04-03-13

Zes uren van Stein – 54km732 meter

Sinds de LPM marathon van Genk heb ik opnieuw twee klippen omzeild “on the road to Texel”.
Twee weken geleden waren we van de partij voor de Leopoldsloop van Watervliet (27 km). .
Bedoeling was om samen met Nico van start te gaan aan een vlot babbeltempo en dan wel verder te zien.
Leuk was ook om Rob Veer nog eens terug te zien en al lopend wat bij te praten. Hij was er als fietsbegeleider aanwezig met het Dreamteam van Runners World, in volle voorbereiding voor de marathon van Rotterdam.

We namen het keerpunt (13,5 km) met een klein groepje in 1u10’ rond.
Na 22 km moest ik Nico lossen – die had nog bergen adem over, ofwel kwam hij gek van mijn rammelende tictac’jes in mijn broekzak – maar ondanks dit dipje kon ik toch nog finishen in 2u19’45”.
De tweede helft had ik zelfs nog iets sneller gelopen.
Missie geslaagd dus.


Een moeilijker klip ging de Zes uren van Stein (Nl) worden.
Vorig jaar was mijn eerste zesurenloop in Aalter de mist in gegaan. Toen moest ik compleet leeg en verzuurd na 3u30’ lopen opgeven.
We mochten bijgevolg dezelfde fout niet meer maken. De dagen voor Stein werden extra rustdagen.

Zondagmorgen was het dan zover. Nerveus was ik niet, het zou gewoon een lange trainingsdag worden zonder extra tijdsdruk.
Mijn hoofdbekommernis was uitlopen : een nieuwe opgave zou slecht zijn voor het vertrouwen en dan mocht ik Texel wel schrappen van mijn programma.
Een afstand had ik ook niet in mijn hoofd, gewoon rondjes draaien aan een matig tempo en bij elke doortocht veel eten en drinken, en hop naar het volgende rondje.
Veel denkwerk komt daar immers niet aan te pas.
Bedoeling was om een tempo te zoeken van om en bij de 9 km/u.
Dit is een traag tempo, maar ik weet wel dat ik het desnoods uren kan volhouden.

Om 11u00 weerklonk het startschot en gingen 156 dappere lopers op pad.
Het was helaas nog een laatste winterdag, want ik vond het berekoud om te lopen, ondanks mijn drie lagen kledij.
De eerste twee uren liep ik samen met copain Koen Vansteenkiste : ’t is te zeggen, we speelden af en toe jojo, want Koen moest veel in de bosjes duiken om te plassen.
Toen al zag ik dat Koen erg goede benen had, want als ik zijn tempo zou blijven volgen, dan had ik beslist mijn motor opgeblazen.

Na drie uren lopen kreeg ik mijn eerste dipje : de vermoeidheid begon al toe te slaan en mentaal is het nog veel te ver om af te tellen. Ik weet uit ervaring dat iedereen, zowel topper als meeloper, af te rekenen krijgt met dipjes onderweg. Je mag er gewoon niet aan toegeven en dan gaat dit wel vanzelf over. Zo gezegd, zo gedaan.
Ik besloot om een uitgebreide drank- een eetstop in te lassen. Ik at een pistolet met gehakt, enkele eierkoeken en pikte een wonderdrankje op Veerles persoonlijke bevoorradingstafel.
Dat deed me goed en ik vond mijn ritme terug.

Na 13 rondjes ( = marathonafstand ) kwam ik door in 4u34’.
Yes, dit was al een eerste mijlpaal, maar dit betekende ook dat ik nog bijna anderhalf uur door moest lopen.
Karaktertraining noemt men dit. Nu ja, als je links en rechts om je heen kijkt, merk je dat iedereen op zijn tandvlees zit.
Na 6 uren lopen weergalmde het eindsignaal en kwam men met een rolletje de restmeters opnemen.
Eindresultaat : 54 km 732 meter, dat is nog altijd ruim 9 km per uur.
Niet slecht voor een debutant.

En weeral een persoonlijke mijlpaal, ik mag me nu zelfs officieel ultraloper noemen.
Nooit eerder liep ik verder en langer dan gisteren in Stein.
Niet dat ik grote ambities heb op dit vlak. Het is gewoon leuker om zelf mee te lopen dan om zes uur lang aan de kant te staan toe te kijken.
Dat deed ik vroeger toen Veerle begon met ultralopen en uren aan één stuk naar lopers kijken vond ik pas echt saai. Dan kan je evengoed zelf je kilometers lopen.

We mogen bijgevolg al wat geruster vooruitblikken op Zestig km van Texel.
Daar mag ik nog een goeie 5 km langer lopen, maar heb nog een uurtje marge (tijdslimiet in Texel is 7 uur)
Niet dat de buit binnen is, verre van, maar de conditie gaat alvast crescendo.

644272_10201005071675967_1352363679_n.jpg

18:18 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Het zal ongetwijfeld wel vertrouwen geven... op naar Texel. En dat wonderdrankje... daar moeten jullie niet al teveel bij voorstellen maar ik hou het lekker geheim ;-)

Gepost door: Veerle | 04-03-13

inderdaad, als je meer dan 9 km per uur kan lopen op je eerste 6 uren dan mag je dit als geslaagd beschouwen ... en die pistolet met gehakt moet ik ook es proberen op een volgende :-)

Gepost door: Koen | 04-03-13

@Koen: op een aktivia-wandeling lang geleden in de zomer heeft Philippe eens een pistolet met gekapt gegeten en een pinte gedronken... Niet zo speciaal, zou je denken maar 't was om 8 uur 's morgens... vraag maar eens na aan Veerle Tesse. Dat zal zijn geheim wapen zijn zeker :-)

Gepost door: Veerle | 04-03-13

heel knap gedaan Philippe! En dat moet je idd tonnen moed geven voor Texel. Nu vooral gezond blijven en de conditie wat vasthouden en dan lukt Texel je wel! Succes nog!

Gepost door: Ruth | 04-03-13

mooie revanche op Aalter philippe. veel succes met de verdere voorbereidingen op texel.

Gepost door: Peter | 04-03-13

Belangrijk om die slechte smaak van Aalter weg te spoelen ... en of da nu met een geheim drankje of een pistolet moest gebeuren laat ik in het midden, genieten wordt het in Texel succes

Gepost door: marnix | 05-03-13

Nog een paar weken en dan mag je op Texel aan de bak. Zo te lezen moet je dat gaan lukken!

Gepost door: Tiny | 05-03-13

De commentaren zijn gesloten.