23-05-11

L’ enfer des Collines (22,8 km) in 2u14’43” - Trailfobie overwonnen

Na eerdere trauma’s bij het trail-runnen was zaterdagmiddag het moment aangebroken om mijn trailfobie definitief naar de geschiedenis te verwijzen.
Mijn twee vorige pogingen waren immers op een sisser afgelopen.
Remember de “Trail d’ Ubaye in Barcelonnette” (23 km -Alpes du Sud) waar ik bij wijze van spreken na ruim vier uren meer dood dan levend over de finish gestrompeld ben en
de “Trail du Mont-Saint-Aubert” (30 km), waar ik na vier uren afzien als de beesten serieus onderkoeld ben geraakt.

Ik had toen gezworen om nooit meer aan een trail-wedstrijd deel te nemen.
Ik had veel te veel afgezien en zou voortaan het “schoenmaker, blijf bij je leest-principe” hanteren.
Die trails waren veel te zwaar voor mijn beperkte motorinhoud.
Ik had er dan ook totaal niet van genoten.
Meer nog, ik had er een sérieuze dégout van gekregen.

Nu ja, “never say never”. Een mens mag nooit “nooit” zeggen.
Ter verschoning : ik had toen ook wel de extremen opgezocht : van de hitte in de Alpen naar de Siberische vrieskou van de Trail du Mont.
Deze keer waren de omstandigheden stukken menselijker.
De conditie was op de koop toe ook veel beter dan enkele maanden geleden.

Ditmaal zou en moest het lukken. Derde keer, goede keer.
De plaats van de afspraak was Oeudeghien (Henegouwen) voor de pittige L’ enfer des Collines.
De naam sprak alvast boekdelen.

Om 15u00 werd een bende van ongeveer 400 dappere traillopers vanop de parking in gang geschoten voor een tochtje van bijna 23 km langs heuvelachtige wegen, single tracks, bospaadjes, trapjes, etc …

Aangezien ik totaal geen benul had van de zwaarte van de wedstrijd, ging ik relatief rustig van start.
Betty had vorig jaar op exact hetzelfde parcours 2u29’ (= 9 km/u) gelopen en wist me te vertellen dat het venijn in de staart zat.
2u28’ zou bijgevolg de te lopen richttijd worden.

Na de eerste bocht ter plaatse ging het echter al steil omhoog en iets verderop trokken we al het bos in voor een stevig stukje klimmen en dalen.
Ik voelde me echter sterk en genoot met volle teugen van het lastige, maar prachtige parcours.
Velen hadden op hun adem getrapt, maar ik voelde me de ganse middag super.
De meeste moeite had ik nog met de afdalingen, waar je 100% geconcentreerd moest blijven.

Na het bos kwam een strook vals plat om terug op adem te komen en iets te recupereren.
Ik had ook nog wat reserve gespaard voor de beruchte trapjes aan km 20, zodat ook deze ultieme hindernis zonder kleerscheuren overwonnen werd.

De sfeer was goed : alles verloopt in een amicale sfeer.
Je hebt trouwens nooit de indruk dat je in een wedstrijd loopt.
Ook de bevoorrading was dik in orde.
Aan de laatste tafel kon je van alles meegraaien : van peperkoek, fruitsla, sangria tot zelfs ijskreem.
Ahwel, ik had daar nu eens echt goesting in zo een cornet met roomijs.
Ik liet me een stevig hoorntje maken en trok al likkebaardend terug op pad.

Genieten met de grote G …

Na 2u14’43” kwam ik tevreden terug over de finish.
Ik had ruim 10 km/u gelopen over een toch wel lastig parcours.
Ter vergelijking : op de Trail du Mont Saint-Aubert haalde ik amper 7 km/u en over Barcelonnette zal ik maar wijselijk zwijgen.

Waarom is het dan deze keer wel gelukt ?

Wel, de omstandigheden waren optimaal : het was wel warm, maar dan eerder aangenaam warm, niet die zwoele bevangen hitte van vorig jaar.
Uiteraard is de huidige conditie ook stukken beter dan toen.
In januari bij de Trail du Mont woog ik nog 10 kgr meer en op een lastig heuvelachtig parcours sleep je die ballast elke meter mee. Dat voel je gewoon.
Trails zijn echt op maat gemaakt voor de lichtere lopers.

Moraal van het verhaal : dit is voor herhaling vatbaar, maar dan wel in de juiste context.

Enfer des collines.jpg

20:07 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-05-11

Goe bezig !

Het blijft verbazend goed vooruit gaan.
Na één weekje mei staat er al terug 104 km op mijn weekteller.
Het voorbije weekend liep ik zelfs ruim 50 km in 24 uren : op zaterdag een “sjouwerke” met Veerle T. en op zondagmorgen de jaarlijkse groepsduurloop (30 km) van Joggingclub Deerlijk.

Ondanks de tropische temperaturen liep ik erg vlot en kwam nooit in problemen.
Het voelde precies aan of ik nog uren “traag” kon doorlopen.
Het is ooit anders geweest.

Veel heeft natuurlijk te maken met het loodzware programma van Betty, die in volle voorbereiding zit op de 100 km in de Nacht van Vlaanderen in Torhout.
Als ik niet moet werken loop ik de meeste duurlopen gewoon mee met haar, zodat ze niet alleen op pad hoeft.
Een win-win situatie, want op die manier gaat mijn conditie er met rasse schreden op vooruit.
Straks moet ik me zelf nog inschrijven voor die honderd km op de Nacht.
Vooraleer jullie er weg mee zijn, dat laatste was uiteraard als grapje bedoeld.

Een andere verklaring voor die super conditie is mijn lichaamsgewicht dat verder naar beneden blijft gaan.
Ik had al geschreven dat ik voor de Marathon van Parijs maniakaal op mijn voeding heb gelet, en met resultaat (- 7 kgr).
Na Parijs ging ik de broeksriem weer wat lossen en opnieuw wat extra profiteren van “alle geneugten des levens”.
Desalniettemin zijn er willens nillens sinds Parijs (10 april) opnieuw ruim 3 kilogram afgegaan.
Het moet zijn dat die vernieuwde gezonde voedingsprincipes onbewust in mijn achterhoofd blijven zitten.
Dat scheelt uiteraard een flinke slok op een borrel.
Trek maar eens op pad voor elke training met een rugzak van 10 kgr. stenen, want zo moet dit vroeger aangevoeld hebben.
Ik loop daarom ook veel lichter en soepeler.

Het wordt stilaan tijd om die blakende conditie eens te verzilveren, want op de marathon van de Nacht van Vlaanderen loop ik als chaperon van Betty en niet voor eigen rekening.
Nu ja, dat wordt ook al zeker geen gezondheidswandelingetje, want ik heb al gehoord dat ze wil doorkomen in 4u15’.

Ofwel moet ik – diegene, die in tempore non suspecto ooit gezworen heeft om nooit verder te lopen dan de marathonafstand - misschien dan toch eens “out of the blue” mijn debuut als ultra wagen.

Wordt vervolgd …

222503_1941415546042_1562062885_32074637_1611947_n.jpg

20:22 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |