27-07-10

Marathon Palma de Mallorca – 12 weeks to go.

sjouwer.jpgDe voorbije week werd weer naarstig verder gewerkt aan de conditie met als ultieme doel de Marathon van Palma de Mallorca van zondag 17 oktober.
De voorbije week kon ik terug 51 km aan mijn teller toevoegen.
Zaterdag liep ik nog een leuk “Sjouwerke*” met Detje, Betty en met Jogginggirl Veerle als begeleidster op de fiets, met andere woorden een duurloop van ruim 20 km.

fs : *Het Sjouwer-monument (foto) op een heuvel in Aalbeke langs de franse grens is een indrukwekkende betonnen toren van ongeveer 35m hoog als eerbetoon aan de West-Vlaamse grensarbeiders, dit zijdelings ter info.

De conditie zit relatief goed en gaat nog steeds crescendo.
Daarover kan ik absoluut niet klagen : hout vasthouden.

Mijn grootste zorgenkindje momenteel is mijn lichaamsgewicht.
Mijn ideaal marathon-gewicht ligt normaal gezien tussen de 70 en 72 kgr.
Maar door zo lang stil te liggen na ziekte was dit recent opgelopen tot bijna 80 kgr.

Jezus, dat was het ultieme signaal om aan de noodrem te trekken.
Nu ik weer een aantal weken intensief aan het trainen ben zit ik terug aan 78 kgr, met andere woorden nog steeds ruim 6 kilo boven mijn marathongewicht.

Er is ooit onderzoek gedaan bij een duizendtal marathonlopers en uit die studie bleek dat elke kilogram overgewicht gelijkgesteld werd met drie minuten tijdverlies op de marathon.
Als dat klopt, dan heb ik nog een flinke winstmarge voor de boeg.
Reken maar eens uit : momenteel zit ik op een schema van 4u15’.
Gelet op mijn zes kilogram overgewicht kan ik daar misschien nog 3 x 6’ = 18 minuten van afpitsten.
4u15’ – 18’ = 3u57’ (Bingo = PR!)
Althans, als je het puur mathematisch bekijkt : Logica op zijn Spencers heet dit :-).

Wishful thinking !

Nu ja, vermageren is één, maar het effectief doen is twee en daar knelt vooral het schoentje bij ondergetekende.
Karakter om te lopen heb ik in overvloed, maar om te diëten is dit helaas stukken minder.
Er zijn vooral in deze zomer veel te veel verlokkingen en feestjes, recepties, BBQ’s, etc … in overvloed om daaraan te weerstaan.
Komt daarbij dat wij zondag naar “les Alpes du Sud” vertrekken voor een kleine twee weken op hotel in een all-inclusive formule.
Dat betekent weeral erg lekker eten en drankjes à volonté!
Dat schransen is niet goed voor mij, hé …

Nu ja, ik ben zo goed als de volledige maand augustus in verlof.
We hebben een heel jaar gewerkt en toegeleefd naar ons groot verlof.
Ik vind dat ik me dan ook eens mag laten verwennen. We zijn geen profs, hé.

Maar vanaf september ga ik de buiksriem flink toesnoeren en onderwerp ik mezelf aan een strak regime.
September gaat bijgevolg een calorie-arme maand worden :-).
Ik moet en ik zal op zondag 17 oktober onder die verduivelde 72 kgr geraken.
Betty beweert dat dit me nooit zal lukken, wat voor mij dan weer de ideale prikkel is.

Nu ja, af en toe mag je jezelf als “Bourgondic Runner” ook wel eens belonen.
Ik heb me voorgenomen om mezelf per 10 gelopen kilometers te trakteren op één bruine Leffe. Dit betekent dat ik ofwel weinig dorst ga mogen hebben of vooral veel moet lopen.

Moet kunnen : time will tell …

16:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

20-07-10

Trail d’ Ubaye Salomon te Barcelonnette


Het heeft weeral wat voeten in de aarde gehad om een volgend berichtje te (kunnen) posten.
De leukerds van Skynet hebben er niets anders op gevonden om iets wat goed werkt drastisch om te gooien.
’t Is blijkbaar komkommertijd en bijgevolg het ideale moment om alles eens plat te leggen, moet men gedacht hebben.
Eerst lagen alle blogs enkele dagen gewoon op apegapen en enkele dagen later werd een gloednieuw blogplatform geopend.
Geweldig hoor, je vindt niets meer terug … of toch niet meer in de vorm die je voorheen gewoon was.


De categorieën met o.a. de sportblogs, waar je dagelijks kon volgen wie recent een berichtje gepost had, zijn gewoon weggeveegd.
Ook de toplijstjes met de leukste blogs zijn van de aardbodem verdwenen.
Enkele blogjes, die ik voorheen opvolgde, blijken helemaal veranderd te zijn.
Bij sommigen kan ik, als ze al leesbaar zijn, geen foto’s meer bekijken, etc …
Wat een knoeiboel : waarom iets veranderen, als het prima werkt.


Ik vrees dat ik wat de kat uit de boom kijk, vooraleer ik terug nog extra tijd en energie in mijn blog steek, want voor je het weet, kan je terug alles kwijt zijn.


Ook mijn Google reader, waar ik perfect kan volgen, wie iets gepost heeft laadt de nieuwe skynetblogjes blijkbaar niet meer op.
Ik heb geen zin om terug zoals vroeger alle blogjes af te struinen om te kijken wie er iets nieuws gepost heeft.


Tot zover, mijn kleine ergernissen met dank aan Skynet.
Gelukkig ben ik niet de enigste met problemen, want als ik eens bij collega’s piep, merk ik links en rechts nogal wat onvrede.
Misschien nog wat geduld oefenen, wie weet komt alles dan terug goed.


Werd er intussen nog gelopen, Mister Frank Spencer ?


Toch wel, ik blijf mijn schema gedwee opvolgen.
Vorige week kwam er terug 50 km op mijn teller met op zondag een duurloop van ruim 20 km in 2u06’ met de Gavertrimmers.


We tellen nog 12 en een halve week tot de Marathon van Palma de Mallorca.
Alles verloopt naar wens : de conditie zit “relatief” goed, ook geen pijntjes noch kwetsuurtjes.
Hout vasthouden!


Begin augustus vertrekken we met het ganse gezin voor een tweetal weken naar les Alpes-Maritimes, ook wel “les Alpes du Sud” genoemd.

Dat is het gebied van de Provence naar de Alpen. We verblijven in Isola 2000, een bekend ski-station op 2000 meter hoogte, zoals de naam wellicht al liet vermoeden.
Moet het nu wel lukken dat er net in die periode een loopwedstrijdje is in de buurt in Barcelonnette : de Trail Ubaye Salomon, een bergloopje over de Col de la Bonette, met keuze tussen de trail van 23 km met 1000 m hoogteverschil, of de trail van 42 km met 2500 meter hoogteverschil.
Op dit knappe filmpje merk je dat je best geen hoogtevrees mag hebben.
Het toepasselijke muziekje mag er ook best wezen : “Let the body hit the floor, there is nothing wrong with me, nothing wrong with me …”

Damn right, bemerk ook de prachtige streek : wat een schilderachtig decor om in te lopen!
Het belooft dus heftig te worden, een goede test voor Mallorca alvast.


Voor alle duidelijkheid : Betty en ik zelf lopen er wel de kortste afstand (23 km).
Nu ja 23 km op dergelijk zwaar parcours is gelijkgesteld aan een vlakke dertiger.
We zullen tegen dan weeral flink wat wijzer geworden zijn over de ambities voor Mallorca

Trail_ubaye_salomon.jpg

18:29 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-07-10

Zes uren van Aalter – Werchter Classic


Aalter - 6u.jpgDe voorbije week was erg vruchtbaar, althans op loopgebied.

Ik kom voor ’t eerst sinds lang terug boven de 60 km in één week.

Hoewel, eigenlijk is het een vertekend beeld omdat ik mijn lange duurloop van vorige week op maandag gelopen heb, zodat er twee lange duurlopen in mijn weektotaal vervat zitten.

Desondanks blijven we goed bezig en zit ik nog steeds perfect op schema : 14 weeks to go!



Het was een bijzonder druk weekend met o.a. een familiefeestje, een BBQ thuis, WK-finale voetbal, etc … .

