27-04-10

Rembertcorrida en Wevelgem, twee vliegen in één klap


TorhoutIk had dit jaar tot dusver amper één wedstrijd gelopen, en dan was het nog niet eens een officiële, ’t is te zeggen “Tiegem-Harelbeke”, oftewel het clubkampioenschap van de Gavertrimmers.
Het voorbije weekend heb ik dan maar dit povere aantal met één pennentrek verdubbeld.

Ik ben sowieso geen grote wedstrijdloper, want dat neemt nogal veel van mijn schaarse vrije tijd in pacht.
Een uurtje thuis lopen kost me amper een dik uur, een wedstrijd van een uur lopen daarentegen neemt al gauw een ganse namiddag met veel verloren tijd in beslag.

Maar sporadisch pik ik uiteraard al eens een wedstrijdje mee.
Dit dan vooral om het sociale gebeuren en om gelijkgestemde zielen te ontmoeten, altijd leuk zoiets.

Vrijdagavond stond de traditionele Rembertcorrida van Toeroet op mijn programma, bij de slechte moaten beter bekend en “berucht” als de Leffecorrida.
Alhoewel we dit jaar bezwaarlijk van een Leffecorrida konden spreken, want nergens in de ruime zaal was een Leffe te bespeuren.
Deze was van de drankkaarten geschrapt ten voordele van Grimbergen.
Wat hebben “de slechte moaten” daar vorig jaar uitgestoken ?

Nu ja, om 20u00 weerklonk het startschot voor een wedstrijd van 10 km.
Ik had vooraf in de zaal verkondigd dat ik voor een tijd onder de 50’ ging oftewel 12 km/u.
Het was dan ook al meer dan een jaar dat ik nog rapper dan 12 km/u gelopen had.
Soit, we zouden wel zien waar we uitkwamen.

Na een chaotische start door de smalle straatjes van Torhout, zat ik een tijdje in de slipstream van “Julie, Nico, Chris en co", maar hun tempo was te hoog gegrepen voor mij.
Met hen meegaan was zo goed als “harakiri” voor frank spencer.
Na een drietal km zag ik enkele clubmakkers (Timon, Filiep en Buny) van Joggingclub Wevelgem voor me uitlopen en die liepen meer in het gewenste tempo.

Ik besloot dan maar om mijn karretje bij hen aan te haken en zo hebben we quasi klokvast aan een goeie 12 km/u doorgetrokken.
Hoewel, onder de finishboog kon ik afklokken na 46’58”.

“Watskeburt”, ik was dan wel tevreden van mijn tempo, maar zo snel kon ik zeker niet gelopen hebben ?
Blijkbaar had een verstrooide seingever de eerste loper naar links ipv. naar rechts gestuurd en was de hele meute gevolgd.
Gelukkig voor de organisatie is de koploper terug op het parcours geraakt en zijn we niet in Roeselare gefinisht.
Soit, Garmin gaf aan de meet 9 km 580 meter aan, zodat ik toch de verhoopte 12,25 km/u gehaald had.

Zondagmorgen stond zowaar opnieuw een wedstrijd op mijn kalender.
Deze keer was het in Wevelgem te doen, waar de studenten van de Katho, departement Eventmanagement, een interessante taak als eindwerk gekregen hadden.
Hun opdracht luidde simpelweg “organiseer een loopwedstrijd” !
Ja, hallo, begin er maar eens aan …

Ik moet zeggen dat ze relatief goed in hun opzet geslaagd zijn.
Er was een knappe website in elkaar geknutseld, ze hadden voor een interessante brunch-formule gezorgd, de bewegwijzering was goed.
Er waren voldoende medewerkers, sponsors, seingevers, bestellers, kinderanimatie, etc …
Tot zover verliep alles op wieltjes.
Alleen qua public-relations en marketting schortte er blijkbaar iets aan hun opdracht, want we stonden maar met een dertigtal lopers aan de start, waarvan dan nog een tiental leden van onze plaatselijke joggingclub en enkele lopers van het naburige Running Team Lauwe en dan nog enkele studenten van de Katho.

Na het startschot door een plaatselijke misskandidate ging de koploper er als een speer vandoor.
Blijkbaar was dit de enige echt snelle man onder de deelnemers, want al snel vormde zich een groepje met een viertal lopers, waaronder uw dienaar.
Zo kon ik een halve wedstrijd (er waren twee rondjes van ongeveer 5 km) af en toe in tweede positie lopen.
Dat gebeurt ook niet veel, om maar niet te moeten zeggen nooit en ik moet toegeven, dat gaf me wel een leuk gevoel.
In het tweede rondje liet ik mij evenwel afzakken, want het ging iets te snel en daarom schakelde ik een tandje terug.
Intussen waren nog twee lopers uit de achtergrond teruggekeerd, zodat ik uiteindelijk als zesde kon finishen in een dikke 50 minuten.

Het was van in mijn jeugdjaren geleden, dat ik nog op een dergelijke dichte ereplaats ben geëindigd.
Vooraleer me te overladen met wierook, mirre en pluimen, moet ik wel toegeven, dat er bitter weinig concurrentie was.
Nu ja, de afwezigen hadden deze keer ongelijk.
Ik was evenwel iets trager dan vrijdag, maar deze keer was het ook wat verder (Garmin gaf 10,250 meter aan).
Betty kwam een tweetal minuutjes later aan als eerste vrouw (en tiende loper in totaal).

Na afloop konden we allen aanschuiven bij een lekker brunch-buffet.
We kunnen bijgevolg terugblikken op een geslaagd weekendje.

18:23 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

meer dan 12 per uur op de 10, das ferm zenne, sterk gelopen, het loopt hier terug lekker vlot lees ik, houden zo

Gepost door: Stofke | 27-04-10

Een goeie ervaring voor de jeugd om zo maar eens een wedstrijdje te organiseren.

Gepost door: Tiny | 28-04-10

fenomenaal! en dan was 't nog een wedstrijd waarin de familie Spencer meedeed en er gebeurden geen ongelukken ... geef die gasten eens onmiddelijk een diploma!

Gepost door: geert | 29-04-10

De commentaren zijn gesloten.