29-10-13

Dreamtime Nachtmarathon te Stein in 4u34’

dreamtime1.jpgWie meerdere marathons per jaar loopt gaat af en toe op zoek naar nieuwere uitdagingen.
Vandaar dat mijn 33e marathon iets unieks mocht zijn.

In de nacht van zaterdag op zondag werd in het Nederlandse Stein de Dreamtime–marathon gelopen, met start om 01u00 ’s nachts.
Om 03u00 werd de klok één uur teruggedraaid, zodat je virtueel een droomtijd kon lopen.
In Stein weten ze van aanpakken, zodat we rap gewonnen waren voor dit unieke concept.
We boekten een hotelletje in het naburige bourgondische stadje Valkenburg en stonden midden in de nacht met een vijftigtal prettig gestoorde lopers aan de start in het Steinerbos.
Het was precies een bende mijnwerkers.

We mochten 19 rondjes van een dikke 2 km lopen. Het parcours was afgebakend met linten en fluorescerende merktekens en elke loper was verplicht om met een hoofdlampje te lopen.
Verder was het pikkedonker in het Steinerbos op een zeldzame vuurkorf na.

In het begin kon je de lopers voor je uit nog volgen, maar na verloop van tijd liep je al snel moederziel alleen.
Door een plaspauze was ik Veerle op de koop toe al na enkele rondjes uit het oog verloren.

Man, man, man, dit was echt een slopende opdracht.
Ik moet ruiterlijk toegeven dat ik deze marathon zwaar onderschat heb
In een gewone stadsmarathon kan je quasi blind je groepje volgen en loop je bijgevolg rustig keuvelend op automatische piloot, maar in dit donkere Steinerbos moest je constant geconcentreerd het bospad volgen.
Ik zag nauwelijks enkele meters voor me uit en moest mijn lampje constant goed richten om niet van het juiste pad af te raken.
Nu moet je weten dat ik van nature uit lijd aan een milde vorm van nachtblindheid.
Dit was zeker geen wedstrijd voor mensen die bang zijn in het donker.

Een andere nadeel is dan weer het nachtelijke tijdstip. Op een moment dat je bioritme in rustmodus wil gaan, wordt het verplicht om uren aan één stuk te lopen.
Daarenboven pruttelde mijn maag tegen.
Tja, hoe regel je best je voeding ’s nachts?
Bij een ochtendmarathon verhelp ik me altijd met een stevig ontbijt, maar een late lunch net voor middernacht was dan toch niet ideaal.

Nu ja, we hebben toch op de tanden gebeten en na 4u34’ – dreamtime 3u34’ – overschreed ik moe maar tevreden de finishlijn.
Veerle was iets eerder in 4u11’ aangekomen.
Netto was ik weliswaar ruim 45’ trager dan twee weken geleden in Eindhoven, maar deze marathon in het Steinerbos was toch van een ander kaliber.

“The day after” was ik dan ook behoorlijk gesloopt en was ik blij dat er door de storm weinig op ons programma stond.
Gelukkig voor de organisatie had de storm een dagje gewacht om lekker tekeer te gaan.

Nummer 33 staat toch weeral netjes op het palmares en over een tiental dagen staat nummer 34 al op ons programma.
Dit wordt weeral een mooie wedstrijd: de Marathon des Alpes-Maritimes, waar we een tochtje van 42 km maken van Nice naar Cannes.
Ik kijk er al naar uit …

dreamtime 2.jpg

18:59 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.