan neem ik alle poortjes nu “in slow motion”.
Het is wel geen zicht, maar als je merkt dat het helpt, dan maakt dit niets uit.

Nu “mijn comeback” terug de goede richting uitgaat, kwam de goesting al snel om komende zondag mee te lopen op de training van de webloglopers aan het Zilvermeer van Mol.
Enkele weken geleden leek dit nog uitgesloten, maar gezien ik nu al vlotjes een uurtje aankan, mogen die 12 kilometers ook wel geen probleem opleveren.
Ik kijk er al naar uit om iedereen eens terug te zien, sommigen zelfs voor het eerst in levende lijve.

Betty gaat ook een stukje (12 km) meelopen en maakt daarna ‘s middags haar triathlondebuut om en rond het Zilvermeer.
Wij blijven bijgevolg supporteren voor al onze bloggende triathleten en daarom kunnen wij helaas niet blijven voor het middagmaal.
De start van de training is om 10u00 en de marathoniens gaan al vlug een viertal uren in de weer zijn (35 km à 9,5 km/u, drankpauzes inclusief).
Als je dan nog de douches en omkleden meerekent, dan gaat het al gauw een stuk in de namiddag worden.
Voor onze kinderen zou dit net iets te laat worden en bovendien is de triathlon dan volop bezig.

Tot in Mol !

webloglopers groep

19:05 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

20-08-09

FDH-dieet


Nijmegen_stadhuis_marikenVorige week zijn we er eventjes tussenuit geknepen voor een weekendje “Shopping and Dining” in Nijmegen, de oudste stad van Nederland.
Een heerlijk arrangement met alles erop en eraan.

Nijmegen is een leuk stadje aan de Waal nabij de Duitse grens en we hebben er een superweekend beleefd, rijkelijk overgoten met alle “geneugten des levens”.
In de heenreis was er trouwens een leuke koffiestop bij onze gastvrije Noorderburen Tiny en Sjan en op onze terugreis bezochten we ondermeer het Bevrijdingsmuseum in Groesbeek.

Topweekend bijgevolg, maar keerzijde van de medaille was dat mijn weegschaal maandagmorgen hevig geprotesteerd heeft.
De laatste maanden waren er ook al ongemerkt enkele overtollige kilootjes bijgekomen.
Logisch als je noodgedwongen van gemiddeld zes uren lopen per week in één klap naar nul vervalt.
Nu ja, op zich vond ik dit nog zo erg nog niet, want het is trouwens vakantie en dan moet de boog niet altijd zo strak gespannen staan.

Maar “trop is teveel” : op een bepaald moment werd ik pijnlijk geconfronteerd met deze Bourgondische levensstijl.
Dit kritische keerpunt kwam er toen we ons aan het klaarmaken waren voor onze gastronomische maaltijd – inclusief bij het arrangement – en ik de knoop van mijn beste broek niet meer dicht kreeg.
No way, het ging echt niet.
Erg confronterend : zo kon het niet verder.

Aangezien Betty maar één chique broek in de valies gestopt had, ben ik dan maar noodgedwongen meegetrokken in een weliswaar deftige short.
Niet meteen een zicht in dat gedistingeerd etablissement, maar gelukkig was het buiten erg warm, zodat ik niet de enige was die er in short rondliep.

Het verdict van onze weegschaal was na ‘t weekend bikkelhard en toonde me het leuke cijfer van 77 kgr., terwijl dit vier maanden geleden nog 70 kgr. was.
Tegen het jaareinde moet dit beslist terug schommelen rond dit ideale marathongewicht.
Frank Spencer staat bijgevolg in promotie : - 10 %.

Meteen het sein om een sportief actieplan op te stellen.
Aangezien het lopen zich momenteel beperkt tot korte stukjes van ongeveer 45 minuten op het gemak kwam de gloednieuwe koersfiets alvast goed van pas.
Zo heb ik samen met Betty het parcours van de Leiemarathon heen en terug afgefietst en gisteren ben ik nogmaals solo naar de Kluisberg getrokken.

Aangezien sporten alleen absoluut geen garantie is op sukses wordt ook op voedingsgebied de broeksriem strakker aangetrokken : veel groenten en fruit, weinig snoep en gebak en geen alcohol.
Verder volg ik gewoon zo goed als mogelijk het FDH -fret den helft – principe.
Niet zo leuk, maar éénmaal ik terug volop kan lopen en sporten kan er terug weer wat gezondigd worden.

Zaterdagmorgen trekt het ganse gezin Spencer naar de Belgische Kust - Middelkerke - om nog een laatste weekje te ontspannen vooraleer begin september alles terug zijn gewone gangetje -werk en school - gaat.

So long !

12:28 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

13-08-09

Fietsen op de Kluisberg


fiets1Gisteren heb ik terug 7,5 km in de Gavers gelopen en deze keer bleven die vervelende krampen in de heup “the day after” gelukkig achterwege.
Waarschijnlijk had ik zondag wat te veel hooi op mijn vork genomen door in één keer mijn vorige langste afstand te verdubbelen.
De revalidatie verloopt dus verder naar wens met hier en daar een klein mankementje, letterlijk en figuurlijk.

Om de intensieve belasting voor de heup tijdens het lopen wat te ontlasten en toch de nodige calorieën te verbruiken wissel ik momenteel het lopen wat af met fietsen.
Vorige week hebben Betty en uw dienaar immers een vervroegd verjaardagsgeschenk gekocht, namelijk een koersfiets voor elk van beiden.

Ik was al een tijdje aan het uitkijken op Ebay en Kapaza e.d. naar tweedehandse koersfietsen, want ik wilde zeker geen fortuin spenderen aan een sportief nevenproject en duur folietje, terwijl het lopen toch onze sport nummer één blijft.
Want ik ken mezelf : wanneer ik terug in volle marathonvoorbereiding ben, verdwijnt die koersfiets opnieuw onder een dikke laag stof.
Maar tweedehands vond ik niet meteen mijn gading : de ene fiets was te duur, de andere was te ver, nog een andere was te goedkoop, zodat ik het zaakje dan weer niet vertrouwde.
Veel kans dat je dan een kat in een zak koopt …
Vandaar dat we maar meteen een spilsplinternieuwe gekocht hebben.
Je leeft maar één keer, hé.

Een kleine testrit langs ons LLD-parcours (lange langzame duurloop) was alvast een meevaller.
Ik heb me intussen ook alle kaarten van de naburige knooppunten in het fietsroutenetwerk aangeschaft, want wij wonen zonder het zelf te beseffen centraal langs enkele heuse fietsparadijzen (Leiestreek, Vlaamse Ardennen, Heuvelland, Brugse Ommeland, Kuststreek).

Aangezien het (marathon)-lopen noodgewongen op een lager pitje staat, lijkt dit de ideale manier om terug de lamentabele conditie op te vijzelen.
Dinsdag werd alvast de Kluisberg bedwongen, hoewel ik het laatste stukje naar het Torentje quasi stil stond en zwaar afgezien heb.
De Ventoux bedwingen zal nog niet voor morgen zijn : ik wist niet dat fietsen zo lastig kon zijn.
Lopen vind ik persoonlijk veel makkelijker.

Toch konden we allebei de top bereiken zonder voet aan wal te zetten : die Leffe op het terras was dus dubbel en dik verdiend.
Als ik eens links en rechts andere blogjes afloop ben ik absoluut niet de enige met een fietspassie.
Meer en meer loop-bloggers schakelen blijkbaar over naar het fietsen en zwemmen.
Straks moeten we nog switchen van webloglopers naar weblog-triathleten of Facebook-bikers.

Maar maak u alvast geen illusies.
Triathlonambities heb ik niet : daarvoor is mijn baksteenslag compleet ontoereikend.
Ik vrees dat de eerste atleet al op het podium zou staan, wanneer ik uitgeput uit het water zou strompelen.

De komende dagen trekken we naar Gelderland voor een relaxweekendje in Nijmegen.
Eerste stopplaats is Retie in de Kempen alwaar we ons jongste Maud droppen op JRK-kamp en onze andere drie meiden bezoeken.
Na een maaltijd – en afwas, want de traditie vereist dat de ouders altijd de afwas doen op de bezoekdag – trekken we verder richting Nijmegen.
Leuk detail is dat we onderweg in Uden nog een koffiestop hebben bij onze lieve Noorderburen Tiny en Sjan.

Oranje, here we come …

16:52 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

10-08-09

Processie van Echternach


Kemmelberg23Zoals in een vorig bericht beloofd ben ik hier terug met wat duiding over mijn sportieve aspiraties.
Na verplichte rust kriebelde het natuurlijk al lang om stilaan de loopschoenen vanonder een dikke laag stof te halen.
Ik had voorheen al stiekem enkele toerkes blok gelopen in onze straat, maar dit was geen onverdeeld sukses gebleken zodat ik besloot om mijn gedwongen rusttermijn plichtsbewust uit te doen.

Sinds begin deze maand mocht ik uiteindelijk officiëel wat loslopen en die gelegenheid heb ik uiteraard gretig aangegrepen.
Gisteren liep ik zelfs ruim een uur met de Gavertrimmers.
Zalig natuurlijk dat lopen in een bos bij het ochtendgloren, maar toch bleef ik achteraf met een dilemma zitten.

Het lopen zelf verloopt pijnloos, maar vreemd genoeg begint die heup terug te zeuren, wanneer ik na een verkwikkende douche terug naar beneden strompel.
Ik snap het niet zo goed : waarom doet het dan geen pijn tijdens het lopen zelf.

Na een dag gaat dat manken wel over en kan ik terug normaal stappen en lopen.
En dan begint terug die twijfel te knagen : doe ik er wel goed aan om nu al de draad terug op te nemen, moet ik nu weeral enkele maanden langer wachten of zoek ik best een andere sport, zoals het laatste advies van de dokter.
Wellicht ben ik ook wat overmoedig geweest.
Zijn er ervaringsdeskundigen onder de bloggers ?

Mijn loop-comeback wordt bijgevolg een processie van Echternach, twee stappen vooruit en ééntje achteruit.
Misschien logisch aangezien Frank Spencer in dit Luxemburgs stadje zijn debuutmarathon gelopen heeft.

Dus voorlopig staat het lopen op een laag pitje : rondjes van een halfuurke op zachte ondergrond en aan een maximale snelheid van 9 km/u.
’t is uiteraard genen vetten, maar een kinderhand is gauw gevuld.

In tussentijd gaat Frank Spencer verder op zoek naar zijn hopeloos verloren gelopen conditie door te fietsen met zijn nieuwe koersfiets, een vervroegd verjaardagsgeschenk van Betty.
Nu ik in verlof ben tot september zitten de Kemmel- en de Kluisberg al te wachten op onze doortocht.

09:01 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

06-08-09

Leven als God in Frankrijk


P1050349 [Desktop Resolution]Terug van weggeweest, onze eerste luik van de vakantie zit erop met een prachtige trip naar het zonnige zuiden van Frankrijk.
We konden genieten van de rust, du vin, du pain et du boursin.
Leven als God in Frankrijk met om de twee dagen een uitstapje.

Zo bezochten we typische Provençaalse stadjes als Vaison-la-Romaine, Séguret en - speciaal voor de Hollanders - Orange.
Aktie – kanovaren - was er in de Ardèche rondom Vallon-Pont-d'Arc en snoepen in het Bonbon- en Nougatmuseum in Montélimar.
Ik gaf mijn ogen ook wat de kost om uit te kijken naar interessante bed & breakfast-pandjes : prospectie voor een verre (onbereikbare ) droom.

Hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) was uiteraard de aankomst van de Tour de France op de Mont Ventoux.
Wat een geweldige sfeer met honderdduizenden gekke wielerfans op de flanken van de Kale Reus.
Maar een gelijkaardige chaos na afloop toen diezelfde meute langs de smalle flanken terug huiswaarts reed en je lijf en leden moest zien te redden.

Betty had er blijkbaar nog niet genoeg van gekregen, want enkele dagen later bedwong ze zelfs samen met Trimmer Rony al lopend de grijnzende Ventoux.
Foto’s en dito uitleg van dit huzarenstukje vind je uiteraard op haar blogje.

Daarmee zat het eerste gedeelte van ons verlof erop.
Deze week volgt terug een weekje “arbeiten”, maar volgende week ben ik al terug in verlof tot begin september.
We plannen nog een weekendje Nijmegen medio augustus en trekken nog een weekje naar de Vlaamse Kust (Middelkerke) eind deze maand.

Tussenin wordt er ook al terug gesport, maar begrijpelijkerwijs is dit op een erg bescheiden niveau.
Mijn conditiepeil is na ziekte en antibioticakuur tot onder de zeespiegel gezakt.
Nu ja, we mogen absoluut niet klagen.

Een drietal maand geleden lag ik nog quasi verlamd in een ziekenhuis en was sporten nog een verre illusie.
In een volgend bericht meer over mijn sportieve perikelen.



P1040825 [Desktop Resolution]P1040774 [Desktop Resolution]























P1050106 [Desktop Resolution]P1050112 [Desktop Resolution]p266

12:39 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |