17-02-10

Trail running, voor herhaling vatbaar


De trail-run van vorige zaterdag in Hennuyères is alvast goed verteerd.
Zaterdagnacht speelde de heup nog wat op, wat niet abnormaal is na ruim drie uren klauteren en ploegen langs hellingen en akkers, maar maandagmorgen voelde alles terug prima aan.
Het was dan ook bijna één jaar geleden dat ik nog zo lang gelopen had.
De verslagjes van mijn lotgenoten gaven me bovendien nog wat extra binnenpretjes, zodat het zeker niet bij die ene keer zal blijven.
“Trail running is big fun” en het is in feite een verademing voor lopers, die het zowat gehad hebben met de populaire voorspelbare stadsjoggings.

Iemand vroeg me wat nu het lastigst is, een (halve) stadsmarathon lopen of een zware trail run.
Dat is een moeilijke vraag.

Veel hangt natuurlijk af van het parcours en de afstand.
Uiteraard is het parcours van een trail veel zwaarder met klimmen, modder, ijs, smalle paadjes, touwen, beekjes, poortjes, etc ….

Anderzijds loop je op een trail ook niet meteen voor een scherpe tijd of een persoonlijk record.
Veel prijzengeld valt er zeker niet te rapen.
Zo stopten wij af en toe voor een foto en namen we een ruime pauze bij de bevoorrading.
Bij steile beklimmingen of moeilijke passages (touwen) is er dikwijls een opstopping, zodat je al wachtend toch weeral kan recupereren.
Daarenboven, “what goes up, must come down”, zodat je bij de afdalingen ook wat stoom kan afblazen en je hartslag weer tot een aanvaardbaar peil kan laten zakken.

Bij een stadsjogging loop je toch voor een persoonlijke tijd, wat die wedstrijden dan weer lastiger maakt.
Ter vergelijking, wij liepen onze trail aan een gemiddelde snelheid van 7,5 km/u, pauzes inclusief.
Bij een reguliere wedstrijd is dit toch een flink stuk sneller.

Nadeel dan weer is dat je er een eindje voor moet rijden, alhoewel …
Hennuyères was voor ons amper een uurtje rijden en dat valt toch nog mee.
Dichter bij huis heb je ook nog “l’ Enfer des Collines” in Oedeghien en “Trail Hivernal du Mont-Saint-Aubert.

Conclusie, deze trails zijn zeker voor herhaling vatbaar.

Voorlopig heb ik nog geen grootse plannen voor in de heel nabije toekomst.
Alles staat nu in het teken van Betty Spencer’s marathon in Parijs.
Als conditietest en lange duurloop loopt ze daarom zaterdag een wedstrijd van 27 km in Watervliet.
Ik ben deze keer van dienst als kinderoppas en ga bijgevolg zelf niet meelopen.
Het belooft bijgevolg een rustig weekend op loopgebied te worden.

Meer moet dat niet zijn …

Hennuyères2

17:42 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Als je praat over genieten dan ik dat de trail wel wint. Zeker als je loopt in goed gezelschap.

Gepost door: Tiny | 17-02-10

lopen dat is het mooie van onze hobby. Je komt toch op de mooiste plekjes, zeker met trails.

Gepost door: Ronald | 18-02-10

als je er maar plezier aan beleeft...het moet niet altijd rennen zijn tegen de tijd.

Gepost door: natalie | 19-02-10

Lijkt mij inderdaad zalig om ééns te doen, het moet niet altijd om snelheid draaien hé, er zijn nog manieren genoeg om af te zien ;).

Gepost door: Wendy | 20-02-10

Ziet er tof uit al denk ik da ik gebroken aankom :-)

Gepost door: Stofke | 27-02-10

voor mij is het in ieder geval ook voor herhaling vatbaar. jammer dat daar op het net nergens een kalender van te vinden is waar die trailruns doorgaan...

tot in l'enfer des collines waarschijnlijk zeker?

Gepost door: Peter | 03-03-10

De commentaren zijn gesloten.