21-02-11

Leopoldsloop te Watervliet : 27 km in 2u26’

Zaterdag werden we in Watervliet verwacht voor de Leopoldsloop, een wedstrijd over 27 km.
Dit is voor de meeste deelnemers, die straks een voorjaarsmarathon lopen, een belangrijke barometer voor de conditie.
Je vindt niet zoveel wedstrijden op de kalender van dergelijke omvang.

Ook voor ons was het belangrijk om eens in een echte wedstrijdsimulatie te testen hoe het nu werkelijk met “de goede vorm” gesteld is.
Je kan wel talrijke eenzame kilometers afwerken, maar als je nooit eens doortrekt in wedstrijdvorm, dan blijft het uiteraard koffiedik kijken.
Bovendien was het nog 7 weken voor de Marathon van Parijs, zodat er nog tijd genoeg resteerde om eens gas te geven en eventueel bij te sturen.

Voor de start was het een prettig weerzien met talrijke bekenden van Facebook, blogjes, clubgenoten, etc …
Omstreeks 14u00 weerklonk het startschot en ging het peloton met een goeie 300-tal lopers van start. Onder hen veel rappe mannen en vrouwen.

Na enkele minuten werd al snel een groepje gevormd met o.a. Betty, Kristof, Nico en Luc van JC Aalter, en nog wat enkelingen (cfr. foto).
Ik had me voorgenomen om rustig te starten, de kat wat uit de boom te kijken en om eventueel op het einde – indien mogelijk - nog wat gas bij te geven. Mijn richttijd was 2u30’.
Desondanks gingen we mede door de lichte rugwind pittig van start en was het even happen naar adem om het juiste tempo te vinden.

Voor Betty ging het blijkbaar nog niet snel genoeg, want na een tiental km liep ze van ons groepje weg.
Nu ja, veel meer dan 100 meter kreeg ze evenwel niet cadeau van ons : ik bleef dat blonde kopje steeds in mijn vizier houden.
Na het keerpunt besloten de straffe mannen van JC Aalter (Nico en Luc) om een tandje bij te steken.
Het tempo ging in een ruk omhoog van 11 naar 12 km/u : ik kreeg het lastig, maar besloot om me te verschuilen achter die brede ruggen en ging onzichtbaar mee.
Betty werd iets verderop opnieuw ingehaald en ter plekke gelaten, “erop en erover” heet dit in lopersjargon.

Na 15 km vond ik het welletjes en besloot om wat terug te schakelen.
Het parcours was dan ook lastig, een hobbelige veldweg met slijkerige putten, en bovendien stond de wind nu pal op kop.
Het was ook lichtjes beginnen te regenen en ik begon het koud te krijgen.
Vooral op de strook tussen km 20 en 23 kreeg ik het kwaad.
Ik hoorde Kristof, die bij Betty gebleven was, in de verte achter mij al luidop babbelen - al ligt dat veeleer aan zijn klok van een stem dan aan haar tempo - en dacht in mijn binnenste : “die gaan mij hier seffens oprapen”.
Blijkbaar vals alarm, want op die slechte strook had Betty het zelf behoorlijk lastig, want in de bocht op 3 km van de meet zag ik dat mijn voorsprong verdubbeld was.

De laatste kilometers kon je al in de verte de kerk van Watervliet zien en hoorde ik al de speaker door de boxen galmen, zodat ik nog wat kon versnellen – het paard rook de stal – en finishen in 2u26’25’.
Betty kwam twee minuutjes later binnen. Ook zij had puik gelopen, want ze was vier minuten sneller dan vorig jaar en toen verpulverde ze de weken erop al haar records.

Vandaar dat ik erg tevreden was met mijn prestatie : 11 km/u op een afstand van 27 km is naar mijn normen erg behoorlijk.
Normaal gezien is Betty veel beter dan mij op lange(re) afstand (> 20 km) en neem ik de bovenhand op het korte(re) werk, maar nu was het omgekeerd.
Nu ja, 27 km kan je bezwaarlijk een korte wedstrijd noemen, wat betekent dat het snor zit met de conditie.
Dit geeft vertrouwen voor de Marathon van Parijs over 7 weken.

Die magische 4-uurs grens komt bijgevolg steeds meer in zicht.
Niet dat ik er meteen wakker van ga liggen, maar kom, eerlijk is eerlijk, het oogt toch iets schoner.
Wie 27 kilometer kan lopen in 2u26’, moet er normaal gezien ook 42 kunnen lopen binnen de 4u.
Er is zelfs nog wat “veilige” marge.
Ok, een marathon is nog 15 km verder en in die strook kunnen nog veel “mannetjes met een hamertje” staan.
Van de andere kant zal de beleving en de motivatie met honderdduizenden joelende toeschouwers in Parijs stukken hoger liggen.
Verder blijven werken op training, zonder geblesseerd te geraken, is dus de boodschap.

Het zal een dubbeltje op zijn kant worden op zondag 10 april.

Watervliet1.jpg

17:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

"Naar mijn normen behoorlijk", zegt hij dan als hij het over de snelheid heeft. Zeg maar gerust dat je verdomd goed gelopen hebt! Niet alleen die snelheid is heel goed, maar dat voor zo'n lange afstand! Dat zal zeker wel vertrouwen geven voor Parijs! En terecht! Dat had je toch niet gedacht hé, toen je x maanden geleden in bed stak na je val van de trap?

Gepost door: Sandy | 21-02-11

wow, echt wel supergoed gelopen. Zo'n afstand aan dat tempo, het moet je inderdaad veel vertrouwen voor Parijs geven! De komende weken nog goed verteren en dan ligt die 4u zeker binnen handbereik!! Succes nog!!

Gepost door: Ruthje | 21-02-11

amai, schitterend toch! je loopt inderdaad heel vlot hé de laatste tijd, parijs zal een topervaring worden!

Gepost door: renate | 21-02-11

Degelijk loopwerk afgeleverd!!

Gepost door: Tiny | 22-02-11

Veel suc6 in Parijs, misschien loop ik "de nacht" wel samen met jullie

Gepost door: RonKing | 22-02-11

Ziet er goed uit Phil, die 4 uur grens kan met deze conditie echt wel gebroken worden, goe bezig

Gepost door: marnix | 22-02-11

De commentaren zijn gesloten.