29-09-09

Rapper dan een Ezel


Kuurne1We hebben opnieuw een “zwaar” weekend achter de rug.
Voor de gelegenheid trokken we met de bende van den Ast Classics – allen oud-bestuursleden van de legendarische jeugdclub den Ast te Heule - terug op stap.
Deze keer hadden we een ruime comfortabele vakantiehoeve de Walleboom in Lo-Reninge (bachten de Kupe) met onze bende van 35 personen (17 volwassen en 18 kinderen) integraal afgehuurd voor een Bourgondisch weekendje leute en plezier.
We hebben ons uiteraard zoals steeds heel kostelijk geamuseerd.

Twintig jaar geleden konden we nogal ’t één en ’t ander verzetten en tot een gat in de nacht doorzakken.
Helaas is de tijd niet stil blijven staan, want hedentendage is de recuperatie stukken minder geworden en ben ik al de ganse week extra vermoeid.
Eens te meer het bewijs dat we geen “drie maal zeven” meer zijn.


Hopelijk zijn we fit tegen vrijdagavond, want dan staat Rapper dan een Ezel, de halve marathon van Kuurne op onze kalender.
Betty gaat in Kuurne voor eigen volk resoluut voor een nieuw PR op de halve marathon en ondergetekende is daarbij opnieuw als trouwe supporter van de partij.
Er gaan trouwens heel veel bekenden in Kuurne meelopen en aan de zijlijn staan, teveel om op te noemen.

Eigenlijk kriebelt het eerlijk gezegd wel een beetje om zelf mee te lopen, maar ik heb me na lang wikken en wegen dan toch niet ingeschreven.
Het is al een half jaar geleden dat ik nog meer dan 14 km gelopen hebben en dan direct een halve marathon lopen lijkt me een beetje van het goeie teveel.
Bovendien is er jammer genoeg voor ’t eerst een tijdslimiet van 2u15’ ingevoerd en al wie de laatste ronde (van 5 km) na 1u45’ doorkomt wordt zonder pardon uit de wedstrijd gehaald.
Eigenlijk een streep door de rekening van de trage genietende lopers.
Ik vrees dat mijn huidige conditie nog ontoereikend is om die limiet te slopen.

Met andere woorden, “de Kuurnse Ezel” is op dit moment nog stukken sneller dan “dienen anderen ezel Frank Spencer “….

19:15 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

22-09-09

Leiemarathon als waterdrager


waterdrager1Zondag was het dan eindelijk zo ver : op de magische datum “20092009” werd onder een stralende hemel de tweede Leiemarathon gelopen.
Voor ondergetekende een dag met eerder gemengde gevoelens : in eerste instantie blij om iedereen eens terug te zien na ziekte, maar van de andere kant had ik uiteraard ook dolgraag zelf mee gelopen.

Op verschillende berichtjes kan je her en der lezen hoe het de meeste bloggers vergaan is.
Sommigen hebben een prachtprestatie neergezet, anderen liepen dan weer een PW – Personal Worst- tijd, nog anderen gingen volledig “kopje onder” in de Leie.

Eens te meer het bewijs dat elke marathon onvoorspelbaar is en blijft.
Hoe goed je ook getraind hebt, soms blijft het marathonbeest moeilijk te temmen.

Op deze weblog voor de afwisseling eens geen echt wedstrijdverslag – daarvoor moet je maar de blogjes van de talrijke deelnemers afschuimen - maar eerder een impressie vanaf de zijlijn vanuit het oogpunt van de waterdrager.

Zoals afgesproken zou ik Betty begeleiden met de fiets.
“Easier said than done”.
Eigenlijk is de taak van de niet-lopende partner absoluut niet te onderschatten.
Vooreerst mocht ik voor dag en dauw op een ontieglijk uur opstaan om naar de warme bakker te fietsen voor verse pistolets en rijsttaartjes.
Betty bleef lang(er) in bed liggen om maximaal uitgerust aan de start te verschijnen.
Daarna trok ik naar Wevelgem om onze tweede wagen daar ergens in de buurt te deponeren, zodat we na de wedstrijd vlot terug thuis konden geraken.
Ik keerde al lopend terug huiswaarts (5 km) en zodoende had ik ook mijn trainingskilometers in de benen.
Het nuttige aan het aangename paren – of time management - heet dit ten huize Spencer.

Eenmaal thuisgekomen en gedoucht mocht ik Betty en de kinderen wakker maken.
Daarna onze jongste Maud rap klaarmaken en naar mijn moeder brengen.
De drie oudsten zouden achteraf met de fiets wel aan de brug in Bissegem geraken.

In tussentijd had Jogginggirl Veerle gebeld met het interessante voorstel om ons naar Deinze te brengen, zodat we ’s avonds niet meer naar Deinze moesten rijden om onze wagen op te pikken. Thanks !
Jogginggirl was de pechvogel van de Leiemarathon door enkele dagen voordien ziek te vallen. Desalniettemin was ze als trouwe supporter van de partij.
Bijgevolg waren we ruimschoots op tijd in Deinze en was het zoals steeds gezellig samentroepen met vele bekenden (bloggers, Gavertrimmers, JC Wevelgem-leden, familie, vrienden en kennissen, etc …)
In de loop der jaren zie je op elke marathon steeds meer vertrouwde gezichten opduiken en dat is altijd leuk.

Om klokslag 12u00 – na een minuut stilte voor de onfortuinlijke Freddy Vanhoucke, die bij de vorige Leiemarathon verongelukte – gingen de lopers op pad voor hun rit van 42 km.
Aan het 5-km mochten de fietsers aanpikken en ging het onder een loden zon richting Wevelgem.
Eigenlijk best grappig : er werd al weken gespeculeerd over de richting van de wind – aanvankelijk noordenwind, dan weer zuidenwind en vice versa – maar bijna niemand had gedacht dat de zon wel eens de grote spelbreker kon zijn.

Een marathon volgen per fiets is eigenlijk best leuk : je stopt al eens om een praatje te maken, want je ziet vele bekenden opduiken langs de Leieboorden.
De fiets was trouwens voorzien met een geïmproviseerd drankenbakje (cfr. foto): er pasten precies zes Leffes in :-).
Af en toe reik je een drankflesje aan, je stopt al eens om een “foto te trekken”.
Je zorgt voor proviand : gelletjes, zoutkoekjes, repen, etc … en je geeft ten gepaste tijde eens een aanmoediging, tussentijden of enkele tips door.
In enkele woorden samengevat, ik fungeerde als een trouwe steun en toeverlaat in moeilijke momenten, al zijn die er voor Betty eigenlijk amper geweest.

Aan de brug van Bissegem kwam dan het “kippenvelmoment”, toen onze vier dochters met ons 82-jarig memeetje (mijn moeder) aan de kant stonden met een groot spandoek.
Er stond ook opvallend veel publiek onderweg.
Mijn broer Paul en zus Bernadette liepen ook de Leiemarathon en het oorspronkelijke idee was om tesamen door te komen en op die manier hulde aan “ons memeetje” te brengen.
Helaas kon ik er door de gekende omstandigheden niet bijlopen, plannen helaas doorkruist bijgevolg.

Vanaf Bissegem gingen onze meiden met de fiets mee richting finish te Wevelgem, alwaar ze de laatste honderd meters met hun mama over de finish liepen in 4u08’10”, een nieuw PR voor Betty

Achteraf werd in de Porseleinhallen nog ruimschoots tussen pot en pint nagekaart.
Sommigen waren euforisch, anderen mochten dan weer hun wonden likken.
Nu ja, laat ons wel wezen, iedereen die een marathon uitloopt is ongeacht de eindtijd uiteraard een winnaar.

Op naar de Leiemarathon 2011 !

waterdrager2

18:07 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

15-09-09

Leiemarathon op “20092009”


Leiemarathon-logo De voorbije week werden 36 km afgehaspeld in vier shiften.
Niet slecht, maar uiteraard ruim onvoldoende om komende zondag van start te gaan in de Leiemarathon.

Eventjes heb ik nog de illusie gehad om mijn comeback te maken in Rapper dan een Ezel, de halve marathon van Kuurne op vrijdagavond 2 oktober.
Maar bij nader inzien is dit wellicht geen goed idee : voorlopig kan ik wel zonder enige hinder mijn kilometers draven, maar het is aangewezen om geen onnodige risico’s te nemen.
We mogen immers geen stappen overslaan in de revalidatie.
Tegen Deinze – Aalter op 11 november moet ik normaal gezien terug “den ouden” zijn en vanaf dan kan ik terug mijn pijlen richten op een voorjaarsmarathon (London or/ou Paris).

Zondagmiddag loopt Betty haar vijfde marathon, namelijk de Leiemarathon.
Bijgevolg start straks de carbo-loading ten huize Spencer.
Ze is ook al enkele dagen met spanning de weerberichten aan het volgen voor de regio, en wonder boven wonder, we krijgen zondagmiddag waarschijnlijk forse rugwind tussen Deinze en Wevelgem.

En geloof me vrij, dat is eerder zeldzaam.
In de meeste gevallen is het langs de Leie richting Frankrijk beuken tegen de wind.
Maar de wind komt nu al ruim een week uit het Noord-oosten en laat dit nu net de richting zijn van waaruit er naar Wevelgem gelopen wordt.
De organisatoren hebben ongetwijfeld een deal gesloten met de weergoden.
Duimen dat de wind de laatste dagen niet meer van richting verandert.
En wie rugwind zegt, denkt al meteen aan PR’s.
En inderdaad, als die de hele rit in de rug blaast, gaan er nogal wat records sneuvelen, zoveel is zeker.

Nu ja, we mogen het vel van de beer nog niet verkopen vooraleer ie geschoten is, dus nog geen euforie kraaien, remember mijn buienradar :-).

Iemand vroeg me waar je best kan staan met de wagen om de lopers meerdere keren te zien.
Geen gemakkelijke vraag, hoor.

Leiemarathon11Ideaal is natuurlijk om zoals ondergetekende mee te fietsen met je loper, want met de wagen wordt supporteren langs de verkeersvrije Leieboorden verre van evident.
Wie de lopers verschillende malen wil aanmoedigen gaat bijgevolg keuzes moeten maken, anders loop je het risico om (net te laat) op verschillende plaatsen te arriveren en geen lopers te zien.

De start in Deinze is uiteraard een must, want daar passeren de lopers 2 keren, vooraleer de Leie op te zoeken.
Ik kan uiteraard ook aannemen dat iedereen de finish wil meemaken.
Let wel, ’t is kermis in Wevelgem en er is weinig parkeergelegenheid in de buurt.
Het centrum is op de koop toe volledig verkeersvrij door een braderie, waardoor je een tijdje zoet gaat zijn om je auto kwijt te raken door lokale omleidingen.
Ik ken uiteraard wel enkele vluchtwegen, maar wie van de andere kant van ’t land komt heeft daar geen boodschap aan.
Een goede raad : neem geen risico en wees ruim op tijd aan de finish en doe de laatste kilometer(s) te voet.

Wie onderweg wil supporteren kijkt dus best eens naar het plannetje op de website, waar je het makkelijkst de Leie kan bereiken zonder “grote ommetoeren” te maken.
De brug van Olsene (13 km), de Hooistraat van Wielsbeke (21 km) en verder het Sas te Ooigem (24 km, splitsing met kanaal ) zijn valabele opties.
In Harelbeke (29 km) is er ook een doortocht, maar let op, het centrum is daar onderbroken en er is een serieuze omleiding. Bovendien is er daar ook braderie.
In Kortrijk (34 km) zijn er heel veel mogelijkheden, al dan niet met een cafeetje, maar vanaf daar wordt het al reppen om tijdig in Wevelgem te raken.

Verder kan ik nog meegeven dat Rikske “Punk” Ceulemans, onze beste Belgische marathonloper en “peter van de wedstrijd” ook van de partij is.
Deze keer niet om te lopen, maar op de moto van de wedstrijdorganisatie.

En nu maar duimen voor een prachtige onvergetelijke dag !
Tot zondag.

Leiemarathon

19:47 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

11-09-09

Fitness


Fitnesszaal“Im Westen nichts Neues”, van het westelijk front weinig nieuws.
De wekelijkse (club)-trainingen verlopen bijgevolg nog steeds voorspoedig.
We doen rustig verder, alhoewel, gisteren werd toch bijna de ganse rit in Wevelgem aan 11 km/u gelopen.

