20-06-11

Een onvergetelijke Nacht van West-Vlaanderen te Torhout.

bk100.JPGSuper !
Dat is in één woord de teneur van dit bericht.
Het was een Nacht om nooit meer te vergeten, ééntje om in te kaderen en later door te vertellen aan de kleinkinderen.

Eventjes recapituleren, want dit wordt verre van makkelijk om zoveel ervaringen en emoties in woorden te bevatten.

Vrijdag 17 juni stond al van ’s morgens vroeg volledig in het teken van de Nacht van Vlaanderen, waar Veerle (alias Betty) haar debuut ging maken op de 100 km.
Ongelooflijk hoeveel daar bij komt kijken.
We waren de ganse dag druk in de weer om van alles klaar te zetten.
Een bak met alleen maar voeding zoals gelletjes, repen, peperkoek, zoutkoekjes, bananen, etc …
Dan nog een bak met allerlei outfits voor alle mogelijke weerstandigheden: verse shirts, regenkledij, een warme trui voor achteraf of noodscenario’s.
Ook nog een plooibox met alleen maar drank: gewoon water, koolhydraatrijke drank, carboload, proteïnedrank voor de recuperatie achteraf en “last but not least” een bakske Leffe voor de supporters.

Daarbij nog allerlei plannetjes voor onderweg: locatie wagen, locatie drankstand, tussenpunten, parcours, een “worst case scenario”-plan was er ook.
We moesten ook nog de fietsen prepareren en klaarzetten voor aan de trekhaak.

Ik was zodanig bezig met die 100 km, dat ik op de duur vergat dat ik zelf nog een marathon moest lopen en ook nog ’t één en ’t ander nodig had.

Nu ja, om 17u00 trokken we uiteindelijk op pad richting Torhout, waar we eerst onze wagen in de Parkstraat deponeerden – het punt waar de lopers meerdere keren voorbij kwamen - en daarna fietsten we gezwind naar de Mast.

Daar was er al een gezellige drukte en konden we de zenuwen bedwingen door her en der een praatje te slaan met verschillende bekenden (lopers, supporters, clubgenoten, facebookers, etc …).
Om tien voor acht begaven we ons helemaal achteraan in het startvak en iets later weerklonk het startschot en waren we weg.
Velen gingen er pijlsnel vandoor, maar mijn taak was om Veerle zo veel mogelijk in te tomen en haar zonder kleerscheuren op het marathonpunt af te zetten in ongeveer 4u15’ (= 9,9 km/u).
Veerle mocht in die lange opwarming zo weinig mogelijk energie verliezen, zodat ze fruitig en fris aan haar tweede helft kon beginnen.
Ze moest heel zuinig met haar krachten omspringen.
Vandaar dat ik telkens aan de wagen een stukje voorliep om eten en drank aan te reiken.
Het ging heel erg vlot en mede-haas Kristof en ikzelf konden de ganse tijd babbelen.
Veerle moest zelf niet al te veel praten, maar op die manier kreeg ze uiteraard de nodige afleiding.
Onderweg stonden heel veel supporters – thanks – en verschillende keren hoorden we haar naam roepen, zelfs van mensen, die we helemaal niet kennen.
Dat geeft toch telkens een boost en is een enorme opsteker temidden het harde labeur.

Na 30 km kreeg Kristof het lastig en moest afhaken en schoot ik nog alleen over als haas.
Eerlijk gezegd voelde ik zelf mij de ganse marathon prima en had nog heel wat overschot in mijn benen.
Ik had gerust nog een rondje kunnen meelopen, maar na 4u16’49” (= mijn marathontijd) gaf ik haar nog een laatste zoen en trok ze alleen op pad.
Nu ja, mijn marathonprestatie was uiteraard volledig ondergeschikt aan haar 100 km.
Iets verderop kon fietsster Julie haar begeleiden voor het derde rondje van 20 km.

Daarna trok ik snel terug naar de Mast voor een warme douche en wat propere droge kleren en iets later sprong ik al terug op de fiets om het resterende gedeelte mee te fietsen.
Na 60 km kwam ze nog steeds op hetzelfde tempo door, relatief fris en nog geen teken van verval. Het was precies lopen met de vingers in de neusgaten.
We konden zelfs de vierde dame inhalen en achterlaten.

Ook het vierde rondje (van 60 naar 80 km) werd vlot verteerd: het tempo was wel lichtjes gezakt, maar ze voelde zich nog steeds prima.
Helaas was het weer vrijdagnacht stukken minder : tijdens de marathon waren de weergoden ons nog redelijk gunstig gezind, maar daarna werd het gevoelig frisser, met forse rukwinden en af en toe een regenvlaag.

Het laatste rondje begon daarom toch wat in de kleren te kruipen.
Ik moest al wat meer op haar inpraten om haar gedachten te verzetten.
De knie begon zelfs wat op te spelen, maar ik begon direct over wat anders te babbelen.
Het meefietsen werd ook stukken lastiger, want ik begon zelf moe te worden en kreeg stekende nekpijn en was inmiddels verkleumd door de regen en wind.
Gelukkig mochten we Lichtervelde snel achter ons laten en ging het voor de laatste keer richting Torhout.
Daar lag de verlossing – het paard rook de stal - en na 10u44’ lopen - en om 06u44’ zaterdagmorgen kwam ze dolgelukkig over de finish.

“Pain is temporary, Glory is forever”.
Wat door velen vooraf met ongeloof was onthaald en als uitzichtloos werd beschouwd had ze toch weer mooi voor mekaar gekregen.

Ik heb een karrenvracht respect voor mijn Veerle.
Die 100 km spoken natuurlijk al een tijdje door haar hoofd, maar tussen plannen en realiteit ligt meestal een lange lastige weg.
Ze heeft er heel veel uren voor getraind, soms na een lastige dagtaak en temidden een druk gezin. Je krijgt uiteraard niets voor niets.
Bloed, zweet en tranen heeft het gekost.

Ze heeft gepiekt als geen ander naar 17 juni, zelfs nachtelijke wandelingen gedaan om het nachtritme gewoon te worden.
Niets werd aan het toeval overgelaten.
Vrijdagnacht werden dan al die inspanningen en ontberingen beloond met een prachtige prestatie.
Daar doe je het uiteraard voor.

De intentie vooraf was om uit te lopen, maar ze heeft er zelfs nog een prima eindtijd bij neergezet, zonder onderweg ook maar één meter te wandelen.
Een prestatie om “U” tegen te zeggen.
Chapeau!

100 km is “een pokkeneind”, hoor.
Niet vergeten dat dit twee marathons na elkaar lopen is , gevolgd door nog een tien mijlswedstrijd en dit in bikkelharde en loodzware weersomstandigheden.
Het regende trouwens opgaven in Torhout: slechts 52 dapperen (van de 80 starters) bereikten de finish.
Merkwaardig dat de opgevers bijna uitsluitend mannen waren, de dames hebben prima stand gehouden.
Wie was er ook weer “het sterke geslacht”?
Volgens mij komt dit omdat vrouwen stukken soepeler lopen, ik heb veel mannen zien lopen met nogal een vreemde loopstijl.

Crazy toch , ik heb nog nooit zoveel km in één week gelopen en zij loopt er eventjes 100 km in een dikke tien uren.
En ze is dan nog relatief fris gefinisht.
Ik was na mijn marathon en na dat urenlange fietsen meer vermoeid dan haar.
Tijdens de laatste kilometers ben ik zelfs bijna op mijn fiets in slaap gevallen.
Veerle heeft daarom zelfs nog zonder verpinken zaterdagochtend met de auto naar huis gereden, omdat mijn ogen toevielen van vermoeidheid.

Zaterdagnamiddag werden we dan terug in Torhout verwacht voor de “cérémonie protocollaire” met allerlei huldigingen.
Veerle werd op het podium geroepen als Belgisch Kampioene 100 km in de categorie dames 40 en dan nog eens als Vlaams Kampioene 100 km dames 40.
Er zijn er die daar wat laatdunkend overdoen, en ok, er deden niet veel Belgische dames mee aan dit BK 100 km, maar diegenen, die het beter kunnen, moeten het zelf maar eens proberen. Nah.
Bovendien zijn er ook tijdslimieten.

Daarna weergalmde de Brabaçonne door de zaal.
Kippenvelmoment.
Telkens met medaille, kussen van de burgemeester, beker en bloemen.
Schitterend gewoon.

Superwoman!

bk100-2.JPG

20:10 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

Commentaren

Snap helemaal dat je supertrots op je Veerle. Dat ben ik nog wel dat ik ooit met deze kanjer mocht lopen!! Proficiat jullie beiden!!

Gepost door: Tiny | 20-06-11

Dat is zo'n dooddoener, de uitspraak dat er maar weinig andere vrouwen waren of dat er anderen in principe beter zijn maar dat die omwille van blessure of zo niet aanwezig konden zijn. Iedereen heeft de kans om daar op dat moment aan de start te staan, en Veerle was de beste, zo simpel is het!
Je mag terecht zeer fier zijn op je vrouwtje. Leg haar maar eens goed in de watten!

Gepost door: sandy | 20-06-11

superspencerwoman. het is een knalprestatie. je mag trots zijn en zij ook op u want alleen zou het niet lukken

Gepost door: christ | 20-06-11

Het is een ongelofelijke knalprestatie die Veerle, maar ook jij, hebben geleverd. Zo'n prestatie lukt enkel als je de uren kan trainen en de steun hebt van je omgeving, dus Philippe, het is ook een stukje jouw verdienste. Maar het blijft natuurlijk BERESTERK van Veerle, ongelofelijk veel respect. Ik ben blij dat ik het een stukje heb mogen meemaken!

Gepost door: Julie | 20-06-11

Je kunt hier alleen maar respect voor hebben , volgens mij kent Veerle als géén ander haar lichaam . De voorbereiding was in de puntjes geregeld en vele bloggers en facebookers zagen dat die voorbereidingen goed gingen . Maar een wedstrijd is nog andere koek en je hebt ook maar 1 kans denk ik , een slechte 10km loop je volgende keer wel beter. Het moet nog altijd de dag zelf gepresteerd worden en dat heeft ze met glans gedaan , je mag gerust apetrots zijn !!!!

Gepost door: roadrunnerke | 20-06-11

goh mooi verhaal ...kan niets beenken behalve super goed gedaan en veel veel respect

Gepost door: marnix | 20-06-11

ongelooflijk knappe prestatie!! Je mag terecht trots zijn op Veerle, die hier maanden rigoureus naar toe heeft gewerkt en grandioos de klus heeft geklaard. Maar zonder jouw steun zou het misschien heel anders uitgedraaid zijn, dus jij ook superdikke proficiat!! En ook met je marathon natuurlijk!!

Gepost door: Ruth | 20-06-11

Belgisch kampioen worden is voor niet velen weggelegd, aantal deelnemers doet er niet toe, je moet nog altijd die afstand overwinnen. Een dikke proficiat voor jullie allebei, Veerle did it, en jij hebt haar alle nodige begeleiding gegeven.
Chapeau, respect.

Gepost door: Filip | 20-06-11

Ongeloof en uitzichtloos? Ik denk niet dat er velen waren die de combinatie Veerle 100km/ongeloof/uitzichtloos samen in de mond hebben genomen. Als er één iemand zoiets kan klaarspelen is het wel Veerle, een oersterke madam ! Bewondering !

Gepost door: Chris | 20-06-11

ongelooflijk veel respect voor jullie teamwork en natuurlijk ook voor haar knalprestatie ! Maanden voorbereiding en doorzetting gingen vooraf en jullie mogen terecht supertrots zijn ! En stomme commentaar heb je altijd, gewoon negeren. nogmaals dikke proficiat !!!!

Gepost door: jogginggirl | 20-06-11

veerle, superprestatie. ongelofelijk wat je gepresteerd hebt. ik ben sprakeloos en tegelijk trots dat ik jullie een beetje mogen meemaken heb. respect hoor!

Gepost door: patrick | 20-06-11

Een fantastische prestatie van U vrouw (en U ook als Marathon loper én 100km begeleider). Het is zo gaaf dat het haar gelukt is. U hebt een vrouw waar U heeeeeeeel trots op kan zijn.

Gepost door: Bjorn Paree | 20-06-11

Ik had heerlijk geslapen die nacht en toen ik opstond om 6u15' was het eerste waaraan ik dacht , terwijl het op dat moment in Veurne kletterde van de regen , ... hoe zou het met Veerle zijn ? Ik ben toen vlug opgestaan want ik had me voorgenomen om s'morgens vroeg te gaan lopen . Ben naar De Panne gereden om in het bos mijn km'tjes af te malen en waar je enigszins beschut bent voor de wind en andere weersomstandigheden en ongelooflijk maar toch waar .... ik ben gestart om 6 u 44 ' , zie ik op de uitprint van Garmin ( de technologie is ook ten huize Dieryck binnengeraakt .... ) en ik weet nog goed dat ik in mijn hoofd aan het berekenen was dat tijdens mijn duurloop waarschijnlijk Veerle zou aankomen in Torhout . Voor mij was het geen veronderstelling maar een aan de waarschijnlijkheid grenzende zekerheid dat dit ging gebeuren .
Jullie hebben dit ongelooflijk professioneel en met een ongelooflijke inzet aangepakt . Ik kan nog wat met het wierookvat zwaaien en superlatieven bedenken maar zoiets is moeilijk in woorden te vatten . Waarschijnlijk heb je een talent hiervoor maar met talent alleen kom je er no way . Inzet , karakter , volharding , goesting ...... hiermee kan je al een stuk verder .
En ja ik was die morgen hierdoor geinspireerd en liep anderhalf uur over 14 km in het bos en de duinen . Maar toen vonden mijn spiertjes dat het genoeg was geweest en natuurlijk wilde ik zo vlug mogelijk naar huis om de resultaten uit te vlooien ;))
En onthou dit ............ die medaille pakken ze je nooit meer af !!!

Gepost door: ivan & Kristien | 20-06-11

Mega, grootse, schitterende, bewonderenswaardige prestatie. Superlatieven schieten te kort.
Inderdaad, om later aan de kleinkinderen te vertellen. Genieten nu maar!

Gepost door: aprilvis | 21-06-11

RESPECT ! Ik zat echt te wachten achter jullie verhaal. Prachtig geschreven, de emotie druipt er vanaf. Niet veel deelnemers ? Waarom denk je, het zijn de echte gedreven sterke dames die zo'n voorbereiding aankunnen en zo'n prestatie kunnen neerzetten. Ook proficiat aan het hele gezin om je vrouwtje en jullie mama te steunen tijdens de voorbereiding ! Zij moet het doen maar zonder jullie steun zou het zeker niet lukken. Toen ik Veerle de laatste keer zag omstreeks 02.30 zag ze er nog altijd super uit. Had beter op een andere plaats gestaan want op de markt was er teveel randanimatie om een goede supporter te zijn, sorry !

Gepost door: Wim DE OLIFANT | 21-06-11

Proficiat Veerle ,

Je hebt er hard voor gewerkt en het is je gelukt.
Wij waren er van overtuigd dat je erin zou slagen deze 100 km tot een goed einde te brengen.

Op naar de volgende....

Gepost door: Conny en Ronny | 21-06-11

Naam: VEERLE Beernaert. Leeftijd: 41 jaar. Gehuwd met PHILIPPE Lagae en moeder van 4 dochters. Eerste marathon in 2007. Eerste ultra in 2010. En nu zo maar eventjes 100 km nonstop gelopen in een fantastische tijd. GRENZELOOS RESPECT.

Gepost door: Luc De Pauw | 21-06-11

Proficiat Veerle met uw beide titels, toen je ons op km 31 voorbijvloog zag ik reeds dat het goed zat
Zoals mijn schoonbroer reeds zei, een prestatie om stil van te worden.
Voor Philippe, respect man na je toch nog knappe marathon vlug nog een rondje meefietsen, je moet het maar doen
De beloofde fles Cava die komt mee richting Monchau met Filip of Patricia.

Gepost door: RonKing | 21-06-11

hallo
idd dit verdient respect ik heb er ervaring mee in de jaren 90 trainde ik met en van de beste ultraloper van belgie toen (krantenartikkels staan op fb tussen de fotalbums als je interresse hebt mail ik ze wel eens door) heb het zelf niet gedaan maar wel een paar keer met fiets gevolg en idd is ook vermoeiend .de trainingen die je er moet voor opbrengen en zeker als moeden met kinderen chapau nu rusten en op naar het volgende doel


succes

Gepost door: gerry | 21-06-11

Woouuw wat een prestatie! echt wel ne welverdiende proficiat!!!

Gepost door: Carmen | 22-06-11

De commentaren zijn gesloten.