29-09-10

Mallorca marathon, two weeks to go

Kuurne.jpg
Intussen nadert de Marathon van Palma de Mallorca met rasse schreden. Nog een dikke twee weken te gaan.

In een vorig bericht begin deze maand schreef ik al dat me momenteel de nodige tijd ontbreekt om fatsoenlijk te trainen voor een wedstrijd, laat staan een marathon te lopen.
Als ik mijn logboek voor september eens vluchtig overschouw stel ik vast dat er helaas weinig verbetering is gekomen in deze situatie, want deze maand haal ik een pover gemiddelde van amper twee trainingen per week.
Op die manier gaat het natuurlijk moeilijk lukken.
Alle marathonschema’s zijn gebaseerd op minstens 3 tot 4 trainingen per week, de meesten die ik ken trainen ongetwijfeld vijf maal per week.
Nu ja, je moet je prioriteiten kennen en lopen is momenteel prioriteit “nummer stillekes”.
De voorbije dagen was er elke avond wel iets te doen : vergaderingen, oudercontact, etentje met vrienden, weekendje met de bende van den Ast, U2, taxiritten met de meiden Spencer, etc … .
Je kan natuurlijk steeds met allerlei excuses afkomen en stellen dat je ten allen tijde de nodige tijd moet vrijmaken voor het lopen, maar als je de ganse dag moet hollen in je eigen “ratrace des levens”, dan plof je op een vrije avond ook wel eens graag met een goed glas in de zetel.
Troost u, ik loop hier alleszins niet rond met een gigantisch schuldgevoel.

Soit, op zondag 17 oktober wordt in Mallorca de marathon gelopen – there is no way back - en ik moet het zien klaar te spelen om deze klus op een fatsoenlijke en gezonde manier te klaren, wat de mogelijke eindtijd ook mag wezen.
Ik heb me voorgenomen om heel traag te starten en op die manier zo weinig mogelijk energie te verspelen in de beginfase.
Ik zou immers graag nog eens een marathon uitlopen zonder dat ik stukjes moet wandelen.
En vooral genieten, niet vergeten te genieten!

Pluspunt in mijn geval is dat ik behoorlijk fris en blessurevrij aan de start ga verschijnen.
Wie een zwaar schema volgt loopt een verhoogd risico om overtraind en met allerlei kwaaltjes in het startvak te komen.
Bijkomend voordeel is dat ik toch mijn wekelijkse lange duurloop niet geschrapt heb.
Zo liep ik in september toch al één dertiger, twee keer 25 km en één halve marathon.
De frequentie is misschien stukken minder, maar ik probeer toch op die manier mijn kilometers te halen (185 km in september, 156 km in augustus).

Dat zou moeten volstaan voor mijn marathon.
Vrijdagavond loop ik als ultieme test voor Mallorca opnieuw een laatste wedstrijd, namelijk de halve marathon van Kuurne, de zogenaamde Ezelskoers.
Ter info voor de niet-streekgenoten : inwoners van Kuurne worden ook wel eens Ezels genoemd.
Een spotnaam die de Kortrijkzanen hen smalend gaven, toen de Kuurnenaren vroeger voor dag en dauw met ezel en kar naar de markt kwamen.
Vrijdagavond maakt Frank Spencer de omgekeerde beweging.

“Rapper dan een ezel” is een prima organisatie met veel sfeer, lopers en supporters.
Deze streekwedstrijd is bijgevolg elk jaar een certitude in mijn programma.
Vooral het stuk dat je tussen twee kermissen in het feestvierende Kuurne doorloopt geeft je een kick om net dat ietsje vlugger te lopen. Daar krijgt elke loper ongetwijfeld een boost van het kermislawaai, het publiek, de oliebollen, de supporters en de speaker, zelfs al zit je “piepedood”.
Door de vele rondes en de dubbele doortocht op de kermis kan het publiek de lopers verschillende keren zien passeren.

Het zal daar drummen worden, want ik merk dat er nu al 800 lopers vooraf ingeschreven zijn.
Betty gaat met een groepje hazen voor een nieuw PR en hoopt om 1u51’51” te lopen.
Ik ga mijn karretje aanhaken en wie weet loop ik wel 1u51’50”.

Allen daarheen !

kuurne2.jpg

17:40 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

15-09-10

Marathon van Mallorca, nog één maand.

Intussen nadert de Marathon van Palma de Mallorca met rasse schreden.
Ik heb me er ook al bij neergelegd dat Palma een “fun-marathon” wordt.
Uitlopen en met een goed gevoel en in een goede gezondheid de finish halen is deze keer de prioriteit, de potentiële eindtijd daarbij is voor mijn part het minst belangrijke.

Ik slaag er maar niet in om enige regelmaat in mijn trainingen te krijgen, het schema wordt bijgevolg dan ook al een tijdje niet meer gevolgd.
Nu ja, een mens moet zijn prioriteiten kennen en (marathons) lopen is daar de laatste tijd niet (meer) bij.

September is een hektische maand om maar het woord “zotte maand” niet te hoeven gebruiken.
Vooreerst is er terug de start van het nieuwe schooljaar en ik hoef alle lopers met kids niet uit te leggen dat er daar veel om de hoek komt bij kijken.
Tegen dat mijn vier meisjes met alles in orde zijn, verre van evident.
Vorig weekend was ik dan nog vier dagen aan één stuk jurylid van de Tinekesfeesten in Heule, een taak die ik met veel plezier ter harte heb genomen, maar uiteraard een erg zwaar weekend.
Ik zit dan ook nog temidden een drukke job, heb op de koop toe begin oktober een examen (met promotiekansen) en moet daar voor nog een presentatie afwerken.
Mijn agenda voor september staat bijgevolg elke dag boordevol.
Eind september trekken we dan nog met “de oude bende” van jeugdclub den Ast op weekend, zodat ik nu al weet dat er van extra trainen in september weinig in huis gaat komen.

Ik doe mijn best om op vrije momenten wat te lopen maar kom de laatste weken amper aan een gemiddelde van 40 km per week : er zit daar een week tussen van 80 km, maar ook ééntje van 0 km.
Zo gaat het natuurlijk niet echt lukken.

Ik zou uiteraard ook makkelijk de handdoek kunnen gooien, maar zo steek ik natuurlijk niet ineen.
Betty heeft het ook druk, maar zij werkt maar halftijds met nachtdiensten, zodat zij overdag, wanneer iedereen op school zit, nog wat tijd vindt om bij te trainen.
Zo liep zij vorige week met verbluffend gemak de loodzware trail van de Côte Opale in 4u31’.
Wegens een dubbele agenda was ik ditmaal niet van de partij.
Nu ja, zij zit dan ook wel al volledig met de “100 km” van de Nacht van Vlaanderen in Torhout in hare kop.


Nu ja, het is ook niet allemaal kommer en kwel, begin deze maand liep ik nog een dertiger met Hans (van Torrac) in 3 uur en deze lange training werd tot mijn verrassing heel vlot verwerkt.
Toch een opsteker voor Mallorca.
Ik ga toch nog proberen om enkele trage lange duurlopen af te werken : dit zijn toch de belangrijkste trainingen voor de marathon.
De andere trainingen (korte duurlopen, interval, pyramidelopen, etc …) laat ik dan uit tijdsgebrek als eerste vallen.
Op 1 oktober loop ik als ultieme test nog een halve marathon in Kuurne, rapper dan een Ezel, en dat zal dan moeten volstaan voor Palma, want vanaf begin oktober mag ik beginnen afbouwen richting Mallorca.

Hoewel, hoe omschrijf je best het begrip “afbouwen”, waneer je niet echt opgebouwd hebt ?

10:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

02-09-10

Marathon van Mallorca – ingeschreven!

sirene1.JPG“Long time no see”.

Het is alweer een tijdje geleden dat dit blogje nog aangepast werd.
Geen excuses over tijdsgebrek, een druk gezin en dito agenda, blablabla, etc … of loze beloftes om weer vaker te bloggen.
Neen, de hoogdagen van het bloggen liggen al een tijdje achter de rug : we kunnen dit nu eenmaal niet ontkennen.
Via facebook gaat alles veel directer en krijg je meer interactie.

Wel houd ik dit blogje achter de hand als alternatief om wedstrijdverslagen of uitvoerigere bijdragen te posten. Altijd leuk om ergens je ei kwijt te raken en later eens na te pluizen.

Werd er nog gelopen de voorbije weken?
De eerste helft van augustus was rampzalig op loopgebied. Na die trail in de Alpen was de loopspirit ver te zoeken.
Ik kon me amper nog opladen om “een toerke blok” te lopen.
Eventjes werd overwogen om de Marathon van Palma de Mallorca gewoonweg te cancellen, niet omwille van blessure of trainingsachterstand, maar gewoonweg wegens geen goesting.

Eind augustus waren we dan een weekje in Middelkerke en daar heb ik mij na veel zagen laten overhalen om mee te lopen in de Sirenejogging : waarom niet, we waren daar nu toch.
Ik liep er de tien mijlen in 1u21’, klopte Betty met ruim vijf minuten – een signaal dat de conditie er toch niet zo belabberd uit zag - en stilaan kwam de loopgoesting terug.
Het was dan ook een topdag met vele loopvriendjes en vriendinnetjes.

Aangezien het aan de kust absoluut geen strandweer was – normaal zouden wij dan op ’t strand in een ligzetel een goed boek lezen, terwijl de kinderen de golven trotseren – zat er niets anders op dan alle dagen een iets groter wordend toerke te lopen.

Uiteindelijk heb ik mij dan maar net op de valreep ingeschreven voor de Marathon van Palma de Mallorca.
There is no way back.

Nu moet ik nog dringend aan kilometers zien te geraken – er resteren me amper zes weken.
Aanvankelijk ging ik zaterdag de “30 km van Dwars door Izegem” lopen, maar bij nader inzien, merk ik dat de eerste 22 km gezamenlijk in groep aan 12 km/u gelopen worden en vanaf dit punt – vanaf 1u50’ - begint de eigenlijke wedstrijd.
In het reglement staat dat wie moet lossen tijdens die eerste 22 km plaats moet nemen in de bezemwagen en uit de wedstrijd wordt genomen.
Dat zie ik helaas niet zitten.

Ik heb niet veel zin om 22 km lang mijn motor op te blazen en dan de laatste 8 km tegen 8,5 km/u te finishen : dit zou pas een slechte training zijn.
Waarom dan niet in twee groepjes lopen, ééntje aan 12 km/u en het andere buiten competitie aan een milder tempo?
Een gemiste kans voor Izegem, er zijn toch veel plus-4u-marathonlopers die op die manier uit de boot vallen.

Nu ja, soit, op facebook las ik intussen een oproep van de Rode Lopers, bekend van de Roparun met o.a. Katrien als wilde merrie om zaterdagmorgen om 08u00 een lange duurloop af te werken in Lichtervelde aan het Heihoekpad.
Ze lopen rondjes van 5 km aan een gezapig tempo van een kleine 10 km/u en je kan elke ronde aanpikken om zo aan 20, 25, 30 of 35 km te geraken.

Dit tempo is meer aangepast aan mijn mogelijkheden en in Middelkerke heb ik al kennis gemaakt met enkele Rode Lopers.
Het belooft dus ontzettend leuk te worden daar in Lichtervelde.

21:09 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |