29-03-10

Pius X Run te Kortrijk


De voorbije week werden 38 km in vier sessies gelopen.
We blijven dus verder in beweging.
De maandtotalen blijven netjes in evenwicht : 166 km in januari, 123 km in februari en 160 km deze maand tot dusver, maar daar komt wel nog “ne kleine lek” bij.
Geen astronomische getallen, maar meer dan voldoende voor frank spencer.

De laatste dagen had ik wel wat lichte hinder van een verkrampt en lui linkerbeen.
’t Voelde precies aan alsof mijn ene been minder kracht had dan het andere.
Vreemd want met mijn km-totalen kan je bezwaarlijk van overbelasting spreken.
Wellicht is het iets onschuldigs, maar we gaan het de komende weken wat extra in het oog houden.
Vandaar dat ik voorlopig niet sneller dan 10 km/u loop en snelle wedstrijden vermijd.

Gisterenmorgen liep ik een lange langzame duurloop met Betty, die zelf haar laatste dertiger zelf aan het afwerken was voor de Marathon van Parijs.
Zij was al voor dag en dauw vertrokken (om 6u30, volgens het winteruur nog 5u30) voor drie toerkes van 8 km en ééntje van 9 km.
Ik zou dan onderweg inpikken, afhankelijk van het uur dat ik uit mijn bed zou rollen.
Iets na 8 uur hoorde ik een tikje op de ruit, zodat ik me mocht klaarstomen en de laatste 17 km kon meelopen.
Betty zit in de conditie van haar leven, want op het einde – zij had toen al 33 km gelopen – had ik moeite om bij te benen.
Op “de Elyzeesche velden” gaat zij schitteren, zoveel is zeker.

Verder is er hier en daar nog een lichte wijziging aangebracht aan mijn loopplanning (cfr. kadertje rechts).
De Abdijbierenloop (3 april) van Kruishoutem en de Leffecorrida (23 april) te Toeroet gaan dit jaar helaas sneuvelen op mijn programma wegens een dubbele boeking op onze drukke familie-agenda.
Jammer, want op beide evenementen zijn heel veel punten te scoren in het klassement van het “Slechte Moaten Comité”.

pius











Daarentegen heb ik één wedstrijd toegevoegd aan mijn loopkalender.
Op zaterdag 8 mei wordt voor de eerste keer de Pius-X Run van Kortrijk georganiseerd.
Deze wedstrijd loopt grotendeels langs de vernieuwde promenade aan de Leieboorden en over het parcours van de ter ziele gegane Kastanjejogging.
Enkele enthousiaste parochianen, waaronder ook enkele bekenden van mij, hebben het nobele initiatief genomen om een jogging op touw te zetten en wij kunnen dergelijke sympathieke kleinschalige initiatieven alleen maar toejuichen.
Vandaar wat extra reclame.
Ik heb het niet zo voor die mastodonten en “dure” evenementenbureaus als organisator van een loopkoers.
Je hebt in de Pius-X Run de keuze tussen 5 en 10 kilometer.
Bovendien gaat de opbrengst naar vzw De Kier, een laagdrempelig initiatief voor mensen in armoede.

Gisteren zijn de playoffs voetbal wat in mineur gestart voor Betty en mezelf, want ons ploegje Kortrijk ging in de slotfase alsnog onderuit tegen de Buffalo’s van Gent.
Toch zonde om te verliezen met 1-2 als je in de 88ste minuut nog 1-0 voorstaat.
Ik vind dat wedstrijden in de playoffs maar maximaal 85 minuten mogen duren :-).
We hadden toch wel een puntje verdiend, maar door een oerdomme rode kaart voor Vrancken – stuur die maar rap terug richting Mechelen – werden de troepen van “King Zorze” Leekens volledig ontregeld.

Woensdagavond revanche voor Kortrijk bij Club Brugge, de ploeg met “titelambities” van Koen Vansteenkiste ? ? ?

18:18 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

23-03-10

Weegschaal


De voorbije week werd 1 luttele keer gelopen, goed voor een schamel weektotaal van 16 km.
“No worries”, een rustige loopweek kan ook eens geen kwaad.
Het was trouwens wederom een hectisch en Bourgondisch weekend met drie etentjes (vrij-zat en zondag) op onze kalender.
Uiteraard allen rijkelijk overgoten met de nodige natjes en droogjes, hoe kan het ook anders.

Ik merk het trouwens direct aan onze (gloednieuwe) weegschaal.
Daarop weeg ik precies stukken meer dan bij onze vorige weegschaal.
Helaas, als ik mij elders weeg, vrees ik dat onze gloednieuwe “bascule” het meer bij het rechte eind heeft dan de oude.
Die laatste hebben we dan maar verbannen naar onze sauna-ruimte.

“79,4”.
Dit was het horror-getal op de teller deze morgen.
Direct met de neus op de feiten.
Grrrr, het is al meer dan 10 jaar geleden, dat ik nog zoveel gewogen heb.
In mijn “beste marathonjaren”, what’s in a name, begon mijn gewicht nog met een 6.

Er is dus nog veel werk aan de winkel.
Vandaar dat ik me voorgenomen heb om mijn “zuiderse marathon plannen” terug in de koelkast te bergen totdat we wat fitter en scherper staan en er vijf kilo minder frank spencer op de teller prijkt.
Zoniet loeren die blessures door overgewicht terug om het hoekje.

Misschien moet ik wel eens teruggrijpen naar mijn beproefde citroensapkuur-recept.
Ik heb dit nog wel ergens onderaan de kast liggen.
Enkele jaren geleden heb ik dergelijke vastenkuur nog met sukses gevolgd.
Toen verloor ik zeven kilogram in één week.

Ik weet het, een crash-dieet is onverstandig en zeker niet aan te bevelen.
Maar die citroensapkuur is geen dieet, maar eerder een ontgiftings- en vastenkuur, zowel voor het lichaam als voor de geest.

Dergelijke kuur vergt wel wat planning en karakter – gewoon een knop in je bovenkamer omdraaien – maar is wel heel efficiënt.
In afwachting ben ik gisteren alvast gestart met een fruitdag en een middagloopje.

07:06 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

15-03-10

King “Zorze” Leekens


kvk-fansWe hebben inmiddels alweer een hectisch weekend achter de rug.
Vrijdagavond was er nog vergadering met de “oude zakken” (lees ex-bestuursleden) van de jeugdclub.
Zaterdagmorgen terug diverse sportactiviteiten van onze meisjes, zaterdagavond was er dan Turngala in Moorsele.

’s Namiddags hadden we beloofd om een bezoekje te brengen aan het gloednieuwe Shopping Center K in Kortrijk.
Speciaal voor het openingsweekend waren alle bussen in en rond Kortrijk gratis en vermits er een halte is aan onze voordeur was de keuze rap gemaakt.
Stom, maar eigenlijk moet je daar al bijna 20 jaar wonen, om nu pas het gemak van een rechtstreekse buslijn te merken.
De bus dropte ons een kwartiertje later in hartje Kortrijk.
Geen lange wachttijden, geen stress door achteloze zondagsrijders, geen oeverloos zoeken naar het laatste plekje in de veel te kleine vakjes op de ondergrondse parking.
Leve de Lijn, leve het openbaar vervoer.

Over de komst van K in Kortrijk, het megalomane project van onze burgervader en Minister van Justitie Stefaan Declercq is al veel gezegd en geschreven.
Aanvankelijk was ik ook erg sceptisch, maar na een bezoekje moet ik toch mijn mening drastisch herzien.
K in Kortrijk is prachtig, architecturaal zit het knap in elkaar.
De stijlvolle winkels vloeien naadloos over in elkaar, er is een enorme koepel, waardoor je overal de nodige lichtinval hebt en je vindt er werkelijk alle winkels in een handomdraai.
Eigenlijk waande ik mij niet in Kortrijk, maar eerder in Londen of Parijs.

Maar soit, dit is hier geen shopping-blog, hé.
Grappig, een paar maand geleden was ik nog een tegenstander en nu zit ik promotalk voor “K” te verkopen.
Nu ja, als het goed is, mag dit ook eens gezegd worden.

Werd er ook gelopen, mister Spencer ?

Tuurlijk, Betty zit in haar laatste rechte lijn naar de Marathon van Parijs en dan komen de dertigers weer opduiken in het marathonschema.
‘Alleen is maar alleen’ en daarom besloten we ( dit zijn Jogginggirl Veerle , Detje en uw dienaar ) om een stukje mee te lopen.
Voor lange(re) duurlopen kiezen we regelmatig een Aktivia-wandeling uit.
Het is eens iets anders dan steeds hetzelfde vertrouwde parcours.
Bij “Aktivia” loop je over mooie, rustige perfect bewegwijzerde baantjes en je hebt er om de 5 km controleposten om eens uit te blazen, iets te drinken of om overtollig vocht te lossen.

Deze keer liepen we de wandeling van de Kindervriend in Rollegem.
Betty vertrok al lopend van thuis (10 km) en wij liepen “all together” de resterende 22,5 km.
Op ’t einde zaten wij met zijn drieën wat op ons tandvlees, alleen Betty, die er bijna 33 km gelopen had zat nog zo fris als een hoentje.
In Parijs gaat zij verrassen, zoveel is zeker.
Mijn conditie daarentegen is weliswaar niet slecht, maar toch ook nog niet super.
Ik was alleszins niet kwaad toen we na twee en een half uur opnieuw het domein van MPI De Kindervriend binnenliepen.

Om het drukke weekend in stijl af te ronden trokken we gisterenavond samen naar de voetbalwedstrijd Kortrijk – Lokeren.
Normaliter een duel tussen twee kleurloze middenmoters, maar Kortrijk kent onder leiding van “King Zorze” Leekens een schitterend seizoen met sprankelend voetbal.
En dit met het kleinste budget van de ganse liga.
Leekens heeft van enkele afdankertjes en spelers, die elders niet meer gewenst waren, een hecht team gebouwd.
Bij winst kon Kortrijk een plaats versieren in de Playoffs 1.
Lokeren daarentegen moest eveneens winnen om de degradatiestrijd te ontlopen.
Het werd uiteindelijk een makkie, 3 -1 voor de véékaa en op naar het kampioenenbal en weeral een leuk feestje in Kortrijk.

Nu de temperaturen terug oplopen, kunnen we deze week de conditie terug wat verder opvijzelen.
Mijn lichaam lijkt volledig hersteld na een lange periode van inactiviteit - hout vasthouden, hé - en dan kunnen opnieuw weer wat voorzichtige plannen gesmeed worden, maar daarover later uiteraard meer.

Mannen maken plannen …

18:36 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

05-03-10

We leven nog …


Long time no see.
Het is alweer een tijdje geleden dat ik nog enig teken van leven gegeven heb.
Tijd dus om deze blog te updaten.
Geen nieuws, goed nieuws en in dit geval klopt dit enigszins.

De trainingen verlopen relatief vlot : ik train zowat een drietal keren per week, goed voor een weekgemiddelde van ongeveer 30 km.
Na al die miserie van vorig jaar neem ik geen enkel risico en bouw uiterst voorzichtig op.
Zo loop ik momenteel erg traag (lees nog trager dan voorheen) en loop nauwelijks (eigenlijk geen) wedstrijden.

De meeste trainingen loop ik samen met Betty, die zelf zowat in de laatste rechte lijn naar de Marathon van Parijs zit, five weeks to go.
Zo blijf ik mijn conditie wat onderhouden en sta ik stand-by voor het geval er iets misloopt.
Hout vasthouden, maar meneer Murphy is nog niet gesignaleerd in onze straat.
You ‘ll never know …

Verder heb ik nog een wedstrijdje aan mijn agenda toegevoegd.
Op zondag 30 mei loop ik samen met 30.000 andere loopgekken de Twintig km door Brussel.
Deze wedstrijd heb ik in ‘t verleden toch al verscheidene keren gelopen, ook al is het nu toch al een paar jaren geleden.
Normaal heb ik het niet zo voor die massa-manifestaties wegens (veel) te druk.
Ik meen me te herinneren dat we toendertijd de eerste kilometers meer stilgestaan hebben dan gelopen.

Nu ja, dit jaar wordt er met tussentijd in golven gestart in functie van de verwachte eindtijd, zodat dit normaal gezien veel vlotter zou moeten verlopen.
Iedereen heeft toch een chip, of je nu een kwartier later start maakt toch niets uit.
Ik zou direct tekenen voor een tijd van rond de twee uren, maar dit is uiteraard volstrekt onbelangrijk.
Who cares …

Morgen loopt Betty terug een dertiger en ga ik een stukje (de helft ?) meelopen.
Zondagmorgen doe ik dan “een Sjouwerke” met Veerle en Detje.
Zo lopen de wekelijkse kilometers weer stilaan wat op.
Nu nog de temperaturen …

Brussel 

18:31 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |