15-05-12

Veerle Beernaert, Belgisch Kampioene Ultralopen 2012

Steenbergen.jpgTja, hoe begin je nu éénmaal aan een verslag over een kampioenschap 24 uren lopen?
Hoe kan je alle indrukken samenvatten in een stukje tekst?

Het feestbeest zal straks wel zelf haar impressie geven over een bewogen weekend.
Hier volgt alvast een poging tot verslag vanaf de zijlijn, gezien vanuit mijn invalshoek.

Zaterdagmiddag vertrokken wij richting Steenbergen (Nl) en na anderhalf uurtje rijden kwamen we aan op het gezellige terrein, alwaar tentjes en campers opgesteld stonden.
Eventjes een praatje maken en al snel vonden we een plekje om ons basiskamp op te stellen.

Om 15u00 weerklonk het startschot en trokken een 50-tal ultralopers op pad voor een ongelooflijk loodzware missie : in 24 uren tijd zoveel mogelijk kilometers sprokkelen.
Verstand op nul en blik op oneindig.

Veerle ging heel rustig van start in de laatste gelederen, want het was nog ver, heel ver en de tocht zou nog bijzonder lang duren.
De strategie lag al een tijdje vast : ze zou blokjes lopen van 28 km en dan een rondje (2 km) wandelen en dit zoveel mogelijk herhalen. We hadden daarop getraind de voorbije weken.
Het doel was om op die manier de kaap van 100 mijlen (161 km) te halen.
In een superdag had ze graag 169 km ( = vier marathons na elkaar ) gelopen.

Zo gezegd, zo gedaan.
In het begin liep ze erg makkelijk : de kunst was om zichzelf in te tomen en zoveel mogelijk energie te sparen voor de laatste uren, wanneer de geest het overneemt van het lichaam.

Zo liepen de kilometers gestadig op.
40 km in 4u30.
55 km in 6u00.
100 km in 12u00.
120 km in 14u30.

Alles ging nog steeds relatief makkelijk.
Inmiddels werd het na een erg koude nacht (met vriestemperaturen) al terug klaar.
Gelukkig had ze genoeg looptenues klaargezet om van kledij te wisselen.
Er werd vooraf nogal wat lacherig gedaan over onze verhuis – we hadden een wagen vol met loopkledij, schoenen, voeding, gelletjes, massage-olie, recoverydrank, etc …, precies een emigratie naar Nederland, maar elk detail heeft uiteindelijk zijn waarde bewezen.
Hier werd niets aan het toeval overgelaten.

De 100 Engelse mijlen (161 km) werden gehaald in 20u27’13”.
Op dat moment liep ze als 3e dame en 15e over-all. Letterlijk en figuurlijk een Mijlpaal.
Het target was gehaald en onbewust ging wat druk van de ketel.

Helaas begon het evenwel vanaf dit punt erg moeizaam te gaan, de bovenbenen voelden meer en meer aan als betonblokken.
Nu ja, er was toen nog ruim 3u30 wedstrijd te gaan en elke kilometer extra was winst.
De strategie van “lopen en een beetje wandelen” werd noodgedwongen omgezet in “wandelen en een beetje lopen” tot uiteindelijk “100% wandelen”.

Om 15u00 op zondag weerklonk het eindschot en mocht ze eindelijk op een stoel gaan zitten en rusten.
De officials kwamen met hun rolmeter en konden 177 km 483 meter noteren.
Een ongelooflijke afstand : als ik eventjes mag vergelijken, dan was dit quasi exact dezelfde afstand, die ik van Bissegem tot Steenbergen met de wagen had gereden en ik vond dit toen al “een pokkeneind”.

Het moeilijkste moest dan nog komen.
Rechtstaan uit die stoel ging o zo moeizaam en bij het naar de kleedkamers gaan ging het zelfs eventjes mis.
Niks ernstigs, maar wellicht een appelflauwte door te wachten in de warmte.
Veerle had ook de laatste uren door haar pijngrens gelopen en kreeg de tol nu cash betaald.
Gelukkig kwam (dokter) Heidi ter hulp en kregen we assistentie in de EHBO.

Na een verkwikkende douche was het al stukken beter, maar dan mocht ze nog het hoogste schavotje beklimmen als Belgisch Kampioene. De drie andere dames liepen voor de Nederlandse titel.
Die aangrijpende “Cérémonie protocolaire” leverde absurde beelden op.
Eigenlijk best grappig, precies recht uit “In de Gloria” gegrepen : alle winnaars leken uit het bejaardenhuis te komen : voetje per voetje, trapje per trapje.
Enkel het looprekje ontbrak nog.

“The day after” valt de schade al bij al nog mee.
Uiteraard is alles stijf en verzuurd en heeft ze beneden geslapen, omdat een trap oplopen een mission impossible leek.
Grappig toen de kinesist (fysio) zijn wenkbrauwen fronste, toen hij haar onder handen nam.
Hij had nog nooit zulke gespannen spieren gezien.

Kunnen wij “24 uren lopen” dan nog gezond noemen ?
Natuurlijk niet, laten we daar vooral niet flauw over doen.
24 uren onafgebroken lopen is een ware aanslag op je onderste ledematen en op je lichaam tout court. Daar is elke ultra zich ook wel terdege van bewust.
Maar alle dagen een pakje sigaretten roken is volgens mij stukken ongezonder.
Bovendien zijn ultralopers getrainde sporters, die hun lichaam door en door kennen.
177 km loop je ook niet wekelijks, en Veerle zal nu wel voldoende rust inbouwen om alle spiertjes volledig te laten herstellen.
Althans, daar zal ik toch proberen over te waken :-).

Die Belgische titel staat voor eeuwig in de ranglijsten en dit neemt niemand haar nog af.
We mogen op zulke momenten toch eventjes chauvinistisch zijn.

“Pain is temporary, Glory is forever”


Foto : de Belgische en Nederlandse kampioene Leonie Van Den Haak verenigd.

Steenbergen2.jpg

18:08 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Proficiat ook aan de begeleider, het is een hele taak om 24u lang klaar te staan.

Wat dat ongezond betreft, daar ben ik het ook helemaal mee eens, ik heb mij in mijn rookperiode nooit zo ellendig gevoeld als soms na een 24uur :)

Geniet maar van de titel !

Gepost door: paul van hiel | 15-05-12

Zonder uw steun ging het niet gelukt zijn en al die kilometers die we samen getraind hebben... dat versterkt alleen maar onze band!

Gepost door: veerle beernaert | 15-05-12

ook voor jullie als familie een dikke proficiat, want jullie zijn toch wel de steun en toeverlaat geweest de voorbije maanden, waardoor deze expeditie geslaagd is hé! Ongelooflijk knappe prestatie!
Gezond...tja, alles is relatief. Al stel ik me soms wel de vraag waarom een mens nu toch in godsnaam 177 km WIL lopen, haha (maar dat vragen velen zich ook al af als je vertelt dat je een marathon wil lopen, waarom ne mens dat toch wil doen :-)).

Gepost door: Ruth | 15-05-12

Die Omer vergeten was een grote fout v d begeleider. Maar ook dat is al lang vergeven. Proficiat en tof dat ik er kon bijzijn.

Gepost door: cremke | 15-05-12

Echter elke sterke vrouw staat...
Als je voor zo een prestatie gaat, moet je wel steun krijgen.
En dat begint uiteraard al maanden vooraf.
Het vraagt van iedereen binnen de familie toch een beetje opoffering, al is dat misschien niet het juiste woord, maar jullie begrijpen vast wel wat ik bedoel. (vb. zondag, een communniefeestje gemist, maar ja, het lopen ging dit keer voor! :-) )

Gepost door: Anke | 16-05-12

Uiteraard een dikke proficiat aan Veerle, maar ook aan u ze, jouw steun en die vanhet gezin zijn ook belangrijk. Aan allen proficiat dus ! En glory 4 ever it is !

Gepost door: Veerle tesse | 16-05-12

Amai, wat een prestatie. Ik voelde me net zo na afloop van maar 1 marathon. Dus een dikke proficiat. Misschien zien we elkaar op het BK Berglopen in Malmedy op 2 juni?

Gepost door: lieven | 16-05-12

Proficiat met je 24 uurs prestatie.Ik veronderstel dat dit je eerste 24 uur was ?Het is normaal dat je benen nog slecht aanvoelen.Ongezond nee hoor alles is relatief.Als je meer van zulke afstanden doet en er meer aangepast voor traind dan zul je dat veel beter verteren.Ik heb zaterdag mij 17de 24uurs wedstrijd gelopen en ben woensdag al rustig de training weer beginnen opbouwen.Hoe beter je je lichaam er op voorbereid hoe minder ongezond dat is.Ongezond is bev. mensen die een marathon gaan lopen na minder dan één jaar voorbereiding.Doe zo verder maar zorg steeds voor voldoende goeie voorbereiding en gedoseerde opbouwende belasting.

groeten Chris.

Gepost door: Chris | 18-05-12

hello

leuk te zien dat julllie nog zo vaak en intensief lopen ... dikke proficiat aan Veerle met het kampioenschap !! Greetz, Bart

Gepost door: Bart | 17-06-12

hallo veerle

proficiat met palmares
ik ben ook uit bissegem
heb gezien dat we al met 5 personen uit bissegem de flanders field marathon gaan lopen in september 2014
doe zo verder

Groeten

johan d.

Gepost door: decoene johan | 23-01-14

De commentaren zijn gesloten.