Tussenin verlegde Betty (weeral) haar grenzen door in Aalter onder een loden zon zes uren aan één stuk te lopen : zot zijn doet geen zeer, hé.



Er stonden in Aalter trouwens meerdere bloggers aan de startlijn en nog meer bloggers waren present om de dappere krijgers aan te moedigen.

Thanks for the support!

Belgisch kampioene ultralopen Conny Braeckman stond zelfs de ganse tijd met Ronny sponsen en water aan te reiken voor de uitgedroogde lopers.

Chapeau hoor, ik zie het Tom Boonen niet onmiddellijk doen op een wielerwedstrijd.




Betty was ‘s morgens vroeg al met de wagen richting Aalter vertrokken en ik ben haar na het middageten achterna gefietst met de koersfiets (toch ook een tweetal uurtjes fietsen).

Pff, het was toen al zweten geblazen op de fiets, wat moet het dan niet geweest zijn voor die lopers.

Eindeloos respect hoor.

Betty finishte trouwens als derde dame met een afstand van 57,4 km en dat onder die loden hitte.

Ik heb ze nog voorgesteld om terug naar huis te lopen, zodat ze aan de volle 100 km ging geraken, maar dit zag ze niet meteen zitten.

’t Was nochtans de ideale training voor de Nacht van Vlaanderen.

Ik val misschien in herhaling, maar Betty gaat nooit het snelheidsrecord breken onder de bloggers, maar éénmaal ze aan het lopen is, loopt ze constant hetzelfde tempo, desnoods uren aan één stuk in dezelfde tred zonder verval, de eerste kilometers steeds even snel als de laatste.

Het is precies alsof er een knop “geswitched” is in haar kopje, zodat ze constant “zen” kan blijven lopen.

Voor haar verslagje moet je maar eens piepen op haar eigen blog, tenminste als de skynetblogs terug actief zijn.



Nog een welgemeend woordje van dank aan de man achter de schermen : nl. de Joeri : het was soms aandoenlijk om hem reclame te zien maken voor “zijn kindje” : de zes uren van Aalter.

Overal waar je kwam te lande, tot zelfs in het buitenland toe, was hij als ideale PR-man promotie aan het voeren met pakjes flyers en lopers van allerlei slag warm aan het maken om deel te nemen aan zijn wedstrijd.

Hij heeft enorm veel energie gestopt in zijn “zes uren van Aalter” en het dient gezegd : de organisatie was af.

Ik heb zondag met vele mensen van allerlei pluimage gebabbeld en ik denk niet dat ik één slecht woord gehoord heb over de organisatie.

Proficiat aan alle medewerkers : hopelijk komt er volgend jaar een tweede editie.




Gisteren waren we dan met een delegatie ladies van den Ast Heule van de partij bij Werchter Classic.

Normaal gezien een festival voor de oude garde, om maar het woord “oude zakken” niet te hoeven te gebruiken.


Blijkbaar had “de Schuur” alle headliners voor Werchter (Rock Werchter, Werchter Boutique and Werchter Classic) netjes gerangschikt volgens het principe “kassa, kassa, laat het geld maar rollen” want de affiche van Werchter Classic was dit jaar stukken jonger en hipper dan het echte Werchter-festival.

Hoe meer toppers ik spreid over die zes dagen, hoe meer tickets ik kan verkopen, moet de clevere man gedacht hebben …



Nu ja, voor ons niet gelaten : we hebben enorm genoten van de stuk voor stuk knappe optredens van Daan, Amy MacDonald, Scissor Sisters, Mika and The Black Eyed Peas.

Wat een ambiance, het leek net alsof die weide een gigantische dansvloer was.

Voor herhaling vatbaar!


Black eyed peas-2.jpg

20:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-07-10

Marathon Palma de Mallorca – 100 days to go.


100 dagenCountdown, nog 100 dagen te gaan tot de Marathon van Palma de Mallorca.

De speeltijd is voorbij : het wordt tijd de zaken serieus op te pakken.
Nu ja, “no panic”, we zijn en blijven ernstig bezig.
Nog geen enkele training van het schema werd “geskipt of gecancelled”.
Hoogstens werd er door acute tijdsnood wat geswitched met dagen en trainingen.

Nu ja, mijn schema (van Rob Veer) is voorlopig (nog) niet zo zwaar.
Het valt nog goed mee en ondanks de hitte van de voorbije dagen werden alle trainingen plichtsbewust afgewerkt.

Ik mag vandaag eveneens beginnen met het eerste blaadje af te scheuren van de unieke marathon-scheurkalender van trainer Rob Veer.
Voortaan kan ik elke morgen een blaadje afscheuren met mijn te volgen trainingsschema.
Op dat blaadje krijg je ook nuttige tips, interessante weetjes en inspirerende quotes.

Het aftellen kan beginnen, elke dag een blaadje!
De scheurkalender is trouwens geschikt voor elke marathon. Hij begint niet op 1 januari maar 100 dagen voor de start van je marathon.
Zo kan je ideaal toeleven naar je hoogtepunt, M-day.
Elke dag zie je de kalender een beetje dunner worden en (hopelijk) de conditie iets beter en de motivatie stukken groter.

De scheurkalender houdt overigens niet op als M-day, de dag van de marathon, is aangebroken.
Tot drie weken ná de marathon word je meegenomen in de wereld van herstel en krijg je adviezen over hoe de training weer langzaam aan op te pakken.

15:53 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-07-10

Vlerkejogging te Harelbeke.


duathlon wevelgem2Vrijdagavond liepen Betty en ik zelf de Vlerkejogging langs de Gavers van Harelbeke.
Alhoewel, net voor start zette de hemel zijn sluizen wagenwijd open en onze mooie Gavers werden door de zondvloed temidden een duivels klank- en lichtspel overspoeld.
Ongelooflijk hoeveel water in korte tijd naar beneden kwam.
Eventjes werd overwogen om de wedstrijd af te lassen, maar enkele minuten voor de start klaarde het wonderwel terug op – lang leve de buienradar - en ging een kleine honderd mannen en vrouwen op pad richting de boswegeltjes van natuurdomein de Gavers.
Het grote voordeel was dan wel dat het in één klap een tiental graden frisser was geworden.

Uiteraard hadden de bospaadjes de overvloedige regen amper kunnen slikken en werd het ploeteren door de modder.
Je zag nog amper het verschil tussen het pad en het bos : eerst probeerde ik nog de plassen te ontwijken maar na 50 meter zag je al gauw het zinloze van deze gedachte in en liep ik dwars door de plassen met de enkels diep in ’t ruime sop.
Ik wist niet dat het cross-seizoen al zo vroeg in ’t jaar begonnen was.
Leuk hoor, het kind kwam precies terug boven in mij.
Plons, de gekke kikker …

Ik begon het zelfs leuk te vinden en liep gezien de omstandigheden een behoorlijk tempo.
Na één rondje van 5,5 km kwam ik door in 27’30” (12 km/u).
Betty kwam een vijftiental seconden na mij door.
Voor haar zat de wedstrijd erop, maar de mannen mochten nog een keer genieten van de heilzame werking van een modderbad..
Inmiddels waren de posities al ingenomen : diegene, die voor mij liep was buiten schot en mijn kompaan zat er stevig door en zakte steeds verder weg, zodat ik rustig verder ploeterde en kon finishen in 55’54”.

Achteraf was het uiteraard heerlijk nakaarten over de heroïsche editie van deze Vlerkejogging.
Weeral een wedstrijd, die we niet licht gaan vergeten.


Op zondag ging ik normaal gezien mijn duurloop van 1u45’ afwerken, maar aangezien Betty haar duathlon-debuut maakte in Wevelgem, heb ik deze maar wijselijk uitgesteld tot vanavond.

Ik had nog nooit een duathlon gevolgd en was dan ook erg benieuwd om dit eens live mee te maken.
Er deden dan ook wat gelegenheids-duathleten van Joggingclub Wevelgem mee.

Om 13u30 was er een recreanten-duathlon van 2,7 km lopen, 20,5 km fietsen en nogmaals 2,4 lopen en omstreeks 15u30 was er dan het Belgisch Kampioenschap duathlon voor ploegenteams met deelname van de regerende wereldkampioen Joeri Vansteelandt.

Betty dacht dat de recreanten–versie nog zou meevallen qua niveau, maar toen we in de wisselzone aankwamen, viel dat al dik tegen.
Betty’s koersvelootje van 280 Euro stak nogal schril af tegen die peperdure geoliede machientjes.
Er stond daar ook een jong meisje met een tricolore-shirtje: ik dacht nog, weeral een supporter van Tom Boonen, maar het bleek de Belgisch kampioene duathlon Griet Terryn te zijn, die dan ook de wedstrijd voor “recreanten” met de vingers in de neusgaten zou winnen.

Man, man, man, het niveau lag bijzonder hoog voor recreanten: er werd nogal wat afgevlamd en er was heel wat spektakel bij de keerpunten.
Betty liep en fietste als debutante een prima wedstrijd en kon toch enkele duathleten achter zich houden.
Haar eindtijd was 1u10’, niet slecht voor een eerste keer en wederom een nieuwe ervaring rijker.

16:55 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

02-07-10

Weblogloperstraining aan Zee.


gropeEen tijdje geleden plaatste Betty een oproep op facebook voor de traditionele weblogloperstraining aan zee.
Remember die mooie zondag van vorig jaar, toen een vijftigtal dapperen de wind trotseerden langs duinenpaden en de kustlijn van Oostende voor een duurloop van 15 tot 30 km.
Daarna werd lekker gegeten in vakantiecentrum Ravelingen en ging de harde kern nog verder door met een plonsje in ’t zwembad en een partijtje bowling.

Daarom werd opnieuw een evenement aangemaakt op facebook en meteen hadden we al een lijstje met een twintigtal enthousiastelingen.
Alles uiteraard heel vrijblijvend, facebook is en blijft een heel vluchtig medium.
Het idee was om terug een duurloopje af te werken, gevolgd door een etentje, de ideale gelegenheid om wat bij te babbelen.
Meer moet dat niet zijn.
Aangezien we eind augustus op vakantie zijn aan zee werd de locatie en datum gewijzigd naar Middelkerke en zondag 22 augustus.

“So far, so good”, tot een clevere gast de opmerking maakte dat de datum van onze training nu wel heel toevallig samenviel met de Sirenejogging van Middelkerke.
“’t Ei van Columbus” uiteraard.
Het zou nogal stom zijn om parallel met die wedstrijd een training te organiseren en daarbij ook nog kleedkamers, bevoorradingsposten en douches vast te leggen.

Vandaar dat we de trainingsloop transformeren naar een wedstrijdloop te Middelkerke.
Je kan er de 5 km, 10 km of “ten miles” lopen, zowel “men” als “ladies run”.
Ook voor de kinderen zijn meerdere wedstrijden. Aan u de keuze!

Aansluitend zorgen we dan nog (vrijblijvend) voor een BBQ aan de paardenmanège van Middelkerke.
Iedereen is welkom, hopelijk ben je ook van de partij.
Verdere info en concrete afspraken volgen later.
Inschrijven doe je best op de website van de organisatie, voor de BBQ achteraf geef je maar een seintje, wij reserveren dan wel in groep.


Vanavond loop ik terug een wedstrijdje in Harelbeke, namelijk Vlerkejogging, een organisatie van Gavertrimmers Guido en Jan.
Verwacht geen spannend duel tussen Betty en mezelf.
Ten eerste is het vandaag haar verjaardag en dan moet ik haar laten winnen.
Ten tweede zou het niet verstandig zijn om in die hitte voluit te gaan en ten derde lopen de dames maar 5,5 km, terwijl wij wel 11 km lang mogen zweten.
Van emancipatie gesproken …

Gelukkig slingert het parcours zicht grotendeels langs de kronkelende bospaadjes tussen de jonge loofbomen en struiken met lentebloesems van natuurdomein de Gavers.
We lopen dus op ons vertrouwd parcours en ik weet daar enkele koele plekjes liggen.
Het gaat dus geen sinecure worden om het hoofd koel te houden. Het wordt bijgevolg belangrijk om het opgelopen vochtverlies terug te compenseren.

Aan alle dapperen, die zondag een marathon lopen, veel succes, hé.
Moraturi te salutant !

12:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |