12-04-10

Marathon de Paris


Zaterdagmorgen vertrok de voltallige familie Spencer zuidwaarts richting “la douce France” voor een citytrip met als toetje de Marathon van Parijs op zondagmorgen.

Eigenlijk is Parijs vlot te doen met de wagen : Bissegem-Parijs is exact 245 km rijden, en na twee en een half uur stonden we al aan de balie van ons hotel.
’t Enigste probleem in Parijs is uw wagen op een elegante manier kwijtraken.
We opteerden voor een private parkeergarage.
’t Is misschien wel niet de goedkoopste oplossing - wij betaalden € 48 van zaterdagmorgen tot zondagavond - maar dan weet je tenminste dat je hem heelhuids terugvindt op ’t einde van je trip.
Eenmaal verlost van de auto kan je in Parijs uiteraard alle verplaatsingen vlotjes met de metro doen.

Voor de kinderen was het ook de allereerste kennismaking met een grootstad en die trokken natuurlijk grote ogen open.
Je moet natuurlijk de ganse tijd ogen op je gat hebben, want in die drukke miljoenenstad kan je snel iemand kwijtraken.
Ik was constant van “un, deux, trois, quatre” aan het tellen : “oef, we hebben ze nog alle vier”, was dan ook de meest gehoorde zucht in Parijs.

Na het inchecken trokken we direct naar de Marathon Expo.
Bij het verlaten van de metro stond al een immense rij van minstens 200 meter lang aan te schuiven aan de poorten van de Marathon expo en had ik al veel zin om rechtsomkeer te maken.
Nu ja, je moet nu éénmaal je borstnummer afhalen, en al bij al was het met 40.000 lopers toch wel prima georganiseerd, zodat het wachten toch nog enigszins meeviel.
De kinderen hadden honger, zodat we meteen aanschoven bij de lekkere royaal gesponsorde pasta party, die aan één stuk non-stop doorging.
De marathon expo was indrukwekkend : ’t was precies een gigantische speeltuin voor de recreatieve loper, met honderden standhouders, netjes gerangschikt volgens thema (loopschoenen, kledij, voeding, triathlon, trailrunning, marathonorganisaties, etc …), een waarachtig lopersparadijs.

Je kon er uren in ronddwalen en wegdromen, maar we hadden nog een druk programma af te leggen.
In de namiddag bezochten we de Eifeltoren en Montmartre (Sacré Coeur en Place du Tertre), waar we bijna vereeuwigd werden op een schilderij en karikatuur.
“The Spencers”, over enkele eeuwen te bewonderen in ’t Louvre.

Een stad bezoeken kruipt toch wel in de kleren : je zou versteld staan hoeveel kilometers je onbewust rondflaneert, zelfs al doe je alles met de metro.
Vandaar dat we relatief vroeg onder de lakens kropen.
Niet vergeten dat Betty nog op zondag de marathon moest lopen.

Dimanche matin was “Marathon day”, met start om 8u45.
Betty was al vroeg uit de veren (6u30) om zich vakkundig klaar te stomen.
Wij zouden op ons gemak ontbijten in ’t hotel en daarna plaats nemen in de buurt van het km 5-, km 22- en km 41-bord.
Bijgevolg stonden we om 9u00 aan de Bastille voor het schouwspel.

Man, man, man, nog nooit zoveel zotten (lees marathonlopers) bij elkaar zien lopen en wij moesten daar dan nog Betty proberen uit te vissen.
Zij had het makkelijker om ons te zien staan dan andersom, want we stonden te zwaaien met onze driekleur.
Ze wist natuurlijk ook wel de afgesproken kilometerpunten en dat we rechts van de lopers zouden staan.
Ik kon ook Steve een paar keer spotten.
Maar 40.000 lopers van allerlui pluimage, in allerlei soorten en gewichten, al dan niet verkleed, op stelten, met allerlei attributen, etc …, daar komt dus werkelijk geen einde aan, hé.
Het was een plezier om te aanschouwen.
Ik had eigenlijk de ganse tijd spijt dat ik zelf niet kon meelopen.

Toen de ganse meute gepasseerd was, trokken we op naar het volgende punt.
Hoewel we alles met de metro deden, had ik ’s avonds het gevoel dat ik zelf een marathon gelopen had.

En Betty dan, hoor ik jullie al denken ?
Wel, die heeft het schitterend gedaan, maar voor haar verslag moet je maar op haar eigen blogje piepen.

Parijs, hier kom ik ooit terug … om zelf de marathon te lopen !

Naturellement !!!


19:44 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Bedankt aan heel de familie om te supporteren. Was heel leuk. 't Was de moeite hé zo'n bende lopers. Ik vond dat het veel weg had van de 20 km van Brussel. PS: ik heb daar zelfs een bar gezien met een Jupiler bord aan de muur. Helaas was stoppen na 19 km geen optie :-).

Gepost door: Steve | 12-04-10

'k kan 't me voorstellen dat je graag zelf 1 van die zotten zou zijn... Als de kinderen wat groter zijn kunnen jullie mss nog eens "la main dans la main" in de lichtstad gaan lopen ?

Gepost door: jogginggirl | 12-04-10

Parijs Idd een mooie stad. Wij waren er van dinsdagochtend tem donderdagavond. Ze zien ons daar ook zeker terug (al dan niet om te lopen)

Gepost door: Mike | 12-04-10

mooi zalige foto die laatste ;.. volgende keer sta jij niet met een vlag in je pollen maar hoor je bij de rennende achtergrond!

Gepost door: geert | 12-04-10

paris een mooie dag daar in de lichtstad, lijkt mij idd geweldig om daar een keer te lopen of te supporteren

Gepost door: Ronald | 13-04-10

prima weekendje achter de rug blijkbaar...en de prestatie van Betty is inderdaad schitterend.

Gepost door: natalie | 13-04-10

Oh, ooohh!! Ik tel er op die laatste foto maar 3!!!! :D Krijg ook al zin om deze marathon bij op mijn to do lijstje te zetten!

Gepost door: Wendy | 13-04-10

De commentaren zijn gesloten.