28-03-13

Zestig van Texel – voorbeschouwingen

Volgende maandag – paasmaandag – loop ik de lang verwachte Zestig km van Texel.
We hebben er al een tijdje naar toegeleefd en ondanks de Siberische winter en de soms barre trainingsomstandigheden mogen we toch terugblikken op een bevredigende voorbereiding.

Zo liep ik al drie marathons dit jaar (Genk, Stein en een Activia van 42 km in Ieper).
Stein was er zelfs ééntje van bijna 55 km (in 6 uren) en telkens zat het gevoel achteraf "relatief" goed.

Texel is natuurlijk nog van een ander kaliber.
Door het zwaar parcours – 15 km door het mulle zand – en de soms zware omstandigheden is mijn hoofd - en enige - bekommernis om binnen de limiet (van 7 uur) te eindigen.

Zo lees ik op de website enkele aanbevelingen.
Ik citeer : “De moeilijkheid van Texel zit niet alleen in de lengte maar met name ook in de twee stukken strand. Plus dat er nog een stuk zandig duinpad in het laatste deel zit.
Met je (huidige) marathoneindtijd kan je met de volgende vuistregel je reële verwachting van je finishtijd op Texel extrapoleren. Qua zwaarte dien je dan niet met 60 km maar eigenlijk met 70 km te rekenen.
Als je marathontijd langzamer is dan 4.15, is het niet reëel om te verwachten dat je op de 60 km van Texel binnen de limiettijd weet te blijven, dan ga je best niet van start”.

Oei, help, dan zal ik zeker niet veel overschot hebben …
De vorige keer waren er dan ook 1 op 3 uitvallers.

Vandaar dat ik volgende strategie zal toepassen.
Ik ga proberen zo veel mogelijk te doseren, op reserve te lopen en met de limiettijd te flirten. Daarbovenop ga ik op elke drankpost (12) ruim de tijd nemen om voldoende te eten en te drinken.

Ik ga daarom telkens proberen netjes onder volgende grenzen te blijven
10 km 1u10’
20 km 2u20’
30 km 3u30’
40 km 4u40’
50 km 5u50’
60 km 6u59’
Easier said than done.

Ook voor de 120 km van Texel – tweemaal rond het eiland met start om 4u30 ’s morgens – is de limiettijd met 13 uren erg scherp.
Nu ja, de vereisten om toegelaten te worden zijn dan ook erg streng : elke loper moest ofwel de 100 km onder 9u30’ kunnen lopen, ofwel meer dan 120 km op 12u, ofwel meer dan 200 km op 24 uur lopen.
Ja, hallo, het spreekt vanzelf dat enkel de toppers van de partij zijn.

Nu ja, het belangrijkste blijft uiteraard zorgeloos genieten van een extra lang weekend – van vrijdag tot en met dinsdag – op het grootste Waddeneiland met hopelijk een geslaagde 60 km-loop op Paasmaandag.

texel.jpg

14:01 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

04-03-13

Zes uren van Stein – 54km732 meter

Sinds de LPM marathon van Genk heb ik opnieuw twee klippen omzeild “on the road to Texel”.
Twee weken geleden waren we van de partij voor de Leopoldsloop van Watervliet (27 km). .
Bedoeling was om samen met Nico van start te gaan aan een vlot babbeltempo en dan wel verder te zien.
Leuk was ook om Rob Veer nog eens terug te zien en al lopend wat bij te praten. Hij was er als fietsbegeleider aanwezig met het Dreamteam van Runners World, in volle voorbereiding voor de marathon van Rotterdam.

We namen het keerpunt (13,5 km) met een klein groepje in 1u10’ rond.
Na 22 km moest ik Nico lossen – die had nog bergen adem over, ofwel kwam hij gek van mijn rammelende tictac’jes in mijn broekzak – maar ondanks dit dipje kon ik toch nog finishen in 2u19’45”.
De tweede helft had ik zelfs nog iets sneller gelopen.
Missie geslaagd dus.


Een moeilijker klip ging de Zes uren van Stein (Nl) worden.
Vorig jaar was mijn eerste zesurenloop in Aalter de mist in gegaan. Toen moest ik compleet leeg en verzuurd na 3u30’ lopen opgeven.
We mochten bijgevolg dezelfde fout niet meer maken. De dagen voor Stein werden extra rustdagen.

Zondagmorgen was het dan zover. Nerveus was ik niet, het zou gewoon een lange trainingsdag worden zonder extra tijdsdruk.
Mijn hoofdbekommernis was uitlopen : een nieuwe opgave zou slecht zijn voor het vertrouwen en dan mocht ik Texel wel schrappen van mijn programma.
Een afstand had ik ook niet in mijn hoofd, gewoon rondjes draaien aan een matig tempo en bij elke doortocht veel eten en drinken, en hop naar het volgende rondje.
Veel denkwerk komt daar immers niet aan te pas.
Bedoeling was om een tempo te zoeken van om en bij de 9 km/u.
Dit is een traag tempo, maar ik weet wel dat ik het desnoods uren kan volhouden.

Om 11u00 weerklonk het startschot en gingen 156 dappere lopers op pad.
Het was helaas nog een laatste winterdag, want ik vond het berekoud om te lopen, ondanks mijn drie lagen kledij.
De eerste twee uren liep ik samen met copain Koen Vansteenkiste : ’t is te zeggen, we speelden af en toe jojo, want Koen moest veel in de bosjes duiken om te plassen.
Toen al zag ik dat Koen erg goede benen had, want als ik zijn tempo zou blijven volgen, dan had ik beslist mijn motor opgeblazen.

Na drie uren lopen kreeg ik mijn eerste dipje : de vermoeidheid begon al toe te slaan en mentaal is het nog veel te ver om af te tellen. Ik weet uit ervaring dat iedereen, zowel topper als meeloper, af te rekenen krijgt met dipjes onderweg. Je mag er gewoon niet aan toegeven en dan gaat dit wel vanzelf over. Zo gezegd, zo gedaan.
Ik besloot om een uitgebreide drank- een eetstop in te lassen. Ik at een pistolet met gehakt, enkele eierkoeken en pikte een wonderdrankje op Veerles persoonlijke bevoorradingstafel.
Dat deed me goed en ik vond mijn ritme terug.

Na 13 rondjes ( = marathonafstand ) kwam ik door in 4u34’.
Yes, dit was al een eerste mijlpaal, maar dit betekende ook dat ik nog bijna anderhalf uur door moest lopen.
Karaktertraining noemt men dit. Nu ja, als je links en rechts om je heen kijkt, merk je dat iedereen op zijn tandvlees zit.
Na 6 uren lopen weergalmde het eindsignaal en kwam men met een rolletje de restmeters opnemen.
Eindresultaat : 54 km 732 meter, dat is nog altijd ruim 9 km per uur.
Niet slecht voor een debutant.

En weeral een persoonlijke mijlpaal, ik mag me nu zelfs officieel ultraloper noemen.
Nooit eerder liep ik verder en langer dan gisteren in Stein.
Niet dat ik grote ambities heb op dit vlak. Het is gewoon leuker om zelf mee te lopen dan om zes uur lang aan de kant te staan toe te kijken.
Dat deed ik vroeger toen Veerle begon met ultralopen en uren aan één stuk naar lopers kijken vond ik pas echt saai. Dan kan je evengoed zelf je kilometers lopen.

We mogen bijgevolg al wat geruster vooruitblikken op Zestig km van Texel.
Daar mag ik nog een goeie 5 km langer lopen, maar heb nog een uurtje marge (tijdslimiet in Texel is 7 uur)
Niet dat de buit binnen is, verre van, maar de conditie gaat alvast crescendo.

644272_10201005071675967_1352363679_n.jpg

18:18 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |