03-05-12

Marathonloper wordt “ultra” : 50 km in 5u20’

Vorige dinsdag stond de laatste training voor Steenbergen op Betty’s programma.
Ter info, voor zij, die het nog niet zouden weten: Betty gaat in het weekend van 12 en 13 mei haar lat (nog) wat hoger leggen en deelnemen aan het Belgisch Kampioenschap “24 uren lopen”.
Dit evenement gaat door in het Nederlandse Steenbergen, net over de grens.
By the way: je kan er ook deelnemen aan een marathon of een 6-uurs loop.

Een Belgisch kampioenschap in Nederland?
Hoe gek: neen, dit is geen lapsus, er zijn te weinig deelnemers om aparte kampioenschappen in te richten.
Ergens logisch: ze zijn uiteraard heel erg dun gezaaid, diegenen, die 24 uur aan één stuk kunnen lopen.

Vandaar dat Betty al geruime tijd aan het trainen is om die aartsmoeilijke klus aan te pakken.
Ik kreeg al dikwijls de vraag hoe je nu in hemelsnaam kan voorbereiden op een 24-uurs loop.
Velen denken verkeerdelijk dat je ontzettend grote volumes moet trainen en dagelijks uren aan één stuk moet lopen.
Neen, natuurlijk niet, anders kom je gesloopt aan de startlijn en dit is nu ook weer niet de bedoeling.

Ik ben ervan overtuigd dat het mentale aspect stukken belangrijker is dat het louter sportieve.
Bij ultralopers, zoals Veerle en co is er altijd een moment, waarbij de geest het overneemt van het lichaam en dan kan je uren blijven doorlopen.
Het wordt dus zaak om rustig te blijven op de moeilijke momenten, die elke ultra ongetwijfeld zal kennen tijdens de wedstrijd.

Maar zonder training gaat het natuurlijk ook nooit lukken.
Vandaar dat er eind vorig jaar een flink aantal oefenmarathons (Aarschot, Kasterlee, Kampenhout, Bergelen, …) op het programma stonden.
Daar was het vooral zaak om rustig te doseren, niks te forceren en het lichaam te laten wennen aan de opgedreven afstanden.
Ook werd er allerlei uitgetest qua drank, voeding, kledij, uitrusting, etc …

Ook de strategie van de 24-uurswedstrijd werd ingeoefend.
Hoe pak je dergelijke klus in godsnaam aan?
Je kan en mag niets aan het toeval overlaten.

Er zijn er die 24 uren aan één stuk traag doorlopen zonder echt te stoppen.
Anderen combineren het lopen met korte stukjes wandelen.
Nog andere ultras verdelen hun wedstrijd in blokjes van 4 u lopen, telkens gevolgd door een half uurtje rusten.
Je kan natuurlijk ook tot middernacht lopen – het startschot wordt op zaterdag om 15u00 gegeven – en dan een paar uurtjes slapen om daarna de resterende uren terug te lopen.
Uiteindelijk weerklinkt de dag erna op zondagmiddag om 15u00 het eindschot en worden alle rondes samengeteld en wie het meeste kilometers heeft is kampioen.
Klaar als pompwater.

Nu ja, zoals gezegd stond op dinsdag 1 mei – Feest van de Arbeid – haar laatste lange duurloop van 50 km op het programma.
Ik zou haar samen met Dirk, Heidi, Veerle, Leen, Mia en Stefaan vergezellen om een stuk(je) mee te lopen.
Ik heb niet echt de ambitie, noch goesting en tijd om een “echte Ultra” te worden.
Eén gek per gezin volstaat :-).

Zo liepen we eerst de Sjouwertocht (22 km), daarna vertrokken we voor het toerke Sente-Steenbekebos (18 km) om tenslotte nog naar Bergelen heen en terug (10 km) te lopen.
Zo gezegd, zo gedaan, en al babbelend gaat de tijd en de afstand natuurlijk rap vooruit.
Na 40 km voelde ik me allesbehalve moe, zodat ik maar besloot om voor de volle 50 km mee te gaan.
Ter info: ik had voorheen nog nooit verder dan de marathonafstand gelopen.

Aan de Heulebeek te Gullegem – na meer dan 42km 195 meter - kreeg ik van mijn lotgenoten een symbolische hulde omdat ik eindelijk “nen echten” was geworden.
Na een goeie 5u20’ en ruim 50 km lopen kwamen we terug thuis.
Het is natuurlijk een flink eind lopen, maar het was dankzij het fijne gezelschap toch goed meegevallen.
Ik zat zelfs nog relatief fris.

Zo ben ik “nolens volens” toch een ultraloper geworden.
Alweer een mijlpaal in mijn bescheiden loopcarrière.

Ps : En voor wie toch nog zou twijfelen, ik loop uiteraard zelf niet mee in Steenbergen.

1 mei - 50 km.jpg

18:20 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

dikke proficiat zenne Philippe!
welkom in de bende van de ultra's!
en ... eens je de smaak te pakken hebt ....

Gepost door: Koen | 03-05-12

Je bent dus nu een echte;-)

Gepost door: Tiny | 03-05-12

Grote proficiat !!!!

Gepost door: maaike | 03-05-12

Zei Boonen ooit niet na zijn eerste Tourritzege: "Nu mag ik mezelf coureur noemen".
Awel, jij mag jezelf ultraloper noemen. Net wat je zegt: één zot per gezin volstaat :-) Maar jullie hebben beide mijn grootste respect, hoor, zot of niet.

Gepost door: Sandy | 03-05-12

sjieke dinges hoor, en zeg nooit nooit hé :-) proficiat met je nieuwe status als ultraloper in ieder geval!!

Gepost door: Ruth | 03-05-12

goed gek, maar wel GOED gek ;-)

Gepost door: anje | 03-05-12

Dus toch 2 in het gezin. Trouwens niet de enige. Bvb Ronny en Conny

Gepost door: cremke | 03-05-12

haha, geloof er niets van, dat het bij één zot in 't gezin gaat blijven ! Je hebt het super gedaan en je had nog overschot. Zeg zelf, 't zit gewoon IN je ! En al die wetenschap die je ondertussen al via Veerle hebt, je bent al een halve prof !

Gepost door: kaat | 04-05-12

Nogmaals proficiat ! 't Was een heel gezellig loopje en zoals je zo vlotjes meeloopt, mmm.. es proberen op een 6uurs loop ? Tot op een volgend kwebbelloopje he

Gepost door: veerle T | 04-05-12

Philliph, als je met een madam zoals jij zit....moe t je mee hoor, ik vind jullie beiden krakskes!!!!

Gepost door: Patrick Aerts | 14-06-12

De commentaren zijn gesloten.