Dit verliep zonder problemen : alleen blijft het opletten voor de heup en ’t bekken bij haarspeldbochten.
Deze doe ik best al stappend om pijnscheuten te vermijden en het slalommen tussen slagbomen laat ik ook nog best eventjes achterwege.
Voorlopig dus alleen maar positieve geluiden over mijn (sportieve) revalidatie : hout vasthouden.

Sinds begin deze week heb ik me trouwens een fitness-abonnement aangeschaft bij onze Stedelijke Sportdienst.
Als personeelslid van Stad Kortrijk kunnen wij dergelijk abonnement voor een habbekrats aanschaffen.
Met mijn multi-sportkaart kan ik voortaan ook van alle sportfaciliteiten (tennisvelden, zwembaden, squash, balsporten, etc … ) genieten.

Zo probeer ik het lopen af te wisselen met wat spierversterkende oefeningen.
Interessant, want bij het lopen gebruik je toch hoofdzakelijk altijd dezelfde spiergroepen.
De vernieuwde fitnessruimte (foto) bestaat uit een cardio-vasculair gedeelte met een volledig arsenaal aan loopbanden, hometrainers, steptoestellen, roeiboten, moonwalkers, etc …
Daarnaast heb je de spierversterkende ruimte met allerlei marteltuigen voor buik-, bil-, rug-, arm- en beenspieren.
Ik ben er intussen al twee keren samen met Betty geweest en ondanks wat argwaan in ‘t begin is het ons toch ten zeerste meegevallen.

Het is uiteraard niet de bedoeling om een “Jerommeke” te worden, maar ik ben toch van plan om voortaan wekelijks een looptraining te vervangen door een fitnessbeurt.

Dit weekend zal er van sporten wellicht niet veel in huis komen, want het is feest in het dorp.
Tinekesfeesten te Heule !
Yahoo, Yahoo, Yahoo …….

Tinekesfeesten

17:44 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-09-09

Weblogloperstraining te Mol


mol1We kunnen opnieuw terugblikken op een erg geslaagde weblogtraining met dank aan Marathonmanneke Mario voor de piekfijne organisatie.

Na een hektische week – niet abnormaal met de start van een nieuw schooljaar – waren we erop gevierd om eens een zorgeloze zondag te relaxen aan het Zilvermeer te Mol.
Het was voor ons op een ontieglijk vroeg uur opstaan, want Mol ligt niet naast de deur, maar het weerzien met zovele bekenden en het kennismaken met enkele nieuwe gezichten achter die anonieme blogs maakte uiteraard veel goed.
Op de parking was het aanvankelijk bijna allemaal “westvlaams” wat de klok sloeg, of heeft dit misschien met de aanwezigheid van de blonde merrie Katrien te maken.
Op klokslag 10 uur trok de grote bende op gang, de meesten voor de volle rit van 35 km, maar veiligheidshalve besloot ik te stoppen na de eerste drankpost (na goed 12 km).
Het lopen verliep prima, ik voelde geen pijn meer en ik had gerust nog een tijdje verder gekund.
Toegegeven, het tempo lag niet al te hoog, maar we hebben toch opnieuw 12 km op de teller staan.

Kort na de middag kon Betty Spencer haar langverwachte triathlondebuut maken.
Hoe dit is afgelopen lees je best op haar eigen blogje.

Mario vroeg me ook om ten gepaste tijde wat info te posten over de komende webloglopers-marathon.
Zoals jullie misschien wel weten werd de Leiemarathon onder het motto “klein maar fijn en uiterst sympathiek” quasi unaniem uitgekozen als de najaarsmarathon van de Webloglopers.

Als argumentatie werden vooral de volgende reakties genoteerd.
Perfecte organisatie, pure verwennerij voor de marathoniens en makkelijk om alle bloggers voor- en na terug te vinden.
De wedstrijd wordt georganiseerd door doorwinterde marathonlopers, die ruim de ervaring bezitten van hoe het moet, maar vooral hoe het niet moet.

Meer info werd gepost op de webloglopers-site en uiteraard ook op de website van de Leiemarathon.

Intussen zijn reeds 371 marathonlopers effectief ingeschreven.
Door een simpele klik kan je ten allen tijde het huidige deelnemersveld bewonderen.

Daartussen vind ik reeds 21 bloggers.
Eventjes opsommen :

Betty Spencer
Koen Vansteenkiste
Jogginggirl Veerle
Nathalie Debersaques
Marathonmanneke Mario
Roadrunnerke Jan
Runninglady Wendy
Bjorn Paree
Marathon Geert
Canicrosser Etienne Devillage
Johan beton
Dirk Vanthuyne, de Reus van Vlaanderen
Sven loopt
Fred Smit
Fré
Marc Van Beek
Stefke Run
Francis, Runforrestrun
Joggerke, Frankie Leus
Jan Schockaert
Running Cremke, Joeri


Al deze bloggers zijn op heden reeds ingeschreven.
Of ze ook allen effectief meelopen kan ik niet met zekerheid bevestigen, want intussen hebben blessures her en der roet in het eten gestrooid.
Van anderen weet ik dan weer dat ze afzakken om mee te feesten, te supporteren of mee te fietsen langs de Leieboorden.
Sommige bloggers tekenen present om een stukje (10 – 20 – 30 km ?) mee te lopen langs de Leieboorden.

Enfin, om het in één krachtige zin samen te vatten : het belooft reuze gezellig te worden op 20092009 langs de Leiboorden tussen Deinze en Wevelgem.

groepsfoto Mol























mol2

20:47 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

04-09-09

Leiemarathon


AlproleiemarathonGisteren werd nogmaals een uurtje gelopen om en rond Wevelgem, de aankomstplaats van de Leiemarathon.
De wind stond vrij strak – 6 Beaufort - en als dit scenario zich op de mythische datum “20092009“ herhaalt, dan gaan er ongetwijfeld koppen rollen langs de Leie.
Want meestal krijg je tussen Deinze en Wevelgem toch wind pal op kop voor de ganse rit en dan mag iedereen zijn persoonlijke ambities toch met een kwartier bijstellen.
Van den andere kant, wanneer je op een zeldzame “verwaaide keer” de wind in de rug krijgt, loopt quasi iedereen een vet PR.
Duimen bijgevolg voor dit laatste scenario.

Twee jaren terug was er eveneens een lichte tegenwind en dan kreeg ik het toch knap lastig op het laatste onbeschermde stukje tussen Harelbeke en Bissegem, al kan een toenmalige verminderde conditie dit ongemak eigenlijk ook wel verklaren.
Intussen zijn tot dusver al 360 marathonlopers ingeschreven, waaronder 20 bloggers, maar daarover meer in een volgend berichtje met wat praktische info.

Zoals hierboven geschreven liep ik gisteren een tiental kilometer mee met de Joggingclub.
Voorlopig is een uurtje lopen nog steeds het maximum haalbare.
Het lopen zelf gaat pijnvrij, maar vreemd genoeg blijft die heup toch lichtjes zeuren achteraf.
Niks ergs hoor, maar voorzichtigheid blijft de moeder van de porseleinkast.
Wedstrijden zijn bijgevolg nog steeds uit den boze : traag lopen en rustig opbouwen is de boodschap.

Verder was het deze week bijzonder druk.
Enigszins normaal na drie weken vakantie en met vier kinderen die terug naar school trekken.
Een jaarlijks weerkomend fenomeen : die komen dan elke avond thuis met een kop vol vragen : formulieren invullen, boeken kaften, schoolgerief kopen, etc … .
En met vier meisjes is het niet al gelijk wat je koopt hé.
Die hebben intussen ook hun eigen willetje.

Vanavond komt Marie terug uit internaat en is ons gezin terug compleet.
Het voelde deze week raar aan zonder Marie : ze kan soms erg druk doen, maar ik heb haar toch gemist.

Zondag trekken wij met zijn allen naar Mol.
De kinderen spreken nog steeds over dit “beireleuke speelplein” van de vorige keer.
In tussentijd loop ik met een bende webloglopers rond het Zilvermeer.
Deze keer ben ik wellicht “de traagsten van den hoop”.
Hopelijk word ik onderweg niet als overtollig ballast in het Zilvermeer gedumpt :-).
Betty is haar dan al mentaal aan het prepareren voor haar triathlondebuut in de namiddag.

Hopelijk is de zon terug van de partij.
Wie er de voorbije jaren – en ook dit jaar in Oostende – bij liep weet dat het opnieuw een heel gezellige dag met veel sport, leute en plezier gaat worden.
Ik kijk er al reikhalzend naar uit.
CY …

17:50 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |