17-09-14

Planning – najaar 2014

Leipzig.jpgWeeral een tijdje geleden dat dit blogje bijgewerkt werd.
Mijn laatste verslag dateert al van de Maasmarathon van begin mei.
We zijn intussen al ruim vier maanden verder, zodat er toch al één en ander bijgelopen werd.
Dit verslag wordt bijgevolg een flinke boterham.

Eind juni liepen we nog de marathon van de Nacht van West-Vlaanderen in Torhout.
Ik had geen persoonlijk doel op zich, zodat ik me aansloot bij een groepje om Saskia te hazen op de halve naar een tijd onder de twee uren.
Na een te trage start – lopende koffieklets – moesten we de laatste kilometer nog een stevig tandje bijsteken om onder die twee uren te duiken. Dit lukte ons nog nipt.
In het tweede rondje kwam Katrien, een marathondebutante, bij ons groepje lopen.
Haar fietsbegeleider had in de smiezen dat wij ervaren lopers waren met een constant tempo en vroeg om zijn vriendin naar een tijd onder de vier uren te loodsen.
Hij vreesde dat ze zich anders zou vergalopperen.
Voor ons ( = Fred, Juan, Veerle en ikzelf) geen probleem en op die manier konden we nog een extra goede daad verrichten.
In ’t begon moesten we Katrien constant intomen, want ze had tot km 35 nog relatief veel over in de tank, en dit was maar best, want in de straten van Torhout waren haar batterijen stilaan leeggelopen en was ze dolgelukkig dat ze kon finishen in 3u58’50”.
Iedereen tevreden bijgevolg.

De week erop was het voor Veerle het Belgisch kampioenschap 24-uurslopen in Maasmechelen. Ze veroverde er de titel met net geen 189 km.
De dag erna vertrokken we voor een tiental dagen naar Mallorca om te relaxen.

We waren op tijd terug thuis voor de Zes uren van Aalter : Veerle wilde er absoluut bijlopen, want ze had nog geen enkele editie gemist.
De ambities waren eerder beperkt : Veerle was nog aan het bekomen van haar 24-uursloop en voor mij zijn de zomermaanden eerder looparme maanden. In juli en augustus gaat de riem er tijdelijk af en wordt de tijd die vrijkomt door andere zaken ingenomen (familie, bbq, fietsen, festivalletje, uitstapje, etc …).
We maakten echter een uitzondering voor Aalter, want dit is voor ons meer een vriendenloopje dan een echte wedstrijd.
In tegenstelling tot de vorige edities was het nu eens niet bloedheet en mooi loopweer.
Zoals steeds heel veel bekenden tussen de pakweg 100 deelnemers : het was de zondag van de WK-finale en ik liep in een Argentina-tenu, terwijl Veerle een shirt van de Mannshaft aantrok.
Ik startte zeer behoedzaam en kon steeds blijven doorlopen. Zelfs tijdens het laatste uur, toen we een stortvlaag over onze hoofden kregen, zat het nog relatief goed.
Ik kon finishen met een goeie 54 km op de teller, terwijl Veerle er bijna 59 km had opzitten.

Half augustus, wanneer de kinderen op kamp gaan met de jeugdbeweging, trekken wij er ook steevast op uit. Dit jaar trokken we richting Berlijn voor een leuke city-trip, een erg hippe stad trouwens.
Toeval wou dat er in die buurt een 100 km-wedstrijd werd gelopen, dus reden we na enkele dagen Berlijn wat verderop naar Leipzig.
Veerle liep er zelf een ferm PR en dook met haar 9u51’ voor het eerst onder de magische grens van de 10 uren. Ikzelf doodde intussen de tijd met het lopen van de 50 km en maakte er een rustig trainingsloopje (5u25’) van..

Vorig weekend waren we dan op stap met een bende sportievelingen met verblijf in De Boot in Merkem, een ecologisch project, waar je kan overnachten in authentieke boten.
Veel plezier gehad, veel gegeten en gedronken, maar op zondag toch ook de In Flanders Fields Marathon gelopen, volgens mij toch één van de mooiste marathons op mijn palmares.
Dit jaar stond de marathon in het teken van “100 jaar Oorlog” : Stuivekeskerke, kerkhoven, Dodengang, Ijzertoren, De Boot, Steenstraete, de steeds indrukwekkende Menenpoort en de kippenvel-finish op de Grote Markt van Ieper, prachtige marathon!

Ik had beloofd om Saskia te hazen richting 4u en zo gingen we op pad in een gemoedelijk tempo : starten op reserve, voldoende drinken en af en toe een babbeltje.
Zonder het zelf te beseffen kwamen we halfweg door in 1u58’ ondanks mijn pijnlijke valpartij van de Ijzertoren in Diksmuide
Tot aan Steenstraete (33 km) konden we dit tempo probleemloos aanhouden, maar de laatste kilometers kon ik op haar inpraten en de motor draaiende houden, ze kreeg het zwaar, maar bleef toch dapper op de tanden bijten. Super!
Dolgelukkig en heel emotioneel kon Saskia finishen in 4u04’, een verbetering van haar PR met 20 minuten.
Ook voor mij als pacer gaf dat erg veel voldoening.
De apotheose van een super geslaagd weekend.

Dit wordt terug het sein om terug in gang te schieten en de riem erop te leggen.
Ondanks een zesuren-loop en een 50 km-wedstrijd kwam ik in juli en augustus amper aan een weekgemiddelde van 44 km.
Dit kan uiteraard beter.
De ideale motivatie-barometer daarbij is om een planning op te maken.
Dit vind ik steeds erg leuk, soms zou je zowaar nog vergeten dat er nog hard getraind moet worden.

Zo gezegd, zo gedaan en ik kom voorlopig aan dit mooie lijstje (onder voorbehoud) :

Biermarathon 20/9
Kuurne halve marathon 3/10
Brussels marathon 5/10
Chocolade marathon Perugia 26/10
Rursee marathon 09/11
Kasterlee 16/11
Kampenhout 13/12
Bostrail Aalter 17/01
LPM Genk 08/02

Er kan hier en daar wel nog wat veranderen, maar we weten bijgevolg weeral wat gedaan.

IFF2.jpg

19:43 Gepost door Frank Spencer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.