15-09-10

Marathon van Mallorca, nog één maand.

Intussen nadert de Marathon van Palma de Mallorca met rasse schreden.
Ik heb me er ook al bij neergelegd dat Palma een “fun-marathon” wordt.
Uitlopen en met een goed gevoel en in een goede gezondheid de finish halen is deze keer de prioriteit, de potentiële eindtijd daarbij is voor mijn part het minst belangrijke.

Ik slaag er maar niet in om enige regelmaat in mijn trainingen te krijgen, het schema wordt bijgevolg dan ook al een tijdje niet meer gevolgd.
Nu ja, een mens moet zijn prioriteiten kennen en (marathons) lopen is daar de laatste tijd niet (meer) bij.

September is een hektische maand om maar het woord “zotte maand” niet te hoeven gebruiken.
Vooreerst is er terug de start van het nieuwe schooljaar en ik hoef alle lopers met kids niet uit te leggen dat er daar veel om de hoek komt bij kijken.
Tegen dat mijn vier meisjes met alles in orde zijn, verre van evident.
Vorig weekend was ik dan nog vier dagen aan één stuk jurylid van de Tinekesfeesten in Heule, een taak die ik met veel plezier ter harte heb genomen, maar uiteraard een erg zwaar weekend.
Ik zit dan ook nog temidden een drukke job, heb op de koop toe begin oktober een examen (met promotiekansen) en moet daar voor nog een presentatie afwerken.
Mijn agenda voor september staat bijgevolg elke dag boordevol.
Eind september trekken we dan nog met “de oude bende” van jeugdclub den Ast op weekend, zodat ik nu al weet dat er van extra trainen in september weinig in huis gaat komen.

Ik doe mijn best om op vrije momenten wat te lopen maar kom de laatste weken amper aan een gemiddelde van 40 km per week : er zit daar een week tussen van 80 km, maar ook ééntje van 0 km.
Zo gaat het natuurlijk niet echt lukken.

Ik zou uiteraard ook makkelijk de handdoek kunnen gooien, maar zo steek ik natuurlijk niet ineen.
Betty heeft het ook druk, maar zij werkt maar halftijds met nachtdiensten, zodat zij overdag, wanneer iedereen op school zit, nog wat tijd vindt om bij te trainen.
Zo liep zij vorige week met verbluffend gemak de loodzware trail van de Côte Opale in 4u31’.
Wegens een dubbele agenda was ik ditmaal niet van de partij.
Nu ja, zij zit dan ook wel al volledig met de “100 km” van de Nacht van Vlaanderen in Torhout in hare kop.


Nu ja, het is ook niet allemaal kommer en kwel, begin deze maand liep ik nog een dertiger met Hans (van Torrac) in 3 uur en deze lange training werd tot mijn verrassing heel vlot verwerkt.
Toch een opsteker voor Mallorca.
Ik ga toch nog proberen om enkele trage lange duurlopen af te werken : dit zijn toch de belangrijkste trainingen voor de marathon.
De andere trainingen (korte duurlopen, interval, pyramidelopen, etc …) laat ik dan uit tijdsgebrek als eerste vallen.
Op 1 oktober loop ik als ultieme test nog een halve marathon in Kuurne, rapper dan een Ezel, en dat zal dan moeten volstaan voor Palma, want vanaf begin oktober mag ik beginnen afbouwen richting Mallorca.

Hoewel, hoe omschrijf je best het begrip “afbouwen”, waneer je niet echt opgebouwd hebt ?

10:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

euh... moeilijke vraag, nu een marathon loop je toch voor een groot stuk in "the mind" zeggen ze... dus met jou ervaring kan dat geen probleem zijn.. en genieten is toch de moeiste prijs die je kan bereiken op een marathon voor snelheidsduivels als wij ;-)

geniet ze

Gepost door: marnix | 15-09-10

Wat mijn voorganger al zegt een marathon lopen zit 'm voor het grootste deel in je hoofd. Je benen moeten maar doen wat het hoofd wil;-)

Gepost door: Tiny | 15-09-10

Het lukt je wel, op een maand kan er nog veel veranderen hé!

Gepost door: wendy | 15-09-10

no worry's Frank, een marathon just for fun kan ook best fun zijn, heb het ook al eens gedaan in de maasmarathon ! Viel fysiek best mee, en heb me fantastisch geamuseerd.
Succes daar in Mallorca

Gepost door: Filip | 15-09-10

voila, wij komen overeen!

Gepost door: Koen | 16-09-10

Groot gelijk, Frank. Dat is verstandig gesproken. Ik zit in een gelijkaardig schuitje maar heb ook vrede met de huidige conditie en heb de ambities wat bijgesteld. Soms staat plezier voorop, soms onze ambitie. In het beste geval kan je beide combineren. Ach, het komt wel goed!

Gepost door: Sandy | 19-09-10

De commentaren zijn gesloten.