22-10-10

Marathon Mallorca = “Deutsche Grundlichkeit”.

mallorca2.jpgBedankt voor de massale reacties, berichtjes en felicitaties op Facebook en op dit blogje.
Ik kreeg onder andere ook de vraag of ik de Marathon van Palma de Mallorca kan aanbevelen aan medelopers.

Nu, ik wil daar graag op antwoorden.
De (duitse)organisatie van de marathon kan je in één woord omschrijven.
Wel, die was AF.

De “Deutsche Grundlichkeit” is alom gekend.
Zowel de expo, het afhalen van allerlei documenten, gratis busvervoer, pasta party, afgeven van bagage, bevoorraadding onderweg, etc…, alles was prima geregeld.
Het parcours was verkeersvrij, zowel op iedere hoek van de straat stonden agenten of seingevers om het de lopers comfortabel te maken.
Overal waren er voldoende medewerkers en werd je heel vriendelijk geholpen.
Ik heb nergens een valse klank gehoord over deze marathon.

Nu moet je weten dat de Marathon van Palma de Mallorca al enkele jaren door een Duits reisbureau (Tui) wordt georganiseerd.
En zoals we allemaal weten zijn dit heel clevere jongens.

Vanaf oktober is het hoogseizoen op Mallorca aan het uitdoven en lopen de meeste hotels leeg.
Aangezien de vaste kosten voor een vol of halfleeg hotel ongeveer identiek zijn, sluiten veel ketens hun hotels voor een lange periode.
Wel, daar moeten we iets op vinden, heeft men bij Tui gedacht.
Waarom geen activiteiten zoals bvb. een loopevenement organiseren om andere doelgroepen naar Mallorca te lokken ?

Slim gezien van Tui (in Mallorca is de naam Riu) en uiteraard voorzien ze daarbij hun eigen hotels en appartementen rijkelijk van buitenlandse lopers.
Daarbij bieden ze speciale marathon-arrangementen aan inclusief vlucht, overnachtingen, marathondeelname, speciale koolhydraatrijke maaltijden, extra vroeg ontbijt op de dag van de marathon, shuttle naar de start, startnummer ligt klaar bij aankomst op uw bed, etc .
Je wordt als loper rijkelijk in de watten gelegd : werkelijk alles wordt voor je geregeld.
Je moet hem bij wijze van spreken alleen maar zelf lopen :-).
Natuurlijk hangt daar een prijskaartje aan vast.

Wij deden het echter op eigen houtje en bijgevolg nog stukken goedkoper.
Vier dagen Mallorca kostte me amper 180 Euro, vlucht en hotel in half pension inclusief.

Natuurlijk moet je daarvoor een beetje moeite doen en uit je doppen kijken.
Wij vlogen voor een spreekwoordelijke appel en een ei met lowcost-maatschappij Ryanair.
Ik weet dat die tonnen kritiek krijgen en dat er zelfs Ryanair-haatsites bestaan, maar nooit eerder was vliegen zo gemakkelijk.
Naar Charleroi rijd je zonder file, je kan thuis al je boardingpas uitprinten, zodat je je direct naar je Gate kan begeven.
Bij aankomst wandel je probleemloos richting de uitgang, want je moet niet wachten tot je bagage van de banden rolt.
Je moet natuurlijk alles in je handbagage (speciaal koffertje) zien te krijgen, maar richting zon heb je meestal geen al te grote valiezen nodig.

Bij Ryanair is het tevens aangewezen om goed op te letten, want de tarieven varieren quasi elke dag. Soms moet je wat schuiven met vertrek- en aankomstdata, maar met wat geluk en flexibiliteit kan je voor een prikje vliegen.

Idem voor ons hotel : bij Booking.com geven ze soms hotelkamers aan dumpingprijzen weg.
Je moet uiteraard niet bij het eerste het beste hotel boeken maar wat tijd voorzien om rond te surfen en te vergelijken.

Dus, bij deze kan ik iedereen de Marathon van Palma de Mallorca aanbevelen.
Een tip : noteer alvast zondag 16 oktober 2011 in jullie nieuwe agenda :-).
Wie weet kunnen we er met enkele bloggers en facebookers een mini-tripje van maken ?
Kandidaten ?
Nee, 't was maar een grapje hoor.

Genoeg promotie voor Mallorca, straks vermoeden jullie al dat ik een procentje krijg.
Betty fluistert me ook al in het oor dat ik nu niet direct een reisbureau moet opstarten.

67407_1600519768626_1105011699_31743477_624197_n.jpg

19:46 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19-10-10

Mallorca Marathon in 4u18’48”

Mallorca-finishfoto.jpgYes, I did it !

Het is me gelukt : hier zit een uiterst tevreden marathonloper.

Vrijdagmorgen namen we in Charleroi de vlucht richting Mallorca.
Bij aankomst om 10u00 was het toen al een goeie 24° C en lag het strand vol zonnekloppers en zag ik nog meerdere zwemmers in de zee.
De gedachte alleen al om in die zuiderse temperaturen een marathon te lopen deed me toen al hevig zweten.

Nu ja, we hadden nog wat tijd om te relaxen, de start was pas op zondagmorgen.
Gelukkig werd mijn smeekbede om wat koeler weer aanhoord en was mijn buienradar bij de pinken.
Toen het startschot om 09u00 weerklonk was het heel wat frisser (17°) aan de Kathedraal van Palma de Mallorca.
Met 8500 lopers stonden we in de royale startvakken : daartussen uiteraard ook heel wat 10 km- en halve marathonlopers, maar tevens 1376 marathonlopers uit 54 verschillende landen.

Het eerste lusje van 10 km ging langs de blitse jachthaven, de tweede tien kilometer dan weer door het historische centrum van Palma de Mallorca.
Daarin werd het toch wat lastiger om te lopen met constant op en neer met veel kasseien.
Geen echte hellingen weliswaar, maar toch flink wat vals plat.
Het was dus alleszins geen gemakkelijke marathon : de winnende tijd (2u29’23”) van de Spanjaard Miquel Capo Soler spreekt alvast boekdelen.
Aan de Kathedraal mochten de halve marathonlopers doorlopen naar de indrukwekkende finishboog.
Wij moesten naar links opdraaien richting Arenal – Playa de Palma.

Ik had me voorgenomen om heel relaxed te starten en vooral te genieten van elke stap, heel veel genieten dus.
Halfweg klokte ik af op 2u05’, een goeie 10 km/u.
Ik ben dus niet te snel gestart, maar ik wilde vooral een tempo lopen dat ik de volle 42 km zou kunnen ronddraaien.
Ik voelde me nog goed en liep langs de dijk richting Arenal.
Tot aan het keerpunt van 30 km was het lichtjes wind op kop, maar ik had goed gedoseerd.
Op dit keerpunt stond het publiek rijendik en kon ik draaien in 3u01’.
Nog steeds bijna goed voor de verhoopte 10 km/u.
Iets verderop stond ook mijn 83-jarige moeder : een kippenvel-moment.

Zoals verwacht begon het na 30 km wat moeizamer te gaan : logisch natuurlijk en het gevolg van een wat mindere voorbereiding.
Het begon op de koop toe ook goed te regenen. Minder leuk voor de toeschouwers, maar voor een loper betekent dit extra zuurstof in de lucht.
Tussen 30 en 35 km heb ik meestal een dipje, omdat de benen dan vermoeid raken en het nog te ver is om visueel af te tellen, maar een echte inzinking bleef gelukkig achterwege.
Ook de man met de hamer heb ik trouwens nergens zien staan.

Ik heb dan ook niet moeten wandelen, als je de korte stukjes aan de drankposten buiten beschouwing laat.
De bevoorraadding was trouwens heel goed geregeld : om de 3 km had je meerdere posten met water, sportdrank, bananen en appels.
De laatste 12 km waren deze posten steeds mijn reddingsboeien, waar je hoopvol naar uitkijkt.
Ik nam me voor om van post tot post te lopen en om dan rustig al stappend mijn bekertje te ledigen, wat uit te blazen en naar de volgende drankpost te lopen.

Na 36 km kwam de Kathedraal terug in zicht en kreeg ik vleugels.
Ik begon te rekenen en voelde dat er nog een tijd onder de 4u20’ inzat.
Uiteindelijk kon ik nog heel wat lijken oprapen en finishen in 4u18’48” als 868ste van de 1376 starters.
Iets later zouden mijn broer in 4u29’ en mijn zus in 4u52’ arriveren.
Het familieplaatje was compleet.

Dolgelukkig en ook wat emotioneel – ik geef het graag toe - overschreed ik de matten temidden een prachtig decor.
Ik kom immers van heel erg ver terug.
De hele film van vorig jaar speelde zich in een flits achter mijn netvlies af.
Remember de verlammingsverschijnselen na sepsis, rolstoel, krukken, de eerste pasjes zonder hulp, etc … .
Diegene, die vorig seizoen door het artsenkorps afgeschreven werd voor de loopsport, had toch mooi een marathon afgewerkt.
Niet in een toptijd uiteraard, maar toch een overwinning op mezelf en dat geeft me een erg goed gevoel.

Yes, I did it.

18:35 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

12-10-10

Marathon van Palma de Mallorca : de klok tikt.

Mallorcastart.jpgHet uur van de waarheid is stilaan aangebroken.
Vrijdagmorgen voor dag en dauw om 05u00 rijden we naar Charleroi voor de vlucht richting Mallorca.
Daar beleven we (= de familie Lagae, zelfs het 83-jarige “memeetje” gaat mee naar de Balearen) enkele dagen vakantie, zon, zee en ontspanning met als toetje een marathon op zondag.

Zondagmorgen om 09u00 loop ik samen met mijn broer Paul en mijn zus Bernadette de Marathon van Palma de Mallorca.
De ambities zijn eerder bescheiden.
In een vorig bericht meldde ik al dat de nodige tijd ontbrak om een fatsoenlijk schema te volgen.

De laatste weken ben ik echter aan een inhaalbeweging begonnen en heb ik toch nog enkele lange duurlopen afgewerkt.
Zo kom ik aan twee dertigers, twee 25’ers en twee halve marathons als voorbereiding op de marathon.
Op die manier haal ik een weekgemiddelde van 44 km tijdens de laatste drie maanden.
Genen vetten en natuurlijk onvoldoende om veel potten te breken in Mallorca, laat staan een PR te lopen, maar toch een fatsoenlijke basis om van start te gaan en een gezonde marathon te lopen.

Ik kreeg al enkele malen de vraag naar een potentiële eindtijd.
Wel, er bestaat daar een simpele formule voor : neem je laatste halve marathontijd x 2 en tel daar 10 procent bij.
Zo kom ik aan ( 1u52’ x 2 ) * 10 % = 4u08’.
Wiskunde op zijn Spencers.

Was het maar waar, voor die tijd wil ik direct tekenen.
Met mijn huidige conditie (behoorlijk, maar te weinig trainingskilometers) kan ik normaal gezien een goeie 30 km mijn marathontempo ronddraaien, maar in de cruciale fase lopen mijn batterijen langzaamaan leeg en moet ik enkele tandjes terugschakelen.
Ik gok daarom eerder op een tijd tussen 4u15’ en 4u30’.

Daarmee zou ik al heel tevreden zijn.
Niet vergeten dat Mallorca verre van plat is
Struikelblok zou ook wel eens het warme weer kunnen zijn.
Vrienden van ons, die net terug zijn, spraken van 30° C en op weer-online voorspelt men een goeie 23° met een stralend zonnetje voor zondag 17 oktober.
Nu ja, liever een hete marathon dan dat het een hele week pijpenstelen regent in Mallorca.

Ander zorgenkindje zijn mijn loopschoenen : mijn “Asics Gel Kayano” hebben intussen al ongemerkt ruim 1500 km op hun teller staan en ik vrees dat daarmee de laatste restjes demping “verschwunden” zijn.
Wellicht is mijn lichte rugpijn na mijn laatste dertiger daarmee enigszins te verklaren.
In Mallorca gaan ze alvast hun eigen zwanenzang tegemoet lopen.
Tuurlijk is het nu veel te laat om nog nieuwe schoenen te kopen, bad timing.

Verder verloopt alles naar wens: bij frank spencer geen carbo-loading-toestanden. Ik geloof daar namelijk niet in. Die ene keer dat ik dit procédé volgens het boekje gevolgd heb, liep ik “the worst Marathon of my life”.
Ik hou het gewoon op gezonde kost van moeder, de vrouw.

Wie nieuwsgierig is naar mijn prestatie, moet maar zondagnamiddag eens piepen naar de facebookpagina van thuisblijver Betty, die alles op de voet zal volgen.

Wij gaan immers na onze marathon nog efkens genieten van het zonnetje in Mallorca.

mallorcastad_250x167.jpg

19:31 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

04-10-10

Kuurne, Rapper dan een “verzopen” Ezel in 1u52’39”

Vrijdagavond liep ik in Kuurne mijn laatste wedstrijd voor de marathon van Mallorca.
Betty was van plan om op het snelle parcours van Kuurne haar PR op de halve marathon wat scherper te stellen.
Ik had me vooraf voorgenomen om haar daar bij te vergezellen en zoveel mogelijk te steunen.

Veel volk daar in Kuurne, waar we met ruim 800 halve marathonlopers aan de start stonden.
Dat Kuurne dit jaar verkozen werd als Belgisch Kampioenschap halve marathon zal daar wel niet vreemd aan zijn.
Iets na 19u30 weerklonk het startschot en trok de meute zich op gang.
Traditiegetrouw passeerden wij als allerlaatsten 36 seconden later de startlijn.

De eerste rondjes draaiden we samen met Koen en Nico een tempo van een goeie 11 km/u vlotjes rond.
Het weer was abominabel : het had de ganse vrijdag mooi geweest, maar in de vooravond begon het lichtjes te miezeren.
Toen het startuur naderde veranderde die motregen geleidelijk aan in slagregen tot zelfs gietende stortregen.
Mijn voeten waren zowaar verzopen en mijn shirtje kon ik uitwringen als een zompige dweil.
Mijn buienrader, die tot voor kort even betrouwbaar leek als Paul de Octopus en het Orakel van Delphi tesamen, sloeg deze keer de bal volledig mis.

Het weer was misschien wel rampzalig, het lopen daarentegen verliep uiterst voorspoedig.
We draaiden het vereiste tempo lustig en probleemloos rond.
Iets na halfweg begon Koen het wat lastig te krijgen en besloot om zijn eigen tempo rond te draaien.

Het voorlaatste rondje begon de motor van Betty eveneens wat te sputteren.
Even overleggen en wat gas terugnemen, maar na wat peptalk liep ze weer naarstig verder.
Tijdens het laatste rondje op exact dezelfde plek kreeg ze het opnieuw lastig en moesten we ons tempo wat milderen en Nico en zijn vrouwelijke metgezel laten gaan.
Nu ja, niet puppen, hé, want de eindmeet kwam na de laatste bocht al snel in zicht.
Na 1u53’15” bruto konden we verzopen en onderkoeld de finish overschrijden.

Betty was aanvankelijk wat ontgoocheld dat ze door het slechte weer en het mini-dipje op het eind haar PR net gemist had.
Bij thuiskomst zagen we echter dat we door als allerlaatste te starten – er lagen geen chipmatten aan de start – we in feite 36 seconden sneller hadden gelopen, zodat Betty met 1u52’39” eigenlijk alsnog een PR gelopen had. Het vorige stond nog op 1u52’47”, eveneens in Kuurne, Rapper dan een Ezel 2009.

Mission completed.
Voor mij was Kuurne een geslaagde training voor Mallorca.
Het gevoel zat goed.
Het tempo was makkelijk rond te draaien en op het einde had ik het gevoel dat ik nog reserves op overschot had.
Zonder haaswerk had ik alleszins nog wat sneller gekund.

Morgen loop ik nog een laatste dertiger op het gemak en dat zou dan moeten volstaan om de Marathon van Palma de Mallorca tot een goed einde te brengen.
Fingers crossed !

kuurne2.jpg

11:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |