25-11-13

Marathon nummer 35 : ’t is voor niks in Geldrop in 4u39’

Zondag stond terug een marathon op ons programma, de “’t is voor niks-marathon” van Geldrop.
We liepen deze wedstrijd al enkele keren en prijs-kwaliteit gezien is dit natuurlijk een topper : prachtig parcours doorheen bossen, vennen en heide, genieten van de rust en de natuur en dit allemaal gratis.
Waar vind je dit nog ?
Bedoeling vooraf was om deze marathon als training te lopen : een lange langzame duurloop en genieten van de sfeer en de natuur.

We hadden een weekendje Eindhoven geboekt met overnachting in het Pullman-hotel dankzij een bongobon, waarvan de vervaldatum nabij was.
Heerlijk weekendje : relaxen, shoppen, avondje voetbal PSV-Heerenveen en lekker gegeten in een alcoholvrij restaurant.
Ook heerlijk geslapen, douche, uitgebreid ontbijt met alles erop en eraan en ons dan heel relaxed klaarmaken voor de wedstrijd in Geldrop, enkele kilometers verderop.
Plots merkten we dat de start niet om 11u00 was, maar om 10u00 en hadden we nog 20 minuten tijd om in Geldrop te raken, te parkeren (omleidingen) en ons nummer af te halen en te lopen.
Van heel ontspannen naar super “stressy” in enkele ogenblikken tijd. Dan boek je al eens een hotel op enkele km’s van de start.
Om 9u58 had ik mijn nummer te pakken en enkele tellen later weerklonk het startschot.
Hopelijk staan er geen flitspalen tussen Eindhoven en Geldrop :-)

De wedstrijd zelf dan was eigenlijk zalig : ik liep samen met de twee Veerles en we liepen de ganse tijd te kletsen.
Eigenlijk is dit het lopen zoals ik dit het liefste doe : lange langzame duurloop, zonder al die nutteloze stress over een potentiële eindtijd.
Het parcours was zoals ik hier eerder al zei prachtig : enig minpunt in een bos, is dat er bomen staan en die dan op hun beurt geniepige wortels hebben, die soms verdoken uit de grond komen.
“Enkelmoordenaars”, zoals onze Noorderburen, die zo plastisch kunnen omschrijven.
Als je dan de ganse tijd onoplettend al babbelend rondloopt, dan is een valpartij nooit veraf.
Zo ging ik tweemaal volledig “strike” en maakte op een onzachte manier kennis met de Geldropse grond.
Waarbij ik me dan toch ergens halverwege één keer serieus pijn gedaan heb met een gekneusd scheenbeen en een pijne lies als gevolg.
Eventjes op de tanden bijten en hup, daar gingen we terug op pad.
De laatste kilometers begon die lies was te zeuren en ging het tempo wat omlaag.
Eerlijkheidshalve moet ik bekennen, dat ik daar niet zo rouwig om was, want de batterijen begonnen langzaam leeg te lopen.
Na 4u39’ liepen we met zijn drieën over de finish, geen toptijd, maar toch weeral een mooie marathon op de erelijst.

De komende weken ga ik evenwel wat gas terugnemen : ik voel dat het lichaam toch wat vermoeid raakt door bijna om de twee weken een marathon te lopen.
Het seizoen is al goed geweest en het loopt allemaal zo vlot niet meer.
Ik ben dan ook geen echte ultra, maar eerder een “copycat” van mijn huisgenoot.

Wij houden jullie evenwel op de hoogte …

geldrop.jpg

17:51 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

je deed het toch maar weer ... al van voor 2009 volg ik je blog al ... ik heb al zeer veel opgestoken en leuke contacten gehad ... merci
terug een prachtig loopjaar om op terug te kijken
super

Gepost door: marnix | 26-11-13

Een leuke ervaring die natuurmaratons; nauwelijks gestart of we doken de volle bossen in, pracht en praal.
Links en rechts, op en neer, door het zand en de aarde, onverhard en afwisselend.
Fris, zuurstofrijk, rustig ademend, soms hijgend ...
Het laatste uur was confronterend, regenkoud en eenzaam bleeef het duuren.
Eindelijk de verlossende draai opsteek naar de aankomstmeet : het is genoeg en goed geweest.
Ik vermoed zo dat mijn 26ste marathon de laatste zal geweest zijn.
Op naar de halve marathons? maar met mij weet je nooit.
Spijtig dat we elkaar niet meer gezien hebben ... see you luc

Gepost door: luc piccavet | 28-11-13

De commentaren zijn gesloten.